Archive

Posts Tagged ‘Autumn’

Autumn – speelt kleine zaal 013 plat op grootse wijze

tekst: Irma Ploeger
foto: Maarten ter Braak

Om kwart over acht is er veel drukte bij 013 in Tilburg. In de grote zaal trekt Golden Earring veel bezoekers. Na het krijgen van mijn ticket begeef ik mij naar stage01, een zaal waar ik nog nooit geweest ben.

Het is er vrij klein, maar al goed gevuld zwart geklede mensen. Er zijn zelfs bekende gezichten te zien: bassist Johan van Stratum en zangeres Marcela Bovio van Stream of Passion zijn er om hun collega’s te bewonderen.

Eerder deze week zou Autumn optreden in Duitsland. Helaas zijn die optredens door werk gerelateerde omstandigheden verzet. Gelukkig kon vanavond wel door gaan!

Na ruim drie kwartier wachte,  komen de bandleden ineens van achteren uit de zaal het podium op gelopen.

Het publiek is meteen enthousiast als de eerste noten van ‘Synchro Minds’ door de zaal galmen. Autumn houdt het enthousiasme vast door meteen door te spelen.

Paradise Nox’ is een stevig nummer. De band headbangt, vooral zangeres Marjan Welman gaat er vol overgave voor. Vooraan in het publiek wordt er vol overtuiging mee gedaan, maar de haren blijven echter netjes in een staart.

Bedankt dat jullie er zijn, echt te gek!” Marjan is overduidelijk in vorm vanavond. Het volgende nummer dat ze gaan spelen, is ook een videoclip voor opgenomen. Enkele herkenningskreten weerklinken uit het publiek.

Inderdaad,” beaamt Marjan, “dit is de single The Scarecrow!” Dat nummer blijkt meer dan welkom te zijn. Het wordt beloond met een hard applaus en gejoel na afloop. “Dankjewel, het is zo fijn om in Tilburg te zijn.” zegt de zangeres,  blij om die avond toch te kunnen spelen.

Er staat de hele avond een glimlach op haar gezicht, van oor tot oor. “Spelen!” wordt er dan ineens geroepen vanuit het publiek. “Ja,  dat gaan we doen, maar ik mag toch wel zeggen dat het fijn is hier te zijn?”  Ze neemt alles nog even in zich op en dan neemt de muziek iedereen in beslag.

Door het kleine podium is er veel interactie tussen de bandleden, vooral tussen Marjan en de twee gitaristen, de broertjes van der Valk.  Dit heeft waarschijnlijk ook te maken met het feit dat zowel Mats als Jens op meerdere nummers een deuntje meezingen.

Bij het laatste nummer van de setlist ‘Altitude’ gaat de band nog een keer helemaal los. Het is jammer om te zien dat het publiek wat mak is vanavond. Aan het optreden van Autumn kan het in ieder geval niet liggen!

Mats lijkt vanavond meer in de stemming voor ‘waarom moeilijk doen als het makkelijk kan’ en vraagt dan ook direct na het uitspelen van het laatste nummer: “Willen jullie meer?”  Een wat matige “ja” weerklinkt vanuit het publiek.

Waarschijnlijk gaat iedereen er al vanuit dat er nog meer komt, aangezien de band geen aanstalten maakt de boel al af te breken.  ‘Forget to remember’ wordt dan wel door iedereen met vol enthousiasme ontvangen.

De hele band geeft zichzelf over aan de muziek, maar zangeres Marjan lijkt zelfs één met de muziek. Ze geeft meer dan tweehonderd  procent, beloont met een daverend applaus!

Nu tijd voor een golden oldie,” puft Marjan zachtjes, even snel op kracht komend voor ‘Satellites.’ Nu wel meer respons met gejoel en geklap. Bij dit laatste nummer, belooft de frontvrouw dat ze na de show met z’n alleen nog even een after party houden.

Om alvast in de feeststemming te komen, gaat ze zelf halverwege het nummer ‘The Venamoured’, niet op maar vóór het podium dansen. De haren van Marjan zwieren heen en weer, terwijl de rest van haar lichaam ritmisch mee beweegt.

