North Sea Jazz – programma compleet

Het programma van het North Sea Jazz Festival is compleet voor de zevenendertigste editie op 6, 7 en 8 juli 2012 in Rotterdam.
Ondermeer Archie Shepp Quartet, John Hiatt, Esperanza Spalding Radio Music Society, Robert Cray en Chic featuring Nile Rodgers treden op. Ook James Morrison, Trombone Shorty & Orleans Avenue, Caro Emerald,Taj Mahal, Betty Wright en Rumer zijn bevestigd.
Verder komen Waylon, Maceo Parker, Trijntje Oosterhuis, John Scofield Hollowbody Band, Christian Scott, Michel Camilo Trio en Mike Stern Richard Bona Band naar het driedaagse festival.
Op het programma staat een groot aantal speciale projecten waaronder ‘Nights on Earth‘ van het Metropole Orkest onder leiding van Vince Mendoza. Met muzikanten uit de hele wereld: de Amerikanen John Scofield en Joe Lovano, gitarist Lê Nguyên en vocaliste Lilian Vieira.
Dit jaar brengt North Sea Jazz weer een eerbetoon aan Miles Davis, onder de titel ‘Miles Smiles‘. Daarin spelen Kenny Garrett,Robben Ford, Joey DeFrancesco, Darryl Jones en Omar Hakim, die allemaal op verschillende momenten als bandlid van de grote Miles speelden.
Eerder werden Van Morrison, Michael Kiwanuka, Lenny Kravitz, Ahmad Jamal, Pat Metheny Unity Band,George Benson, Rufus Wainwright and Band, Tony Bennett, D’Angelo, The Kyteman Orchestra, Wayne Shorter Quartet, Joe Bonamassa en Aloe Blacc al bevestigd.
Artist in Residence
Dit jaar heeft het festival weer een artist in residence: Joshua Redman. Redman is een van de nieuwe iconen in de jazz, die samen met leeftijdsgenoten als Branford Marsalis en Roy Hargrove, midden jaren ’90 de voorhoede van de akoestische jazz vormde. Op vrijdag doet hij een gastoptreden met het Metropole Orkest. Zaterdag geeft Joshua Redman twee bijzondere optredens. Ten eerste is daar James Farm. En het Joshua Redman Axis Quartet beleeft zijn Nederlandse première. Op zondag geeft hij een concert met The Bad Plus.
Jazz in the Third Space
De jazzscene ontwikkelt zich steeds internationaler. In de huidige tijd van digitale revolutie, is naast thuis en werk een derde ruimte ontstaan. Daarin legt en onderhoudt men gemakkelijk contacten over de hele wereld, en kan op afstand muzikale bestanden uitwisselen. Er ontstaan groepen met verschillende nationaliteiten, waarbij iedereen eigen bagage meeneemt en waardoor de klank van jazz verandert. Dit is te horen bij onder meer Dhafer Youssef Quartet, Vijay Iyer, Oguz Büyükberber met Simon Nabatov, Wolter Wierbos & Tobias Klein, Kinan Azmeh, Dinuk Wijeratne & Eric Vloeimans, Tom Rainey Trio met Ingrid Laubrock & Mary Halvorson.
New Urban Jazz
Een nieuwe generatie jazzmuzikanten heeft de jazzhistorie goed bestudeerd en voegt daar vijftig jaar soul, R&B en hiphop aan toe. Zoals Gregory Porter, José Jamesen Robert Glasper Experiment.
Clean Feed Records
Het vooruitstrevende Portugese label Clean Feed bestaat tien jaar. Het label brengt muziek uit van de top van de Amerikaanse improvisatie, maar ook van belangrijke Europese spelers. Op het festival zien we de Amerikaanse pianist Angelica Sanchezmet onder meer de Franse gitarist Marc Ducret. Pianiste Kris Davis komt uit Canada en in het trio van de Amerikaanse drummer Tom Rainey speelt de Duitse saxofoniste Ingrid Laubrock.
Informatie
NORTH SEA JAZZ FESTIVAL 2012
6, 7 en 8 juli
Ahoy Rotterdam
Dagkaarten: € 89,- (excl. servicekosten)
Plusconcertkaarten: € 15,- (excl. servicekosten)
Plusconcert Lenny Kravitz: € 30,- (excl. servicekosten)
Losse kaart Lenny Kravitz: € 56,- (excl. servicekosten)
Driedagenkaart: € 209,- (excl. servicekosten)
All-in kaart: € 299,- (excl. servicekosten)
Meer informatie: http://www.northseajazz.com/nl





De echte opener van deze dertiende editie is Within Temptation, die al jaren garand staat voor een bombastische, dynamische show. Een indrukwekkende rij fakkels gedragen door kloosterlingen, knallend vuurwerk en zangeres Sharon den Adel die van grote hoogte neerdaalt tijdens ‘Ice Queen.’








