Home > Interviews > Delain – zangeres Charlotte Wessels diepgaand over de nieuwe plaat “zonder wrijving geen glans”

Delain – zangeres Charlotte Wessels diepgaand over de nieuwe plaat “zonder wrijving geen glans”

tekst: Gerianne Meijer
promo foto: Delain, Sandra Ludewig
live foto: Marc de Jong, Ton van Moll.

Nederlandse rockers Delain zitten momenteel in een drukke periode. Vlak na de release van hun derde album ‘We Are The Others’ en aan het begin van een Europese toer, is er veel gaande rondom de band van ex-Within Temptation Martijn Westherholt.

Met een daverende showcase in Tivoli wordt de toer goed afgetrapt. De ochtend na deze knallende show spreek ik frontvrouw en zangeres Charlotte Wessels. Met de telefoon in de ene hand, en een kop koffie in de andere hand, zit ze klaar voor een openhartig gesprek.

Allereerst hoe is het met je? Het was namelijk best een pittige show gisteren.

Charlotte Wessels: “Ja goed, inderdaad een klein beetje slaperig, maar ik zit lekker met koffie op de bank dus dat komt helemaal goed.”

Jullie gaven gister een daverende show in Tivoli. Ik was er erbij en vond het persoonlijk een erg goed optreden, maar hoe vond je het zelf gaan?

Charlotte Wessels: “Ik heb het gister onwijs leuk gehad. Ik weet dat er een paar mensen wat slecht geluid op het podium hadden, maar ik denk altijd: ‘ik hoef dat niet direct door te hebben’ dus ik vond het erg leuk. Voor mij was het wel een beetje vals spelen, want het is vijf minuten van mijn huis en veel familie en vrienden waren er. Dus dan kan er sowieso niet veel meer misgaan.”

Hoe was het dan om de nieuwe nummers te spelen?

Charlotte Wessels: “In principe zijn we daar al wel goed op ingespeeld, want we hebben al een complete Europese toer achter de rug waarop we eigenlijk alle nieuwe nummers van gisteren op twee na ook gespeeld hebben. Het grote gedeelte is dus al ingespeeld.”

Dat was zeker te horen, ook qua zang. Ik zag ook dat je een nieuwe outfit had, zat daar nog een idee achter?

Charlotte Wessels: ‘We hebben voor de afgelopen toer het hele stage design en visuele gedeelte veranderd. Het oog wil namelijk ook wat. We hebben outfits voor de hele band laten ontwerpen door Rosanne van Rosie’s Art en zij heeft onze outfits gemaakt. Ze heeft daarbij gekeken naar de backdrop en albumcover en heeft dingen bedacht die daar goed bij pasten.

Gisteren had ik toevallig een andere outfit dan normaal aan, omdat we de hele toer al hadden gehad en voor Utrecht wilde ik wat anders. Er waren een aantal mensen die ons de hele toer hebben gevolgd en die hadden het natuurlijk allemaal al gezien. We wilden tijdens onze shows een totaal plaatje afleveren en de kleding is daar een onderdeel van.”

 We Are The Others

Dan wil ik het natuurlijk over het nieuwe album ‘We Are The Others’ hebben. Jullie staan al in behoorlijk wat (hit)lijsten. Had je zelf verwacht dat het zo hard zou gaan met het album?

Charlotte Wessels: “Aan de ene kant wel, want ik heb heel veel vertrouwen in het album. Aan de andere kant hebben we wel zodanig gesteggel gehad, met de wisseling van maatschappijen en dergelijke, dat ik me wel druk heb gemaakt over de voorbereidingen van de release; is er genoeg promo en weten mensen dat hij uitkomt?

Dus wat dat betreft ben ik vrolijk verrast om te zien dat hij het toch wel goed doet. Vandaag krijgen we de eindstand van de album top 100. We hebben al op 4 gestaan dus hopelijk zijn we in de buurt daarvan geëindigd. Dat horen we vandaag.”
(Later werd bekend dat het album inderdaad op de vierde plek is binnengekomen, red.)

Jullie zijn naar Zweden geweest voor de opnames en het schijfproces, is daar een specifieke reden voor geweest?

Charlotte Wessels: “Ja, toen we begonnen met de plaat hebben we besloten, in samenspraak met het label, dat we voor het eerst met een externe producer zouden werken. De vorige platen van Delain zijn door Martijn Westerholt  (toetsenist) geproduceerd samen met Oliver Philips. Zij waren best wel twee handen op een buik; dat voelde niet echt als een extern iemand.

Dus zijn we op zoek gegaan naar iemand anders en dat was best wel spannend. Het was de vraag of dat nog positieve veranderingen teweeg zou brengen. Martijn is altijd al erg fan van het werk van Rammstein en zo zaten we al snel te denken aan Jacob Hellner. We hebben met hem gesproken en hij wilde Frederick Thomander en Anders Wikström erbij betrekken. Toen hebben we met hen gepraat en dat ging erg goed.