De energie spat er vanaf en lijkt dan ook aanstekelijk te werken voor sommige mensen uit het publiek. Ik kan niets anders concluderen dan het volgende: een meer dan geslaagde muzikale avond. Niet in de laatste plaats om  het enthousiasme van Autumn. Laat het feest maar beginnen!

This slideshow requires JavaScript.

Categories: Concerts Tags: ,

Stream Of Passion – memorabele jaarafsluiting in Tivoli

tekst: Silviapd
foto’s: Henk-Jan Graven

In Tivoli de Helling, sluit Stream Of Passion op spectaculaire wijze het jaar af, met gastoptredens en ruim een drie uur durende show.

Zangeres Marcela Bovio noemt het een lange dag, omdat de band al vroeg in de weer is voor de laatste repetities met gasten. Om deze speciale show tot in de puntjes te verzorgen.

En goed verzorgd is deze avond zeker: het programma is doordacht, vol verrassingen. Wie niet aanwezig was, zal spijt krijgen: de unieke samenkomst van artiesten en hoogstaande kwaliteit, maken dit optreden tot een ware traktatie!

De avond is verdeeld is drie blokken: het eerste deel met veel nieuwe nummers, een akoestisch middenstuk en een afsluitend elektrische set met veel gasten. Zo brengt Stream Of Passion variatie aan. Voor de fans eens wat anders dan de clubshows van het nieuwe album ‘Darker Days.

Om klokslag half negen begint de band met de opener van dit derde album, wat steviger en progressiever is dan zijn voorgangers. Wanneer ‘leading lady’ Marcela Bovio het podium betreedt is het geklap en gejuich niet uit de lucht. Ondanks dat de band pittig inzet, komt ze met gemak boven ze uit en weet het publiek meteen te betrekken bij de show.

De band staat vol vertrouwen op het podium, en weet van begin tot eind een hoge kwaliteit vast te houden, zonder te verslappen. Dat klinkt misschien makkelijk, maar dat vergt van ieder bandlid veel concentratie en vakmanschap. Met name de nieuwe nummers leggen de lat technisch hoog voor Stream Of Passion.

Zoals ‘Collide’ met zware gitaren van Eric Hazebroek en Stephan Schultz. Drummer Martijn Peters werkt zich al snel in het zweet met indrukwekkende versnellingen en creëert een stevige basis.

Johan van Stratum presteert het om op een vol podium nog een gat in de lucht te springen. Om zonder adempauze stevige basriffs te combineren met een energieke performance.

Marcela Bovio neemt de viool ter hand op ‘In The End’ waar de energie vanaf spat, maar vooral de aanstekelijke melodie zweept het publiek op. Gevolgd door een ouder nummer ‘ Calliopeia’ met een melodieus piano intro van Jeffrey Revet.

Waarom ‘The Hunt’ niet op het album terecht is gekomen, maar als bonus is uitgebracht blijft raadselachtig. Vooral omdat het live een krachtige song is die in je hoofd nazoemt. Met logge gitaariffs, die een progressief begin verraden. Maar schijn bedriegt, want het ontpopt zich tot een uitgesponnen melodie, waar Marcela’s warme stem de eyecatcher is.

Na een korte pauze begint het meest indrukwekkende deel, of in ieder geval het meest verrassende, de akoestische set. Dat Marcela Bovio een ervaren zangeres is, die een goede controle heeft over haar stem is wel bekend. Dat ze zowel laag als tot duizelingwekkende hoogte kan stijgen, laat ze zien op ‘Romeo et Juliette Walz’ een klassiek nummer voor sopraan.

“Na jaren heb ik weer klassieke zangles genomen en het is voor het eerst dat ik voor zo veel mensen iets probeer vanavond, dus dat is wel spannend!” onthult ze bescheiden. Met gemak houdt de zangeres adem over, om na een uithaal nog te verbazen met een krachtig hoge noot die iedereen kippenvel bezorgd.

Met die bekwaamheid schaart Marcela zich aan de top van het genre en zelfs daarbuiten. Er zijn maar weinig zangeressen die een goede techniek hanteren en echt de kenmerken van een sopraan hebben, zonder trucjes toe te passen.

Violist Ben Mathot is de eerste gast, die volgens Marcela alles kan spleen, van jazz tot klassiek. Samen met toetsenist Jeffrey Revet vooraan op het podium tijdens ‘Deceiver.’ Met zowel elektrische- als klassieke viool, krijgt dit nummer een extra dimensie: krachtig en bevlogen.

Dan een bijzonder moment van de avond, een duet tussen Marcela Bovio en Jay, de zanger van My Favorite Scar. Samen met producer Joost van den Broek (ex-toetsenist After Forever) op piano.

My Favorite Scar’ is een natuurlijke samensmelting van stemmen, alsof het nooit anders is geweest. Een mooie combinatie, omdat beide zangers een groot stembereik hebben.

Alsof deze hoogtepunten nog niet genoeg zijn, doet zangeres Marjan Welman (Autumn, Ayreon) mee op ‘Spark,’ een succesvolle combinatie. Haar tegenstem is helder. De zangeressen hebben een geheel eigen geluid wat prima samen gaat, mooi om te zien.

Een ode aan Muse op ‘Muscle Museum’ door Joost en de frontvrouw, ook nog eens akoestisch om het extra moeilijk te maken. Knap hoe de zangeres deze hit naar haar hand zet, terwijl de typerende stem van Matthew Bellamy erin doorklinkt.

Op ‘Far and Apart’ doet de band zijn rentree, waarna het publiek meer los komt op de ‘The Flame Within’ waarop eindelijk massaal meegeklapt wordt.

De band staat als een huis op ‘My Leader’ alleen jammer dat ze door de lichtshow slecht te zien zijn (dat geldt voor de hele avond).  Zanger Jay van My Favorite Scar komt nog een keer terug voor ‘Games We Play.’

Om iedereen daarna te trakteren op een Ayreon nummer ‘Computer Eyes’ met Marjan Welman als eyecatcher naast Marcela. Complimenten voor het indrukwekkende gtiaarwerkt van Stephan Schultz, met een vingervlugge solo. Voor velen is dit hét moment van de avond!

Charlotte Wessels van Delain zingt mee op ‘Broken’ een vrij donker nummer, wat een dynamisch duet wordt door de combinatie van een pop stem met de krachtige frontvrouw. Zelfs na ruim twee uur klinkt Marcela nog krachtig en dat contrast is nu goed te zien.

Op ‘Street Spirit’ worden beide stemmen knap vervlochten. Met name in de lage regionen pakt het goed uit. Wanneer met ‘Haunted’ (inclusief rook kanon) dan toch echt een einde komt aan deze spectaculaire avond, lijkt de band niet moe.

Wat een prestatie om zo mooi 2011 af te sluiten: dat mag beslist het begin zijn  van een traditie!

This slideshow requires JavaScript.

Autumn – trots op lange muzikale geschiedenis

tekst: Sabrina smit
foto’s: Gema Perez (promo), Monica Duffels (live)

Autumn bestaat sinds 1995 en de afgelopen jaren is het de band goed vergaan op muzikaal gebied. Met vijf albums op hun naam kunnen ze meepraten over muziek schrijven, CD’s opnemen, touren, en over de nodige bandwisselingen.

Er is veel wat we nog niet weten van deze bevlogen band. Muzikantenweb heeft per mail vragen aan de veelzijdige gitarist Mats van der Valk gesteld.

Cold Comfort

De nieuwe CD ‘Cold Comfort‘ bevat veel progressieve geluiden, is dit bewust zo gekozen of is het toeval?

Mats van der Valk: ” Zoals gebruikelijk bij Autumn is dat toeval. Als we beginnen te schrijven voor een nieuwe CD, weten we nooit hoe het zal uitpakken. We beperken onszelf liever niet door van te voren een koers te bepalen.”

Heeft iedereen inbreng gehad in het maken van het nieuwe album? Of zijn jij, en de ander gitarist Jens van der Valk, samen het muzikale brein?

Mats van der Valk: “Jens en ik zijn wel de ‘main songwriters’, maar de inbreng van de andere leden is erg belangrijk voor het eindresultaat. Iedereen voegt zijn of haar eigen muzikale handtekening toe”.

Geschiedenis

Jullie hebben nu vijf CD’s uitgebracht sinds 2002 . De zijn: ‘When Lust Evokes the Curse‘ (2002), ‘Summer’s End‘ (2005) ,’My New Time‘ (2007) en ‘Altitude‘ (2009). Hoe voelt dat om zoveel eigen werk te hebben als band en in welke mate is de wisseling van bandleden belangrijk voor de groei op de albums geweest?  Om  door te vragen, heb je daar wat voorbeelden van qua sound?

Mats van der Valk: “We zijn best trots op onze lange geschiedenis, vijf wapenfeiten alweer. 

Dat heeft ook praktische voordelen. We kunnen nu een hele mooie, uitgebalanceerde setlijst samenstellen voor live shows (haha). We hebben inderdaad wat wisselingen van bandleden gehad, en dat heeft zeker effect op de songs en sound van Autumn.

Na ‘When Lust Evokes The Curse’ kwam mijn broerJens bij de band. Samen met Jasper Koenders (gitarist, fluit 2001 tot 2005 -red.) hebben ze van ‘Summer’s End’ een sterkere opvolger gemaakt.

‘My New Time’ werd een volledig ander album, omdat er drie nieuwe, actieve leden waren aangetreden. Zo’n extreme muzikale sprong hebben we nooit meer gemaakt, omdat de bezetting qua muzikanten daarna hetzelfde is gebleven.

Jeroen Vrielink is een goed voorbeeld: zijn baspartijen zijn heel levendig met een vleugje jaren 70. Dat doet meteen iets met de algehele sound. Marjan Welman heeft ook een andere kleur aan de muziek gegeven met haar stem.”

Sound

Geen enkel nummer van Autumn bevat hetzelfde geluid. Iedere CD heeft zijn eigen charme, maar er zijn wel herkenbare melodieën te vinden. Wordt het goed ontvangen dat jullie jezelf steeds zo ontwikkelen?

Mats van der Valk:”Het was soms best slikken voor mensen, die blijven hangen aan Autumn van het eerste uur. Er zijn best wel veel mensen afgehaakt die eigenlijk steeds een nieuwe ‘When Lust Evokes The Curse’ of ‘Summer’s End’ willen horen. Dat is jammer, maar begrijpelijk.

Dat is een prijs die we betalen voor onze muzikale vrijheid. De fans die we na ‘My New Time’ hebben gekregen zijn erg enthousiast en gaan echt zitten voor een nieuwe release. Omdat ze al weten dat onze platen tijd nodig hebben om te ‘landen’. Dat vinden we super. Het is leuk ook om te zien dat er ook weer mensen van het eerste uur terugkomen. Ze zijn er nu blijkbaar aan toe”.

Hoe zijn de eerste shows verlopen na het uitbrengen van ‘Cold Comfort‘?

Mats van der Valk: “We moesten even op stoom komen, maar de nieuwe nummers zitten nu goed in onze vingers. Ze mixen ook mooi met het oudere werk. De shows verliepen tot nu toe prima en het publiek was overwegend enthousiast. Het is een behoorlijk intieme, intense show”.

Live

Spelen jullie live ook wat ouder werk, en klinkt dit met Marjan Welman dan heel anders?

Mats van der Valk: “We spelen songs van ‘My New Time’, ‘Altitude’ en van ‘Cold Comfort’. Heel soms spelen we iets van ‘Summer’s End’. We zijn inmiddels zo aan zangeres Marjan gewend, dat we haar uitvoering van het oudere werk net zo natuurlijk vinden klinken als van het nieuwe materiaal”.

Wat kunnen jullie het publiek bieden bij een live show van Autumn?

Mats van der Valk: “Een echte live-band, denk ik. Een dynamische, intieme show. We gaan mensen niet vertellen wanneer ze mee moeten klappen of zo. Dat mag iedereen lekker zelf weten: we zijn geen gangmakers. We geven wel altijd de volle 100 procent en dat stralen we ook uit. We voelen het de volgende dag ook heel goed (haha)”.

Welke festivals staan op het verlanglijstje. Wat willen jullie vanaf nu nog bereiken?

Mats van der Valk: “We hebben met deze band eigenlijk alles gedaan wat we maar kunnen wensen. Geweldige tours, de grotere festivals, vijf albums, video shoots, maar ook gezellige clubshows. We zijn ons hier altijd van bewust. Niemand pakt ons dat meer af.

We willen daar op ons eigen tempo best nog wel een tijdje mee doorgaan. We hebben geen specifieke doelen, behalve echt goede platen blijven maken. Het mag in onze beleving muzikaal gezien nooit minder goed worden”.

Verleden jaar zijn jullie twee keer op tour geweest, met een bekende band zoals The Gathering, zouden jullie dit weer graag doen?

Mats van der Valk: “Als ik het mocht zeggen stappen we morgen in de tourbus. Ik denk dat we daar allemaal zo ver denken”.

Inspiratie

Waarom is het zo leuk om in Autumn te spelen? Welke inspiraties van andere bands zijn voor jullie van belang om altijd door te willen gaan? Welke bands vinden jullie zelf heel erg goed en zijn voorbeelden?

Mats van der Valk: “Het is nog nooit zo leuk geweest om in Autumn te spelen als nu. De bezetting is zowel muzikaal als vriendschappelijk gezien op z’n hoogtepunt. Het is ook heel belonend dat zowel fans, als de meeste media, ons begrijpen en dat ook niet onder stoelen of banken steken.

Dat soort waardering is niet te koop, en we genieten daar nu ongegeneerd van. We hebben daar risico’s voor genomen en hard voor gewerkt. De kracht van Autumn is dat we de som der delen zijn. En dat we ons dus niet bewust laten beïnvloeden door specifieke artiesten. Ik zou er in ieder geval geen kunnen noemen.

Het is niet gezegd dat we altijd door willen gaan. Je weet nooit hoe een groep zich ontwikkeld. Ik weet voor mezelf wel dat ik er mee nok als iemand van de huidige bezetting stopt. Dan is het echt mooi geweest”.

Autumn is momenteel aan het rondtoeren in Nederland ter promotie van het nieuwe album ‘Cold Comfort‘ waar de review van Muzikantenweb een 8 van 10 punten voor toekende.

Meer informatie: http://www.autumn-band.com/ 

dank aan: Autumn 

Categories: Interviews Tags:

Autumn – met Magion en Only Fates Remaines in Bazart

tekst: Sabrina Smit
foto’s: Cristel Brouwer

In het kleine gezellige zaaltje van het Haagse Bazart, is het druk als ik binnen kom. Als eerste staat de band Only Fates Remaines (voormalig Trisomy) op het podium.

Ze beginnen rustig de show op te bouwen. Na enkele minuten zit er dan al flink wat energie in de bandleden. De zangeres Eva Kokken heeft een aangenaam voorkomen en een stemgeluid, die naar mate de show vordert, sterker wordt.

Ze beweegt sierlijk op de sferische muziek, die steeds meer heavy gaat klinken. Eva blijft ook in de rustige stukken qua stemgeluid overeind.

De nummers hebben een duidelijke kop en staart. Maar wat ik jammer vind, is dat deze band niet zo heel veel interactie met het publiek laat zien. Ik denk dat het ook niet meevalt met een podium vol andere instrumenten.

Niet alleen spelen zij veel oud werk, maar ook nummers van de nieuwe CD ‘Breath’ die net een maand uit is. Wanneer tegen het einde van de show de vingers minder stroef zijn op de gitaren, klinkt het allemaal veel ruwer.

Dat maakt dat zij een zeer goede indruk achter laten op de bezoekers van de Bazart. Een goede opener voor een avond als deze. Muziek is te beschrijven als Lacuna Coil met een vleugje Paradise Lost. De band heeft een videoclip gemaakt en binnenkort te bewonderen op: http://www.onlyfateremains.com

De tweede band van de avond Magion heeft wat technische problemen, en ook het geluid staat loeihard. Dat is enorm jammer, want daardoor komt het niet over.

Ook al is dit een gedreven band, die hard werkt. Veel instrumenten zijn niet te horen, en met invloeden van Epica en Nightwish juist gedetailleerde muziek.

Zangeres Myrthe  van Beest bezit uitstraling, en als goede frontvrouw krijgt zij het publiek daarentegen snel in beweging . IJzersterk aan deze band is de podium ervaring, en daardoor het gemak van contact leggen met de bezoekers.

Wellicht dat wij als bezoekers, in een andere zaal wel overtuigd raken over de magie van deze band. Check de tourdata maar eens, dan zie je waar ze nog meer spelen. http://www.magionband.com

De fans moeten langs wachten, omdat het programma een uur is uitgelopen. Maar uiteindelijk staat Autumn op het podium,  om iedereen te voorzien van een daverende show en hoe!

Na een mooi intro wordt ‘Alloy‘ aan ons gepresenteerd en zien we hoe de bandleden in opperste concentratie zich opmaken voor de rest van de show.

Ook Autumn kampt met technische problemen qua geluid, maar zij laten zich niet kisten. En gaan gewoon door met rocken door ‘Paradise Nox‘ in te zetten. Veel mensen uit het publiek kennen dit nummer en beginnen mee te rocken.

Zichtbaar genietend van het optreden, zet de drummer Jan Grijpstra er de vaart in met ‘Blue Wine’ en de andere bandleden volgen energiek.

De setlist zit goed in elkaar, omdat het van heel rustig naar steeds steviger werk toe gaat. ‘The Scarecrow‘ is een beetje freaky en laat een nieuwe Autumn horen, die meer invloeden heeft verwerkt uit de jaren zestig.

De band is een andere weg aan het bewandelen. Ze laten het oudere heavy werk niet achter zich, maar omarmd het door het met frisse energie te spelen. Het nieuwe werk bevat veel progressieve stukken en dat wordt met evenveel plezier gespeeld.

Marjan Welman is goed bij stem en kan zowel het nieuwe ,als het oudere werk, prima zingen. Ze weet er een eigen draai aan te geven: als muzikant is ze meer gegroeid en dat zie je duidelijk aan haar performance af.

Het voetenwerk van gitarist Jens van der Valk is indrukwekkend, omdat hij ook nog tweede stem zingt. De samenzang van Marjan met Mats van der Valk en Jens, raakt bij mij een gevoelige snaar .

Afsluitend  ‘Altitude‘ en deze wordt op grote muzikale hoogte gespeeld. Omdat de band niet van het podium weg kan lopen, laat Autumn de fans het opzwepende ‘Satellites‘ meezingen. De heren Van der Valk en bassist Jerome Vrielink laten een knap staaltje techniek horen in ‘The Venamoured.’

Waarbij Jan (drums) en Jan (toetsen) extreem goed aansluiten. Dit nummer mag wat mij betreft nooit ophouden. Opzwepend door een traag, laag doom geluid met mooie sferische toetsen. Als dit het nieuwe Autumn geluid is dan ben ik om!
Voor meer informatie over Autumn: http://www.autumn-band.com

Setlist
1. Intro
2. Alloy
3. Bleu Wine
4. The Scarecrow
5. Cold Comfort
6. The Heart Demands
7. Retrospect
8. End of Sorrow
9. BSBS
10. Naeon
11. Altitude
Toegiften:
12. Satellites
13. The Venamoured

Categories: Concerts Tags: ,

Autumn – Cold Comfort

04/11/2011 1 comment

tekst: Sabrina Smit

band: Autumn
album: Cold Comfort
genre: alternative/experimenteel/rock
release datum: 3 november 2011
label: Metal Blade

Autumn brengt via Metal Blade hun vijfde CD uit genaamd ”Cold Comfort.” Op de weg die is ingeslagen met “Altitude,” (2009) wordt een goed vervolg gegeven.

Je zou denken dat de band nu in de comfortzone zit, maar niets is minder waar. Met dit album pakken ze uit: er is meer samenhang, energie en gevoel terug te vinden in de teksten. Instrumentaal is de band ook vernieuwd, doordat het meer progressief klinkt.

Het heeft uiteraard nog steeds die unieke Autumn sound, maar de toetsen van Jan Munnink zijn prominenter aanwezig en daardoor is het interessanter om naar te luisteren. De gitarenpartijen zijn het herkenbare geluid van de broertjes Van der Valk, maar ook zij bewandelen een experimenteel pad.

Het is meer uptempo, progressief en heeft veel power. Het klinkt allemaal vertrouwd. Na wat luisterbeurten, moet ik toegeven dat ik erg verrast ben door allerlei ‘rare geluiden’ en breaks, die toch erg mooi in elkaar zijn gezet.

De toetsen hebben het jaren’60 geluid in zich, met ook weer moderne klanken waardoor het helemaal af klinkt en je invloeden van The Doors kunt horen. Ook op de lengte van de liedjes is niet beknibbeld, want zo kun je ruim zeven minuten luisteren naar het wonderschone “Alloy” waarin zangeres Marjan zich van een hele gevoelige kant laat horen. De opbouw van dit nummer is toch wel bijzonder te noemen. Het is zeer goed uitgevoerd door de muzikanten en dat geld niet alleen voor de zangpartijen in dit nummer: een boeiend samenspel van Autumn dat blijft boeien.

Op Black Stars In A Blue Sky” laat zangeres Marjan Welman je horen dat zij in staat is om verschillende hoogtes aan te kunnen qua stemgeluid. Ze volgt tevens daarbij de andere muzikanten, die net als zij, van tempo wisselen. Drums, gitaren en bass zijn in dit nummer sterk aanwezig, doordat ze flink rocken en de toetsen zijn juist heerlijk zweverig en prettig aanwezig. De solo- en ritmepartijen van Mats en Jens van der Valk zijn zeer duidelijk van elkaar te onderscheiden en je kunt hier heerlijk op rocken

Vanaf het begin van de tot aan het eind blijft Autumn je verbazen. Door de verschillende zangtechnieken en backing vocals. Geen enkel nummer klinkt hetzelfde. Luister eens naar de afsluiter “ The Venamoured” en je bent overtuigd dat Autumn een grote stap voorwaarts heeft gemaakt!

Conclusie
Autumn heeft zich als band progressief verder ontwikkeld en zal een breder publiek bereiken met dit nieuwe album. Het wordt met dezelfde passie en energie aan ons gebracht. Op de vijfde plaat,  net wat meer en het stemgeluid van Marjan Welman  is zeker uniek te noemen. Autumn is hartverwarmend, bloedmooi en vooral energiek! Hoe het klinkt? Denk daarbij aan bands als Katatonia, The Gathering & Porcupine Tree.

Rating
8/10

Tracklist
1. The Scarecrow
2. Cold Comfort
3. Black Stars In A Blue Sky
4. Retrospect
5. Alloy
6. End Of Sorrow
7. Naeon
8. Truth Be Told (Exhale)
9. The Venamoured
Bonus Tracks Limited 1st Edition EUROPE:
10. Changes For The Bitter
11. The Mute (Inhale)
De CD komt uit als standaard CD maar ook als digi-pack met 2 bonustracks.

Bandleden
Marjan Welman – vocals
Jerome Vrielink- bass
Jan Munnik – keyboards
Jan Grijpstra – drums
Mats van der Valk – guitar, grunts & backing vocals
Jens van der Valk – guitar & backing vocals

Ter promotie doet Autumn in november een clubtour, waarvan de shows in Bolwerk, Sneek (4 nov) en Manifesto, Hoorn (5 nov) officiële release shows zijn.
11 november – Azijnfabriek, Roermond
17 november – P60, Amstelveen
18 november – Bazart, Den Haag
19 november – Brogum, Zierikzee
26 november – Peppel, Zeist

Website
http://www.autumn-band.com

Categories: CD reviews Tags:

Hangover Hero – debuut album 11 november

Op 11 november komt het debuut uit van de Nederlandse rockband Hangover Hero. De muziek valt te omschrijven als puur, toegankelijk, eerlijk, stoer, ongecompliceerd, en feelgood.

Hangover Hero is het geesteskind van zanger/gitarist Ronald Landa (ex-Delain), die de overige bandleden Ad Sluyter (ex-Epica), Andre Borgman (ex-After Forever) en Mats van der Valk (Autumn) uit het ‘wereldje’ kende.

Landa stopte eind 2009 bij Delain met de ambitie om muzikaal nieuwe wegen te bewandelen, met een voorliefde voor op Amerikaanse leest gestoelde rockmuziek. Sluijter en Borgman deelden die voorliefde, en toen van der Valk zich ook bij het project voegde, was een ronkende rockmachine geboren.

Meer informatie via http://www.hangoverhero.nl/

Categories: News Tags:

Autumn – details ‘Cold Comfort’ album and tour

Dutch heavy rock collective Autumn make a return to the front line with their new album “Cold Comfort.” It will be released November 4th- 7th via Metal Blade Records in Europe!

This is the band’s fifth full-length effort, their third for Metal Blade Records. It offers a collection of striking songs blended into a diverse and yet surprisingly compact album, one that Autumn considers to be their most personal and meaningful to date.

While the roots remain firmly planted in heavy rock/guitar-oriented soil, their branches are stretching out to more progressive musical genres and alternative approaches to the sound of individual songs.

Guitarist Jens van der Valk elaborates: “In terms of sound we realized there were still leaps to be taken out of our comfort zone and into unthought-of possibilities. As a first step in the right direction, our main focus was on a more open, transparent sound, one through which the often multi-layered nature of our songs would be optimally channeled.”

Autumn needed not look far for a man to put at the helm with the right pioneering philosophy for the band to begin taking leaps: Erik-Jan Dodd,  live sound engineer since the “My New Time” era, envisioned a more vintage approach for “Cold Comfort“.

An experiment the band was all too eager to embrace, explains guitarist Mats van der Valk. “If there’s anyone who knows what we’re all about and more importantly: what we could potentially be all about, it’s E-J.”

Cold Comfort will be released November 4th- 7th in Europe as a limited first edition digipak-CD including two bonus tracks. Pre-order options at www.metalblade.com/autumn.

Tracklist

1. The Scarecrow
2. Cold Comfort
3. Black Stars In A Blue Sky
4. Retrospect
5. Alloy
6. End Of Sorrow
7. Naeon
8. Truth Be Told (Exhale)
9. The Venamoured
10. Changes For The Bitter (Digi-bonus)
11. The Mute (Inhale) (Digi-bonus)

Band

Marjan Welman – vocals
Jerome Vrielink- bass
Jan Munnik – keyboards
Jan Grijpstra – drums
Mats van der Valk – guitar, grunts and backing vocals
Jens van der Valk – guitar and backing vocals

Tour

04/11/11 – NL – Sneek – Bolwerk
05/11/11 – NL – Hoorm – Manifesto
11/11/11 – NL – Roermond – Azijnfabriek
17/11/11 – NL – Amstelveen – P60
18/11/11 – NL – Den Haag – Bazart
19/11/11 – NL – Zierikzee – Brogum
26/11/11 – NL – Zeist – Peppel

website
 http://www.autumn-band.com/

Source: MetalBlade Records newsletter

Categories: News Tags: