Archive

Archive for the ‘Festivals’ Category

Metal Female Voices Fest – Therion als passende afsluiter van een dynamisch weekend

tekst: Frans Neelen
foto: Stéphane Odent

TherionNagenietend van de mooie zaterdageditie waarin goede, stevige optredens centraal staan en ook de nodige vriendschapsbanden worden aangehaald. Velen maken zich weer op voor de zondageditie. Een jaargang die vooralsnog als laatste de boeken in zal gaan. De organisatie heeft reeds aangekondigd om na twaalf opeenvolgende jaren het jaar 2015 te gebruiken als “overdenkingsjaar” en dus het festival niet te organiseren.

Het hernieuwen van de formule en het zoeken naar partners wordt aangedragen om hierna in 2016 sterker dan ooit terug te keren. Eerlijkheidshalve zit er na al die tijd inderdaad wat sleet op de formule maar jammer blijft het wel. Het siert de organisatie om dit voortijdig bekend te maken aan de trouwe bezoekers, zodat zeker de vanuit verre oorden afkomstige rockers geen onnodige kosten vooraf zullen maken. Eerst maar eens gaan meemaken wat deze dag ons zal brengen.

Aria FlameVoormalig Dendura vocaliste Aziza Poggi probeert het sinds 2011 onder de naam Aria Flame en mag de zondag openen.  Vorige week is hun eerste EP op de markt geslingerd onder de naam “A World of Silence”.

Gehoord heb ik hem, naast wellicht het merendeel van het publiek, nog niet dus ik ben wel benieuwd wat Aziza te brengen heeft. Vorig jaar nog maakte zij deel uit van het inmiddels ter ziele gegane Eve’s Apple en daar wist zij mij niet te imponeren.

Fel oranje overheerst op het fraaie logo op de backdrop en dit accentueert ook de kleding van Aziza. Ondanks deze frisse kleurstelling weet de muziek mij niet te bekoren. Leunend op een zware bassound komt het geheel nogal log en traag over. Aziza weet mij al meteen bij het eerste nummer behoorlijk op de kast te jagen met haar hoge, te regelmatig terugkerende hoge “yeah, yeah” uithalen.

EvenoireVreemd is ook dat er een onbemand keyboard op het podium staat terwijl deze wel degelijk te horen is. Vanaf het 3e nummer komt de beste man opdraven om dit ietwat vreemde euvel te verhelpen. De donkere hard rock weet mij echter niet te bekoren ondanks de ook hier weer uitgenodigde gastvocaliste die er niet in slaagt het geheel naar een hoger niveau te tillen.

Het Italiaanse Evenoire klinkt als band een stuk strakker. Hun Gothic is doordrenkt met een flinke scheut folk en lekker aanstekelijk. Helaas weet vocaliste Elisa Stefanoni die niet onverdienstelijk ook de fluit hanteert, mij niet te overtuigen. Haar zang komt mij te schreeuwerig over en dat is best jammer. Toch weten ze het publiek best mee te krijgen, vooral wanneer het gaspedaal verder wordt ingetrapt.

Magistina SagaEen band waar vooraf in het publiek al veel over wordt gesproken, gespeculeerd is Magistana Saga. Het is totaal onbekend en Japans, dus maakt dit nieuwsgierig. Wanneer de band het podium opkomt, springt de extravagante uitdossing meteen in het oog. Met haardossen waar de gemiddelde jaren ’80 hairspray-band jaloers op zou zijn.

Compleet met een ruim vallende glitter, gothic outfit en een zangeres die zo lijkt te zijn weggeplukt uit een zeventiende-eeuwse porseleinen poppenkast, trek je natuurlijk wel meteen de aandacht van het publiek. Maar ze kunnen wel strak spelen zeg. Deze Japanners hebben er duidelijk zin en zetten een bijzonder goed optreden neer.

Magistina SagaMet de ondersteuning van een strakke ritmesectie en een vingervlugge gitarist die soleert alsof zijn leven er van af hangt  dendert de stevige, aanstekelijke mix van pop, rock en metal als een stoomwals over het publiek heen.

Die weten ze helemaal voor zich te winnen wanneer gitarist Urigi in aandoenlijk Engels probeert de zaal toe te spreken (we have cd’s, please buy).

De theatrale vocaliste Lori heeft een prettige stem die goed bij de muziek past.  Hoewel haar presentatie wat statisch is en de teksten in het Japans zijn weet ze de aandacht goed vast te houden. De eerste surprise van de dag.

Na het uiteenvallen van Trail Of Tears in 2013, richtte zanger Ronny Thorsten de band Viper Solfa op. Naast Ronny bestaat deze uit ex-Trail Of Tears-leden Endre Moe op bas en Bjørn Dugstad Rønnow op drums, zangeres Miriam “Sphinx” Renvåg (Ram-Zet, Endling) en gitarist/toetsenist/componist Morfeus (Mayhem, Limbonic Art, Dimension F3H).

Viper SolfaEen zeer ervaren gezelschap dus, dat het MFVF publiek trakteert op een primeur, namelijk het allereerste live optreden van Viper Solfa ooit. De band opent genadeloos hard en overdonderend en het publiek reageert in eerste instantie terughoudend.

De extreme muziek en onbekendheid met de nummers is daar ongetwijfeld debet aan. Het komende debuut “Carving an Icon” is al wel ingeblikt in de studio maar zal begin 2015 pas worden uitgebracht.

Naar eigen zeggen brengen zij “poison music” en dat zal best zo zijn. Extreem en hard is het in ieder geval wel. De uniforme aankleding van de band in antraciete overalls voorzien van emblemen en een gigantische V op de rug, doet een beetje eng militaristisch aan.

Haly MosesDat wordt nog eens versterkt door zanger Thorsten die met zijn strak achterovergekamde kapsel en dito blik als een veldheer zijn brute vocalen de zaal in slingert. Zangeres Sfinx is daarentegen de perfecte side kick met haar krachtige, cleane vocalen en bewijst wederom te beschikken over een fantastische live presentatie.

Zodra het publiek een beetje bekomen is valt er echt wel te genieten van nummers als “Whispers and Storms”, “Carving an Icon” en het aan het publiek opgedragen “Viper Legions”. Hier gaan we zeker nog meer van horen !

Tijd voor een heerlijke portie ouderwetse Thrash metal met niemand minder dan Sabine Classen als brulboei en grote roergangster van het Duitse Holy Moses.  Waren het gisteren The Sirenes die aan de wieg stonden van Female Fronted Metal, dit geldt op thrash gebied zeker voor la Classen.

Haly MosesAl sinds 1980 actief en met klassieke albums als “Finished with the Dogs“, “The New Machine of “Liechtenstein” en recentere knallers als “Dissorder of the Order” en de dit jaar verschenen knaller “Redifined Mayhem” op je conto kan er uiteraard weinig misgaan.

Defcon II” gaat nog strak beukend en midtempo van start, maar als Sabine vraagt om een moshpit te vormen tijdens het aansluitende op het furieuze “Finished with the Dogs” is het hek van de dam. Die pit blijft er tot groot genoegen van Sabine tot het einde van de set waarin onder andere “SSP” en “Master of Disaster” voorbijkomen.

Tussendoor wordt nog even de nieuwe gitariste Simone voorgesteld en gegrapt dat Sabine nu met een band op stap is wiens geboortedata stammen uit het jaar dat het debuut “Queen of Siam” uitkwam. Toch is er van sleet op haar stembanden nauwelijks sprake,  al valt wel op dat ze de teksten blijkbaar op de grond heeft liggen gelet op haar regelmatig voorovergebogen houding.

Stream Of PassionDe band speelt superstrak, laat geen steken vallen en bouwt zijn eigen feestje. Traditiegetrouw wordt voor het afsluitende “Too Drunk To Fuck” iedereen uitgenodigd het podium te beklimmen om mee te brullen, springen en vooral te genieten.

Hier wordt gretig gehoor aan gegeven wat een hilarisch tafereel oplevert waarna Sabine hoog boven de hoofden – na een enigszins mislukte poging tot stagediven – door het publiek onder luid applaus de zaal wordt doorgedragen.

Stream of Passion is daarna muzikaal van een geheel andere orde. Geen gegrunt of knalharde thrash, maar een krachtig staaltje symphonische rock met de betoverende vocalen van Marcela Bovia.

Stream Of PassionWat mij vorig jaar stoorde en ook nu tijdens de soundcheck dreigde te gaan gebeuren, is het knalharde geluid waarmee de band zich bediende. Gelukkig valt het ditmaal gedurende het concert nogal mee, want de band heeft dit echt niet nodig.

Er wordt goed gemusiceerd, Marcela is krachtig bij stem en bassist Johan van Stratum steelt zoals gewoonlijk de show met zijn enthousiast gespring. Stream of Passion doet het gewoon goed bij het publiek en de mooie lichtshow draagt daar qua sfeer zeker aan bij.

In the End” blijft mijn favoriet, de Radiohead cover “Street Spirit” is eigenlijk allang geen cover meer en het onheilspellende “Haunted” is de perfecte afsluiter. Een knap optreden van eigen bodem!

XandriaNaar Xandria ben ik erg benieuwd. Deze band vond ik met Lisa Middelhauve in de gelederen al goed te pruimen. Met name de albums “Ravenheart” en “India” konden mij zeker bekoren.

Met de komst van Manuela Kraller wijzigde de koers drastisch richting “oude” Nightwish en kon je gerust spreken van Xandria 2.0. Een echte knaller was het album “Neverworld’s End” wel en die koers werd, ondanks het vertrek van Manuela, doorgezet op “Sacrificium”.

Ondanks de bijdrage van de nieuwe vocaliste Dianne van Giersbergen wordt het hoge niveau van de voorganger niet behaald. “Nightfall” opent het optreden echter verbluffend.

XandriaNa het van “Neverworld’s End” afkomstige “Blood on my Hands” ben ik echt om. Dianne beschikt over een geweldige stem, die ook het oudere werk gemakkelijk aan kan.

Soepeltjes beweegt ze zich over het podium en  met haar innemende persoonlijkheid is het voor haar een koud kunstje om het publiek op te zwepen. Die geven gewillig gehoor en er wordt luidkeels meegezongen en geklapt.

Xandria krijgt de handen op elkaar met stevige uitvoeringen van o.a. “Sacrificium”, “Cursed”, het enig uit het Lisa tijdperk stammende “Ravenheart” en afsluiter “Valentine”. Gaaf optreden van een band die stiekem ver kan gaan komen met deze “oude Nightwish” sound. Vooralsnog een koerswijziging die zijn vruchten afwerpt.

ArkonaWanneer het Russische Arkona het podium betreedt in hun dagelijkse kloffie valt dat meteen op. Geen typische Pagan outfit vandaag? De reden blijkt dat deze is kwijtgeraakt op het vliegveld. Dat weerhoudt de band er geenszins van om weer lekker te keer te gaan.

De stevige Pagan Metal dendert over de hoofden van de aanwezigen, die dit prima kunnen waarderen. In het begin is de fluit nauwelijks hoorbaar, maar zodra dat euvel hersteld is komt dat de feestvreugde zeker ten goede. Als daarna ook nog de polka wordt ingezet en de doedelzak tevoorschijn komt is het hek van de dam, helemaal wanneer “Goi, Rode, Goi” wordt ingezet.

Zangeres Masha beweegt zich tot groot genoegen van het publiek als een stuiterbal over het podium zonder aan vocaalkracht te in te boeten. Therion baas Christofer Johnsson speelt ook nog een deuntje mee tijdens dit voortvarende optreden, waar het publiek met volle teugen van geniet.

10 Therion 07 141019 MFVF XII StepixHet festival loopt op zijn een einde: hier en daar zijn wat vermoeide blikken te zien, maar het merendeel kijkt vol verwachting uit naar headliner Therion. Deze band stelt zowel live als op plaat nooit teleur en durft het op beide gebieden aan om nieuwe paden te bewandelen.

De eerste persoonlijke teleurstelling moet ik echter al meteen wegslikken wanneer ik te horen krijg dat Lori Lewis geen deel meer uitmaakt van de tour editie. Zij zal nog wel haar medewerking verlenen aan de rock opera maar “on stage” zal zij node worden gemist. Met haar geweldige stem die alles aankon, fantastische inleving en vrolijke uitstraling was zij toch mijn absolute favoriet.

10 Therion 03 141019 MFVF XII StepixBenieuwd hoe ze dat gaan oplossen want “her shoes are very big to fill”. De band gaat in ieder geval retestrak van start met “Sithra Athra” en ze hebben er zichtbaar veel plezier in.

Het is het laatste optreden van de  Arkona tour door Rusland en China. De heren en dames geven alles om er een geweldig feest van te maken. Al meteen kan iedereen kennis maken met nieuwelinge Sandra Laureano, een uiterst bevallige soprane, die met haar “hooghartige” act en felrode outfit menig hart sneller doet slaan.

Zingen kan ze in ieder geval wel al mist zij de “warmte” van Lori’s stem en beperkt ze zich nog een beetje als “te statisch” in haar rol. Maar dat zal zeker groeien. Omdat Sandra alleen de sopraan gedeelten voor haar rekening neemt wordt de rol van Lori in andere nummers overgenomen door Linnea Vikström of Thomas Vikström. Nee, geen broer en zus maar vader en dochter. Zo krijgt Linnea de solospot in “Raven of Dispersion.

10 Therion 08 141019 MFVF XII StepixNa jaren wordt weer “Lemuria” vertolkt worden door mannelijke vocalen. Beiden halen het echter niet bij de Lori edities; maar onverdienstelijk is het ook niet. Linnea heeft door het vertrek van Lori een grotere rol in het geheel en kwijt zich goed van haar taak.

Altijd in voor wat grappen en grollen geniet zij met volle teugen van de aandacht van het publiek. Masha (Arkona)  mag de rauwe vocalen voor haar rekening nemen in “Typhon” maar dit levert een ongewild hilarisch tafereel op. Masha raast al teksten spuwend over het podium maar horen doen we haar helaas niet.

TherionNiemand valt blijkbaar op dat haar microfoon niet werkt en dat is best sneu. De technische problemen zijn daarmee niet voorbij, zodat de set even stil komt te liggen. Professioneel als altijd lossen de dames en heren dit wel op door een akoustische “Love Of My Live” versie. Dit heeft helaas wel tot gevolg dat de band zich genoodzaakt ziet enkele nummers te schrappen, omdat het tijdschema van 23.00 heilig is.

Er valt dan nog genoeg te genieten van voortreffelijke uitvoeringen van Therion klassiekers. Wanneer bandleider en meesterbrein Christofer Johnsson het publiek vraagt met welk nummer men denkt af te sluiten weet iedereen wat er komen gaat; “To Mega Therion” uiteraard en zowel band als publiek leven zich nog een keer helemaal uit.

Therion heeft al diverse bezettingen gehad, maar levert steevast hoge kwaliteit en is live een waar feest. De veelal ingewikkelde nummers worden vol overgave gebracht door de enthousiaste bandleden en de vocalen zijn toch weer gewoon van uitzonderlijke klasse. De perfecte afsluiter van weer een uiterst geslaagde MFVF editie.

This slideshow requires JavaScript.

 

 

 

 

Metal Female Voices Fest – knallend verjaardagsfeest op twaalfde editie

tekst: Frans Neelen
foto: Stéphane Odent

12. Leaves' Eyes 03 141018 MFVF XII StepixDe tijd vliegt, alweer de twaalfde editie van het befaamde Metal Female Voices Fest en ook deze mag er weer wezen. Ondanks het gegeven dat een aantal bands al meerdere malen de festivalposters hebben opgesierd, is de organisatie erin geslaagd met enkele relatief onbekende en zeer onbekende bands op de proppen te komen.

Getrouw komen de fans weer van heinde en verre, doen de hotels in de omtrek zeer goede zaken en is de sfeer weer uiterst gezellig. Door menigeen wordt dit dan ook gezien als een jaarlijks terugkerend feestje en het weerzien van vrienden onder elkaar. Na de inmiddels gebruikelijke opwarmavond op de vrijdag kan met de zaterdag het echte werk beginnen.

Ancient BardsAncient Bards debuteert op het festival en dat is niet meer dan terecht. Met hun Epic Powermetal  die in het straatje van Rhapsody Of Fire ligt, hebben ze reeds drie albums op hun naam die tezamen een saga vormen onder de naam “The Black Crystal Sword”.

Metal met een verhaal dus en op plaat is met name hun laatste “A New Dawn Ending” een vette aanrader. Vocaliste Sara Squadrani die ook te horen is op Arjen Lucassen’s “The Theory of Everything” is op plaat al van hoge klasse en laat ook live een zeer goede indruk achter.

Met passie worden de verhalende teksten vocaal vlekkeloos gebracht en is er nauwelijks verschil hoorbaar met het plaatmateriaal. Voorwaar een grootheid in de dop die bewijst dat Arjen een neus heeft voor het inlijven van talent.

Ancient BardsDe band maakt een zeer gedreven en energieke indruk die overlaat op het steeds enthousiaster reagerende publiek. Met een setlist bestaande uit voornamelijk materiaal van hun sterke laatste album.

Zoals “A Greater Purpose”, “Flaming Heart”, The Last Resort” en het kippenvel bezorgende “In My Arms”, waarin Sara een verbluffende indruk achterlaat en de handen op elkaar krijgt.

Een knallend optreden, van het debuut komt  “Birth of Evil” voorbij en het afsluitende van “Soulles Child” afkomstige  “Through My Veins” komt er een dynamisch einde aan goed optreden. Gezien de drukte bij de merchandise en signeersessie hebben ze er in ieder geval behoorlijk wat fans bijgekregen.

Jaded StarVoormalig Visions of Atlantis boegbeeld Maxi Nil heeft tegenwoordig haar eigen band Jaded Star. Zo’n tien jaar geleden is dat de naam voor haar project, maar nu mag dat gezien worden als een heuse band.

Materiaal in de vorm van een album is er nog niet, maar de planning is dat deze nog dit jaar zal uitkomen. De harde rock die wordt gebracht klinkt best lekker maar helaas niet altijd even zuiver.

Echt aanslaan doet het dan ook niet, maar dat heeft natuurlijk ook te maken met het gebrek aan reeds uitgebracht materiaal. Leuk is wel dat de winnaars van een wedstrijd nog even het podium mogen delen met de band.

Head Phones PresidentMFVF heeft de laatste jaren blijkbaar de nodige connecties met Japan. Hoezo internationaal! Ditmaal luistert de band uit het land van de rijzende zon naar de naam Head Phones Presidents.

Onder aanvoering van de wild met haar jurk zwaaiende zangeres Anza Ohyama brengen zij een mix van alternatieve-nu-experimentele metal met vleugjes hard rock.

De nadruk wordt gelegd op het recente album “Disillusion” uit 2014 en er wordt verdienstelijk gemusiceerd. Een onuitwisbare indruk maken ze op mij niet, maar deze band is zeker het luisteren waard.

Skeptical MindsHet Belgische Skeptical Minds heeft al vele malen eerder op de planken bij MFVF gestaan. Op de onlangs uitgebrachte Live CD van de in 2012 neergezette MFVF show komt de band best aardig voor de dag al klonk zangeres Karolina Pacan een beetje iel.

Gegroeid zijn ze echter zeker en als geheel klinkt het lekker vlot deze harde rock/metal met elektronische invloeden.

Nummers als ‘Alcohol”, “The Beauty Must Die”, “Broken Dolls” en “Living in a Movie” passeren de revue en worden visueel ondersteund door continu wisselende backdrops met bewegende beelden.

Diabulus in MusicaOok “Ace of Spades” van Motörhead ondergaat een Skeptical Minds behandeling en die mag er, tot groot genoegen van de aanwezigen, best wezen. Karolina is goed bij stem en de band kan terugkijken op een geslaagd optreden.

Het begint nu tijd te worden voor de grotere namen in de scene. Onder leiding van Zuberoa Aznárez mag het Spaanse Diabulus in Musica dit als eerste gaan proberen.

Met een aantal sterke albums op zak zoals “The Wanderer” en het dit jaar verschenen “Agria” lijkt dit een koud kunstje, maar je moet het ook nog maar even live waar zien te maken.

DraconianHoog boven de hoofden van enkele macaber uitziende figuren wordt de zangeres als een mummie het podium opgedragen. Die figuren blijken de leden van een heus koor te zijn die voor de nodige vocale ondersteuning en inkleuring gaan zorgen.

De muzikale mix van Therion en Epica doet wat filmisch aan maar blijft moeiteloos overeind. Het geheel klinkt lekker vet, de band is goed op dreef en beleeft zijn hoogtepunt met een ijzersterke versie van “Spoilt Vampire

Met Draconian is het tijd voor een lekker potje Zweedse doom metal van de bovenste plank. Sinds het reeds uit 2011 stammende pareltje “A Rose For The Apocalypse” is er helaas nog geen nieuw materiaal voorhanden. Al liet die plaat vier jaar op zich wachten.

DraconianDe vrouwelijke helft van de vocalen Lisa Johansson heeft de band inmiddels verlaten ten faveure van Heike Langhals. Iedereen is benieuwd of zij in staat is goed tegenspel te bieden aan de duistere grunts van Anders Jakobsen.

Dat is toch wel even wennen.Haar klankkleur is een stuk helderder en daardoor komt het geheel wat minder dreigend over. Zingen kan ze echter wel degelijk en ze wijt zich goed van haar taak.

De bulderende stem van Anders is geweldig en de band musiceert gedreven. Het geheel van massieve gitaarmuren, zware drums, melancholieke melodieën, betoverende vocalen en diepe grunts maken enthousiaste reacties los bij het publiek. Met krakers als “The Last Hour of Ancient Sunset”, “Dead World Assembly” en “End of The Rope” in de set heeft dan ook niemand iets te klagen.

The SirensTijd voor een act van een geheel andere orde. De pioneers van het Female Fronted Metal genre hebben de handen ineen geslagen onder de naam The Sirens.

Deze sirenes zijn niemand minder dan de vocalistes Kari Rueslåtten (The 3rd And The Mortal), Anneke van Giersbergen (The Gathering) en Liv Kristine Espenaes Krull (Leaves’ Eyes, Theatre Of Tragedy).

Zonder deze dames had een festival als dit niet bestaan, dus zijn ze hier zeker op zijn plaats. Dat deze dames vocaal hun mannetje staan staat buiten kijf en hun set bestaat uit een mix van The Gathering, Leaves’ Eyes, The 3rd and the Mortal songs en solo nummers.

The SirensEen afwisselend optreden waarin de voornamelijk stevige rocknummers enthousiast worden gebracht, door de zichtbaar – met veel plezier op het podium acterende – sirenes.

Wat opvalt is dat goed te horen is dat de wat minder bekende 3rd and the Mortal songs qua structuur en opbouw aan de wieg hebben gestaan voor het eerste stadium van doomy Gothic Metal.

De nummers worden, ondersteund door een prima begeleidingsband, gevarieerd gebracht als solo, duo of trio waarbij ze alle drie volop de gelegenheid krijgen te excelleren.

SireniaDat is aan deze dames wel besteed en met o.a. “Image”, “Leaves”, “Love Decay”, “Venus” en het knallende “Strange Machines” komt het publiek volledig aan zijn trekken.

Afgesloten wordt er met de Sirens single “Sisters of the Earth”. Passender kan het optreden, met een publieke ovatie, dan ook niet afgesloten worden.

Aan Sirenia de taak om het hoge niveau vast te houden. Persoonlijk vind ik de muziek die de band van Morten Veland in de begindagen maakte een stuk interessanter dan het recentere meer toegankelijke materiaal, maar dat weerhoudt de band er niet van om een gedegen set neer te zetten.

12. Leaves' Eyes 04 141018 MFVF XII StepixHet publiek is inmiddels goed opgewarmd en hongerig naar meer, zodat het voor de schone Ailyn met haar prachtige vocalen een gemakkelijke opgave is om de aanwezigen om haar mooie vinger te winden.

Gelukkig worden ook de grunts van Morten veelvuldig ingezet hetgeen de variatie zeker ten goede komt. Uiteraard maakt publieksfavoriet “My Minds Eye” deel uit van een set die een aardige doorsnede geeft van wat de band te bieden heeft.

Leaves’ Eyes heeft een reden tot een feestje en viert het tienjarig bestaan van de band met een headliner show. Overigens niet de eerste keer, want dit deden zij al eerder in 2008 bij de live opnamen van hun DVD “We Came With The Northern Winds”.

12. Leaves' Eyes 10 141018 MFVF XII StepixToen diende een heus vikingschip als decor. Dit keer zijn er naast de sfeervolle backdrops en de nodige vlammenwerpers, een zestal enorme zwaarden. Deze zwaarden doen denken aan het monument in Liv Kristine’s geboorteplaats Stavanger, Noorwegen.

Leaves’ Eyes maakt vaak gebruik van middeleeuwse instrumenten en om dit te optimaliseren zijn er de nodige gastmuzikanten aanwezig die het programma sieren.

Fans hebben de gelegenheid gekregen om op hun favoriete nummers te stemmen, maar dat wil niet zeggen dat de gehele set hierop is afgestemd.

De band heeft er namelijk voor gekozen om een aantal nummers te spelen die zelden of nooit in de setlist voorkomen.

Zo kunnen we genieten van het magistrale live debuut van “Meredead”, een solide versie van “Hymn Of the Lone Sands” en ouder werk zoals “Legend Land”.

12. Leaves' Eyes 06 141018 MFVF XII StepixOok trakteert de jarige band een volle Oktoberhal op een primeur met het nieuwe “Halvdan The Black”een nummer dat in het verlengde ligt van hun laatste album “Symphonies Of The Night”.

Liv Kristine betoverd het publiek als vanouds met haar geweldige stem en enthousiaste performance. Een stem waar zij totale controle over heeft en hiermee eens temeer bewijst tot de absolute top in het genre te horen.

Hard, strak en bombastisch wordt de gevarieerde set tot groot genoegen van het publiek de zaal ingeslingerd. Naast mij ontlokt dat de opmerking “Leaves’ Eyes on steroids” iets wat ik alleen maar kan beamen. Gastvocalen ontbreken ook hier niet en worden verdienstelijk verzorgd door Aylin (Sirenia) en Zuberoa (Diabulus in Musica).

12. Leaves' Eyes 13 141018 MFVF XII StepixEr wordt volop meegebruld, meegesprongen en meegezwaaid; kortom een feest dat door publiek en band gedeeld wordt. Tussendoor verzorgt gitarist Thorsten Bauer nog even op droogkomische wijze het uitreiken van een heuse Leaves’ Eyes gitaar aan de winnaar van de wedstrijd.

Leaves’ Eyes bewijst wederom haar klasse met een headliner waardig optreden waar de klasse vanaf druipt. Een perfecte afsluiter voor de zaterdag editie die het publiek met een moe maar tevreden gevoel naar huis, hotel of tent stuurt. Op naar de zondag editie.

This slideshow requires JavaScript.

Dauwpop – rockende gitaren voeren de boventoon op het twintigjarige festijn

tekst: Joost van Wijdeven
foto: Ariane van Ginneke

Dauwpop -  Chef'Special1 - Ariane van GinnekeDe eerste muzikale stop op Dauwpop 2014 is van Chef’Special op de Jupiler Mainstage. Als ik mijn plekje in het publiek op zoek,  is de grote tent al goed gevuld met een opvallend jong publiek.

Wanneer de band het podium betreedt breekt er een oorverdovend gejuich uit. De band barst los met het reggae-achtige “Julie” wat goed ontvangen wordt en het refrein wordt door velen meegezongen.

Het tweede nummer is “Still Don’t Know”, ook van hun laatste plaat ‘Passing Through’ van dit jaar en er wordt wat steviger gespeeld dan op de plaat, met een hoofdrol voor de gitarist.

Dauwpop - Go Go Berlin4 door Ariane van GinnekeAl snel zet zanger Joshua Nolet het publiek aan tot meespringen, zodat iedereen het wat warmer krijgt. De aantrekkelijke mix van reggae, funk en pop slaat goed aan. De band heeft er duidelijk zin in en doet er met succes alles aan om het publiek mee te krijgen zo vroeg in de middag.

Al snel wordt het tijd om richting de Jack Daniels King King te gaan om Go Go Berlin te gaan ontdekken. Een band die de muzikale mosterd uit de seventies haalt, met name Aerosmith en AC/DC zijn grote voorbeelden.

Het Hammond orgel speelt een centrale rol bij de jonge Denen: het staat letterlijk midden op het podium, terwijl het drumstel een beetje in een hoekje weggedrukt staat.

Dauwpop - Go Go Berlin2 - Ariane van GinnekeDe mannen komen op in gepaste seventies tenues, met name de orgelman heeft een bloes met ruches die Prince niet zou versmaden en de bassist is een Viking met een woeste baard in een hemd met zilverkleurige pailletten.

Al bij het eerste nummer “Gimme Your” krijgt de band het publiek van de volle King King volledig mee en staat de hele tent met de zanger Christian Vium mee te klappen.

Go Go Berlin is echt zo’n band die geboren lijkt voor het podium, met lekker in het gehoor liggende stevige seventies rock en een zanger die constant de interactie met het publiek zoekt. Zou ik een plaat van de band kopen? Nee, niet direct, maar als ze ergens in de buurt optreden ben ik erbij!

Dauwpop - Young the Giant3 door Ariane van GinnekeHet onverbiddelijke routeschema gebiedt dat velen zich naar de mainstage reppen, voor het optreden van Young the Giant, een Amerikaanse vijftal dat catchy pop ten gehore brengt. Weer zijn er opvallend veel jonge meisjes in het publiek.

De nummers die ik van de band heb gehoord deden mij denken aan een mix tussen Coldplay en Maroon 5, niet echt vervelende bands om mee vergeleken te worden dunkt mij.

Om eerlijk te zijn kende ik de band niet voor in naar Hellendoorn afreisde, maar het publiek zingt de hits woordelijk mee. Het is een aanstekelijk optreden, wat de verwachting voor Pinkpop doet stijgen.

Dauwpop -  Birth Of Joy5 door Ariane van GinnekeDe lokale band Birth of Joy is inmiddels begonnen aan hun set in de King King. Een band die snel roem verwerft en op vele internationale podia staat.

Tijdens de soundcheck zet zanger, gitarist Kevin Stunnenberg  “No One Knows” van Queens of the Stone Age in en in no time staat de tent mee te brullen.

Frontman Kevin opent met “Hebben jullie er zin in? wij hebben geen zin in bullshit so let’s GOOOOOO!” en dit is de opmaat naar een ziedende rockshow. Met een snerpend orgel wordt “The Sound” ingezet, gevolgd door “Teeny Bopping” waarin hammond en gitaar elkaar beurtelings uitdagen en volgen.

De show is een geweldige mix van muzikaliteit en knetterharde rock ‘n roll, waarbij de drie bandleden elkaar en het publiek opzwepen. Dan maakt het niet uit dat de zanger soms wat hees klinkt lijkt. Dit is een voorlopig hoogtepunt van de dag, en terwijl de King King nog op instorten staat tijdens de geweldige uitsmijter “Grow”.

Dauwpop - Birth Of Joy2 door Ariane van GinnekeTijd voor een (letterlijk) oude held Seasick Steve. Het podium van de mainstage is inmiddels omgetoverd tot een intiem hoekje voor twee heren; een drumpodium en een aftandse stoel met nog aftandsere kussens, ingebouwd in een muur van vintage gitaarversterkers.

Steve wordt begeleid door een drummer die duidelijk tot dezelfde generatie behoort, de man is getooid met lange grijze haren, een grijze baard, baseball cap en een immense spiegelzonnebril. Seasick Steve zelf draagt een John Deere baseballcap en neemt plaats in zijn zetel.

Dauwpop - Seasick Steve5 door Ariane van GinnekeHet eerste nummer “Selfsufficient Man” wordt lekker rauw op een bijzonder geprepareerde gitaar gespeeld. Gedurende de show zullen er nog een groot aantal unieke en zelfgemaakte instrumenten de revue passeren, die mede de sound bepalen. Zoals wanneer  de drummer vegend met een bezem de percussie vormt.

Middenin de show valt de microfoon uit, maar daar laat hij zich niet door uit het veld slaan. Terwijl de mensen van de organisatie koortsachtig een nieuwe microfoon laten aanrukken, gaat Steve op z’n gemakkie op de rand van het podium zitten om een  scheurende solo te spelen op zijn metal banjo.

Dauwpop - Seasick Steve3 door Ariane van GinnekeTijdens het betoverende “Walkin’ Man” wordt er een extra stoel gehaald voor een meisje uit het publiek, Sofie wordt toegezongen. Hier wreekt zich de grote tent een beetje, tijdens zo’n breekbaar liedje werkt het vele rumoer van het publiek storend.

Tijdens een clubshow zou de intieme show van Steve naar mijn oordeel beter tot z’n recht komen. Zelf heeft hij het prima naar z’n zin en hij wil ons allen niet laten gaan tot hij ons deelgenoot heeft gemaakt van de volgende wijsheid: “It’s written in stone that Holland has the most beautiful girls in the world, forget about Californian girls.”

Na de intieme blues van Seasick Steve is het tijd voor een fijn potje Zweedse stoner rock in the Barn van Truckfighters. De band wordt aangekondigd als: “De op een na beste band uit Zweden, de beste is natuurlijk ABBA” maar de liefhebbers weten natuurlijk beter.

Dauwpop -  Truckfighters1 - Ariane van GinnekeJosh Homme frontman van Queens of the Stone Age noemt Truckfighters ”The best band that’s ever existed”, betere reclame kan je niet natuurlijk niet wensen. Deze band maakt hun reputatie helemaal waar. Snoeiharde riffs gaan naadloos over in melodieuze gitaarlicks en vice versa.

Ondertussen stuitert de gitarist het podium over, breekt de gitaarriem van de bassist af en wordt deze samen met een roadie al spelend met duct tape gerepareerd.

Het enthousiasme op het podium steekt het publiek aan en de Barn verandert in één grote moshpit vol wapperende lange haren. De muziek van Truckfighters is niet zozeer gericht op liedjes en teksten, maar op riffs en grooves.

Als ik er toch twee liedjes uit moet lichten zijn dat “Get Lifted ” dat bijna sferisch begint en langzaam transformeert in een snoeiharde riff en Truckfighter’s bekendste hit “Desert Cruiser” waarmee hun geweldige show wordt afgesloten. Na afloop ben ik verbaasd dat de Barn niet met de grond gelijk gemaakt is tijdens dit vette rockfeest.

Dauwpop - Town of Saints2 - Ariane van GinnekeOp de Main Stage is het dan tijd voor The Wombats, een trio uit Liverpool dat typisch britpop maakt met invloeden uit de postpunk en electropop. Dit doet mij aan Kensington denken, alleen ligt de stem van de zanger mij persoonlijk wat minder. Hun grootste hit “Let’s Dance To Joy Division,” de afsluiter van het concert krijgt behoorlijk bijval en de hele tent staat mee te brullen.

Na een korte pauze om wat ‘festivalvitamines’ (friet met snack) naar binnen te werken met een biertje is het tijd voor een nieuw bezoekje aan de King King, nu voor de Town of Saints, een jong Nederlandse neofolk band met gitaar, bas, drums en viool

. De rustige nummers worden enthousiast onthaald door, het relatief, jonge publiek en veel teksten worden dan ook letterlijk meegezongen.

Dauwpop - Triggerfinger1  door Ariane van GinnekeNa de relatieve rust bij de Town of Saints is het tijd voor de absolute hoofdact van Dauwpop: Triggerfinger! De Belgen staan inmiddels voor de derde keer op Dauwpop, en dit maal als hoofdact.

Als enige brengen ze hun eigen lichtshow mee en wordt het enorme hoofdpodium van Dauwpop compleet omgebouwd naar de wensen van Triggerfinger.

En dan blijkt dat de mannen slechts een heel klein stukje van het podium willen gebruiken, dicht op elkaar zodat er een driekoppig rockmonster op het podium staat.

De band start furieus met “Game” van het nieuwe album “By Absence Of The Sun, gevolgd door “Short Term Memory Love”. Triggerfinger kwam, zag en overwon op Dauwpop. Wat een geweldige show zet dit trio neer!

Dauwpop - Triggerfinger3  door Ariane van GinnekeHoogtepunten voor mij is het spannend gespeelde “Perfect Match, My Baby’s Got A Gun” waarin de spanning vreselijk wordt opgebouwd met alleen Ruben Block zijn stem en een hele zachte gitaar, culminerend in een explosie van geluid.

Ook “All This Dancing Around” dat de groovende kant van Triggerfinger perfect combineert met de harde rock maakt indruk.  Natuurlijk ontbreekt de grootste hit niet: de cover “I Follow Rivers” die tijdens Dauwpop subtiel overging in Falco‘s “Jeanny”. Na dit optreden kan ik slechts instemmen met Erik Corton: “Triggerfinger is de Europese band der bands!”.

Terugkijkend op de muzikale route van Dauwpop dit jaar, komt bij mij één gedachte op: “less is more”. De hoogtepunten van de dag worden voor mij geleverd door Birth of Joy, Triggerfinger, Truckfighters en Seasick Steve, allemaal trio’s en in het geval van Seasick Steve zelfs een duo.

 

This slideshow requires JavaScript.

 

 

 

 

 

 

Dauwpop – twintig jaar gevierd met stabiel bezoekersaantal

foto: Ariane van Ginneke
tekst: Joost van Wijdeven

Dauwpop - 2014 publiek door Ariane van GinnekeTwintig jaar Dauwpop is op Hemelsvaartsdag gevierd met bovenal droog weer en een stabiel bezoekersaantal van ruim negenduizend festivalgangers.

In Hellendoorn is voor het eerst Dauwpop geopend met een kerkdienst voorafgaand aan het diverse programma. De eerste Campingsite van vijfhonderd stuks was in de aanloop naar 29 mei al uitverkocht.

Uiteindelijk waren de weergoden Dauwpop gunstig gezind, na een paar zeer natte dagen en zelfs nog een spatje regen op de ochtend tijdens het dauwtrappen. Op het laatste moment heeft de organisatie nog maatregelen genomen om het terrein niet in een modderpoel te laten veranderen.

De regen bleef uit, maar het was wel fris. Veel Dauwpoppers hebben de rokjes en shorts, slippers of sandalen verruild voor bergschoenen, jeans en fleecetruien.

Het publiek liet zich niet afschrikken door de mindere temperaturen en het is bij alle podia gezellig druk. Tijdens het spitsuur is er bij de muntverkoop en de toiletten zelfs sprake van Efteling- achtige wachttijden. De organisatie heeft de verwachting van achtduizend bezoekers met ruim duizend extra weten te overtreffen. Daarmee is het aantal van vorig jaar doorbroken en blijft het een stabiele jaargang.

Mede door het wat grijze weer leek vroeg in de middag de stemming wat mat, maar gaandeweg het programma raakte het publiek opgewarmd en is het een gezellig festijn, wat resulteerde in een uitzinnig publiek voor de mainstage tijdens de absolute hoofdact Triggerfinger.

Dauwpop 2014 - Chef Special 2 door Ariane van GinnekeDe organisatie is er weer in geslaagd om de fraaie, bosrijke locatie van Dauwpop om te toveren in een sfeervol dorp; waarin bezoekers zich kunnen laven aan muziek, drank en een grote variëteit aan eten. De verschillende podia hebben elk hun eigen identiteit:

de Jupiler Mainstage is een podium voor een massaal muziekfeest, waar de powered by Pinguin Radio Barn en de Jack Daniels King King een meer intieme setting bieden, die doet lijken op een clubshow. Vooral ’s avonds is het dorp bijna feeëriek te noemen met de kleurrijke en inventieve verlichting van het terrein.

Dauwpop heeft gekozen voor een zeer brede muziekprogrammering met dance, pop, blues en rock met een afwisseling tussen bekende en nog niet bekende bands, zodat het een kwestie van kiezen en plannen om je persoonlijke Dauwpop menu vast te stellen. Hoogtepunten zijn er dus veelvuldig te vinden.

Zo heeft  Chef’Special als pop-act een geweldig optreden neergezet op de mainstage, lokale bekenden Birth of Joy het dak van de King King afgebroken met een ziedend optreden, de Barn bijkans is gesloopt door een knetterharde show van de Truckfighters en Triggerfinger heeft haar status als hoofdact volledig waargemaakt met een geweldige rockshow op de Mainstage.

Uitgebreid verslag is dit weekend te vinden op de webzine.

 

Categories: Festivals Tags:

Paaspop – hoge verwachten ingelost met energieke slotact

tekst: Christianne Ridderbeekx
foto’s: Robbert Ridderbeekx  – TwinFlame Photography

Paaspop 2014 - Tribute 2 Bob Marley - Robbert Ridderbeekx - Twinflame Photography - 050De laatste festivaldag van Paaspop staat in het teken van de ultieme sfeermaker, namelijk headliner The Kaiser Chiefs.

Toch valt er van dit festival meer te verwachten; het kenmerkende aan Paaspop is juist de diversiteit aan bands waardoor de tijd om vliegt.

Met 58.000 bezoekers dit weekend, zijn er 6.000 meer festival gangers dan vorig jaar; een nieuw record!

Zo ook op zondag, waar sfeervol wordt geopend door een aantal singer-songwriters. Binnen anderhalf jaar heeft Nielson bekendheid verworden door zijn deelname aan het tv-programma “De Beste Singer-Songwriter van Nederland.

Paaspop 2014 - Nielson - Robbert Ridderbeekx - Twinflame Photography - 005In juni zal hij optreden als voorprogramma bij niemand minder dan Guus Meeuwis. De lancering van zijn nieuwe album ‘Zo Van Ah Yeah’ komt met een tour langs onder andere Tivoli en Paradiso.

Op Paaspop krijgt Nielson het publiek enthousiast en de handen gaan in de lucht. De tent staat ondanks het vroege tijdstip al driekwart vol; Nielson is (verdiend) populair bij het publiek.

Hij zet een sfeervol optreden neer met veel meezingers. Hij heeft er duidelijk veel zin in, want zijn enthousiasme slaat over op het publiek. Onder andere de hits “Zo Van Ah Yeah” en  “Beauty En De Brains” (de dubbel platina hit) zorgen voor een meute dat luidkeels meezingt.

Paaspop 2014 - Maaike Ouboter - Robbert Ridderbeekx - Twinflame Photography - 010Nielson maakt veel contact met de tent op een enthousiaste wijze en laat regelmatig iedereen de zang even overnemen. Zo ook op “Als ik naar je kijk‘ en het is dan ook genieten, iedereen is zeker wakker!

Een andere deelneemster aan het zelfde tv-programma is Maaike Ouboter. Een maand na haar auditie heeft deze getalenteerde zangeres al een gouden plaat verworven. Haar lied ‘Dat Ik Je Mis’ komt binnen in de harten van de Nederlanders.

Zo is het nummer op YouTube al drie miljoen keer bekeken. Niet voor niets is de ‘Theater tent’ van Paaspop dan ook propvol wanneer deze jonge zangeres het podium op komt.

Samen met een begeleidende gitarist brengt Maaike het ene mooie luisterlied na het andere, met prachtige teksten die aanzetten tot nadenken.Haar breekbare, mooie stemgeluid vult het muisstille theater, nu en dan zichzelf begeleidend op gitaar.

Paaspop 2014 - Sandra van Nieuwland - Robbert Ridderbeekx - Twinflame Photography - 026Het publiek luistert ademloos naar haar muziek en teksten. Zoals het nummer “Jij De Koning” wat ze noemt  als “De eerste poging tot het schrijven van een Liefdesliedje.” Hoewel er veel mensen aanwezig zijn voelt het als een intiem optreden.

En “Zomaar” is een lied over talent dat ze schreef voor een talenten award. Zo laat Maaike het publiek meegenieten van haar zuivere zang en persoonlijk verhaal. Het applaus na afloop van haar nummers is dan ook hard en welgemeend.

Omdat ik me maar moeilijk los kon maken van het optreden van Maaike Ouboter, arriveer ik later bij de show van Sandra van Nieuwland in de ‘Apollo tent‘ die redelijk vol staat voor deelneemster van ‘The Voice Of Holland.’

Paaspop 2014 - De Wolff - Robbert Ridderbeekx - Twinflame Photography - 004Met haar sterke stem en begeleid door een goede band, zet Sandra van Nieuwland een absoluut mooi optreden neer. Het publiek zingt hard mee met meerdere nummers, waaronder haar succesvolle hit “More” de cover “Venus” en “Keep Your Head Up.

De zangeres komt op mij live charismatisch over, meer nog dan op televisie. Het is inmiddels al aardig warm in de tent, maar dat weerhoudt de vele liefhebbers van haar muziek niet er van om te komen luisteren.

De psychedelische bluesrockband DeWolff uit Limburg blaast het publiek compleet omver in een overvolle ‘Phoenix tent.’ Deze jonge formatie heeft al een flinke reputatie opgebouwd, die ze meer dan waar maken. In 2008 kregen ze hun eerste platencontract bij REMusic Records, waarna de bekendheid in snel tempo groeide.

Paaspop 2014 - De Wolff - Robbert Ridderbeekx - Twinflame Photography - 006Na het eerste optreden op PinkPop, kwam er ook meer interesse voor de band vanuit het buitenland en begonnen ze te toeren. Hun nieuwste plaat komt op 2 mei aanstaande uit en dat belooft wat. Het publiek is dan ook razend enthousiast om deze nu al legendarische muzikanten van eigen bodem te zien.

Bijna onafgebroken speelt de band het ene na het andere intense nummer, het eigen geluid van de stem van zanger Pablo van de Poel  aangevuld door het orgelspel van Robin Piso en de verbluffend strakke drumsessies van Luka van de Poel.

De band geeft duidelijk iedere seconde al hun energie. Het publiek reageert uitbundig op deze originele band met hun eigen sound. De invloeden van blues en psychedelische rock zijn inderdaad goed terug te horen in hun werk. Het rauwe geluid van de stem van zanger Pablo is onmiskenbaar en uniek.

Paaspop 2014 - Tribute 2 Bob Marley - Robbert Ridderbeekx - Twinflame Photography - 003Hoe Robin Piso zijn orgelspel zo knap combineert met continu headbangen en zang is me een raadsel. Ze doen het goed, deze jonge muzikanten, en zij zullen het ongetwijfeld nog zeer ver gaan schoppen.

Ik heb me verheugd op het optreden van Tribute2BobMarley Rootsriders met Mitchell Brunings. Dit optreden stond op mijn ‘must see’ lijstje, maar ik had vooraf nooit kunnen bedenken hoe zeer ik met volle teugen zou genieten van dit spetterende optreden.

De band kreeg de zegen van de enige echte Ziggy Marley, en na het beluisteren van deze groep kan ik niet meer dan beamen dat dit volledig terecht is. De zanger Philip  Tecla van de Rootsriders is een energieke man met een ontzettend levendige uitstraling. Inclusief lange dreadlocks en een stem die erg lijkt op de echte legende.

Paaspop 2014 - Tribute 2 Bob Marley - Robbert Ridderbeekx - Twinflame Photography - 042De hele ‘Apollo tent‘ verandert in een Reggae show. Bij nog geen ander optreden heb ik mensen zo uitbundig zien dansen, genieten en meezingen. Dat kan ook niet anders met bekende nummers als “I Shot The Sherrif“, “Iron Lion Zion“, “I Wanna Give You Some Love”, “Is This Love” en “Could You Be Loved.

De leadzanger van de tribute band Rootsriders wisselt af met ‘The Voice of Holland‘ finalist Mitchel Brunings, die tevens een zeer goede zang performance neerzet. De hele band ademt reggae, deze band IS reggae.

Er is geen persoon in de tent te vinden die niet danst op deze aanstekelijke, opzwepende muziek. “Three Little Birds”, “No Woman No cry” en “One Love” volgen, waarna deze spetterende show wordt afgesloten met de legendarische vertolking van “Redemption Song” door Mitchel Brunings.

Paaspop 2014 - The Boxer Rebellion - Robbert Ridderbeekx - Twinflame Photography - 012Wederom ben ik diep onder de indruk van de vertolking van deze beroemde nummers. Ik ga zo op in dit geweldige optreden, dat ik zelfs niet opmerk dat ik Blaudzun heb gemist, waar wel foto’s van zijn gemaakt.

Het zonovergoten Paaspop begint langzaam wat af te koelen op de vroege zondagavond. Het is tijd voor het optreden van The Boxer Rebellion, een alternatieve rockband uit Londen die in 2001 is opgericht.

Het is wat minder warm in de grote tent, waar het nog steeds druk is. Zodra de band begint met spelen zet de drummer een stevig tempo in. De gitaren zwepen het publiek op en leadzanger Nathan Nicholson heeft er duidelijk veel zin in.

Zowel de bassist als de gitarist geven een echte show weg door hun instrumenten hoog in de lucht te bespelen, terwijl het publiek al warm loopt. Deze band heeft een echt uniek, karakteristiek geluid. Dat is goed te horen bij nummers als “The Runner” en prachtige uithalen tijdens “Semi Automatic.

Paaspop 2014 - The Boxer Rebellion - Robbert Ridderbeekx - Twinflame Photography - 007De drummer gaat zo fanatiek op in zijn spel, dat het zweet van zijn hoofd gutst. Deze band is een absolute aanrader en een ware ontdekking op dit festival.

Het is hun eerste keer op Paaspop, vertelt zanger Casper Starreveld van de Nederlandse rockband uit Utrecht. Hij vertelt het publiek meteen erbij dat hij vindt dat iedereen er erg goed uit ziet. Kensington begint om half tien met een (terecht) volgelopen ‘Apollo tent’.

Fotografen vallen nog net niet over elkaar heen om alles vast te leggen en ook het publiek begroet deze band ronduit uitzinnig. Het onmiskenbare stemgeluid van de zanger vult de ruimte. In combinatie met de goed ingespeelde band, maakt het een compleet optreden om volop van te genieten.

Ook deze band heeft er duidelijk erg veel zin in en neemt het publiek mee door veel interactie op te zoeken. Zanger Casper Starreveld deelt met het publiek dat hij het “fucking lekker” vindt om weer terug te zijn op festivals, na “veel te lang in de studio” te hebben gezeten.

Paaspop 2014 - Kensington - Robbert Ridderbeekx - Twinflame Photography - 026Ze genieten er duidelijk van om weer op een festival op te treden. Mijn favoriete nummer was absoluut “Don’t Look Back“, maar ook “We Are The Young´ en de hit “Home Again” zijn pareltjes. Net als hun prachtige kippenvel nummer “Ghosts”.

Voor mij was Paaspop al geslaagd voordat de Kaiser Chiefs de Apollo stage betraden. Na twee dagen genieten van prachtige muziek en lekker weer, wordt dit optreden dan ook het ‘toetje’.

Er heerst echter een paar uur voor hun optreden backstage enige verwarring: het gerucht gaat dat fotografen tijdens hun optreden niet de fotopit in mogen. Gelukkig blijkt dit gerucht achteraf niet te kloppen.

Paaspop 2014 - Kaiser Chiefs - Robbert Ridderbeekx - Twinflame Photography - 004De Britse Indierock band uit Leeds gooit immers hoge ogen in de muziekwereld met hits als  “Oh My God“, “Ruby“en “Everyday I Love You Less and Less“. “Ruby” behaalde de top tien van de Nederlandse Top 40. Officieel begon deze band in 2003, maar de bandgeschiedenis gaat verder terug. De ruimte voor de Apollo stage staat al snel vol popelende fans.

De sfeer zit er dan al goed in, al ruim voordat de eerste noot wordt gespeeld.
Zodra de Kaiser Chiefs on stage komen gaat het publiek uit zijn dak op de hit “Every Day I Love You Less“. De lead zanger Ricky Wilson, rent over het podium als een zingende acrobaat.

Hij springt op geluidsboxen, gooit de microfoon met standaard en al hoog de lucht in, om deze vervolgens met een perfecte timing weer op te vangen om verder te zingen. Paaspop schudt op haar grondvesten met deze fantastische afsluiter.

Paaspop 2014 - Kaiser Chiefs - Robbert Ridderbeekx - Twinflame Photography - 044Met nummers als onder andere “I Predict A Riot” en “Little Shocks” maken zij dit laatste optreden in de Apollo tent tot een daverend succes. Van veiligheidsmaatregelen trekt de zanger zich overigens niet veel aan; hij springt met het grootste gemak midden in de fotopit, waar de fotografen net aanstalten maakten om weg te lopen.

Voor mij was dit optreden van de Kaiser Chiefs de ideale afsluiter van een festival dat op alle gebieden perfect is: goede muziek, heerlijk weer in tegenstelling tot vorig jaar en gezellige mensen.

Mijn complimenten gaan zeker uit naar alle vrijwilligers die mee werken aan dit festival: ze staan vaak uren lang op hun benen en maken heel wat mee. Zij maken dit goed georganiseerde eerste festival van het jaar (mede) tot een succes, jaar in jaar uit.

De organisatie van het festival stak ook dit jaar weer goed in elkaar. Bijna overal wordt aan gedacht door de organisatie. Het enige puntje van aandacht is naar mijn mening, dat het handig zou zijn als de route naar de parkeerplaats toe ’s avonds beter te verlichten en borden me letters zodat de vertrekkende bezoeker zich in het donker kan oriënteren op de parkeerplaats.

Paaspop voldeed ook dit jaar weer ruimschoots aan de verwachtingen. De line-up was stevig en er was letterlijk op alle gebieden voor ieder wat wils. Ook voor entertainment tussen de muziek door en goed eten (in de Resto-lounge) wordt gezorgd. Een mooie editie, die alweer meer bezoekers oplevert!

This slideshow requires JavaScript.

 

Categories: Festivals Tags:

Paaspop – sfeervolle topacts maken zonnige zaterdag tot succes

tekst: Christianne Ridderbeekx
foto’s: Robbert Ridderbeekx  – TwinFlame Photography

Paaspop 2014 001 overviewDe meeste festivalgangers hebben er al een dag op zitten. Chef’s Special, Birth Of Joy, Jay Hardway Miss Montreal en nationale feestganger Guus Meeuwis hebben het publiek goed opgewarmd voor een weekend vol diverse acts die het programma sieren.

De zesendertigste editie heeft een succesvolle voorverkoop, met name de zaterdag is snel uitverkocht. Het driedaags festival met maar liefst elf podia (in de vorm van prachtige tenten) heeft een heel eigen sfeer en een goede line-up.

Paaspop 2014 003 schoremNaast een enorme hoeveelheid (inter)nationale top acts, zijn er ook andere soorten entertainment: straatartiesten, stand up comedy, theater en literatuur.

Zelfs de inmiddels (wereld)beroemde Schorem Haarsnijder is aanwezig voor de heren die hun coupe een nieuwe look wilden geven, maar daarnaast ook het ‘zusje’  Madame de Pompadour,  de vintage stylist voor de dames. Genoeg te zien en te beleven!

Na een meer dan twintig graden koudere editie van Paaspop in 2013, is het qua weersomstandigheden een stuk prettiger. De sfeer is positief, gezellig en gemoedelijk  met veel Brabantse gezelligheid.

Dat terwijl het zichtbaar een stuk drukker is dan vorig jaar. Het bleek echt moeilijk om een keuze te maken uit het ruime aanbod van acts, om verslag van te doen.

Paaspop 2014 - Dotan - Robbert Ridderbeekx - TwinFlame photography - 006

Dotan bijt de spits af op de ‘Apollo stage‘ van Paaspop. De tent is nog niet vol, dat heeft ongetwijfeld meer te maken met het lekkere weer buiten dan met de kwaliteiten van deze zanger. Met melodieus gitaarspel en perfecte zang, zetten nummers als “Home” en “Let the River In” de toon.

Dotan, die zijn debuut album “Dream Parade” in 2011 lanceerde, laat ook nieuwe nummers horen van de opvolger “7 Layers”. De stem van deze Amsterdamse singer-songwriter is krachtig, maar op de juiste momenten ook kwetsbaar.

Gedurende zijn optreden stroomt er steeds meer publiek de grote tent binnen, ongetwijfeld aangetrokken door de samenzweerderige geluiden van zijn muziek. Absoluut een goede aftrap van het festivalweekend.

Paaspop 2014 - Splendid - Robbert Ridderbeekx - TwinFlame photography - 017Later op de middag staat ons een optreden van Splendid te wachten. De tienkoppige Haagse band brengt een verbluffend energieke combinatie van pop met een knipoog naar hiphop en reggae ten gehore, waarop het bijna onmogelijk is om stil te blijven staan.

Frontman Patrick Schmitz is een genot om naar te kijken: vanaf de eerste tot aan de laatste seconde van hun optreden beweegt hij zich met alle gemak over het podium en bespeelt hij het publiek.

Voeg daarbij twee achtergrond zangeressen aan toe, die duidelijk veel plezier hebben in hun optreden met een enthousiaste band op de achtergrond.

Zo is er al gauw een sfeer van uitgelaten gezelligheid gecreëerd, waar alle voeten van de vloer gaan. Het enthousiasme van deze band werkt in elk geval aanstekelijk. Met heerlijke nummers als “Love Is” en titeltrack “Connect Back To The Stars” van het gelijknamige album zweept deze band het publiek in korte tijd op.

Paaspop 2014 - Mr. Probz - Robbert Ridderbeekx - TwinFlame photography - 010Aan het begin van de avond zoeken we Mr. Probz op bij de Roxy stage. De tent staat al ruim van te voren afgeladen vol. Het is er inmiddels erg warm. Het publiek wacht geduldig op Mr. Probz, die een kwartier later begint dan gepland. Waarschijnlijk doordat er wat problemen waren met de lichtshow. Dat is een aanname, aangezien hij hier zelf naar verwijst tijdens zijn optreden.

De sfeer zit er toch goed in, wanneer een crew member het podium beklimt om deze rapper, zanger aan te kondigen. Ze geeft aan dat Mr. Probz zeer selectief is in het aannemen van shows en dat Paaspop zijn eerste optreden van dit jaar wordt. Het is de eerste keer dat hij hier optreedt.

Met nummers als “The Treatment” de titletrack van zijn album uit 2013, laat de rapper zien dat hij inderdaad het wachten waard is. Tussen zijn nummers door geeft hij aan een “gek jaar” achter de rug te hebben. “Ik ben blij dat ik in Nederland zo veel support krijg, dat ik hier mijn eigen ding kan doen.”

Na zijn megahit “Waves” heeft de hype rondom Mr. Probz inderdaad ongekende hoogtes bereikt. Alleen al op YouTube werd deze hit meer dan twaalf miljoen keer bekeken. Hiermee bewijst deze veelzijdige artiest dat hij niet alleen een getalenteerd rapper is, maar ook een volwaardige zanger die beschikt over een prachtig stemgeluid.

Paaspop 2014 - Michael Prins - Robbert Ridderbeekx - TwinFlame photography - 006Ook op zijn track “Drivin’” gaat het publiek enthousiast mee: aanstekers en telefoons worden hoog in de lucht gehouden. Ondanks alle bravoure waarmee hij aangekondigd werd, is hem enige bescheidenheid niet vreemd; hij vertelt dat hij voorafgaand aan het optreden super nerveus was, mede doordat er technische mankementen waren.

Vervolgens brengt hij een Freestyle rap ten gehore, die met enthousiasme wordt ontvangen door het publiek. Technische mankementen of niet; dit optreden was absoluut de moeite waard.

Vervolgens op weg naar de intiemere ‘Jack Daniels‘ stage, waar de Nederlandse zanger Michael Prins een optreden zal verzorgen. Hij is de winnaar van het tv-programma “De Beste Singer-Songwriter Van Nederland.

Paaspop 2014 - Michael Prins - Robbert Ridderbeekx - TwinFlame photography - 012De nummers die hij ten gehore brengt zijn rustig en prettig om te beluisteren, maar naar mijn smaak toch net iets te eentonig. Misschien komt het door zijn gigantische hit “Close to You”, dat de rest van de liedjes ietwat teleurstelden. Terwijl het nummer “Close to You” alle download charts domineerde in 2013 en ik daar tot over mijn oren verliefd op werd. De set klonk voor mij eerlijk gezegd een beetje als ‘meer van hetzelfde’.

De muziek is mooi, melancholisch. Hij heeft een zeer warme stem. De  tent is dan ook helemaal vol. Het ontbreekt echter aan een introductie, en zeker in het begin ook aan interactie met het publiek.

Zijn (vaak prachtige) teksten zijn helaas vaak moeilijk te verstaan. Zijn uithalen zijn echter wel bijzonder krachtig. Het publiek geniet zichtbaar van zijn performance, dus waarschijnlijk had ik zelf persoonlijk iets te hoge verwachtingen hebben opgebouwd.

Paaspop 2014 - De Jeugd van Tegenwoordig - Robbert Ridderbeekx - TwinFlame photography - 021Om negen uur ’s avonds begeef ik me richting de ‘Apollo’ tent voor een optreden van de Amsterdamse rap formatie De Jeugd van Tegenwoordig. De tent is afgeladen vol en het publiek staat nog net niet letterlijk te trappelen van ongeduld. De groep wordt aangekondigd met een licht- en geluid spektakel. Zodra de groep het podium betreedt barst de tent zo ongeveer uit de voegen.

Bij het tweede nummer, hun hit “Watskeburt?!” kan simpelweg niemand meer stil staan. Het publiek gaat volledig uit zijn dak, er vliegen strandballen en opblaasbare ringen door de lucht. Er is ontzettend veel interactie met het publiek.

Niet alleen met “Watskebeurt” en “Sterrenstof” zingt iedereen luidkeels mee, het hele optreden is één groot feest, waar nog lang over nagepraat zal worden. Het is dan voor mij ook geen verrassing dat deze groep al sinds 2005 volle zalen trekt: ze hebben absoluut het talent om een publiek op te warmen en een sfeer van vrolijke gezelligheid te creëren.

Paaspop 2014 - Triggerfinger - Robbert Ridderbeekx - TwinFlame photography - 012Voordat headliner zijn opwachting maakt is het de beurt aan Triggerfinger. Deze driekoppige, Belgische hardrockband speelt in een strak ritme behoorlijk stevige hardrock nummers, met een ervaring waartegen de meeste artiesten niet op kunnen boksen.

Ook al zijn ze ‘slechts’ met drie muzikanten, ze zetten een echte show neer waar de echte hardrock liefhebbers in de volle, verlengde tent zichtbaar van smullen. Niet alleen is zanger en gitarist Ruben Block een genot om naar te luisteren, zijn charisma maakt de performance uitgesproken dynamisch.

Strak in het pak en volledig op elkaar ingespeeld, komen nummers als “By Absence Of The Sun” en “Game” goed tot zijn recht. Ook met de  cover ‘I Follow Rivers’ blaast Triggerfinger hun fans compleet van de sokken.

Paaspop 2014 - Triggerfinger - Robbert Ridderbeekx - TwinFlame photography - 014De Britse dance-act The Prodigy sluit deze diverse dag af op ongekende wijze. Speciaal voor deze act is de ‘Apollo stage‘ verlengd met vijftig meter zodat er ruim twaalfduizend bezoekers in konden. De zaterdag was al snel compleet uitverkocht en het was dan ook dringen bij deze afsluiter.

Na dit laatste prachtige optreden keer ik moe maar voldaan terug naar het hotel. Want hoe zeer ik ook geniet van dit festival, het is mij ’s nachts toch nog iets te koud voor een tent. Alhoewel ik de dag er na leer dat de camping dit jaar uitgebreid is, en dat er naast tenten en caravans ook een heuse campingsupermarkt is die tot twee uur na het laatste optreden open is.

Tevens zijn er echte tipi’s te huur voor een bijzondere campingbelevenis, en ‘flexotels’, luxe en comfortabele tweepersoons mobiele hotelkamers, voorzien van elektriciteit, bedden, licht en linnen. Paaspop denkt aan alles!

Een succesvolle dag met een enthousiast en gezellig publiek en bands die duidelijk zin hebben in deze aftrap van het festival seizoen. Vriendelijke crew members en een gestroomlijnde organisatie.

This slideshow requires JavaScript.

 

Categories: Festivals

Metal Female Voices Fest – clash of the titans on Sunday

text: Silviapd
photo: Monica Duffels

Crimfall MFVF XI 20-10-2013 004 door Monica DuffelsThe second day of Metal Female Voices Fest is the clash of the titans, dramatically said. It’s the day of bombastic voices and dazzling high tones. It isn’t a battle, but that doesn’t mean that people are curious about the outcome of the evening: who can surprise the crowd the most?

It is not often happening that a festival is being too fast, meaning forestall on their own time schedule. It’s nice for a change, but what happens when a fan is walking in and discovers that his favourite band entered the stage fifteen minutes earlier.

It is a matter of choices and the MFVF organisation wants to avoid delay in the end of the evening.

Crimfall MFVF XI 20-10-2013 001 door Monica Duffels

Plenty on time for the evening program, after 17 hours and before that it is quite a heavy list of bands; all of them are non-traditional gothic metal bands. It is all about heavy guitars and screams or grunts in case of Crimfall.

Folk elements are added, something different in compare with the previous band Cadaveria that describes their music as extreme metal. The Italian musicians are hard to describe, because they even use black metal influences; interesting mixture. Frontlady Cadaveria is growling and grunting a lot. That doesn’t mean it is charming or something new.

Finnish band Crimfall is more unique, although I can’t see that grunts from singer Mikko Hakkinen are very original or outstanding either. Maybe it is too early for grunts then.

Helena Haaparanta is a strong woman, giving a powerful and high contrast in their duets. The performance in traditional costumes and make-up are entertaining and the musicians are giving a lot of energy, even when the venue is half-full.

Stream Of Passion MFVF XI 20-10-2013 001 door Monica DuffelsMany international fans are waiting for Stream Of Passion, the Dutch progressive band that recently decided to finance their new album by fond-raising it among fans.

More than the necessary 35.000 euros was collected. During the sound check the clear voice of Marcela Bovio is already practising chromatic scales. Strongly the band opens their set, although the keyboards and bass are pretty loud to sieve the melody lines. Luckily that is solved pretty fast and the balance returns on ‘Collide.’

Many fans are singing along during ‘In The End’ and again it is remarkable how easy Marcela and her men wins the crowd and above all delivering a high quality each time they perform live. Its like a hidden energy source, it feels like they are giving more and developing towards a cosmic explosion.

Stream Of Passion MFVF XI 20-10-2013 007 door Monica DuffelsMarcela Bovio’s voice is unique, that is proven today again because you can’t compare it with someone else; clear high tones, wide range and showing emotions easily. During the set she improvises a bit like on ‘My Leader.’

There is much to discover in that song; catchy guitars, perfect drum flow and it makes the next song ‘Street Spirit’ more convincing, building on that energy level perfectly. New song ‘The Curse’ is darker and more focussed on Eric Hazebroek melody lines. Hard to overlook this band, that is for sure.

Anneke van Giersbergen MFVF XI 20-10-2013 002 door Monica Duffels

Anneke van Giersbergen makes her solo debut this year. Dressed in black perfectly fitting to the atmosphere, also playing her heavier songs. Although her new album ‘Drive’ is more easy listening and singer-songwriter than a gothic album.

‘You Will Never Change’ is catchy, dynamic and performed in a vivid way by Anneke. She is moving a lot on stage, totally creating her own universe. Sometimes she is dreamy, then suddenly smiling at the crowd and talking a lot.

A different sound on MFVF, that is challenging but the packed venue proves that the charismatic singer still has a lot of fans. Many are expecting old material from The Gathering, although it is never played on regular shows. Last year the group had to cancel, so perhaps fans are luckily.

Revamp MFVF XI 20-10-2013 001 door Monica DuffelsPatience, at the very end of the show there is a big surprise; the intro of the biggest hit is set in. It immediately brings back memories as a teenager, because I never heard the song live. It is a once in a lifetime moment to sing along with ‘Strange Machine.’

Also Amanda Sommerville confirms later that evening that the song wasn’t on the regular set. It is a little present from Anneke to the fans and it is much appreciated.

The contrast with Revamp couldn’t be bigger; suddenly there is a band on stage showing massive power. Their new album ‘Wild Card’ is even more progressive and not easy to follow sometimes. They really challenge the fans, by presenting such a heavy set.

There is a lot attention, especially since the confirmation of Floor Jansen being the new frontlady of Nightwish; one of the most famous bands in the gothic metal scene. No doubt that Floor Jansen is an impressive singer, she is capable of unbelievable high melodies as well as low, almost grunting parts. It is about finding a balance between all the elements and that is something what I miss during the Revamp show.

Tarja MFVF XI 20-10-2013 005 door Monica DuffelsIt seems like there are some egos in the band, competing and not giving space to the other. Guitars are rising higher and higher, while drums are accelerating. On top of that a bombastic melodies what makes it complex for the fans.

Reminding me of After Forever; the musicians were also talented, but all together it was sometimes a bit too much as well. It is all about knowing when less is more.The packed venue is shaking, the show unforgettable.

Then the other headliner of the evening is presenting her new album as well. Tarja is back on MFVF and the expectations are high. Tarja Turunen is the diva of the gothic scene with her classical  background.

Tarja MFVF XI 20-10-2013 010 door Monica DuffelsFor the first time I see a woman standing strong, independent and having all the freedom to follow her own dreams. Finally there is no association with Nightwish anymore; Tarja is an own sound. Maybe it took a while but the new songs are showing such a different side of her.

The long set is grabbing the attention; especially Tarja is performing natural and without any hesitation winning the audience in a few seconds. She is warm, sweet and grateful.

It doesn’t matter what she sings, her charisma and band are enough to keep it going. Dynamic drums are mixed with catchy guitars (even old school rock). Cello parts are adding a deeper dimension (there is even a teddybeer sitting on his stand).

Tarja MFVF XI 20-10-2013 009 door Monica DuffelsI was forgotten what a personality Tarja Turunen is, and it moves me seeing her again and having such a good time on stage. The best is kept for the last songs, when Floor Jansen is announced. Tarja calls her ‘my long term friend.’

It results in a beautiful version of ‘Over The Hills And Far Away.’ It’s one of those songs that made me interested in gothic metal in the first place, and really something special. A perfect ending of such a dynamic festival day, sadly it goes by too fast this time.

There are still many surprises on MFVF; again the duets made it unforgettable.

This slideshow requires JavaScript.