Dauwpop – optredens achttiende editie van hoog niveau

tekst: Silvia Deurwaarder
foto’s: Monica Duffels

Al jaren is Dauwpop een vaste traditie op Hemelvaartsdag. Dat betekent vroeg uit de veren om in het groene landschap, met een lammetje hier en daar, de bekende roze tent te vinden. Dit jaar zijn er een aantal verrassingen. Zo is het terrein wat verandert, met een paar nieuwe podia. Met zevenduizend bezoekers is de opkomst opmerkelijk laag, terwijl juist het weer meevalt.

De line-up van deze achttiende editie is veelbelovend. Met een mainstage waar de crème de la crème van de Nederlandse muziek verenigd is. Daarnaast experimentele podia, waar ook aanstormend talent een kans krijgt. De sfeer is bij binnenkomst gemoedelijk.

Bij de laatste tonen van festivalopener Guus Meeuwis breekt de zon al door en weten velen de weg naar het nieuwe ‘King King’ podium te vinden. Een knus, wit houten gebouw is de setting waar Greg Holden zijn tour afsluit. Na veertig dagen intensief touren mag de Brit even naar huis. De zanger is een rijzende ster en een van de vroege hoogtepunten op dit festival.

Zijn opkomst is bescheiden met de gitaar in de hand, geflankeerd door drummer Francis Moon en voor de gelegenheid met gitarist Jan Peter Hoekstra (bekend van Krezip). De titletrack van zijn debuut ‘I Don’t Believe You’  toont meteen de sterkte van Greg Holden. Zijn stem is gevoelig zonder aan kracht in te boeten. Hij weet zijn nummers te vertolken met een oprechtheid, die ontroert.

“Empty Hands” is ingetogen, gevoelig en bijna kaal: een troubadour die zijn ziel bloot legt. Dan richt Greg het woord tot de toestromende massa:”It is my first festival and I am happy to be here. Even I can hear the band next door.“

Een heel andere kant komt naar voren op “Hell & Back” met opzwepende drums, wat enkel een trommel is bespeeld uit de koffer. Het publiek komt ook los, al klappend. De mix van country, blues en rock is verfrissend.

De 3FM hit “The Lost Boy” mag niet ontbreken en het is de bezieling van Greg Holden die de luisteraar bewust maakt van ieder woord. Bijna woedend articulerend. Zo dwingt de zanger met de minuut meer respect af.

Er wordt wat verlegen meegezongen op het Ierse drinklied, maar na wat aansporingen weet Greg iedereen te winnen. De band staat als een huis en vliegt door de set heen. Er is nog tijd voor “Irony.” Een waardige afsluiting van deze stijlvolle, emotionele achtbaan die Greg Holden heet.

Het is even overschakelen naar Chef Special op de mainstage, waar het feest al is ingezet met Gers Pardoel. De huisband van De Wereld Draait Door staat op eigen benen met een unieke mix van funk, rap en zelfs rock.

Zanger Joshua Nolet staat ontspannen op het podium en heeft het publiek meteen op zijn hand. De zware gitaren met bluesorgel zijn een verrassende basis voor de versnellende rap.

Ook Nolet is bescheiden: “Hellendoorn ik hoop dat ik mag bijdragen aan een mooie dag!” en dat terwijl de volle tent hem flink toejuicht. Nummers als “Colors” en “Birds” maken het feest compleet. Het is jammer dat het geluid ongelooflijk hard is, waardoor veel details verloren gaan.

Dan maakt The Kyteman Orchestra zijn opwachting tegen het eind van de middag. Het podium is nog nooit zo vol geweest met al die instrumenten; van blazers tot strijkers, koor en zangers. De opening met de opkomst van geestelijk vader Colin Benders, oftewel Kyteman, is bombastisch. Zelf staat hij wat weggedoken in zijn hoodie, voornamelijk alle muzikanten dirigerend.

De piano vloeit moeiteloos samen met heldere blazers en de tenoren. De klassieke invloeden doen denken aan Carl Orff; bombastisch en krachtig. Soms klinkt het zelfs wat lelijk met schelle bekkens tussendoor.

Kyteman heeft met zijn nieuwe project “The Kyteman Orchestra” een nieuw pad bewandelt en met een verrassend resultaat. Hij weet als geen andere muziekstijlen te verenigen die mijlenver van elkaar verwijderd liggen.

Neem de drie zangers, die duidelijk een rap of hiphop achtergrond hebben.  Opeens worden grenzen doorbroken en klinkt het geheel bijna sereen.

Het is even wachten op de befaamde trompetsolo van Kyteman, die dit keer vrij sporadisch aanwezig zijn. Wanneer hij de capuchon afzet en zich omdraait naar het publiek, raakt hij de overvolle tent met zijn fragiele tonen.

Benders zoekt al dirigerend interactie met zijn muzikanten. Hij beweegt veel en duikt overal op. Zo is er een voordurende circulatie aan muzikanten en zangers, die in het centrum opgesteld staan. Iedereen krijgt de ruimte en dat maakt de show erg goed verzorgd.

Zelf geeft Kyteman aan niet zo’n prater te zijn. Toch weet hij oprecht de mensen te overtuigen met: “Goedemiddag en welkom. Volgens mij is het een heerlijke dag, en we zijn er komend uur nog. Ik hoop dat het bevalt. Volgend stuk is een favoriet en steeds een puzzel om goed te spelen.”

“Day 1” is het bombastische, grootse muzikale thema wat iedere stoute droom overtreft. De zangerige cello; die ingetogen en uitgesponnen overgenomen wordt door het koor en de blazers. Wat een dromerige sfeer oproept, zo licht en harmonieus. Zo stel je de schepping voor, wonderschoon.

Het doet bijna pijn te merken dat al het geluid compleet overstuurd is en veel te hard wordt weg gezet: de hoge en lage tonen hebben de overhand. Met de inzet van al die mensen, is dat iets om verdrietig van te worden. Dat er zo ontzettend veel belangstellenden zijn die geboeid luisteren, maakt veel goed.

Het contrast kan niet groter zijn met een kakofonisch samengaan van instrumenten met daar bovenop een rauwe Franse rap. Er ontstaat een wisselwerking tussen violen, koor en blazers. Jammer dat de ruis de overhand krijgt. Het slotstuk is adembenemend en onovertrefbaar. Een diepe buiging voor dit project: ongekend voor Nederlandse begrippen en zo grens overstijgend.

Ilse DeLange heeft een roerige tijd achter de rug en het is goed de zangeres terug te zien op bekend terrein. Ze heeft in het verleden vaak op dit festival gespeeld en het is haar thuisbasis.

Nonchalant gekleed in gympies en spijkbroek, wekt Ilse DeLange een ontspannen indruk. “Next To Me” is de vrolijke en zonnige opening. De stem van Ilse is erg zuiver en de band staat als een huis. Het geluid is helder, het kan dus toch op een festival.

In al die jaren heeft Ilse DeLange altijd een hoge standaard weten vast te houden: geen enkel optreden was beneden de maat of minder goed verzorgd. Ook dit keer is ieder nummer prima uitgevoerd.

Er valt dan ook niets aan te merken op dit optreden. Soms wil een zangeres nog wel eens vermoeid klinken of kampen met stem problemen. Dit is bij Ilse  de Lange niet het geval en dat verdiend respect.

“Puzzle Me” is dynamisch uitgevoerd met twee achtergrondzangeressen erbij.  Het is makkelijk meezingbaar en veel gezinnen genieten volop. Zelfs een jongen van zeventien zingt woordelijk alles mee. De sfeer is ontspannen en gemoedelijk.

Het publiek reageert enthousiast wanneer Ilse het woord neemt: “En zijn jullie op de fiets wezen Dauwtrappen? Hoe is het hier zo vlakbij huis.” Dan neemt ze de gitaar ter hand. Bij het orgelachtige intro volgt de megahit “World Of Hurt” met een gierende solo van gitarist Arnold van Dongen.

De show blijft een feest der herkenning met “Livin’ On Love” en swingen bij “I’d Be Yours.” De zangeres weet zich met een bekwame band prima staande te houden, zelfs na een imponerende show van Kyteman.

De sfeeromslag is wat groot naar de duistere rock van Silvert Høyem, de voormalige zanger van Madrugada. Aan de andere kant van het terrein speelt de Noor voor een handjevol bezoekers.

Gekleed in zwart benadrukt de zanger nog meer de donkere sfeer, die blijkt mee te vallen wanneer een logge gitaar inzet en zijn diepe stem de overhand krijgt. Wanneer hij de tamboerijn pakt, wordt het tempo opgevoerd. De melodie wordt door Silvert gedragen, de instrumenten geven slechts ondersteuning.

Het is dan ook lastig om een refrein te onderscheiden en dat is tevens de kracht van zijn solo nummers. Het vormt een geheel wat je mee doet voeren. Al is het wat opmerkelijk wanneer hij even van het podium verdwijnt.

Hier en daar is de stem van Silvert vergelijkbaar met Depeche Mode alleen is dit niet even toegankelijk. De fans worden getrakteerd op een net geschreven nummer “Where Is My Moon.” Zeker de meest experimentele artiest in de Dauwpop line-up.

Terug bij de mainstage maakt De Dijk zijn entree door meteen flink te rocken op “Ietsje Later.”  Zanger Huub Lubbe draagt een driedelig ruitjespak, wat wel veel de aandacht opeist. Zijn stem is simpelweg goed en ook de mede bandleden weten een degelijk optreden te verzorgen. De mondharmonica en blazers maken het geluid van de band veel voller.

De Dijk verslapt geen seconde en dat is meteen het gevaar: het wordt wat voorspelbaar en clichématig. Daar is niets mis mee, maar verrassend is het niet. Of het moet de Dauwpop Award zijn die de heren overhandigd krijgen, waarna ze vol enthousiasme nog een toegift inzetten. Het ontbreekt Huub Lubbe niet aan energie, dat is wel duidelijk.

Afsluiter van het festival ligt dit jaar in handen van Within Temptation, de goedverkopende rockband met frontvrouwe Sharon den Adel. De band is net terug uit het theater en komt wel iets te laat op.

Het is flink dringen vooraan en het is dan ook snel erg benauwd in de tent. “Shot In The Dark” is een perfecte opener vol bombast, gierende gitaren en zware drums. De stem van Sharon klinkt hier en daar wat dunnetjes, maar dat kan aan het geluid liggen.

De show is goed aangekleed met verhogingen op het podium en videoprojecties. De energieke ontlading volgt op “Faster” waarbij de band veel contact maakt met het publiek.

Waar de band op Huntenpop een speciaal optreden verzorgde, wordt dit keer gekozen voor de grote hits waaronder “What Have You Done Now” en “Ice Queen.” Er wordt traditiegetrouw afgesloten met “Mother Earth.”

Within Temptation verzorgt een goedlopend optreden, waarbij het aan energie niet ontbreekt. De gedachte dat er op automatische piloot gespeeld wordt, doemt wel op. Het publiek deert het niet, die geniet volop.

Deze achttiende editie van Dauwpop brengt veel artiesten samen en alle optredens zijn boven gemiddeld goed verzorgd. Een kritiek punt blijft het geluidsniveau wat al minder hard is dan vroeger, maar toch vrij overstuurd bleef.

Een punt van zorg is de buitensporige hoeveelheid rook die overal is: zowel in de persruimte als in de festivaltenten wordt erg veel gerookt. Met kinderen in het publiek toch niet erg bevorderlijk. Wanneer er op het podium veel rook vrij komt, ontstaat er een zuurstof tekort. Voor de organisatie is dat zeker een punt van aandacht voor de toekomst.

This slideshow requires JavaScript.

Ilse DeLange – nieuwe single ‘Hurricane’ als voorproefje van komend album

De nieuwe single van Ilse DeLange getiteld ‘Hurricane‘ is vandaag officieel uit. In september komt het nieuwe album uit bij Universal Music.

Dit achtste album is de opvolger van ‘Next To Me‘ uit 2010. Onlangs won de zangeres nog een 3FM Award in de categorie ‘Beste Zangeres.’

De single is te verkrijgen op iTunes. Bij de download maak je kans op twee tickets voor het concert in het GelreDome op vrijdag 14 september. Stuur je aankoopbewijs voor woensdag 23 mei op naar prijsvraag@universalmusic.nl

Afgelopen maandag bracht de zangeres haar single hoogstpersoonlijk langs bij diverse radiostations waaronder 3FM,Sky Radio, Q Music en Radio 2.

Aanstaande zaterdag op 19 mei, zal Ilse optreden bij Paul! vanaf 20.25 uur op Ned 1.

Meer informatie: http://www.ilsedelange.nl/

De Vrienden van Amstel LIVE! – eerste namen voor jubileum editie bekend

De eerste namen voor het jubileum van De Vrienden van Amstel LIVE! 2013 zijn bekend. Op deze vijftiende editie zal Xander de Bousonjé de gastheer zijn in de grootste kroeg van Nederland.

Een record aantal artiesten zal in januari Ahoy te Rotterdam aan doen. Onder meer Marco Borsato, Nick & Simon, BLØF, Ilse Delange, Gers Padoel, Di-Rect, Acda en de Munnik, VanVelzen en De Dijk.

De afgelopen vijftien jaar, wat terug gaat tot 1999, zijn er meer dan honderd verschillende artiesten te gast geweest bij De Vrienden van Amstel Live! Dit jaar is Marco Borsato voor de eerste keer aanwezig en zal voor Ilse DeLange en BLØF dit jubileum erg speciaal zijn. Zij stonden namelijk ook op de eerste editie in 1999.

Concertreeks

De achtste avond is toegevoegd aan de concertreeks wegens de grote vraag naar kaarten. Op vrijdag 18 januari 2013 zijn nu ook kaarten verkrijgbaar. Voor de andere zeven concerten op 19 – 20 – 23 – 24 – 25 – 26 en 27 januari zijn nog beperkt kaarten te koop. Er worden na deze acht data geen extra shows meer toegevoegd!

Tickets

De kaarten voor januari 2013 zijn online te bestellen via de officiële website: http://www.vriendenvanamstel.nl/kaartverkoop en daar kunt U ook verdere informatie over de concertreeks vinden.

Dauwpop – nieuwe namen met Guus Meeuwis, Ilse DeLange en Bettie Serveert

Dauwpop presenteert nieuwe namen voor de komende editie op 17 mei in Hellendoorn. Zo zijn Ilse De Lange, Guus Meeuwis, Bettie Serveert, Chef’ Special, Automatic Sam, The Deaf, Kraantje Pappie en Stefany June bevestigd.

Eerder zijn muzikanten zoals Within Temptation, De Dijk en The Kyteman Orchestra bekend gemaakt.

De kaartverkoop online loopt al, maar vanaf zaterdag is de reguliere verkoop open. Op de volgende adressen kan je dan een kaartje kopen: VVV Nijverdal en Holten, Smulbaai Heino, Popeye Hengelo, Plato Zwolle, Café De Schoenmaker Luttenberg, Café De Barbier Hellendoorn en de  Primera Ommen en Raalte.

Twents talent Stefany June scoorde een zomerhit met het nummer ‘Summer’. Met optredens in De Wereld Draait Door en het Londense Hyde Park staat de zangeres een grote toekomst te wachten. Kraantje Pappie maakt een unieke mix van hiphop, dubstep en pop.

The Deaf is de band rondom Spike, de gitarist van Di-rect. Hiermee houdt elke overeenkomst met Di-rect dan ook op, want deze band maakt aanstekelijke punkrock. De Achterhoekse helden van Automatic Sam maakten één van de beste albums van 2011. Texino staat vol met vuige, garage rock ’n blues.

Nieuw talent Chef’ Special maakt van funk, hiphop, rock, reggae met orkestrale uitspattingen, een heerlijk eenpans gerecht. Bettie Serveert viert twintig jaar feest dat  debuutalbum Palomine uit kwam. Ze zullen dit album spelen met de originele bezetting.

Ilse de Lange is afkomstig uit Twente en uitgegroeid tot een van de grootste Nederlandse artiesten. Zo stond ze vorig jaar met een daverende show in het GelreDome. Ook Guus Meeuwis heeft de Lage Landen verovert.

Kaartverkoop en meer informatie: http://www.dauwpop.nl/

 

Racoon – De Vrienden van Amstel LIVE! is als een sportwedstrijd

tekst: Silvia Deurwaarder
foto’s: copyright Paul Bergen, De Vrienden van Amstel Live

Het is de vierde keer dat Racoon op De Vrienden van Amstel LIVE! speelt, een prestatie die niet ongemerkt voorbij gaat. Het is een mooie gelegenheid om na twee dagen, in ‘de grootste kroeg van Nederland’ de balans op te maken.

Al jaren is de band uit Zeeland bekend om zijn melodieuze rock. Met ‘Liverpool Rain‘ de vijfde CD, is duidelijk een ander geluid te horen van de vier muzikanten. Het levert de band een Edision op. De single ‘No Mercy’ domineert de hitlijsten.

Racoon voelt zich nog geen oudgediende, ondanks de vierde keer in Ahoy. Zo deelt de band deze keer het podium met Waylon, VanVelzen en Glennis Grace.

Dennis Huige (gitarist): “Ik was gisteren bij de eerste show echt dood nerveus.  Nu gaat het wel weer en aan het eind van de week is de spanning er helemaal af.”

Dat heeft niets te maken met de hoeveelheid bier wat hier rijkelijk vloeit?

Bart van der Weide (zanger): “We worden wat ouder en we zijn erachter gekomen dat een dag bier drinken, drie dagen ellende betekent. Dat is jammer, maar het is niet anders.”

Hoe was het om weer in de grootste kroeg van Nederland te staan?

Dennis Huige: “Te gek!”

Bart van der Weide: “We stonden als band lekker knus op elkaar en dat is wat we het liefste doen. Als het geluid goed is dan sta ik net zo lief op dit tweede podium, als aan de andere kant op dat grote podium.”

Er waren natuurlijk weer gastoptredens. Waarvan Waylon de eerste is, hoe was het om met hem samen te werken?

Bart van der Weide : “Dat is hartstikke leuk! Waylon kan erg goed zingen en heel veel ook. Hij is zo goed, dat het bijna een battle wordt. Je staat op het podium tegen elkaar in te zingen.”  Ontspannend pratend wordt de zanger begroet door de 3JS, die ook aanwezig zijn.

“Je kon duidelijk merken dat het nog maar onze tweede keer was, want we moeten onze draai nog vinden. Je moet het zien als sporten, de eerste helft moesten we op gang komen en de tweede helft hebben we wat kansen laten liggen.”

Dennis Huige: “ Voor mij is het een stuk makkelijk, want ik speel gewoon onze liedjes, wat ik al honderd keer heb gedaan. Voor Bart is het veel spannender en dan is het afwachten of de chemie tussen de stemmen ook werkt.”

Bart, ben je ook iemand die van tevoren toenadering zoekt met de artiest. Zoals met Waylon bijvoorbeeld?

Bart van der Weide : “Daar was ik niet zenuwachtig voor, omdat Waylon met ons meezingt. Hij heeft zich aan te passen en ik heb een aantal ideeën geopperd. Daarvan heeft hij er eentje gekozen. Dan is het aan ons samen om er een geheel van te maken. Wat ik spannender vond, was net met Roel van Velzen op ‘When Summers End,’ want dan moet ik mij aanpassen aan zijn lied. Volgens mij ging het wel goed.”

Je hebt een historie met de zangeressen op De Vrienden Van Amstel Live! Zo heb je gezongen met Ellen ten Damme, Ilse de Lange en Sarah Bettens. Nu was het de beurt aan Glennis Grace.

Bart van der Weide : “Het nummer ‘Love You More’ leent zich uitstekend voor een duet, dat zing ik liever niet tegen een man (lacht). Glennis Grace heeft een dijk van een stem. Als we beiden op ons best zijn, dan hebben we een hele goede versie. Nu was het goed, maar eigenlijk moet je over drie dagen terugkomen. We zitten nu in een opstart proces en dat merk je aan alles. Het is al heel leuk, maar het kan allemaal veel beter. Dan wordt het vanzelf nog leuker.”

Leg je iedere dag de lat ook wat hoger?

Bart van der Weide : “Je probeert steeds wat meer spanning op te bouwen.  We geven iedere avond honderd procent en dat moet ook!“

Verslag van deze concertreeks op deze webzine.
Racoon speelt eind maart in een uitverkochte Heineken Music Hall.
http://racoon.nl/ 

Dank aan: organisatie Vrienden van Amstel, Paul Bergen en Racoon.

Ilse DeLange – nieuwe single ‘Doluv2luvu’ themanummer voor 3FM Serious Request

De nieuwe single van Ilse DeLange  ’Doluv2luvu‘ is het themanummer voor de Serious Request actie van 3FM. Dit werd bekend gemaakt tijdens de ochtendshow van Giel Beelen, waar het nummer voor het eerst live te horen is.

Ilse: “Ik wilde graag de actie ondersteunen met een nieuwe song en ben heel blij dat ‘Doluv2luvu’ door 3FM als het themanummer van Serious Request gekozen is.”

De single ‘Doluv2luvu‘ is vanaf vandaag via iTunes te downloaden, en dan steun je direct ook Serious Request. Op deze single laat Ilse DeLange een nieuw geluid horen, totaal anders dan vele fans gewend zijn.

De country roots zijn met de laatste paar platen al meer op de achtergrond komen te staan. Met dit catchy, volwassen geluid geeft de zangeres een voorproefje van haar komende zevende album. Deze zal ze komende tijd afronden in Los Angeles.

“Met het Gelredome in het vooruitzicht ben ik de uitdaging aan gegaan om een sound te creëren, die de energie van een stadion show versterkt. Ik wil mezelf muzikaal blijven uitdagen, niet gaan voor makkelijk, veilig of voorspelbaar. Ik wil dat het spannend blijft voor mij en m’n fans. ‘Doluv2luvu’ is een perfecte kennismaking voor alles wat komen gaat!” aldus Ilse.

Serious Request

Dit jaar zal het Rode Kruis en 3FM weer een stille ramp onder de aandacht te brengen. 3FM Serious Request 2011 vraagt aandacht voor moeders die geraakt zijn door oorlog- of conflictsituaties. Vanuit het Glazen Huis focust 3FM zich op deze drijvende, maar zeer kwetsbare kracht van het gezin.

Op zaterdag 24 december 2011 gaat het Glazen Huis te Leiden weer open en wordt het opgehaalde bedrag voor de Serious Request actie bekend gemaakt. Dit wordt gevierd met optredens van een aantal fenomenale artiesten en daarbij zal Ilse DeLange niet ontbreken.

Meer informatie over Serious Request op: http://seriousrequest.3fm.nl/

The Rock Experience – Hollandse avond in modderig Overschie

tekst : Dennis van der Maden
foto´s : Marc de Jong

Enkele duizenden mensen zittend op het gras van het Sidelingepark in de Rotterdamse deelgemeente Overschie, genietend van de vroege avondzon met een biertje erbij. Zo had de organisatie van het gloednieuwe festival The Rock Experience de avond waarschijnlijk voor ogen.

Zoals deze zomer enigszins gebruikelijk blijkt, is dat echter niet het geval. Het mooie, ruime park is omgetoverd tot een modderpoel en roept wel enige flashbacks van Woodstock op.

Deze avond echter geen hippies die buikschuivers door de modder maken, het publiek en de sfeer is niet vergelijkbaar. In het begin en tegen het einde van de avond miezert het af en toe, maar gelukkig blijven de echte buien uit.

De aftrap van The Rock Experience wordt aangekondigd en de energieke Yasmin rent het podium op. Het is een thuiswedstrijd, want de 19-jarige rockchick komt namelijk uit het nabij gelegen Maassluis. Al snel staat de donkerharige tiener te springen en te schreeuwen op haar muziek. Een diepe stem die vergelijkbaar is met die van Anouk, brult door de microfoon.

Af en toe zet de zangeres een angstvallig hoge toon in. De wisselingen in de hoge noten en lage noten, schreeuwerige refreinen en rustige, sentimentele coupletten geeft het gevoel dat ze de ervaring van een beroemde ster heeft. De energie die vrij komt tijdens het drukke, ruige nummer ‘Chemical love’ is enorm, mede door de fanatieke drums en het stevige gitaargeluid van de band.

Anderzijds geeft het refrein van haar bekendste nummer ‘Why Don’t You Go’ een bijzonder effect als ze dit een aantal keer achter elkaar, zonder begeleiding van de instrumenten, op gevoelige wijze zingt. Af en toe een hoge uitval erbij, en een mooie kreunende afronding van bepaalde klemtonen maakt het geheel compleet.

Dat Yasmin de ervaring van een beroemde ster nog niet heeft, valt uit hetzelfde moment ook af te leiden. Ze heeft interactie met het publiek dat gewillig het refrein terugzingt. Dit doet ze twee keer en dan gaat ze weer door met de song. Ze gebruikt het publiek tijdens de show eigenlijk te weinig en spreekt hen nog niet aan met de flair van een ster. Ook is niet alles altijd even zuiver tijdens deze performance.

Wel weet ze het optreden bijzonder te maken door zelf de nodige gitaarsolo’s te spelen, even enthousiast en energiek. Zelfs wat actie wanneer Yasmin in een constructiepaal van het podium klimt, om op een meter of acht hoogte over het publiek uit te zingen. Samen met de zangkwaliteiten die zij nu al heeft, geeft dit de indruk dat we nog veel van deze meid gaan horen. Al met al een zeer geslaagde opening en met veel potentie.

De rockchick wordt opgevolgd door de popchick. Ilse DeLange loopt het podium op en vanuit het publiek ontstaat een orkaan aan geluid. De geliefde zangeres beschikt over een grote hoeveelheid ervaring die tijdens het optreden goed merkbaar is. Deze artieste heeft ruimschoots haar sporen verdiend.

Ze zingt ook tijdens dit optreden steengoed. Haar bekende nummers als ‘Puzzle Me’, ‘The Great Escape’ en ‘So Incredible’ worden door jong en oud uit volle borst meegezongen, wat een goede sfeer creëert.

Het valt op dat de zangeres een heel breed publiek aantrekt. Stoere jongens staan met hun aansteker in de lucht mee te wuiven op het gevoelige ‘Miracle’ dat een van de hoogtepunten van de avond is.

Ilse de Lange zingt het nummer met veel passie en gevoel. Ze houdt het nummer klein, maar voornamelijk in het refrein weet ze de dynamiek flink op te voeren. Met als gevolg een krachtige performance. Ook vraagt ze het publiek om met mobieltjes en aanstekers lichtjes te creëren, een mooie sfeer bij deze hit.

De show is wel wat minder energiek dan die van haar vrouwelijke voorganger. De band speelt de nummers zoals ze op de cd’s staan:  een zeer professioneel optreden en niet alleen in geluid.

Ilse de Lange straalt op het podium en zingt geweldig. Enkel als je het vergelijkt met het enthousiasme en de energie die Yasmin in haar optreden stopte om het publiek te veroveren, is dit bij Ilse wel een stuk minder. Dat heeft ze ook niet nodig, ze speelt haar nummers en overtuigt met haar geweldige stemgeluid. Zowel de zoetsappige pop nummers als de wat creatievere country nummers. Ze sluit in stijl af met een cover van Neil Young’s countrynummer ‘Field of Opportunity’.

Het fraaie optreden van Ilse DeLange wordt opgevolgd door de Hagenezen van KANE. Deze jongens begonnen als stevige rockers, maar intussen heeft de rock voornamelijk plaats gemaakt voor commerciëlere pop nummers en mooie ballades.

Zo begint de band in een schemerige sfeer met de sigaretten nog in hun mond aan nummers als ‘Shot of a Gun’ en ‘High Places’. Bij het laatstgenoemde nummer kwam Ilse DeLange nog even terug op het podium voor haar duet met zanger Dinand Woesthoff. Het intieme nummer zorgde voor een hoop knuffelende stelletjes in het publiek. Zelfs Dinand en Ilse staan op een gegeven moment te knuffelen op het podium.

Gelukkig bleef het niet alleen bij de gevoelige nummers en kwam het stevigere repetoire ook aan bod. Een hoogtepuntje ontstaat tijdens ‘Rain Down On Me’. Het typische KANE-nummer staat als een huis.

Het publiek weet eindelijk een beetje los te komen van de grond. Meer dan in de maat meeklappen en af en toe een beetje meezingen hebben we nog niet gehad. Hoe fanatieker het publiek meedoet, des te fanatieker worden de mannen op het podium.

Ze groeien tijdens hun optreden wat een leuk effect geeft. De lage stem van Woesthoff klinkt krachtig door de boxen. Zeker met enkele uithalen bewijst de frontman maar eens over wat een stem hij beschikt.

Door een goede afwisseling in oude- en nieuwe nummers, stevige- en softe songs, blijft het optreden boeien tot het einde.

Met deze drie goede optredens op het nieuwe Rotterdamse rockfestijn, heeft The Rock Experience een duidelijke stempel gedrukt op de Nederlandse festival agenda’s. Dat legt de lat zeker hoog voor komende edities betreft de muzikale kwaliteit.

This slideshow requires JavaScript.

 

 

 

 

 

Ilse DeLange – Ik ben te nuchter om te gaan zweven

tekst: Silvia Deurwaarder
foto’s: Femke Hansen, Monica Duffels.

Een kleine greep uit het Muzikantenweb archief en met reden! Al jaren behoort zangeres Ilse de Lange tot de top van de Nederlandse popmuziek. Het jaar van het interview 2006, blijkt nu achteraf een breekpunt te zijn.

Met de release van “The Great Escape” bewandelt de artiest nieuwe paden die recentelijk van grote invloed zijn op haar songwriting. In korte tijd heeft haar carrière een stormloop genomen. Na al die jaren koester ik dit verhaal nog steeds, dus hopelijk geniet de lezer net zo!

Het is een sfeervolle locatie. Tussen de groene velden slingert een weg naar boven. Verscholen door de bomen ligt daar een restaurant, geheel in stijl met open haard en jachttaferelen aan de muur.

Aan een tafel in een rustig hoekje zit Ilse de Lange. De zangeres heeft een paar drukke weken achter de rug. In plaats van moe te zijn, bruist ze van energie: gepassioneerd vertelt ze waar ze vol van is.

Ontwikkeling
Haar album “The Great Escape” (Universal Music) kan wel eens de doorbraak voor een nog groter publiek betekenen. De twee singels ‘The Great Escape’ en ‘The Lonely One’ stijgen nog steeds in de Top 100. Toch blijft de zangeres er nuchter onder. Drie jaar geleden sprak ik haar op Paaspop: toen was ze net terug uit Amerika. Daar had ze nieuwe muzikanten ontmoet, inspiratie opgedaan en was weer helemaal vol energie. Er is een hoop gebeurd in de tussentijd.

Ilse de Lange: “Weer een nieuwe plaat er bij en ik ben er echt heel erg blij mee. Het is allemaal wel een beetje overweldigend wat er allemaal gebeurd. Natuurlijk hoop je daarop, maar ineens draait 3FM en 538 mijn muziek. Dan nog een TMF-Award. Dat is een segment wat toch een hele tijd niet in beeld was.”

Dan de standaard cliché vraag: hoe voelt dat nu?

“Ik ben veel te nuchter om te gaan zweven. Dat betekent niet dat ik er niet van geniet. Ik vind het heel mooi wat er nu gebeurd, hoe de plaat is ontvangen en wat we kunnen doen aan promotie. Niet te vergeten dat we nu ook in het Gelredome gespeeld hebben.”

Hoe was dat om die shows te doen?

“Het was echt te gek dat Marco Borsato ons daar speciaal voor uitgenodigd had. Hij zei dat hij mijn carrière had gevolgd en blij is hoe zich dat nu ontwikkelt. Over de nieuwe plaat is hij ook erg enthousiast.

Tien keer een uitverkocht Gelredome is heel wat: 320.000 mensen. Het was vooral voor ons een enorme uitdaging. We spelen normaal in clubs, festivals en theater. We staan wel eens in Ahoy, maar dat is vaak maar kort. Zoals bij de ‘Vrienden Van Amstel.’ Bij een Award show kan je maar één nummer spelen.”

Ze neemt een slok van haar koffie, veegt een blonde pluk weg en vervolgt:

“Dit was dus toch wel even wat anders. Het Gelredome is weer een maatje groter en we kregen van Marco Borsato alle ruimte om te doen wat we wilden en de hele bühne te gebruiken. “

Ilse is hoorbaar enthousiast: ze begint vol passie te praten, steeds sneller en met een grote glimlach op haar gezicht.

“Ik vind het zo leuk om het op die manier te doen. Het is zo anders optreden dan de podia waar we normaal staan. Dat is toch veel statischer: als ik daar twee stappen zet val ik van het podium.”

Ik kan me voorstellen dat je nu overloopt van energie.

“Het was geweldig. Laten we nu zelf maar eens zo’n Gelredome doen met Marco Borsato! Het is zo’n andere manier waarop je met je performance, show en muziek bezig bent. Voor zo’n show moet ik nadenken over de graphics, beelden op de schermen, de lichten etc. Er zijn opeens zo veel meer facetten die je kan gebruiken om de kern van het liedje te benadrukken.”

Dat is een beetje de toekomst droom?

“Het lijkt me wel te gek om in het Gelredome te spelen. Natuurlijk moeten we nog gaan kijken hoe realistisch dat is. Het zijn nogal wat mensen, maar de drive is er! Het smaakt zeker naar meer!”

Verleden

Er zit nogal wat tijd tussen haar laatste twee platen. Er is dan ook een hoop gebeurd.

Ilse de Lange: “Ik ben al niet de snelste. In 2003 was ‘Clean Up’ gevolgd door de overzichtsplaat ‘Here I am.’ Daarna heb ik de tijd genomen om liedjes te schrijven. Er zat een periode aan vast waarin ik mij af moest vragen wat ik nu wilde.

Het label Warner hield op met haar lokale product. Ik vond dat niet zo heel erg, want mijn laatste plaat had het goed gedaan. Ik had wel mogelijkheden om elders te tekenen, het was meer een pas op de plaats: met wie wil ik waar naar toe. Dan ga je gesprekken aan, over internationale mogelijkheden en waar ik me goed bij voel. Dat werd toen Universal Music.”

“In die periode van drie jaar zitten de gesprekken. Ik had al veel liedjes geschreven toen het moment kwam met Warner. Met Patrick Leonard heb ik twee jaar geschreven: soms eens in de twee weken, dan eens een week. Uiteindelijk heeft het liedjes schrijven voor deze plaat dus twee jaar in beslag genomen. Het was echt een heel leerzaam proces.”

Ik zag dat je een aantal nieuwe namen om je heen hebt verzameld.

“Ja daar ben ik ook heel erg blij mee. Bruce Gaitsch kende ik al van de vorige plaat. Hij speelt op de nieuwe plaat bijna alle akoestische partijen. Nieuw is Lyle Workman, gitarist bij Sting onder andere. Zo is er een heel scala aan muzikanten. Die in eerste instantie uit Leonard zijn hoed getoverd werden. Hij heeft in Los Angels een heel netwerk van mensen die een team vormen voor bepaalde platen die hij produceert.

De samenwerking was enorm leerzaam en vruchtbaar. Hij komt uit een hele andere achtergrond. Hij heeft met Madonna gewerkt, maar ook met Elton 

John en Jewel. Dat is behoorlijk breed. Daar zit nogal wat bagage in. Voor mij is dat een geweldige kans om met zo’n iemand liedjes te schrijven.”

Liedjes
De samenwerking met Patrick Leonard was erg succesvol voor Ilse. Hij produceerde niet alleen de plaat, schreef ook liedjes en heeft ook de toetsen partijen voor zijn rekening genomen. Ilse vertelt enthousiast hoe dat liedjes schrijven ging:

“Het leek wel of het met Patrick allemaal vanzelf ging. Hij is zo inspirerend. Dan zit hij achter zijn piano en begint te improviseren. Dat triggert meteen alles: melodie, teksten, het floept er gewoon uit. Soms dacht ik ’s morgens ‘dit wordt niks vandaag.’ Dan was ik wel wat zenuwachtig.

Op een gegeven moment vindt je wel die rust dat er altijd wel wat uit komt. Of dat nu goed of slecht is. Elk dag dat we samen waren om te schrijven, hebben we wel een liedje geschreven. Eén heel nummer op een dag. Dat is fijn, want ik hou van snel schrijven. Ik ben niet iemand die drie uur wil nadenken of dit woord goed is. Dan moet je niet bij mij zijn: ik verlies dan mijn interesse en dat voelt niet prettig.”

Het was dus een succesvolle samenwerking?

Ilse de Lange: “Zeker weten. Met mijn achtergrond in de Amerikaanse country hoek komende en dan zijn LA geluid: dat heeft voor iets unieks gezorgd. Ik heb het album ook bewust ‘ The Great Escape’ genoemd. Niet zozeer om waar het liedje over gaat, maar meer omdat ik heb gemerkt dat als je open staat voor nieuwe muzikale invloeden ik me meer kan ontwikkelen. Anders had ik vier keer het zelfde gemaakt. Ik wil ook weten wat ik niet kan: daarvoor moet je dingen proberen. Het was best wel een avontuur, maar het is erg goed gegaan.”

De plaat klinkt ook heel anders dan de voorgaande.

“Ja dat is zeker zo, al blijft mijn stemgeluid alles toch weer met elkaar verbinden. Ik vind het leuk om mezelf te verrijken met nieuwe invloeden. Als een nieuwe samenwerking goed voelt dan is dat het criterium om er onbevangen mee aan de slag te gaan. Dan moet je niet stil staan bij wat men misschien wel verwacht van mij. Daar ben ik echt niet mee bezig. Dan sta je stil. Er is nooit een garantie hoe dingen gaan. Je kan maar beter een goed gevoel hebben over wat je doet, dan maakt het ook niet zo veel uit wat er mee gebeurd. Dan kan je trots zijn op wat je hebt gemaakt en groei je door.”

Drijfveer
Het gaat nu zo goed, ben je niet bang dat het niet te snel gaat?

“Nee dat heb ik niet echt. Dat komt misschien door de manier waarop ik er in sta. Volgens mij hebben we het daar de vorige keer ook over gehad. Wat zijn de redenen waarom ik doe wat ik doe? Het grondbeginsel is muziek en dat is de drive, de motiverende factor en de reden van dit alles.

Als die prioriteit anders ligt, bijvoorbeeld beroemd willen worden of rijk als doel stellen. Dan kan ik me voorstellen dat je bang wordt. Alles is vergankelijk, maar roem en succes al helemaal. Het gaat in deze industrie zo snel: alles moet nieuw en hot zijn. Een levensduur van een single is nu veel korter dan vroeger. Toen ging je voor een carrière en nu gaan ze voor die ene hit. Dat is een ander perspectief. Je kan je beter houden aan dingen die toch niet meer weg gaan: mijn passie is muziek maken.

Als het niet zo goed gaat op een ander niveau met minder luxe omstandigheden. Dat pakt niemand van me af. Als je dat voor ogen houdt dan heb je die angst ook niet. Natuurlijk denken we na over een release: strategisch denken. Maar waarmee we werken is zoiets echts en daar begint het bij. Nee ik ben er niet bang voor: het gaat zoals het gaat en je kunt niks forceren.”

Ilse de Lange is op gang gekomen en springt over naar datgene waar ze nu juist zo vol van is:

“Ik geniet heel erg van dat het nu zo goed gaat. Daar sta ik ook echt bij stil en dat vind ik fantastisch. Ik ervaar het ook nog bewuster dan voorheen. Ik ben niet bang dat het weg gaat, want het gaat een keer weg. Ik probeer me daarin nuchter op te stellen en te relativeren. 

Fans
Je hebt een stevige fanbasis ontwikkelt door de jaren heen en dat is natuurlijk ook fijn om te weten.

“Ik heb een erg loyale fanbasis. Het is natuurlijk zo dat er met elke plaat mensen komen en gaan. Dat komt ook omdat iedere plaat bij mij weer erg verschilt. Mensen die erg van het Ilse country geluid houden, zullen met de laatste twee platen wat minder affiniteit hebben. Er zijn ook mensen die bij alle platen erg enthousiast reageren. Het is fijn te merken dat mensen je door dik en dun steunen. Dat is heel bijzonder denk ik”

Je maakt wel zijstappen en met de laatste plaat heb je zelf ook meer mogelijkheden benut. Een ander stemgeluid en toch blijft de basis ergens wel herkenbaar.

“Ja dat is absoluut zo. Dat ligt aan mijn stemgeluid en de manier waarop ik zing. Op de laatste plaat zing ik soms ook anders, omdat het liedje erom vraagt. Ik interpreteer het anders, maar dat komt ook door Patrick Leonard. Het is leuk om dat te leren kennen. Door al die veranderingen heen is er de rode draad Ilse. Dat zit erin en zal er altijd zijn. Al mijn bagage draag ik mee, dus ook mijn country achtergrond. Dat koester ik en maakt me tot wie ik ben.”

Persoonlijk vond ik ‘Miss.Politician’ heel erg leuk, omdat je daar zo’n andere kant van jezelf laat zien. Ilse begint spontaan te roepen: ‘Echt? Wat leuk!’
“Ik vind dat ook te gek. Live krijg ik er ook echt een kick van.”

De tweede helft van de plaat miste ik dat wel een beetje.

“Misschien had voor jouw smaak de volgorde anders moeten zijn. Het is maar goed dat we met niet te veel mensen in de studio zaten. Gelukkig was het Patrick, ik en twee mensen bij de platenmaatschappij. We hebben allemaal een lijstje gemaakt. Dan heb je het over variatie, langzaam en snel, verschillende atmosferen en toonhoogtes. Het moet niet allemaal donker en depressief zijn. Ik vind melancholische dingen echt fantastisch. Het was heel frappant dat we allemaal heel erg het zelfde lijstje met nummers hadden. Het was heel duidelijk: dit is het album. We hebben gelukkig geen oeverloze discussie gehad. Dat zorgde voor een positief gevoel.”

Heb je de hele tijd zo’n goed gevoel gehad?

“Ik heb het hele proces een positief gevoel gehad: dat bleef tijdens het maken en bij de release van ‘The Great Escape.’ Er heerst een hele positieve vibe en dat is echt super. Het voelt echt heel goed.”

Wat staat er nu nog verder te wachten?

“De clubtour komt er weer aan. Dat zijn weer wat kleinere zalen. In die hele Gelredome reeks waren er rustdagen. Zondag hadden we een Gelredome show en dan maandag weer naar Brussel in een kleine zaal. Dinsdag vrij, woensdag weer Gelredome en donderdag een klein theater in Antwerpen. Vrijdag en zaterdag weer Gelredome. Die dynamiek was te gek en ik had geen moeite om me aan te passen.

Die Gelredome shows hebben me ook weer gesterkt, ook voor de kleinere shows. Het is een bewustwording van hoe je met dingen om kunt gaan. Je leert er echt veel van. Het brengt meer zelf zekerheid met zich mee. Hoe rustiger je bent, hoe beter je kan presteren. Een gezonde adrenaline moet er zijn, maar echte zenuwen gaan in de weg zitten van mijn ademhaling.”

Heb je nog wel eens zenuwen?

“Ja hoor. Ik zeg dan ook tegen mezelf: Wat is dat nu voor onzin? Je hebt het niet altijd in de hand. Als ik me opgelaten voel, dan vraag ik me ook wel af hoe dat komt. Soms zijn het de stomste dingen. In het theater zie je vaak wel de mensen, want je hebt licht van achter. Die mensen hebben niet door dat ik ze dan kan zien. Vaak zien ze er heel ontspannen uit.
Ilse gebaart hoe hij er bij zit, ze laat haar hele gezicht slap hangen. Bij het publiek kan zo’n ontspannen gezicht er nors uit zien. Dan vraag ik me af of ze het wel naar hun zin hebben. Dat soort kleine dingen kunnen je beïnvloeden. Daar baal ik ook van, maar het is menselijk.”

Een goed einde van een half uur durend gesprek: het is maar beter om op het hoogtepunt te stoppen.

Meer informatie over Ilse de Lange:
www.ilsedelange.com

Informatie over Universal Music:
www.universalmusic.nl/index.php

Met dank aan: Ilse DeLange en Ria Makker van Univeral Music. 

The Rock Experience – Kane, Ilse DeLange, Yasmin naar Overschie

tekst: Dennis van der Maden

Op donderdag 11 augustus organiseert Experience Express de eerste editie van het gloednieuwe Rotterdamse rockevenement The Rock Experience. In het Sidelingepark in de deelgemeente Overschie bij Rotterdam, zal een avond vol rock experiences plaatsvinden met optredens van Kane, Ilse DeLange en Yasmin.

Laatstgenoemde is benoemd tot 3FM Serious Talent en is druk bezig Nederland te veroveren. De jonge ‘rockchick’ uit Maassluis is ondanks haar jonge leeftijd al een paar jaar bezig.

In 2008 formeert ze een band en dit jaar breekt ze dan definitief door met haar single ‘Why Don’t You Go’. In haar muziek zijn duidelijke invloeden te horen van onder andere Nickelback, Anouk en Kane, om er een paar te noemen. http://www.myspace.com/yasminvandervelden

KANE is een klinkende grote naam voor deze eerste editie. De band uit Den Haag, begon tien jaar eerder dan Yasmin als aanstormend talent. In 1999 breken ze door en voornamelijk met de hit ‘So Glad You Made It’. In 2004 overlijdt de vrouw van leadzanger Dinand Woesthoff.

Het sentimentele nummer ‘Dreamer’, dat vandaag de dag nog symbool staat voor het verlies van naasten aan kanker. Later schrijft Dinand een vergelijkbaar nummer voor de film ‘Komt Een Vrouw Bij De Dokter’ getiteld ‘Love Over Healing’. Dat hun gitaarrock en popsongs geschikt zijn voor grote podia hebben ze al bewezen op onder meer Pinkpop en Parkpop.  http://www.kane.nl/site

Ilse DeLange is ook al ruime tijd geen onbekende meer in de Nederlandse hitlijsten. Waar ze in 1996 al bekend werd met haar countrymuziek, heeft ze tegenwoordig een veel beter repertoire. Het album ‘World of Hurt’ neemt ze op in Nashville en ze brengt ook een livealbum uit met covernummers van John Hiatt.

In 2004 neemt ze een muzikale pauze, maar ze komt overdonderend terug. Het ene hoogtepunt uit haar carrière volgt het andere in rap tempo op. Hits als ‘The Great Escape’, ‘So Incredible’ en ‘Miracle’ maken haar tot een van de grootste vrouwelijke Nederlandse artiesten van de afgelopen jaren. Vandaag de dag is ze niet meer weg te denken van de Nederlandse radiozenders en treedt ze voor uitverkochte zalen op. http://www.ilsedelange.nl/

The Rock Experience – Rotterdam
Sidelingepark, deelgemeente Overschie, Rotterdam
Aanvang: 19:00 uur
Prijs kaartjes: €30,-
Kaartverkoop: www.therockexperience.nl

Bereikbaarheid
Vanaf knooppunt Kleinpolderplein worden automobilisten met borden begeleidt.
Let op! A20 Gouda-Rotterdam is afgesloten, omleiding via A15 en A16. Bij de bocht bij het Kleinpolderplein richting Schiedam wordt eventueel een 2e rijstrook gecreëerd om de capaciteit te vergroten. Het project Maastunnel is tegen die tijd afgerond.

Met het openbaar vervoer vanaf Rotterdam Centraal buslijn 40 richting Delft, halte De Lugt of 33 naar Rotterdam Airport halte Vliegveldweg.

Een uniek openluchtconcert in Overschie met een indrukwekkende line-up voor de eerste editie. Meer informatie over de kaarten, bereikbaarheid en bands op: www.therockexperience.nl

Zwarte Cross za 16 juli 2011 – snelheidsduivels en spetterend jubileum festijn

Tekst: Silvia Deurwaarder
Foto’s: Monica Duffels, Femke Hansen

De tweede dag van de Zwarte Cross heeft een volle programmering. Al vroeg is het druk bij het hoofdpodium, de reggaeweide, megatent, fijnproevers podium, metalweide, undercover tent en natuurlijk op het crossterrein.

Niet te vergeten het blagenparadijs voor de jongste festivalgangers (tot 140 cm gratis entree), waar Jovink ook nog langs komt. Vijftien jaar wordt gevierd met een nog groter spektakel. ‘Het leven is een groot feest’ wordt wel weer waargemaakt dit weekend!

Het rennerskwartier is al vroeg in beweging om de toestromende bezoekers te vermaken. Dit jaar zijn er nieuwe categorieën toegevoegd, waaronder de Romaklasse die al snel vol zit.

Kleurrijke wagens scheuren over de crossbaan, waarbij de koets getrokken door zes motoren wel de kroon spant. Ook een wagen gemaakt van bierblikjes ontbreekt niet. Hoogtepunt van de dag is de Superklasse waar internationale toppers het opnemen tegen de trotse helden van de Achterhoek.

Al voor de race goed en wel begonnen is, ligt er al een motor in de prak bij de Omroeptoren waar de lokale radio de hele dag vermaak, muziek en een serieuze noot laat horen. Ondanks de regen verderop in het land, stuift het zand hoog op en schijnt de zon zelfs.

Wanneer Bennie Jolink met no.100 het terrein verkent in de Seniorenklasse, maakt Jos Hansen (ook no. 100) zich klaar om van start te gaan voor de eerste echte rennersrace van de dag.

In de vroege middag maakt de beroemdste Twentse zangeres haar opwachting, die onlangs nog in een uitverkocht Gelredome heeft opgetreden. Ilse De Lange behoort al jaren tot de Nederlandse top en het is al vroeg dringen bij het hoofdpodium.

Twee achtergrondzangeressen zijn meegenomen om er een speciaal feest van te maken! Opeens staat Ilse de Lange daar met “Almost” de lichte melodie past perfect  bij het zonnige weer. Het knalt meteen goed, door de inzet van de band.

Drummer Bart Vergoossen zit goed verstopt achterin naast toestenist Will Maas, al swingen ze er flink op los tijdens “Next To Me” waarop het jasje van de zangeres uit gaat. Met haar ontwapende houding weet Ilse de Lange meteen indruk te maken; ze geniet zichtbaar en haar lach is oprecht en ontspannen.

“Hoe is het op de Zwarte Cross! Dit nummer is helemaal uit het begin en er hoort een actie bij: meeklappen boven je hoofd, anders zie ik het niet!” roept ze in onvervalst Twents.  Haar gitaar wordt erbij gehaald en het afwachtende publiek klapt nu eindelijk mee op “World Of Hurt.”

Gitarist Arnold van Dongen geeft een spetterende solo weg, en de energie straalt er vanaf. Kleine details zorgen voor een ontspannen show: er wordt onderling gelachen en Ilse de Lange doet iedereen opvrolijken met een setlist vol hits.

Haar stem is krachtig en vol power, dan weer breekbaar en een prachtige samenzang op “Livin’ On Love.” Het is duidelijk dat de hele band een enorme sprong voorwaarts heeft gemaakt, en veel stijlen samenbrengt met het grootste gemak.

Bassist Aram Kerbergen, geflankeerd door gitarist Martijn van Agt zorgen voor een stevige basis en valt genoeg te zien op het podium, al blijft Ilse de Lange de eyecatcher.  Ze toont pit op het vrolijke “Puzzle Me” en eindelijk staat het hele veld te swingen.

Na een dynamische set worden de fans nog getrakteerd op “Born To Run” van Bruce Springsteen, met gierende gitaren die de adrenaline doet toenemen. De stem van Ilse de Lange overstijgt de verwachtingen; wat een power en zelfs het rauwe randje is charmant. Dat is wel het hoogtepunt van de dag!

Ondertussen zijn de motoren opgesteld en neemt de spanning toe. Wie zal de gouden helm winnen, vorig jaar in handen van niemand minder dan Jeffrey Hennings.

Met races in Spanje en Zweden werd het voor hem onmogelijk om langs te komen, maar de ogen zijn gericht op Jos Hansen, Kawasaki voor het ‘Monster Energy Pro Circuit team.’

Hij heeft in 2008 en 2009 de gouden medaille op het grootste Action Sports evenement ter wereld gewonnen: de X-Games. Dit jaar oogst hij veel respect door met een gebroken hand door te racen.

Toch weet Hansen drie van de negen wedstrijden van het Supercross seizoen te winnen, wat hem een derde stand in het kampioenschap oplevert. Hij gaat ook goed van start, maar na de eerste heuvel is er een ongeval met een jonge renner, die met mitella de cross moet verlaten.

Het ongekend hoe op het circuit het stof opwaait en renners de hoogte in springen. Het is dan ook geen verrassing dat het afgeladen vol is aan de zijkanten en de wedstrijd blijft tot op het laatst spannend.

Het is uiteindelijk  no.28 William Saris die als het eerst de finish bereikt, op de voet gevolgd door no.88 Ronnie van Rooij. Ze kunnen trots zijn: de Achterhoek heeft zegegevierd, en de Amerikaan heeft ondanks zijn geweldige kunsten niet de top drie behaald.

Tijd voor muzikaal vermaak met Katzenjammer, een Noorse vrouwenband met een zeer eigen geluid. Al is het vooral de aankleding die bij blijft: kleurrijke jurken, beschilderde instrumenten en bloemen in het haar.

De naam betekent veelzeggend kater in het Noors. De dronkenmanliedjes zijn wellicht niet de beste benaming voor de vrolijke songs, maar het veld staat van begin tot eind te hossen en vrolijk mee te schreeuwen.

Een eigenwijs geluid op het podium van de Zwarte Cross, met een trompet, accordeon en ukelele en balalaika in de gelederen eens iets heel anders.

“A Bar In Amsterdam” is zeer toepasselijk en de samenzang van de bandleden is uitbundig. Voeg daarbij een opzwepende trompettiste, die net wat minder hees is als de rest van de formatie en met gemak wordt dan het hele veld veroverd!

Ook “To The Sea” doet het erg goed, al  is het maar omdat Marianne Svein met haar rauwe stem het publiek makkelijk in beweging krijgt. Dan maakt het ook niet meer uit dat het gezang snel in geroep omslaat en een hees geschreeuw. Een vrolijk feest: de Zwarte Cross gaet los!

In de megatent is de sfeer heel anders, daar staat iedereen opeen gepakt om een glimp van Miss Montreal op te vangen. Een paar jaar geleden scheurde ze nog mee, speelde ze op het hoofdpodium en later nog eens met de Motorband, nu spelen ze op eigen kracht de hele tent plat.

Zangeres Sanne Hans is al lang geen onbekende meer, zowel de Achterhoek als de rest van Nederland heeft ze in rap tempo veroverd. Met haar enthousiasme en stevige rocknummers weet ze iedereen aan het swingen te krijgen.

Al vanaf de eerste noot is het dringen bij het hek op de voorste rij, veel jonge fans die alles van begin tot eind kunnen meezingen. In haar stoere rode leren jasje rent de zangeres over het podium, de gitaar achter zich wapperend.

Meteen vol power entree makend op “The Real Thing” en de uitroep ‘Boeruh’ is het enige gepaste welkom. De samenzang met bassist Kobus Groen zorgt voor de nodige interactie.  “ I Know Better” begint met akoestische gitaar maar groeit uit tot een swingend nummer en wordt dan al flink gesprongen.

Wanneer Sanne Hans wat later zelf al rockend op het podium staat met wapperend haar en een enorme dosis energie, is de tent al plat gespeeld. Al verliest de drummer zijn bekken, en is de toetsenist was weggestopt dat mag de sfeer niet drukken.

Dan neemt de frontvrouw even de tijd om op adem te komen en het publiek toe te spreken, hartjes gebaren verschijnen vooraan door vele jonge handen op de eerste rij.

“Hebben jullie een kater? Ik eens eindelijk niet, maar ik heb wel bier! Deze volle tent is echt een droom en het is geweldig jullie te zien klappen. Mijn vader en zusjes staan daar ook nog ergens..” en uitzinnig voert ze het tempo van de set wat op.

Wanneer aan het einde de cover van “Whole Lotta Rosie” van AC/DC ingezet wordt, is het wederom flink springen en rennen op het podium. Deze rock artieste heeft energie voor tien en dat werkt duidelijk aanstekelijk. Daarnaast weet ze met haar unieke stemgeluid makkelijk te overtuigen. Wat een feest in de Achterhoek met dank aan deze pittige dame!

Wanneer het letterlijk knallen wordt met de Motorband op het hoofdpodium, heeft de regen ook Lichtenvoorde bereikt en in korte tijd betrekt de lucht en wordt iedereen flink nat, en vele gezinnen verlaten al snel het terrein.

De echte liefhebber laat zich niet wegjagen, en het veld staat bescheiden vol wanneer onder andere Bennie Jolink (Normaal), Hendrik Jan Lovink (Jovink & The Voederbietels) en Gijs Jolink (Jovink & The Voederbietels) met een aantal bekende coureurs het podium op komen.

Om met allemaal het gas eens flink los te laten onder genot van scheurende gitaren! Wat een beladen veld met fans moest worden is nu verregend, maar dat maakt het enthousiasme niet minder. Vooral als je bedenkt dat deze mannen het hele weekend van podia naar podia rennen en tussendoor nog flink de motor laten ronken op de crossbaan!

De gastheren staan toch vol energie op het podium en het plezier straalt er vanaf, de aanstekelijke bluesy rock met de bekende stem van Jolink doet de menigte opleven.

Bennie Jolink benadrukt het zelf nog een keer:  “Hoe mooi is het om cross met muziek te combineren en dat nu al vijftien jaar lang!”  dat moet zeker een droom zijn die uitkomt.

Tante Rikie in haar bloemetjesjurk doet het wat ‘hennig an’ vandaag, maar ze kan trots zijn. De echte crossers staan daar op het podium flink los te gaan en wanneer het bekende geronk de gitaren overstemt, heeft de Motorband de regen getrotseerd!

Na een lange dag met Death Angel, en Sepultura als grote namen op de metalweide is het lang wachten tot de headliner Monster Magnet op de main stage. De reporter is doof, fotografen doordrenkt en het veld een glibberige koeienstal: kortom aan alles komt een eind en zo ook aan deze feestdag. Nog een dag in het verschiet om energie te vinden en de blaren door te prikken: zondag breekt alle records!

 

Ilse DeLange – terug naar Gelredome op 23 maart 2012

Zangeres Ilse DeLange op vrijdag 23 maart 2012 weer een spectaculaire show geven in het Gelredome, Arnhem. Dit jaar maakte de zangeres haar entree in dit grote stadion.

Ilse de Lange: “Ik had het liefst de volgende avond een tweede show gegeven, het wordt erg moeilijk om nog bijna een jaar te wachten..“

Met succes, want een uitverkochte zaal wachtte haar op! Verwacht bekende hits als ‘So Incredible‘ en ‘Miracle‘ in een nieuw jasje te horen met een geweldige entourage.

Er is een speciale presale voor de fans tot 26 mei 2011 (18.00 uur) via Ticketpoint.  Bestel je via die site, dan zijn tickets 39,50 euro. Op 27 mei begint de reguliere verkoop.

Op 3 juni zal de DVD van het memorabele concert in het Gelredome uitkomen via Universal Music. De Live review van het optreden in maart via Nu.nl

Tracklist DVD

1. If It Takes All Night
2. Next To Me
3. Eyes Straight Ahead
4. World Of Hurt
5. Livin On Love
6. I Still Cry
7. We’re Alright
8. Flying Blind
9. I’d Be Yours
10. Almost
11. Beautiful Distraction
12. Something Amazing
13. Puzzle Me
14. The Great Escape
15. The Other Side
16. Miracle
17. I’m Not So Tough
18. Time Out
19. Untouchable
20. Field Of Opportunity
21. So Incredible
22. Carousel
23. Born To Run

Meer informatie op: http://www.ilsedelange.com/

Concert At SEA – programma compleet met grote namen

Het programma van het Zeeuwse festival Concert At SEA is compleet. Dit jaar spelen The Baseballs,  Racoon, De Dijk, Di-Rect, Jacqueline Govaert, Valerius, Go Back To The Zoo, Memphis Maniacs, Wipneus & Pim en Jah6 op de Brouwersdam in Renesse. Dit jaar op  17 en 18 juni 2011. Eerder werd al bekend gemaakt dat naast BLØF ook Anouk en Ilse DeLange op Concert at SEA spelen.

Behalve de laatste namen van het programma is er meer nieuws. Meer dan ooit is ‘Concert at SEA’ een volwaardig tweedaags festival te noemen. Het festivalterrein gaat dit jaar op vrijdag al om 16:00 uur open en ook de catering en het straattheater worden uitgebreid. Het festival wordt net als elk jaar gepresenteerd door de cabaretiers Joep van Deudekom, Viggo Waas en Peter Heerschop.

‘We zijn heel erg blij met dit programma‘, zegt BLØF zanger Paskal Jakobsen. ‘Het is een mooie mix van nieuwe namen, bekende bands met nieuwe platen en geweldige feestacts. En wij verheugen onszelf er natuurlijk erg op om de nummers van onze nieuwe plaat op ons eigen festival te spelen.’ De nieuw plaat van de Zweeuwen ‘ Alles Blijft Anders’ wordt eind deze maand verwacht. De clubtour start eind deze maand in de Nederlandse zalen.

Het festival dat door BLØF wordt georganiseerd is met 40.000 bezoekers per dag uitgegroeid tot een van de grootste festivals van Nederland. Bezoekers roemen het festival behalve om de programmering ook vanwege de prachtige ligging aan zee, de lage toegangsprijs, de gemoedelijke sfeer en het heersende vakantiegevoel. Vele bezoekers combineren het tweedaags festival met een korte vakantie in Zeeland. Camping en bungalowarrangementen kunnen via de festivalsite worden geboekt. Alle zes edities van Concert at SEA waren uitverkocht.

Kaarten zijn te koop via www.concertatsea.nl, PRIMERA-winkels en telefonisch via 0900-9000500.

Ilse de Lange – 10 & 11 maart in Tilburg met unieke show

Ilse de Lange maakt op 10 en 11 maart 2011 haar entree in 013, Tilburg. Als opwarmer voor de spectaculaire show in het Gelredome te Arnhem op 26 maart. Wat de grootste uitdaging van de zangeres is tot nu toe. Dit schept hoge verwachtingen na de dynamische, energieke show in Ahoy die op DVD is verschenen.

Het zal een avond worden waar bekende hits voorbij komen en voor het eerst ook nieuwe nummers in de setlist verschijnen. In een intieme setting zal Ilse de Lange de zaal plat spelen. Verwacht in Tilburg een voorproefje in een intieme setting.

De recente single ‘Carousel’ is nu al een hit. De zangeres heeft met het nieuwe  album ‘Next To Me‘ al dubbel platinum op zak. Het grote succes van de voorganger ‘Incrediable‘ zet door en Ilse de Lange is dan ook te vinden op  ’Concert At The Sea’ deze zomer. Wees er snel bij met tickets voor Tilburg, want de verkoop loopt zeer voorspoedig.

Zwarte Cross 2011 – The Black Crowes op jubileum editie

De geruchten gonzen al rond, maar nu is het toch echt bevestigd. De Zwarte Cross heeft zijn helden binnen gekregen. Eerder zijn al namen bekend geworden zoals Ilse de Lange, Normaal, Miss Montreal en Life Of Agony. Nu pakt het festival groot uit! Op 15, 16 en 17 juli zal de vijftiende jubileumeditie  plaatsvinden in Lichtenvoorde, Achterhoek. Er zullen in totaal 150 bands optreden op 21 podia, naast de bekende motor cross.

Al tien  jaar probeert de organisatie  The Black Crowes, naar de Zwarte Cross te halen. De Jovinks zijn al vanaf de oprichting van deze rockband rond 1990 een enorme fan van deze band. Al jaren de absolute nummer één op de verlanglijst. The Black Crowes zijn live ook juist zo goed, omdat ze als band zo goed grooven; precies goed in de tel hangen zeg maar.

The Black Crowes, onder de bezielende leiding van de gebroeders Robinson, zijn wars van commercie en gaan helemaal voor de muziek; niet hip, geen computers, maar rock zoals rock hoort te klinken. Met gitaren die huilie huilie doen als een afgesmeerde jachthond; gitaren die via je oren rechtsreeks de balzaal intrekken.. De rockers van de Crowes zijn ook coole gasten die bijvoorbeeld het lef hebben om te roepen dat blowen gelegaliseerd moet worden en dat in het aartsconservatieve Amerika.

The Black Crowes hebben al honderden nummers gemaakt en treden nog steeds op! De Feestfabriek Alles Komt Goed BV is dan ook al derjekes trots the Black Crowes te mogen presenteren op de Zwarte Cross 2011, de vijftiende editie van het Zwarte Cross Festival. Op vrijdag 15 juli zullen de stoere roots-rockers te bewonderen zijn op het Hoofdpodium. Gijs Jolink en Hendrik Jan Lovink, oprichters van Jovink & the Voederbietels: ‘Een droom is in vervulling gegaan!’ Aldus Tante Rikie.

Kaarten zijn nog te koop via de website, Dagkaarten zijn 22,45 euro (tot 1 juni) en 3-dagenkaart 44,91 euro (exclusief camping). Ook is op de site meer nieuws te vinden over de cross en de bands. http://www.zwartecross.nl/tickets/

Ilse DeLange – diva geeft excellente show in Ahoy

tekst: Silvia Deurwaarder

foto’s: copyright protected by Ruut Bol.

Maanden hebben de fans moeten wachten, maar dan is het toch echt zo ver. Ilse de Lange staat solo in een uitverkocht Ahoy. Een grote mijlpaal die ze met haar laatste album ‘Incredible’ na jaren hard werken wist te bereiken. Tina Turner staat dat zelfde weekend op de Nederlanse bühne, maar Ilse kan net zo trots zijn: ze heeft de diva status lang en breed bereikt.

Met een Edison op zak, is die waardering er wederom. Wat is er zo speciaal aan Ilse? Het is simpel: ze is puur, oprecht, en heeft naast talent een uniek stemgeluid. Het is dan ook genieten deze avond. Ilse maakt hoe dan ook de verwachtingen meer dan waar!

Het is een indrukwekkend geheel: de gespannen menigte, tig camera’s verspreid door de ruimte en in het midden een enorm loop podium, omlijnd met lampen. De wave gaat de hele ruimte rond. Veel stelletjes, maar ook moeders met dochters en tieners pratend bij elkaar. Het is een gemêleerd gezelschap.

Er is geen support act en als de lichten doven, klokslag kwart voor negen, staat daar Ilse met band en gaat de kop eraf met ‘Broken Girl’ van haar recente album ‘ Incredible.’ Een vrolijk, swingend nummer vol energie. Ze beweegt sierlijk over het looppad met een enorme witte lichtbak boven haar: elk detail is te volgen oogt niet alleen zeer professioneel maar ook ongekend groots.

Bij het tweede nummer neemt de zangeres zelf de gitaar ter hand, geflankeerd door background zangeressen die ‘Alright’ van een heel ander sausje voorzien.Ilse lijkt de spanning goed aan te kunnen, er moet toch heel wat door haar heen gaan om zo grote massa voor zich te zien, die helemaal speciaal voor haar komt.

Ze lacht breeduit als ze met haar bekende tongval roept: ,,Het is echt super, helemaal te gek! Deze kennen jullie wel he? en gejuich is er zeker bij ‘’World Of Hurt’ toch één van haar grootste hits. Twee grote lampen volgen haar over de loopbrug, waar ze de hele avond heel enthousiast over heen zal lopen in haar witte shirt, en strakke zwarte broek: een erg stoere rock outfit die in mooi contrast is met de achtergrond. Dan valt het zwarte doek en is er een grote zwart-wit projectie van haar gezicht. De entourage is perfect en dat geldt voor de hele show.Van begin tot eind straalt Ilse en ook haar band een enorme energie uit, de performance blijft spannend en past goed bij de liedjes. Ze is gevoelig bij ‘I Still Cry’ waar ze wel even moet slikken, de zaal is muis stil. Gewoonweg indrukwekkend wat ze met haar stem bereikt, zeker het eerste kippenvel moment. Dan komt de energie terug met ‘I’ll Be Yours’ en rockt het stevig.

Misschien komt het omdat er een dvd opname is, maar de zaal is wat mat. Terwijl Ilse een zeer diverse setlist heeft uitgekozen en zeker veel interactie met het publiek heeft. ,,Dankje het is echt te gek vanaf hier, je zou het zelf moeten meemaken!” is haar spontane reactie op al het geklap.Er is zelfs een hele verrassing, een uniek nummer wat het laatste album niet gehaald heeft. Het zou een leuke zomerhit zijn, omdat het swingt met een catchy melodie. Toch zakt de zaal soms wat in, wat ik echt een domper vind, omdat het niets te maken heeft met de inzet van Ilse. Het is luisterpubliek, die met moeite los gaan. Jammer omdat ze toch wel iets meer verdient. Ze moet er bijna zelf om vragen, want het meezingen is ook maar matig lijkt het. Misschien is het de akoestiek van de zaal. Dat zal de dvd op zijn tijd wel bewijzen.

Miracle is een klein intiem moment, Ilse ziet als geen ander kans om emoties zo helder over te brengen. Het is zo écht en tijdens de toegift ‘I Love You is het laatste kippenvel moment daar.

Ilse DeLange heeft een breed repertoire, een ijzersterke performance en ze weet mensen te raken. Wat stil en onder de indruk loop ik naar buiten waar ik opschik door een luid toeterende auto die met Twente tongval ‘Ilse’ door het open raam schreeuwt.

Publiek van het Piratenfeest komt net aan, gekleed met roze boa’s en gouden leggings. Dat is weer een heel ander kaliber, maar Ilse… tja Ilse heeft bewezen eigenlijk veel te groot te zijn voor Nederland. Deze Diva heeft lang en breed haar sporen verdiend, en wat mogen ‘we’ trots op haar zijn! Op naar de internationale podia.

dank aan: Ilse DeLange, Ria Makker en Universal Music.