Het zijn erg goede songwriters dus ik heb met hen ook het hele zanggedeelte gedaan. Uiteindelijk  is het een ‘tripod’ team geworden: drie externe mensen erbij. Op sommige momenten was dat wel erg spannend, want je zit opeens met heel veel mensen aan de muziek te werken.

Ik heb wel erg het idee dat ze ons tot het uiterste hebben gedreven: zowel in het schrijven als met de opnames. Waarom we echt naar Zweden zijn gegaan, is om simpele logistieke redenen. We hebben in veel verschillende studio’s gewerkt.

De drummer Sander Zoer nam op in Atlantis studio’s, ik zat bij Frederick en Anders in hun studio en de gitaren en bas werden opgenomen in Jacob zijn studio. Zodoende we waren op veel verschillende plekken bezig. Die plekken waren daar helemaal op ingericht.  We hebben met zijn allen een paar maanden in een appartement in Zweden gezeten.”

Ballade

Ondanks dat je dan om praktische redenen in Zweden zat, heeft dat land je misschien toch nog op een bepaalde manier geïnspireerd?

Charlotte Wessels: ” Nou het is op zich wel fijn dat je met muziek gaat slapen en ermee wakker wordt. Je hoeft niet te denken aan de dagelijkse beslommeringen van thuis. Dat is wel heel prettig.”

Is dat dan weer lastig los te laten?

Charlotte Wessels: ‘Nee, we hebben er zodanig lang gezeten dat naar huis gaan ook wel weer fijn is!’

Een van de dingen die me opviel aan het album is dat er niet een echte ballade op staat. Is dat bewust gedaan?

Charlotte Wessels:  “Ik kan me ook niet herinneren dat er in het proces een echte ballade is geweest. We hebben echt wel dertig ideeën gehad, maar daar zat niet echt een ballade bij. Zo  hebben we het ook zelf opgemerkt en afgewogen of het echt nodig was. We hebben natuurlijk ‘I Want You’ met een balladesk intro en andere rustmomenten in de plaat. We hebben het gevoel dat er genoeg momenten zijn die zorgde voor de juiste balans. Zo is er uiteindelijk geconcludeerd dat die echte ballade niet nodig was.”

Diepere lading

De titeltrack is best een bijzonder nummer geworden, ook qua emotionele lading. Het komt echt over als een lijflied voor mensen die afwijken van de zogenaamde ‘norm’. Het verhaal erachter deed duidelijk iets met je, wat deed je besloten om er een nummer van te maken?

Charlotte Wessels: “Misschien moet ik even uitleggen hoe dat echt gegaan is. Het verhaal van Sophie Lancaster kwam eigenlijk pas later in het schrijfproces in het nummer. Ik kreeg op een gegeven moment een instrumentale demo van Martijn en ik ging op zoek naar zanglijnen en teksten.

Ik vond het vanaf het begin al op een ‘anthem’ lijken en wilde een tekst schrijven die over iets groots en belangrijks ging. Een van de dingen waar ik me het meest over opwind, is stereotypering en discriminatie.

Zo was het al vrij duidelijk dat in de kern het nummer daarover zou gaan. Dus de ‘catchphrase’ van ‘we are the others’ was er al vrij snel. Met de gedachte daarachter dat er zoveel opposities zijn. Of het nou gaat over zwart wit, homo hetero, man vrouw en noem maar op. In bijna al die gevallen is het moeilijk om de ‘other’ te zijn.

Ik bedacht als we de ‘other’ claimen als een positief woord, dat lijkt mij heel mooi. Daar komt de titel vandaan. Het duurde daarna echter heel lang voordat de tekst zelf af was. Het bleef een klein beetje prekerig klinken, terwijl dat juist niet de bedoeling was!

Op een gegeven moment zaten we erover te mijmeren en toen zei Frederick: ‘wat wil je nou echt zeggen?’ Dus ik lag daarover nog na te denken en toen moest ik denken aan het verhaal van Sophie Lancaster.

Dat is in 2007 al gebeurd, dat zij in elkaar was geslagen door een stel jongens, om het feit dat ze er ‘gothic’ uitzag. Daaraan is ze later gestorven. Ergens is het zo’n tragisch voorbeeld wat er kan gebeuren als mensen anderen niet accepteren, als je dat erin betrekt wordt alle uitleg overbodig. Naast het feit dat het een ‘tribute’ aan haar is en dat goed voelde.

Ik twijfelde er wel heel lang over om het echt in het nummer te betrekken, want normaal schrijf ik over dingen die mezelf gebeuren of in abstracten. Dat kan niemand voor het hoofd stoten.  Maar Sophie is wel een echt meisje met familie en vrienden die nog steeds pijn hebben. Dus ik wilde het respectvol genoeg doen.

Uiteindelijk is er dan een tekst,  die we hebben opgenomen. En toen viel alles voor ons op z’n plek. Daarna hebben we de Sophie Lancaster Foundation gebeld en het aan hen voorgelegd. Dat is een goed doel dat door haar moeder is opgericht: ze doen heel goed werk in educatie over discriminatie en zinloos geweld op scholen.

Ze staan helemaal achter het idee van het nummer! Dat is voor mij wel een teken dat ik rustig kon ademhalen en dat het goed was om te doen. Je weet zelf namelijk wel dat je het vanuit een puur gevoel doet, maar anderen die er dichtbij staan hebben het misschien liever niet. Gelukkig zijn ze er erg blij mee. En ik ben er erg trots op, dat we als band het verhaal mogen vertellen.

Boosheid

Dan over de rest van de inspiratie achter de nummers. Ik vind dit album wat donkerder met af en toe een boze onderlaag, komt dat nog ergens vandaan?

Charlotte Wessels (haalt diep adem): “Ja ik weet het niet zo. De meeste nummers komen vanuit een emotie; die er wel is maar dan vergroot. Het viel mij ook wel op hoor, je hebt natuurlijk ‘Where Is The Blood’ en ‘Hit Me With Your Best Shot’ en die zijn best wel gewelddadig.  

Ik denk dat ‘I Want You’ wel de kroon spant, nou ja je hebt de tekst ook begrepen (lacht). Ik weet niet zo goed waar dat vandaan komt. Meestal komt het wel vanuit een gevoel in mezelf, maar ik heb niks met geweld en ervaar ik dat ook niet zo. Maar de nummers gaan in de kern, over relaties die stuklopen op wat voor manier dan ook.

Dat is wel een thema wat bij mij wel op elke plaat terugkomt. Om de een of andere reden blijft dat heel erg bij me hangen. Als ik uit het niks een tekst tevoorschijn moet vissen, dan kan je er donder op zeggen dat het een break-up song wordt en in dit geval zijn het wat heftigere songs geworden.

Misschien heeft het te maken met al het gezeik rondom het album, dat de dinge waar ik normaal over schijf een stuk bozer zijn geworden. Voor een gedeelte is het  toch een onderbewust proces. Maar ik heb bij deze plaat in alles wel geprobeerd om het zoveel mogelijk ‘in your face’ te hebben.

Wat dat betreft heb ik nu ook wel bewust gekozen om dingen te zeggen. Waarvan ik normaal gezegd zou hebben ‘dat kan niet’. Zo ben ik ook mijn eigen grenzen wel over gegaan. Daar had ik wel veel hulp en bevestiging bij van Fredrick en Anders. Dan zaten we te brainstormen en riep ik voor de grap een tekst, waarvan zij zeiden, ja dat moet je doen!

Dan dacht ik: ‘ja, dat kan je natuurlijk ook gewoon doen.’ Daar heb ik ook een stuk bevestiging gekregen, waar ik normaal dingen veilig zou doen. Nu is het juist oké geweest om andere dingen te doen.

Dat het oké is om in muziek alle gevoelens een plek te geven. Het is niet zo dat we aan het begin dachten van ‘dit wordt echt een hele heftige plaat tekstueel’, maar het is door meerdere redenen wel zo gelopen.”

Albumhoes

Dan wil ik het nog even over de albumhoes hebben, die is gemaakt door een van je favoriete artiesten: Glenn Arthur, hoe is dat tot stand gekomen?

Charlotte Wessels: ” Ik had al een paar keer contact met hem, over zijn werk geblogd enzovoorts en toen we bezig gingen met het artwork van de plaatheb ik zijn werk aan de jongens voorgelegd en die zagen het ook helemaal voor zich. Hij wilde speciaal voor ons wat maken, wat echt bijzonder is.

Een aantal werken van hem, en elementen die we goed vinden, zijn aan hem doorgegeven en de tekst van ‘We Are The Others’ erbij. Vervolgens kreeg Glenn een carte blanche; al waren er wel richtlijnen. Dit is geworden waar hij mee kwam.

We zijn er heel blij mee en ik ben heel trots. Echt heel bizar om dan van een van je favoriete kunstenaars mails te krijgen waarin hij vraagt of het goed is zo. Ik heb ook alleen maar gezegd: ‘ja goed, goed!’ Mensen reageren er ook heel sterk op; veel mensen vinden het cool en anderen hadden het helemaal niet verwacht. Als de reactie maar heftig is!’

Groei

Jullie debuut ‘Lucidity’, begon met veel gastmuzikanten, daarna kwam ‘April Rain’ en nu dit album. Hoe zie je zelf de groei van de band over de jaren?

