Archive

Author Archive

Metal Female Voices Fest – hekkensluiter

tekst: Frans Neelen
foto: Stéphane Odent

TherionNagenietend van de mooie zaterdageditie waarin goede, stevige optredens centraal staan en ook de nodige vriendschapsbanden worden aangehaald. Velen maken zich weer op voor de zondageditie. Een jaargang die vooralsnog als laatste de boeken in zal gaan. De organisatie heeft reeds aangekondigd om na twaalf opeenvolgende jaren het jaar 2015 te gebruiken als “overdenkingsjaar” en dus het festival niet te organiseren.

Het hernieuwen van de formule en het zoeken naar partners wordt aangedragen om hierna in 2016 sterker dan ooit terug te keren. Eerlijkheidshalve zit er na al die tijd inderdaad wat sleet op de formule maar jammer blijft het wel. Het siert de organisatie om dit voortijdig bekend te maken aan de trouwe bezoekers, zodat zeker de vanuit verre oorden afkomstige rockers geen onnodige kosten vooraf zullen maken. Eerst maar eens gaan meemaken wat deze dag ons zal brengen.

Aria FlameVoormalig Dendura vocaliste Aziza Poggi probeert het sinds 2011 onder de naam Aria Flame en mag de zondag openen.  Vorige week is hun eerste EP op de markt geslingerd onder de naam “A World of Silence”.

Gehoord heb ik hem, naast wellicht het merendeel van het publiek, nog niet dus ik ben wel benieuwd wat Aziza te brengen heeft. Vorig jaar nog maakte zij deel uit van het inmiddels ter ziele gegane Eve’s Apple en daar wist zij mij niet te imponeren.

Fel oranje overheerst op het fraaie logo op de backdrop en dit accentueert ook de kleding van Aziza. Ondanks deze frisse kleurstelling weet de muziek mij niet te bekoren. Leunend op een zware bassound komt het geheel nogal log en traag over. Aziza weet mij al meteen bij het eerste nummer behoorlijk op de kast te jagen met haar hoge, te regelmatig terugkerende hoge “yeah, yeah” uithalen.

EvenoireVreemd is ook dat er een onbemand keyboard op het podium staat terwijl deze wel degelijk te horen is. Vanaf het 3e nummer komt de beste man opdraven om dit ietwat vreemde euvel te verhelpen. De donkere hard rock weet mij echter niet te bekoren ondanks de ook hier weer uitgenodigde gastvocaliste die er niet in slaagt het geheel naar een hoger niveau te tillen.

Het Italiaanse Evenoire klinkt als band een stuk strakker. Hun Gothic is doordrenkt met een flinke scheut folk en lekker aanstekelijk. Helaas weet vocaliste Elisa Stefanoni die niet onverdienstelijk ook de fluit hanteert, mij niet te overtuigen. Haar zang komt mij te schreeuwerig over en dat is best jammer. Toch weten ze het publiek best mee te krijgen, vooral wanneer het gaspedaal verder wordt ingetrapt.

Magistina SagaEen band waar vooraf in het publiek al veel over wordt gesproken, gespeculeerd is Magistana Saga. Het is totaal onbekend en Japans, dus maakt dit nieuwsgierig. Wanneer de band het podium opkomt, springt de extravagante uitdossing meteen in het oog. Met haardossen waar de gemiddelde jaren ’80 hairspray-band jaloers op zou zijn.

Compleet met een ruim vallende glitter, gothic outfit en een zangeres die zo lijkt te zijn weggeplukt uit een zeventiende-eeuwse porseleinen poppenkast, trek je natuurlijk wel meteen de aandacht van het publiek. Maar ze kunnen wel strak spelen zeg. Deze Japanners hebben er duidelijk zin en zetten een bijzonder goed optreden neer.

Magistina SagaMet de ondersteuning van een strakke ritmesectie en een vingervlugge gitarist die soleert alsof zijn leven er van af hangt  dendert de stevige, aanstekelijke mix van pop, rock en metal als een stoomwals over het publiek heen.

Die weten ze helemaal voor zich te winnen wanneer gitarist Urigi in aandoenlijk Engels probeert de zaal toe te spreken (we have cd’s, please buy).

De theatrale vocaliste Lori heeft een prettige stem die goed bij de muziek past.  Hoewel haar presentatie wat statisch is en de teksten in het Japans zijn weet ze de aandacht goed vast te houden. De eerste surprise van de dag.

Na het uiteenvallen van Trail Of Tears in 2013, richtte zanger Ronny Thorsten de band Viper Solfa op. Naast Ronny bestaat deze uit ex-Trail Of Tears-leden Endre Moe op bas en Bjørn Dugstad Rønnow op drums, zangeres Miriam “Sphinx” Renvåg (Ram-Zet, Endling) en gitarist/toetsenist/componist Morfeus (Mayhem, Limbonic Art, Dimension F3H).

Viper SolfaEen zeer ervaren gezelschap dus, dat het MFVF publiek trakteert op een primeur, namelijk het allereerste live optreden van Viper Solfa ooit. De band opent genadeloos hard en overdonderend en het publiek reageert in eerste instantie terughoudend.

De extreme muziek en onbekendheid met de nummers is daar ongetwijfeld debet aan. Het komende debuut “Carving an Icon” is al wel ingeblikt in de studio maar zal begin 2015 pas worden uitgebracht.

Naar eigen zeggen brengen zij “poison music” en dat zal best zo zijn. Extreem en hard is het in ieder geval wel. De uniforme aankleding van de band in antraciete overalls voorzien van emblemen en een gigantische V op de rug, doet een beetje eng militaristisch aan.

Haly MosesDat wordt nog eens versterkt door zanger Thorsten die met zijn strak achterovergekamde kapsel en dito blik als een veldheer zijn brute vocalen de zaal in slingert. Zangeres Sfinx is daarentegen de perfecte side kick met haar krachtige, cleane vocalen en bewijst wederom te beschikken over een fantastische live presentatie.

Zodra het publiek een beetje bekomen is valt er echt wel te genieten van nummers als “Whispers and Storms”, “Carving an Icon” en het aan het publiek opgedragen “Viper Legions”. Hier gaan we zeker nog meer van horen !

Tijd voor een heerlijke portie ouderwetse Thrash metal met niemand minder dan Sabine Classen als brulboei en grote roergangster van het Duitse Holy Moses.  Waren het gisteren The Sirenes die aan de wieg stonden van Female Fronted Metal, dit geldt op thrash gebied zeker voor la Classen.

Haly MosesAl sinds 1980 actief en met klassieke albums als “Finished with the Dogs“, “The New Machine of “Liechtenstein” en recentere knallers als “Dissorder of the Order” en de dit jaar verschenen knaller “Redifined Mayhem” op je conto kan er uiteraard weinig misgaan.

Defcon II” gaat nog strak beukend en midtempo van start, maar als Sabine vraagt om een moshpit te vormen tijdens het aansluitende op het furieuze “Finished with the Dogs” is het hek van de dam. Die pit blijft er tot groot genoegen van Sabine tot het einde van de set waarin onder andere “SSP” en “Master of Disaster” voorbijkomen.

Tussendoor wordt nog even de nieuwe gitariste Simone voorgesteld en gegrapt dat Sabine nu met een band op stap is wiens geboortedata stammen uit het jaar dat het debuut “Queen of Siam” uitkwam. Toch is er van sleet op haar stembanden nauwelijks sprake,  al valt wel op dat ze de teksten blijkbaar op de grond heeft liggen gelet op haar regelmatig voorovergebogen houding.

Stream Of PassionDe band speelt superstrak, laat geen steken vallen en bouwt zijn eigen feestje. Traditiegetrouw wordt voor het afsluitende “Too Drunk To Fuck” iedereen uitgenodigd het podium te beklimmen om mee te brullen, springen en vooral te genieten.

Hier wordt gretig gehoor aan gegeven wat een hilarisch tafereel oplevert waarna Sabine hoog boven de hoofden – na een enigszins mislukte poging tot stagediven – door het publiek onder luid applaus de zaal wordt doorgedragen.

Stream of Passion is daarna muzikaal van een geheel andere orde. Geen gegrunt of knalharde thrash, maar een krachtig staaltje symphonische rock met de betoverende vocalen van Marcela Bovia.

Stream Of PassionWat mij vorig jaar stoorde en ook nu tijdens de soundcheck dreigde te gaan gebeuren, is het knalharde geluid waarmee de band zich bediende. Gelukkig valt het ditmaal gedurende het concert nogal mee, want de band heeft dit echt niet nodig.

Er wordt goed gemusiceerd, Marcela is krachtig bij stem en bassist Johan van Stratum steelt zoals gewoonlijk de show met zijn enthousiast gespring. Stream of Passion doet het gewoon goed bij het publiek en de mooie lichtshow draagt daar qua sfeer zeker aan bij.

In the End” blijft mijn favoriet, de Radiohead cover “Street Spirit” is eigenlijk allang geen cover meer en het onheilspellende “Haunted” is de perfecte afsluiter. Een knap optreden van eigen bodem!

XandriaNaar Xandria ben ik erg benieuwd. Deze band vond ik met Lisa Middelhauve in de gelederen al goed te pruimen. Met name de albums “Ravenheart” en “India” konden mij zeker bekoren.

Met de komst van Manuela Kraller wijzigde de koers drastisch richting “oude” Nightwish en kon je gerust spreken van Xandria 2.0. Een echte knaller was het album “Neverworld’s End” wel en die koers werd, ondanks het vertrek van Manuela, doorgezet op “Sacrificium”.

Ondanks de bijdrage van de nieuwe vocaliste Dianne van Giersbergen wordt het hoge niveau van de voorganger niet behaald. “Nightfall” opent het optreden echter verbluffend.

XandriaNa het van “Neverworld’s End” afkomstige “Blood on my Hands” ben ik echt om. Dianne beschikt over een geweldige stem, die ook het oudere werk gemakkelijk aan kan.

Soepeltjes beweegt ze zich over het podium en  met haar innemende persoonlijkheid is het voor haar een koud kunstje om het publiek op te zwepen. Die geven gewillig gehoor en er wordt luidkeels meegezongen en geklapt.

Xandria krijgt de handen op elkaar met stevige uitvoeringen van o.a. “Sacrificium”, “Cursed”, het enig uit het Lisa tijdperk stammende “Ravenheart” en afsluiter “Valentine”. Gaaf optreden van een band die stiekem ver kan gaan komen met deze “oude Nightwish” sound. Vooralsnog een koerswijziging die zijn vruchten afwerpt.

ArkonaWanneer het Russische Arkona het podium betreedt in hun dagelijkse kloffie valt dat meteen op. Geen typische Pagan outfit vandaag? De reden blijkt dat deze is kwijtgeraakt op het vliegveld. Dat weerhoudt de band er geenszins van om weer lekker te keer te gaan.

De stevige Pagan Metal dendert over de hoofden van de aanwezigen, die dit prima kunnen waarderen. In het begin is de fluit nauwelijks hoorbaar, maar zodra dat euvel hersteld is komt dat de feestvreugde zeker ten goede. Als daarna ook nog de polka wordt ingezet en de doedelzak tevoorschijn komt is het hek van de dam, helemaal wanneer “Goi, Rode, Goi” wordt ingezet.

Zangeres Masha beweegt zich tot groot genoegen van het publiek als een stuiterbal over het podium zonder aan vocaalkracht te in te boeten. Therion baas Christofer Johnsson speelt ook nog een deuntje mee tijdens dit voortvarende optreden, waar het publiek met volle teugen van geniet.

10 Therion 07 141019 MFVF XII StepixHet festival loopt op zijn een einde: hier en daar zijn wat vermoeide blikken te zien, maar het merendeel kijkt vol verwachting uit naar headliner Therion. Deze band stelt zowel live als op plaat nooit teleur en durft het op beide gebieden aan om nieuwe paden te bewandelen.

De eerste persoonlijke teleurstelling moet ik echter al meteen wegslikken wanneer ik te horen krijg dat Lori Lewis geen deel meer uitmaakt van de tour editie. Zij zal nog wel haar medewerking verlenen aan de rock opera maar “on stage” zal zij node worden gemist. Met haar geweldige stem die alles aankon, fantastische inleving en vrolijke uitstraling was zij toch mijn absolute favoriet.

10 Therion 03 141019 MFVF XII StepixBenieuwd hoe ze dat gaan oplossen want “her shoes are very big to fill”. De band gaat in ieder geval retestrak van start met “Sithra Athra” en ze hebben er zichtbaar veel plezier in.

Het is het laatste optreden van de  Arkona tour door Rusland en China. De heren en dames geven alles om er een geweldig feest van te maken. Al meteen kan iedereen kennis maken met nieuwelinge Sandra Laureano, een uiterst bevallige soprane, die met haar “hooghartige” act en felrode outfit menig hart sneller doet slaan.

Zingen kan ze in ieder geval wel al mist zij de “warmte” van Lori’s stem en beperkt ze zich nog een beetje als “te statisch” in haar rol. Maar dat zal zeker groeien. Omdat Sandra alleen de sopraan gedeelten voor haar rekening neemt wordt de rol van Lori in andere nummers overgenomen door Linnea Vikström of Thomas Vikström. Nee, geen broer en zus maar vader en dochter. Zo krijgt Linnea de solospot in “Raven of Dispersion.

10 Therion 08 141019 MFVF XII StepixNa jaren wordt weer “Lemuria” vertolkt worden door mannelijke vocalen. Beiden halen het echter niet bij de Lori edities; maar onverdienstelijk is het ook niet. Linnea heeft door het vertrek van Lori een grotere rol in het geheel en kwijt zich goed van haar taak.

Altijd in voor wat grappen en grollen geniet zij met volle teugen van de aandacht van het publiek. Masha (Arkona)  mag de rauwe vocalen voor haar rekening nemen in “Typhon” maar dit levert een ongewild hilarisch tafereel op. Masha raast al teksten spuwend over het podium maar horen doen we haar helaas niet.

TherionNiemand valt blijkbaar op dat haar microfoon niet werkt en dat is best sneu. De technische problemen zijn daarmee niet voorbij, zodat de set even stil komt te liggen. Professioneel als altijd lossen de dames en heren dit wel op door een akoustische “Love Of My Live” versie. Dit heeft helaas wel tot gevolg dat de band zich genoodzaakt ziet enkele nummers te schrappen, omdat het tijdschema van 23.00 heilig is.

Er valt dan nog genoeg te genieten van voortreffelijke uitvoeringen van Therion klassiekers. Wanneer bandleider en meesterbrein Christofer Johnsson het publiek vraagt met welk nummer men denkt af te sluiten weet iedereen wat er komen gaat; “To Mega Therion” uiteraard en zowel band als publiek leven zich nog een keer helemaal uit.

Therion heeft al diverse bezettingen gehad, maar levert steevast hoge kwaliteit en is live een waar feest. De veelal ingewikkelde nummers worden vol overgave gebracht door de enthousiaste bandleden en de vocalen zijn toch weer gewoon van uitzonderlijke klasse. De perfecte afsluiter van weer een uiterst geslaagde MFVF editie.

This slideshow requires JavaScript.

 

 

 

 

Metal Female Voices Fest – knallend verjaardagsfeest op twaalfde editie

tekst: Frans Neelen
foto: Stéphane Odent

12. Leaves' Eyes 03 141018 MFVF XII StepixDe tijd vliegt, alweer de twaalfde editie van het befaamde Metal Female Voices Fest en ook deze mag er weer wezen. Ondanks het gegeven dat een aantal bands al meerdere malen de festivalposters hebben opgesierd, is de organisatie erin geslaagd met enkele relatief onbekende en zeer onbekende bands op de proppen te komen.

Getrouw komen de fans weer van heinde en verre, doen de hotels in de omtrek zeer goede zaken en is de sfeer weer uiterst gezellig. Door menigeen wordt dit dan ook gezien als een jaarlijks terugkerend feestje en het weerzien van vrienden onder elkaar. Na de inmiddels gebruikelijke opwarmavond op de vrijdag kan met de zaterdag het echte werk beginnen.

Ancient BardsAncient Bards debuteert op het festival en dat is niet meer dan terecht. Met hun Epic Powermetal  die in het straatje van Rhapsody Of Fire ligt, hebben ze reeds drie albums op hun naam die tezamen een saga vormen onder de naam “The Black Crystal Sword”.

Metal met een verhaal dus en op plaat is met name hun laatste “A New Dawn Ending” een vette aanrader. Vocaliste Sara Squadrani die ook te horen is op Arjen Lucassen’s “The Theory of Everything” is op plaat al van hoge klasse en laat ook live een zeer goede indruk achter.

Met passie worden de verhalende teksten vocaal vlekkeloos gebracht en is er nauwelijks verschil hoorbaar met het plaatmateriaal. Voorwaar een grootheid in de dop die bewijst dat Arjen een neus heeft voor het inlijven van talent.

Ancient BardsDe band maakt een zeer gedreven en energieke indruk die overlaat op het steeds enthousiaster reagerende publiek. Met een setlist bestaande uit voornamelijk materiaal van hun sterke laatste album.

Zoals “A Greater Purpose”, “Flaming Heart”, The Last Resort” en het kippenvel bezorgende “In My Arms”, waarin Sara een verbluffende indruk achterlaat en de handen op elkaar krijgt.

Een knallend optreden, van het debuut komt  “Birth of Evil” voorbij en het afsluitende van “Soulles Child” afkomstige  “Through My Veins” komt er een dynamisch einde aan goed optreden. Gezien de drukte bij de merchandise en signeersessie hebben ze er in ieder geval behoorlijk wat fans bijgekregen.

Jaded StarVoormalig Visions of Atlantis boegbeeld Maxi Nil heeft tegenwoordig haar eigen band Jaded Star. Zo’n tien jaar geleden is dat de naam voor haar project, maar nu mag dat gezien worden als een heuse band.

Materiaal in de vorm van een album is er nog niet, maar de planning is dat deze nog dit jaar zal uitkomen. De harde rock die wordt gebracht klinkt best lekker maar helaas niet altijd even zuiver.

Echt aanslaan doet het dan ook niet, maar dat heeft natuurlijk ook te maken met het gebrek aan reeds uitgebracht materiaal. Leuk is wel dat de winnaars van een wedstrijd nog even het podium mogen delen met de band.

Head Phones PresidentMFVF heeft de laatste jaren blijkbaar de nodige connecties met Japan. Hoezo internationaal! Ditmaal luistert de band uit het land van de rijzende zon naar de naam Head Phones Presidents.

Onder aanvoering van de wild met haar jurk zwaaiende zangeres Anza Ohyama brengen zij een mix van alternatieve-nu-experimentele metal met vleugjes hard rock.

De nadruk wordt gelegd op het recente album “Disillusion” uit 2014 en er wordt verdienstelijk gemusiceerd. Een onuitwisbare indruk maken ze op mij niet, maar deze band is zeker het luisteren waard.

Skeptical MindsHet Belgische Skeptical Minds heeft al vele malen eerder op de planken bij MFVF gestaan. Op de onlangs uitgebrachte Live CD van de in 2012 neergezette MFVF show komt de band best aardig voor de dag al klonk zangeres Karolina Pacan een beetje iel.

Gegroeid zijn ze echter zeker en als geheel klinkt het lekker vlot deze harde rock/metal met elektronische invloeden.

Nummers als ‘Alcohol”, “The Beauty Must Die”, “Broken Dolls” en “Living in a Movie” passeren de revue en worden visueel ondersteund door continu wisselende backdrops met bewegende beelden.

Diabulus in MusicaOok “Ace of Spades” van Motörhead ondergaat een Skeptical Minds behandeling en die mag er, tot groot genoegen van de aanwezigen, best wezen. Karolina is goed bij stem en de band kan terugkijken op een geslaagd optreden.

Het begint nu tijd te worden voor de grotere namen in de scene. Onder leiding van Zuberoa Aznárez mag het Spaanse Diabulus in Musica dit als eerste gaan proberen.

Met een aantal sterke albums op zak zoals “The Wanderer” en het dit jaar verschenen “Agria” lijkt dit een koud kunstje, maar je moet het ook nog maar even live waar zien te maken.

DraconianHoog boven de hoofden van enkele macaber uitziende figuren wordt de zangeres als een mummie het podium opgedragen. Die figuren blijken de leden van een heus koor te zijn die voor de nodige vocale ondersteuning en inkleuring gaan zorgen.

De muzikale mix van Therion en Epica doet wat filmisch aan maar blijft moeiteloos overeind. Het geheel klinkt lekker vet, de band is goed op dreef en beleeft zijn hoogtepunt met een ijzersterke versie van “Spoilt Vampire

Met Draconian is het tijd voor een lekker potje Zweedse doom metal van de bovenste plank. Sinds het reeds uit 2011 stammende pareltje “A Rose For The Apocalypse” is er helaas nog geen nieuw materiaal voorhanden. Al liet die plaat vier jaar op zich wachten.

DraconianDe vrouwelijke helft van de vocalen Lisa Johansson heeft de band inmiddels verlaten ten faveure van Heike Langhals. Iedereen is benieuwd of zij in staat is goed tegenspel te bieden aan de duistere grunts van Anders Jakobsen.

Dat is toch wel even wennen.Haar klankkleur is een stuk helderder en daardoor komt het geheel wat minder dreigend over. Zingen kan ze echter wel degelijk en ze wijt zich goed van haar taak.

De bulderende stem van Anders is geweldig en de band musiceert gedreven. Het geheel van massieve gitaarmuren, zware drums, melancholieke melodieën, betoverende vocalen en diepe grunts maken enthousiaste reacties los bij het publiek. Met krakers als “The Last Hour of Ancient Sunset”, “Dead World Assembly” en “End of The Rope” in de set heeft dan ook niemand iets te klagen.

The SirensTijd voor een act van een geheel andere orde. De pioneers van het Female Fronted Metal genre hebben de handen ineen geslagen onder de naam The Sirens.

Deze sirenes zijn niemand minder dan de vocalistes Kari Rueslåtten (The 3rd And The Mortal), Anneke van Giersbergen (The Gathering) en Liv Kristine Espenaes Krull (Leaves’ Eyes, Theatre Of Tragedy).

Zonder deze dames had een festival als dit niet bestaan, dus zijn ze hier zeker op zijn plaats. Dat deze dames vocaal hun mannetje staan staat buiten kijf en hun set bestaat uit een mix van The Gathering, Leaves’ Eyes, The 3rd and the Mortal songs en solo nummers.

The SirensEen afwisselend optreden waarin de voornamelijk stevige rocknummers enthousiast worden gebracht, door de zichtbaar – met veel plezier op het podium acterende - sirenes.

Wat opvalt is dat goed te horen is dat de wat minder bekende 3rd and the Mortal songs qua structuur en opbouw aan de wieg hebben gestaan voor het eerste stadium van doomy Gothic Metal.

De nummers worden, ondersteund door een prima begeleidingsband, gevarieerd gebracht als solo, duo of trio waarbij ze alle drie volop de gelegenheid krijgen te excelleren.

SireniaDat is aan deze dames wel besteed en met o.a. “Image”, “Leaves”, “Love Decay”, “Venus” en het knallende “Strange Machines” komt het publiek volledig aan zijn trekken.

Afgesloten wordt er met de Sirens single “Sisters of the Earth”. Passender kan het optreden, met een publieke ovatie, dan ook niet afgesloten worden.

Aan Sirenia de taak om het hoge niveau vast te houden. Persoonlijk vind ik de muziek die de band van Morten Veland in de begindagen maakte een stuk interessanter dan het recentere meer toegankelijke materiaal, maar dat weerhoudt de band er niet van om een gedegen set neer te zetten.

12. Leaves' Eyes 04 141018 MFVF XII StepixHet publiek is inmiddels goed opgewarmd en hongerig naar meer, zodat het voor de schone Ailyn met haar prachtige vocalen een gemakkelijke opgave is om de aanwezigen om haar mooie vinger te winden.

Gelukkig worden ook de grunts van Morten veelvuldig ingezet hetgeen de variatie zeker ten goede komt. Uiteraard maakt publieksfavoriet “My Minds Eye” deel uit van een set die een aardige doorsnede geeft van wat de band te bieden heeft.

Leaves’ Eyes heeft een reden tot een feestje en viert het tienjarig bestaan van de band met een headliner show. Overigens niet de eerste keer, want dit deden zij al eerder in 2008 bij de live opnamen van hun DVD “We Came With The Northern Winds”.

12. Leaves' Eyes 10 141018 MFVF XII StepixToen diende een heus vikingschip als decor. Dit keer zijn er naast de sfeervolle backdrops en de nodige vlammenwerpers, een zestal enorme zwaarden. Deze zwaarden doen denken aan het monument in Liv Kristine’s geboorteplaats Stavanger, Noorwegen.

Leaves’ Eyes maakt vaak gebruik van middeleeuwse instrumenten en om dit te optimaliseren zijn er de nodige gastmuzikanten aanwezig die het programma sieren.

Fans hebben de gelegenheid gekregen om op hun favoriete nummers te stemmen, maar dat wil niet zeggen dat de gehele set hierop is afgestemd.

De band heeft er namelijk voor gekozen om een aantal nummers te spelen die zelden of nooit in de setlist voorkomen.

Zo kunnen we genieten van het magistrale live debuut van “Meredead”, een solide versie van “Hymn Of the Lone Sands” en ouder werk zoals “Legend Land”.

12. Leaves' Eyes 06 141018 MFVF XII StepixOok trakteert de jarige band een volle Oktoberhal op een primeur met het nieuwe “Halvdan The Black”een nummer dat in het verlengde ligt van hun laatste album “Symphonies Of The Night”.

Liv Kristine betoverd het publiek als vanouds met haar geweldige stem en enthousiaste performance. Een stem waar zij totale controle over heeft en hiermee eens temeer bewijst tot de absolute top in het genre te horen.

Hard, strak en bombastisch wordt de gevarieerde set tot groot genoegen van het publiek de zaal ingeslingerd. Naast mij ontlokt dat de opmerking “Leaves’ Eyes on steroids” iets wat ik alleen maar kan beamen. Gastvocalen ontbreken ook hier niet en worden verdienstelijk verzorgd door Aylin (Sirenia) en Zuberoa (Diabulus in Musica).

12. Leaves' Eyes 13 141018 MFVF XII StepixEr wordt volop meegebruld, meegesprongen en meegezwaaid; kortom een feest dat door publiek en band gedeeld wordt. Tussendoor verzorgt gitarist Thorsten Bauer nog even op droogkomische wijze het uitreiken van een heuse Leaves’ Eyes gitaar aan de winnaar van de wedstrijd.

Leaves’ Eyes bewijst wederom haar klasse met een headliner waardig optreden waar de klasse vanaf druipt. Een perfecte afsluiter voor de zaterdag editie die het publiek met een moe maar tevreden gevoel naar huis, hotel of tent stuurt. Op naar de zondag editie.

This slideshow requires JavaScript.

Metal Female Voices Fest – samenwerkende zangeressen brengen cover project ten gehore

foto’s onder copyright van: Stéphane Odent

MFV UnitedDe vrijdag van het Metal Female Voices Fest is de warmloper voor een intens weekend gevuld met female gothic metal.

Deze twaalfde editie is een mijlpaal op vele vlakken: de organisatie heeft kenbaar gemaakt een pauze in te lassen en daarmee is het voorlopig de laatste kans om van dit internationale festival te genieten.

Er is geen ander evenement waar zo veel liefhebbers van deze muziek samen komen en trouw jaarlijks MFVF een warm hart toe dragen. Velen zullen dan ook deze muzikale ontmoetingen zeker missen.

Twaalf jaar is al een hele historie, het festival heeft zichzelf steeds meer op de kaart gezet en is flink gegroeid. Van een dag, naar een weekend, door naar een vol weekend met de vrijdag als extraatje voor de liefhebber.

Op deze vrijdag een uniek samenwerkingsproject tussen verschillende zangeressen om divers cover materiaal ten gehore te brengen van bekende artiesten. Zangeressen die je normaal niet samen ziet op een podium, een unicuum van MFVF.

De volgende zangeressen zijn samen gekomen voor het cover-band project:
Ailyn Gimenez van Sirenia
Iliana Tsakiraki van Enemy Of Reality
Karolina Pacan van Skeptical Minds
Kassandra Novell
Mariangela Demutras van Tristania
Maxi Nill van Jaded Star
Saeko Kitamae van Saeko

Een foto impressie van deze sfeervolle avond is gemaakt door fotograaf Stéphane Odent. Met dank aan de MFVF organisatie:

This slideshow requires JavaScript.

My Propane – ECI Cultuurfabriek trakteert op een keiharde rock avond

tekst: Sabrina Smit
foto: My Propane

mypropane2014Op zaterdag 8 november is het tijd voor keiharde rock en metal bij de ECI Cultuurfabriek in Roermond.

Een avond waarbij Rock en Metal liefhebbers hun hart kunnen ophalen. De bands die deze avond optreden zijn: My Propane met support van Sin7SinS en 15 Reasons.

My Propane speelt een mix van downtuned beat-driven rock en metal muziek. De band is een zeer internationaal gezelschap. Een Italiaanse Italiaanse frontman uit het Verenigd Koninkrijk, een Zuid Amerikaanse gitaar speler uit India, een Nederlandse Bass speler en een half Duitse drummer.

Het  debuutalbum “Modern Violent Gentleman” zal gespeeld worden en zal menige bezoeker zeker verrassen. De band zal komende tijd met de Zweedse groep Evergey touren, dat zegt dan wel genoeg!

Stampende drums, vlammende gitaren en adembenemende zang. Sin7SinS is een vrouwelijke metalband uit Nederland die zich onderscheidt met haar unieke geluid. Band brengt 24 november haar derde album uit “Purgatory Princess” en verwacht daarmee nieuw materiaal tijdens deze show.

15 reasons is een Brusselse rock-metal band die zijn inspiratie haalt uit moderne hard-rock-metal bands zoals Stone Sour en Godsmack. In 2012 is de band uitgebreid van twee naar drie muzikanten en inmiddels hebben ze op diverse prestigieuze plekken gespeeld zoals Durbuy Rock Festival, Francofolies, Fête de la Musique, Orangerie Botanique en Sziget Festival.

Zaterdag 8 november 2014
My Propane, Sin7Sins, 15 Reasons
ECI Cultuurfabriek in Roermond
aanvang: 20.30 uur
zaal open: 20.00 uur
voorverkoop kaarten: 7,50 euro
kaarten aan de deur op de dag zelf zijn 10.00 euro.

De kaartverkoop loopt via de website van de zaal: http://www.ecicultuurfabriek.nl/nl/programma/details/7/2555?layout=eci_pop#.VE-0Xnl0zcs-

 

 

Categories: Previews Tags: ,

Liv Kristine – Vervain

tekst: Frans Neelen

Liv Kristine - Vervainband: Liv Kristine
album: Vervain
genre: gothic – rock
release: 24 oktober 2014
label: Napalm Records

Introduction

Does this charming lady really needs an introduction ? Not really I guess, but for the beginners here in a nutshell the story of Liv Kristine so far.

In the early nineties she became the singer of Theatre Of Tragedy, one of the founders of Gothic Female fronted Metal and a band who introduced the “Beauty and the Beast” vocal battles.

In the late nineties she developed her own solo career, composing more personal, poppy songs released under her own name. Together with husband Alexander Krull and the other band members Atrocity she is founder of the successful gothic band  Leaves’ Eyes in 2003 after leaving Theatre of Tragedy.

Album Review

Vervain” or Verbena, is called “Tears of Isis” in ancient Egypt. It is a herb with purple or white flowers with delicate spikes and nearly scentless, also known as one of a vampire’s most well-known weakness. Also associated with “divine” which is in this case a good translation for the fifth album of Liv Kristine.

An album that is, without any doubt, her strongest and most energetic one. On her solo albums Liv Kristine normally shows her light, romantic side with poppy, catchy songs. Previous album “Libertine” (2012) already marks a more rock orientated direction.

Vervain” presents itself as a dark and doom album with songs that reminds strongly of Theatre of Tragedy. Bass and drums are very heavy and low; giving the album a sinister, melancholic feeling.

Although this album marks a return to Liv Kristine’s roots it still is an album that reaches a wider audience. Gaining a lot of new fans and please the old ones as well.  Liv’s beautiful voice and sympathetic personality stand guarantee for that.

Opener “My Wilderness” immediately is a bulls eye; doomy riffs and firm axe work contradict with her catchy and racy voice as many know in most Leaves’ Eyes songs, but above all it sounds fresh and energetic.

In “Creeper” and “Oblivious” those fine dark riffs by guitars and bass are standing out. When Liv’s angelic vocals sets in the timbre immediately changes: providing a contradiction between doom against sweet. One of the strongest impressions on this album.

With “Elucidation” also the more catchy (poppy) and electronic musical period from Theatre Of Tragedy is honored.  It’s swings, it rock’s and has that particular dancing beat which was introduced on their debuut album.

On the fragile song “Lotus” Liv’s vocals are breath taking and make you melt like icicles on the roof. “Hunters” is driven by an energetic rock beat and Liv’s haunting vocals make it also a track worth mentioning.

Two vocal guestsappearances are made by Michelle Darkness (End of Green) in the new wave, gothic sounding “Love Decay” and “the female voice of metal rock”  Doro Pesh makes her entrance on “Stronghold Of Angels”.

Michelle’s low – down from the cellar - voice makes “Love Decay” sound like a Sisters Of Mercy song and goes along fine with Liv’s clean voice. In the power ballad  “Stronghold Of Angels” Doro’s rasping voice merges perfectly with Liv’s angelic one and both deliver a great job. Both duets are cleary something original and reflecting different vocal styles by Liv Kristine.

Conclusion

On this album Liv Kristine presents the best of herself. A mixture of her solo albums, Theatre Of Tragedy roots and Leaves’ Eyes elements cover the load on this excellent album with a variety in songs  which share the same intriguing atmosphere of the early Gothic sound.

Doomy, heavy and sinister with enough space for enchanting vocals and fragile poetry. The vocal guest appearances are well chosen and contribute the versatility. Overall it sounds fresh and exciting. Boundaries between Liv Kristine solo and Leaves’ Eyes have faded, so its wise to abstract there are  two top acts in the Gothic scene.

Last, but certainly not least, do not forget that  Thorsten Bauer is besides Liv the main composer of the music as well as playing most of the instruments. Again Alexander Krull succeed as producer on “Vervain.”As well as co-composing songs. A splendid job by all three of them which results in album fit to conquer the world.

Rating
9/10

Tracklist

01. My Wilderness
02. Love Decay [featuring Michelle Darkness]
03. Vervain
04. Stronghold Of Angels [featuring Doro Pesch]
05. Hunters
06. Lotus
07. Elucidation
08. Two And A Heart
09. Creeper
10. Oblivious

Website
www.livkristine.de

Moonspell – spring tour in Europe

013 25112012 Moonspell 005 door Monica Duffels The Portuguese metalband Moonspell announced a spring tour in 2015 together with Scepticflesh from Greece. In March both bands will tour around Europe.

Since their breakthough in 1990 Moonspell represents their audenthic dark metal sound. Melancholy  through more than a dozen of high-class releases:

From the venerated debut EP “Under The Moonspell“, their breakthrough record “Irreligious“ and the chart topper “Memorial“ to their latest output, 2012‘s double album “Alpha Noir / Omega White“.

Now that it‘s been a while since the last extensive tour of the Continent, it‘s high time to let the crowds taste some bittersweet damnation again, as founding member and front man Fernando Ribeiro agrees:

“We are thrilled to announce to all the Moonspell fans out there that we‘ll be touring together with our brothers in Septicflesh. In doing so, we‘ll be supporting our upcoming brand-new album ‘Extinct‘, an emotional, existential journey reflecting on the hour of man‘s passing away and the prospect of no return. A very dark yet soulful album with some of the most heartfelt songs we‘ve ever written. We‘re excited about sharing this original darkness with you soon!“

The Southern Europeans will be accompanied by their Greek companions in Scepticflesh, who‘ve let their new steam hammer ‘Titan‘ off the leash this June, impressively proving that even though some twenty years have passed since their inception they‘re still carrying the early days‘ blazing fire in their hearts.

Dutch dates:

12 Maart 2015 – Doornroosje in Nijmegen
13 Maart 2015 -  Patronaat in Haarlem

More on:
www.facebook.com/moonspellband

Categories: News Tags:

Grote Prijs van Nederland – hslve finalisten gaat met Wouter Hamel mee op tour

groteprijsnederland2014Wouter Hamel zal tijdens zijn aankomende Pompadour Tour worden vergezeld door de halve finalisten van de Grote Prijs van Nederland.

Hamel is als coach reeds verbonden aan de Grote Prijs, waarbij hij de deelnemers begeleidt op hun weg naar een meer professioneel bestaan als muzikant.

Vanuit zijn management is, in overleg met boekingskantoor Friendly Fire en de deelnemende (pop)podia, nu ook besloten de halve finalisten tijdens zijn tour door Nederland een plek op het podium te geven. Hierin ligt de focus op het genre singer-songwriters, waarbij een selectie van deelnemers als support act wordt gepresenteerd.

Het gaat om de volgende data:
16.10     Effenaar Eindhoven      Taco de V.
18.10     Lux, Nijmegen               A Brighter Light
24.10     Mezz, Breda                 Charley Marie
25.10     Patronaat, Haarlem      Charl Delemarre

14.11     Atak, Enschede                      
15.11     Paard van Troje
19.11     De Oosterpoort, Groningen
20.11     Lantaren Venster, Rotterdam
28.11     Tivoli Vredenbrug, Utrecht

De deelnemers aan de Grote Prijs van Nederland, in totaal nog vijftien bands en vijftien singer-songwriters, bereiden zich op het moment voor op de aankomende halve finales. Deze vinden van 18 oktober tot en met 1 november plaats op de podia van Tivoli Vredenburg (Utrecht), Paard van Troje (Den Haag), W2 (Den Bosch), People’s Place en Sugar Factory (Amsterdam). Uiteindelijk zullen per genre zes finalisten op 20 december strijden voor de felbegeerde Grote Prijs van Nederland.

De artiesten die met Wouter Hamel gaan touren worden binnenkort bekend gemaakt op: http://www.groteprijsvan.nl/