Dejafuse rockt stevig, maar door de geblokkeerde wegen is alleen het laatste nummer nog zichtbaar. Nienke de Jong staat ontspannen op het podium en ook zij heeft met haar nieuwe band zichzelf weten te overtreffen.
Bij het hoofdpodium is er geen doorkomen aan, het is duidelijk dat veel dagjes mensen voor deze band komen. Het is dringen bij Normaal. Dit jaar viert de band haar 35-jarig jubileum en het is genieten bij een klassieker zoals Oerend Hard. Het succes is simpel te verklaren door de reputatie die de band heeft opgebouwd, ook zonder smijtend bier, hooi en geschreeuw. Hier staan mannen die een hart voor de zaak hebben en de fans zijn loyaal. Indrukwekkend hoe band en massa opgaan in de muziek.
My Favorite Scar op de metalweide is ook al een aanstromende band die meer en meer bekendheid verweft. Het geluid is erg goed, zanger Jay is prima bij stem en staat nonchalant op het podium. Fade Outheeft cleane gitaren, opzwepende drums en een enorm lekker rocksausje wat meteen goed in het gehoor ligt.
Het is ook lekker genieten bij Caro Emerald die met haar swingende jazzy stem meteen de aandacht vast houdt. Ze geeft een enorme show weg die razend enthousiast ontvangen wordt door meisjes, oma’s en niet te vergeten de boeren met blauwe petjes, klompen en een groot Normaal shirt. Ze breekt het ijs met:Ze hebben me voor jullie gewaarschuwd! en knalt meteen door de set heen. Ook heeft ze een band om zich heen die erg goed swingt, en veel beweegt zodat er altijd wel wat te zien is.Ze wappert af en toe met haar waaier, al lijkt ze het totaal niet warm te hebben in haar zwarte jurk en knotje. That Man wordt luidkeels meegezongen en ze reageert spontaan op een reactie uit het publiek: Die man vooraan deed net zijn shirt uit, dat past mooi bij het volgende nummer! en gaan ook de hakken uit, heen en weer rennend van links naar rechts, makkelijk contact makend met de mensen. Springen op A Night Like This en de cover Bad Romance swingt de pan uit met de big band die uit de jaren vijftig lijkt weggestapt!
Loudness komt uit Japan en is een goede tegenhanger van Airbourne die op het hoofdpodium qua zang niet echt indruk maakt. Al is de Australische ACDC wel een goede feestband. Loudness heeft meer in de mars en klinkt een stuk origineler. Ze hebben een sterke binding met de heavy metal scene uit de jaren tachtig.
De enige Nederlandse artiest bij Motown, dat zegt wel wat over Waylon. Al bij opkomst is duidelijk dat de massa’s meiden vooraan alles geweldig vinden, want het gegil is niet uit de lucht. Zelfs zwaait een meisje met een kleerhanger, zodat hij zijn jasje kwijt kan. Fragile People wordt gespeeld in een kleine setting met gitaar en saxofoon, maar de soul druipt ervan af. Zijn kopstem is zuiver en gevoelig, maar bovenal het is catchy en toch uniek. Ondanks het grote succes blijft hij bescheiden: Het ziet er zo mooi uit vanaf hier, super!.Een mooie overgang naar Happy Song waar hij laat zien dat hij naast een mooie stem, ook nog goed kan dansen.
Geen verrassing dat een aantal boeren van de laatste editie ‘Boer Zoekt Vrouw’ van de KRO aanwezig zijn om dit met eigen ogen te aanschouwen. Nothing To Loose krijgt een speciale inleiding: Ooit begon dit festival in een weiland en nu zoveel jaar later is het zo enorm groot geworden, zij hadden ook niets te verliezen. Bij mij ging het net was anders, maar het komt op het zelfde neer!.
De metalweide heeft nog nooit zo vol gestaan zoals bij Papa Roach . Van voor tot ver achteraan gaan de handjes de lucht in en wordt flink meegesprongen op de aanstekelijke nummers, zoals Getting Away With Murder en de mega hit Last Resort. Een zeer gelikte show, waar frontman Jacoby al zijn energie kwijt kan. Binnenkort staat de band in de Melkweg samen met Life Of Agony, en na vandaag is dat zeker een aanrader. Misschien hier en daar wat voorspelbaar, maar leuk is het wel !
Jovink en de Voederbietels is natuurlijk DE afsluiter van dit mooie weekend, met organisator Gijs Jolink in de spotlight. Eerder vandaag was het al vol, maar dit slaat alles. Het is dringen om een glimp op te vangen. De jongens (allen gekleed in Jovink shirt en krijtstreep broek) pakken groot uit met een kanon vol goudsnippers en het gaet los op Wakker Worden wat meteen lekker rockt! Het is bewonderenswaardig hoe fris Gijs nog oogt na een weekend vol rennen, scheuren en gitaar spelen.
De zanger Marco van de Heideroosjes neemt de vocalen over op Proost. Al grapt hij daarna Ik heb geen flauw idee wat de teksten zijn, dus ik doe maar wat! Het is wel rock-n- roll tijd!!. Met het laatste beetje energie gaat iedereen los, of zoals het Zwarte Cross moto is: Het leven dat is een groot feest! Ook manager Andre doet een deuntje mee bij Hol de Bek en Ik liek wel stoned.