Charlotte Wessels (haalt nogmaals diep adem): ‘Ik zie dat in verschillende dingen. Ten eerste in de sound, ik heb toch het idee dat die volwassener is geworden. Op toer zie ik het in hoe we op het podium staan en met veel meer zelfvertrouwen optreden en er altijd een feestje van maken. Je staat natuurlijk ook voor grotere zalen en groeiend publiek. Dat is onwijs leuk om te zien.

Als je kijkt naar de platen dan waren er veel gastmuzikanten in het begin en bij degene daarna veel minder. We hoeven het daar niet meer van te hebben. Het is nog steeds wel erg leuk! Daarom hebben we op dit album ook samengewerkt met Burton C. Bell van Fear Factory, wat ook echt superleuk tot stand is gekomen.

We hadden hem twee jaar geleden op Wacken ontmoet en contact gehouden en het is zo natuurlijk gegaan met ‘Where is the Blood’. Hij twijfelde ook geen moment om mee te doen, daar zijn we ook heel blij mee.  Ik weet niet waar je precies de groei aan kan aflezen, maar voor mij zit het in dat soort dingen.”

Perfectie

Dat wat je zegt van de volwassener sound heb ik ook opgemerkt. Wat ik ook heb opgemerkt is dat jouw zang ook steeds blijft groeien. Doe je daar nog iets speciaals voor?

Charlotte Wessels: “Dat vind ik wel heel bijzonder, want ik ben best wel onzeker geweest tijdens deze opnames. Vooral omdat ik voor het eerst met iemand anders de zang heb opgenomen. Ik was altijd gewend om alles tig keer te zingen, tot in perfectie.

De jongens in Stockholm zeiden veel eerder: ‘Stop, dit is goed’. En dan twijfelde ik nog erg of dit of dat niet nog anders kon. Dus voor mij was het echt een proces van loslaten van de technische perfectie. Het leuke is dat, terwijl ik het idee had dat ik veel eerder ben gestopt met proberen dan normaal,  ik van iedereen hoor dat de zang zo goed is. Niet alleen van mensen die dat sowieso zouden zeggen, maar ook echt kritische mensen. Daarin zie ik ook echt bevestiging dat het een goede methode is geweest.

Op die manier leer je bij. Niet dat ik het nu altijd zo zou doen, maar misschien ergens tussenin. Verder ben ik een tijdje geleden weer met zangles begonnen, maar echt training van de spieren om te zorgen hoe je met zo min mogelijk moeite zoveel mogelijk effect bereikt. Met name voor de toer, zodat ik niet mijn stem verpest. Maar voor mijn idee is dat meer onderhoud dan dat je daar echt aan kan horen dat ik anders ga zingen. Dat zit denk ik voornamelijk in de manier van opnemen, dat was echt een positieve verrassing!’

Zwaar

Is dat proces dan ook erg zwaar voor je geweest?

Charlotte Wessels: ‘Het is erg fijn als je een nummer hebt en hoort dat dit het is. Maar ik had nu vaak dat ik zoveel keer opnam en dat zij het niet in een keer knipte tot de ultieme take. Dus als ik dan thuiskwam, wist ik nog niet hoe het eindresultaat zou klinken. Dat is wel heel spannend, maar niet zozeer het zware, dat is toch gewoon je werk inzingen.

Het gedeelte ervoor, het schrijven, met beslissingen en dan vooral met zes mensen met anderen ideeën, dat vond ik zwaarder. Daar krijg je echt stevige discussies, maar dat zou ik ook niet uit de weg gaan.

Op het moment dat iemand zijn hand in het vuur wil steken, kan je er donder op zeggen dat het een goed idee is. Zonder wrijving geen glans en dat moet er ook zijn om te zorgen dat je tot een goed resultaat komt.’ 

Dan nog even een laatste vraag: Hoe zou je mensen die Delain niet goed kennen overtuigen het album te kopen of naar een show te gaan?

Charlotte Wessels: (stilte) “Eeeuhm.. Euhmm… Ik denk dat ik de clip van de nieuwe single Get The Devil Out Of Me’ laat zien. Dat laat zowel nieuw materiaal horen als dat het live beelden laat zien. Op die manier zou ik mensen overtuigen naar een show te komen.

Ik heb ook wel eens mensen van mijn studie, die niet van dit soort muziek houden overtuigd om naar een show te komen en die vonden het heel tof. Ook gewoon omdat het een feestje is. Dus dat zou ik sowieso zeggen. Mensen die de muziek wel leuk vinden zou ik gewoon de nieuwe plaat in de handen duwen en zegen ‘luisteren’ en hopelijk is dat genoeg!

Meer informatie over Delain en komende tourdates: http://www.delain.nl/

About these ads
Categories: Interviews Tags:
  1. No comments yet.
  1. No trackbacks yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: