Archive

Posts Tagged ‘K’s Choice’

Sarah Bettens – op zoek naar het avontuur

tekst: Silviapd
foto’s: Sarah Bettens en Henk-Jan Graven

Het is hectisch backstage in Tivoli te Utrecht, maar zangeres Sarah Bettens zit onderuit gezakt op haar stoel. Haar zwarte pet werpt een schaduw over haar ogen, maar ze stralen als ik haar vertel dat haar nieuwe solo album zeker een stap vooruit is. Muzikaal bewandelt de symphathieke Belgische nieuwe paden, die meer richting de pop op gaan en tevens de band met stevige rock en gevoelige nummers behoudt.

Sarah Bettens : “Ik ben heel blij met je observatie dat ik gegroeid ben. Dat is iets wat ik hoop dat mensen horen bij deze nieuwe plaat ‘Scream’. Dat ik met elke plaat die ik maak meer mijn richting kan vinden“.

Het maken van ‘Scream’ (Hybrid recordings 2005) verliep soepel: “We hebben niet tegen elkaar gezegd van het moet die plaat zijn. Uit dertig songs hebben we gewoon de beste gekozen. Het ligt altijd aan de producer om het als een geheel te laten klinken. Op deze plaat komen de heavy- en intieme kanten samen. Ze maken deel uit van mij en dus ook van de muziek. Op een dag maak ik wel eens een akoestische plaat, maar ik heb nu de behoefte om al die kanten van mij te ontdekken”.

Dus je zoekt met ‘Scream’ wel naar contrasten?

“Ja eigenlijk wel. Dat heb ik ook met de muziek waar ik naar luister. Ik kan de ene dag naar jazz luisteren, de andere naar Skunk Anansie, George Baker of Tracy Chapman. Dat hangt echt van mijn bui af”.

De cd is goed ontvangen en niet alleen bij de vaste fans van K’s Choice.
“Ja, nu ik terug ben op tour en naar het publiek kijk is het heel gevarieerd. Er is een constante fanbase, waar ik echt heel trots op ben. Veel mensen zijn échte muziekliefhebbers, die niet één liedje op de radio horen en daarom naar concert komen. Het is echt tof te zien dat de fans van K’s Choice terug komen. Zij zijn heel intens en emotioneel en voelen zich er echt bij betrokken”.

Sarah verzit even op haar stoel, lacht en gaat verder: “Op veel vlakken ben ik opnieuw begonnen en veel mensen kennen onze band niet. Het is toch wel werken op de festivals en de clubshows. Het is dan hartverwarmend om te zien dat er enthousiaste fans zijn en er nieuwe mensen bij komen die ten tijde van K’s Choice te jong waren.

Het is een nieuw avontuur! Dat begon wel drie jaar geleden toen we met K’s Choice besloten geen platen meer te maken. Uiteindelijk zijn we twaalf jaar bezig en het is nu echt nieuw en spannend. Ik ben echt heel dankbaar dat het nu zo fris aanvoelt. Ik had tijd nodig om mijn enthousiasme weer terug te vinden, wat weg was tussen Geert en mij. Ik speel nog wel nummers uit die periode en dat voelt nu toch anders”.

Live
Het is niet de eerste keer dat Sarah Bettens op het podium van Tivoli staat, alleen dit keer met hele eigen band. Toch een beetje een raar gevoel?

“We hebben met K’s Choice vijf keer op dit podium gespeeld. Die laatste keer had ik wel zoiets van ‘ow Tivoli.’ Toch waren we niet echt vermoeid, er was geen ruzie tussen Geert en mij. We hadden alleen op hetzelfde moment het gevoel dat we iets nodig hadden om ons weer wakker te schudden. Ik hoop dat mensen zien dat het op de cd ook bruist, want zo voel ik me ook”.

Wat spreekt je zo aan in live optredens?

“Ik vind het heel tof om met dynamiek te spelen bij concerten en mensen te ontroeren. Of die emotie dan komt van een heavy kant of door iets heel intiems dat hangt samen met het publiek. Het is een andere manier om iets uit te drukken, maar het blijft gewoon intens en emotioneel. Ik wil dat het concert een belevenis is: dat de set een geheel is en er geen stukjes zijn. Dat mensen naar buiten komen en het gevoel hebben dat het allemaal compleet was. Zo voel ik dat ook als ik op het podium sta. Ik hoop altijd dat het zo een beetje los komt”.

Het ‘grote publiek’ kon met Sarah Bettens kennis maken tijdens de bevrijdings festivals. Sarah lacht wanneer ze eraan herinnerd wordt:

“Ik heb wel een bierflesje tegen mijn hoofd gekregen, maar de sfeer was goed. In Zwolle was ik echt verrast: het leek ons wel een heel Nederlands festival in alle opzichten. We beginnen met een heel zacht liedje ‘Are you ok?’ en veel mensen waren enthousiast. In Haarlem waren er ook veel mensen, maar het regende dus velen vertrokken. Toch was de sfeer overal erg goed”

Film
De zangeres heeft het druk: naast deze tour heeft ze ook nog een nummer opgenomen voor de Nederlandse film Leef.

“Ik ben echt blij dat ik voor die film heb kunnen schrijven, want ik vind het verhaal fantastisch. Ook heb ik wat festivals gedaan in Zwitserland en Duitsland. Rock Werchter is ook altijd speciaal. Ondertussen komt de plaat ook uit in Amerika. Daar gaan we ook een tour doen: ik en mijn gitarist akoestisch samen op het podium. In november dan met de hele groep naar de VS. Het is druk, maar heel tof”.

De pet verschuift af en toe, die door de zangeres weer goed wordt gezet. Sarah Bettens is iemand die haar energie uit in handbewegingen, en de emoties zijn makkelijk af te lezen op haar gezicht: een persoon die makkelijk aardig te vinden is en goed benaderbaar, erg open.

De stoel wiebelt af en toe als ze verzit, verder is het stil en neemt ze alle tijd om weer iets van de grond af aan op te bouwen. Vol enthousiasme is ze bezig met alles wat ze doet. Toch gaat het wel stapje voor stapje:
“Dat is altijd het geval geweest, ook al met K’s Choice. Het is nooit een sprint geweest, maar een marathon. Spelen, werken en dan nog eens overnieuw. Telkens weer met mensen praten. Het was nooit zoiets van single, MTV en een hit. Ik ben eraan gewend geraakt en al het werk is ’plezant’ genoeg”.

Scream
De muzikanten die Sarah Bettens om zich heen heeft verzameld, zijn veelal bekenden uit haar muziekwereld:

“Erik de bassist was lid van K’s Choice. De keyboardspeler heb ik vorig jaar leren kennen via een vriend van DAS Pop. De drummer ken ik van de tour in Amerika en de gitarist was eerst roadie. Vanaf het eerste concert in Rotterdam, nu een week geleden, is er echt een goed gevoel. Muzikaal gezien kan ik niet dankbaarder zijn. Ik voel me comfortabel en alles staat als een huis”.

De opname van de plaat vond plaats in verschillende studio’s waar de hele groep bleef slapen:

“Dat had te maken met het label van toen, Sony. De plaat is na lange tijd tot stand gekomen. Ik heb veel met mijn producer samengewerkt en dat was fantastisch. Het was echt heel anders dan met K’s Choice: nieuw om iemand te hebben die alles kan. Hij heeft alle instrumenten op de plaat ingespeeld. Het klikte ook echt met de band en daar moet je geluk mee hebben. Samen produceren van een plaat kan ook tegenvallen. Alles viel echt op de juiste plaats en dat uiteindelijk zonder label”.

Ze kijkt wat bedenkelijk, maar lacht dan wanneer ze de vraag hoort: wat deze nieuwe stap voor haar betekende.
“Ik heb veel geleerd, omdat ik kon doen wat ik wilde. Als je verwacht dat het op een bepaalde manier gaat en het loopt dan allemaal anders… Ik heb nu geleerd flexibel te zijn en dingen soms te laten gebeuren zonder ze te willen sturen”.

Stem
Sarah Bettens is bovenal bekend om haar karakteristieke stem. Zelf is ze daar vrij nuchter over:
“Hij kan breekbaar zijn en fel dus er zitten wel contrasten in, maar het is zoiets natuurlijks voor mij. Ik denk er alleen over na als me dat gevraagd wordt, en sta er niet zo bij stil. De stem, songs en muziek zijn allemaal één ding. Ik probeer niet iets te zijn als ik zing. Ik heb nooit lessen genomen en ook nooit gedacht dat het een instrument is. Bij een instrument denk ik dat je dat kan leren, maar dat had ik bij mijn stem niet.

Ik denk wel dat ik beter zing dan tien jaar geleden door ervaring en veel live optredens. Misschien is het wel een uitlaatklep van emotie, maar ik denk dat het samenhangt met waarom ik songs schrijf. Ik heb ergens gedachten over en schrijf er een nummer over: dat ben ik gewoon. De stem ligt in de lijn van de muziek”.

Inmiddels heeft Sarah Bettens drie solo platen opgenomen. Is na jaren K’s Choice weer bij elkaar, en hebben ze net een succesvolle tour in Nederland afgesloten. Toch laat dit interview wel zien dat de zangeres een grote wil heeft om door te gaan met het verwezenlijken van haar passie en dat wil ik niemand onthouden!

Meer informatie: http://www.sarahbettens.com/

Categories: Interviews Tags: ,

K’s Choice en Arid – Belgen bezorgen Metropool een ontroerende en onvergetelijke avond.

tekst: Silviapd
foto’s: Henk-Jan Graven

Wanneer de succesvolle Belgische band K’s Choice in 2003 de gitaar in de wilgen hangt voor een pauze die tot 2009 zal duren, zijn velen bedroefd.

Al hebben broer en zus Bettens ieder een succesvolle solo carrière, het is betreurenswaardig dat die prachtige nummers zoals de megahit ‘Not An Addict’ niet meer ten gehore worden gebracht.

Gelukkig komt daar nu verandering in! Vorig jaar stonden ze al op grote festivals zoals Dauwpop en de Zwarte Cross, maar nu zijn ze terug voor een intiem optreden in het Metropool.

Tevens afkomstig uit België, is de rockband Arid als opener van de avond. Voor velen geen onbekende, want eind jaren negentig speelden ze veelvuldig met K’s Choice.

Ook stonden ze vorig jaar nog op het Huntenpop festival. Al is het voor de jongere generatie fans een eerste kennismaking op deze tour, waar vele shows zijn uitverkocht.

Het eerste nummer ‘Broken Dancer’ is de single van het recente album ‘Under The Cold Street Lights’. Een uitgesponnen nummer, waar de loepzuivere stem van Jasper Steverlinck meteen de aandacht vast houdt. Wat ingetogen begint explodeert in een opzwepend nummer, met een mooi samenspel tussen alle bandleden.

Het is niet verrassend dat de parallel wordt getrokken met Coldplay of Muse, en Arid heeft zeker het kaliber van een grote stadionact. Het is een genot om deze set te aanschouwen: wat een prachtig geluid in het Metropool!

Naast een getalenteerde gitarist, is Steverlinck een charismatische zanger die oogcontact houdt met de zaal, ondanks het gepraat en gelach van het publiek . Naast de dromige sfeer, weet Arid ook makkelijk om te schakelen naar een gevarieerd rocksound, met opzwepende drums van Steven van Havere.

Zoals ‘All That Is Here’ waar wederom de stem van Jasper Steverlinck je weg doet dromen, en je weer op aarde doet belanden wanneer hij zonder gitaar maar met het microfoonsnoer om zijn nek, zich naar de rand van het podium begeeft met wapperend colbert. In de linkerhoek speelt gitarist David Du Pré ontspannen verder, bescheiden en ingetogen. Het is verbazingwekkend hoe schoonheid opeens zo’n sterk rauw randje kan krijgen tijdens dat ene nummer.

Die karakterwisseling blijkt wel wanneer naadloos overgegaan wordt op een minuut ‘Like A Prayer’ van Madonna; het publiek is enthousiast en het ijs gebroken.

Er is ontzettend goed nagedacht over de setlist, want het krachtige ‘Custom Gold’ doet de volle zaal opleven. Zo weet Arid met enthousiasme en passie bij velen een glimlach te ontlokken. Als klap op de vuurpeil springt Stevenlinck zonder aarzeling het publiek in.

Wanneer met ‘ When It’s Over’ toch echt een eind komt aan dit prachtige optreden, is de zaal stil en onder de indruk. Arid heeft het Metropool plat gespeeld!

Het podium ondergaat een transformatie voor K’s Choice: tapijten op de vloer, stoelen neergezet en een imponerende set gitaren aan de zijkant. Het wordt dringen vooraan en dan opeens staan ze daar met de gitaren in de hand. Wanneer Sarah Bettens inzet, stopt ze vrij abrupt: “Ik vond mijn drummer even niet.

De eerste set bestaat uit een acoustisch deel, met opener ‘Favorite Adventure’ waar de warme stem van Sarah Bettens meteen een gevoelige snaar raakt. Het lijkt haar niet te deren dat ze zo dicht bij het publiek zit en iedereen haar aanstaart. Af en toe de ogend sluitend, dan weer glimlachend naar de zaal.

Ze geniet zichtbaar, en straalt een warme positiviteit uit. Jaren geleden kon niemand dromen dat deze prachtige band nog op het podium zou staan, nu komt een wens van velen in vervulling en hoe!

Alle facetten van K’s Choice komen deze avond aan bod: van breekbaar, gevoelig, tot rauw en rockend. Dan allemaal in de perfecte setting, het geluid is prachtig en doet de nummers helemaal tot zijn recht komen. Daarnaast is er een intieme sfeer, waar de emotie van ieders gezicht te lezen is.

Op ‘ Along For The Ride’ legt Sarah Bettens de gitaar neer, en vormen toetsenist Reinout Swinnen met broer Gert Bettens de basis voor haar gevoelige stem. Ze wiebelt soms met de benen, de maat meedeinend al is ze verder vrij ingetogen: ze laat haar stem spreken.

Butterflies Instead’ wordt luid meegezongen door de zaal, die bijna de mooie samenzang tussen broer en zus overstemt. Kippenvel staat op mijn arm, en doet de spanning toenemen. ‘ Life For Real’ weet dit met gemak te overtreffen, de intensiteit is groots.

Let It Grow’ van het recente album ‘Echo Mountain’ is de hekkensluiter met stevige drumwerk van Koen Lieckens. De meer uptempo melodie doet de energie toenemen.

De plectrums worden terug gestopt in de broekzak, waarna Sarah Bettens de pauze inluidt met een bescheiden “bedankt voor het luisteren.” De lichten doven en het wordt drukker vooraan.

Dan gaat er een grote bak licht aan en is het even knipperen om me ervan te vergewissen dat hier toch echt de zelfde K’S Choice staat, want opeens is de band getransformeerd van easy-listening naar een rockgroep met de bijbehorende energieke performance en stevig geluid.

Believe’ blaast iedereen omver, en het is meteen duidelijk dat de fans alles woord voor woord kunnen meezingen. De sfeer zit er goed in en het is nu echt genieten wanneer een andere bekende hit ‘Almost Happy’ wordt ingezet. Er is veel interactie tussen de bandleden, waar het plezier en enthousiasme vanaf straalt. K’s Choice is terug als nooit tevoren en ze worden warm omarmd!

Sarah Bettens rent heen en weer, soms meeklappend op de rug van haar Gibson. Ze is een artiest in hart en nieren en geflankeerd door Gert Bettens is ze zichtbaar in haar element. Bassist Eric Grossman aan de rechterkant, maant het publiek breed lachend aan nog meer mee te klappen.

Van de nieuwste plaat komt  het swingende ‘Come Live The Life’ wat goed aanslaat. Incluis een gierende gitaar solo die uitmondt in een vrolijk samenspel van alle muzikanten. Een intense blijheid komt boven bij de luisteraars.

Echt tijd om bij te komen is er niet, want K’s Choice gaat met een enorme dosis energie rap door de setlist heen. Bij de eerste tonen van ‘Not An Addict’ is het gejuich niet uit de lucht en Sarah Bettens laat de zaal aan het woord, waarna ze al lachend deze grote hit weer laat knallen om zonder adempauze ‘Echo Mountain’ ten gehore te brengen.

Deze energie explosie doet de adrenaline stijgen en de hele zaal is uitzinnig, zelfs op het balkon wordt flink meegeklapt. ‘Another Year’ brengt de rust terug, waar Sarah Bettens zonder gitaar nu in het midden van het podium staat.

Wederom een aaneenschakeling van hoogtepunten en de verwachtingen worden zo makkelijk waar gemaakt. Het melodieuze gitaar geluid van Gert Bettens is het startsein voor ‘If You’re Not Scared.’

De wat hese stem van Sarah Bettens, krijgt een zacht en gevoelig tegenwicht van Gert Bettens. Na deze uitgebreide show valt toch echt doek, maar na veel geklap en gegil verschijnen de stoelen weer op het podium.

Gert Bettens alleen met de gitaar op ‘Shadowman’ is de kers op de taart, zo klein en ingetogen en het geluid is simpelweg perfect. Zijn gitaarspel is uitmuntend en het is dan ook doodstil in de zaal.

Voor de allerlaatste keer komt K’s Choice samen om de favoriet ‘Everything For Free’ te spelen. Opeens gaan de zaallichten aan en verbaasd begint de band te lachen, dan valt het even stil.

Sarah Bettens grijpt die gelegenheid aan voor een dankwoord: “We zijn nog niet moe en ik wil jullie bedanken voor de mooie avond hier in Hengelo!” Dan na de laatste toegift ‘ God In My Bed’ en een buiging verlaten de sympathieke zuiderburen toch echt het podium.

Met een brok in de keel, stil nagenietend keer ik huiswaarts en terwijl ik dit schrijf borrelt een grote blijdschap op: wat een indrukwekkende avond!

K’s Choice is zeker te groot voor de Benelux en heeft zich nu echt op de kaart geplaatst. Ik kan namens allen spreken dat het een intense, onvergetelijke avond is gebleken die nog lang zal bijblijven!

Zwarte Cross 2010 (dag 2) – veel hoogtepunten en stoffige stunts


Tekst: Silviapd
Foto’s: Monica Duffels en Edwin van der Ende

Een dag om naar uit te kijken, deze volle festivaldag op de Zwarte Cross met scheurende motoren, stunts en veel grote namen: het is dus rennen geblazen tussen al de locaties!
Wat cijfers op een rij. Dit jaar heeft de Zwarte Cross 21 podia, waarvan 16 met live muziek. Voor het eerst er een reggaeweide (in de handen van Beef). Meer dan honderd bands uit heel de wereld, 400 theaterartiesten, 20 stuntmannen en voor het eerst dit jaar is er een religieklasse tijdens de cross, kortom veel scheurende nonnen!
Opener Revamp op de metalweide is vertraagd wegens het tragisch dodelijke ongeval. Al vroeg staat er een lange file bij Lichtenvoorde, toch is de weide goed gevuld wanneer zangeres Floor Jansen met haar band het podium betreedt. Presentator Metal Mike slaat de spijker op de kop vergeet After Forever, hier staat een nieuwe top band!. Vanaf Here’s My Hell tot het einde is duidelijk dat hier een goed ingespeelde band staat, die veel samenhang heeft. Het is een mooi geheel, het oogt totaal anders dan After Forever. Ook staat Floor er zeer ontspannen bij en geniet ze zichtbaar.
In volle vaart vliegt de band door de set heen. Fast Forward is een pittig nummer, waar Floor haar rauwere kant laat zien, en dan toch onverwacht ingetogen: een zangeres die enorm veel kan en beheerst. In Million heeft toetsenist Ruben Wijga een grote rol, al wapperend op zijn verhoging.
Tijdens de ballade Sweet Curse, waar gitarist Jord Otto ook beschikt over een zuivere cleane zang, spot Floor Jansen vier grote poppen met lange nekken in het publiek en een grote lach verschijnt. Ze haakt er spontaan op in: Ik vind het niet prettig dat mensen langer zijn dan ik, dus dat wordt wel headbangen bij Head Up High.
Een nummer wat bol staat van technische gitaren, bombast en een catchy refrein. Het is een genoegen deze top metal lady weer op het podium te zien, haar stem doet soms wat aan Doro denken met een rauwer randje. Als Revamp zo door gaat, dan zullen ze nog veel succes oogsten met deze goed lopende formatie.

Sonic Syndicate is met een berg aan energie misschien iets te actief op de vroege middag. Met twee opzwepende zangers, walst de metalcore over de bezoekers heen. De Zweden hebben zeker een fris geluid, en Flashback mixt stevige gitaren met elektronische arrangementen. Het is zeker de meest actieve band van de dag: rennend, jumps en veel interactie.

Op de crossbaan gaat het er ook wild aan toe, het stof vliegt overal heen. Af en toe komt een motor vast te zitten, en is t duwen en trekken om m de heuvel over te krijgen. Het ziet zwart van de bezoekers, die ontspannen kletsend hun ogen uitkijken tijdens de verkleed partij: scheurende nonnen, wagens met hele uitbouw en elfjes op een scheur motor. Vergis je niet, genoeg vrouwen doen mee.

K’s Choice is terug van weggeweest. Na een aantal succesvolle solo albums heeft Sarah Bettens zich met haar broer Gert verenigd. Opener Hide is een vrolijke meezinger en de toegestroomde menigte vermaakt zich prima. De band heeft een mooie mix tussen nieuwe nummers en oude bekende, Cocoon Crash en ook Another Year ontbreken niet. Sarah is bescheiden, maar rockt stevig. Met een grote lach rent ze heen en weer, af en toe haar gitaar afgooiend.De nieuwe single Enjoy Life is vrolijk en past perfect bij de stralende zon. De Belgen staan bekend om de mooie luisterliedjes, maar live staat het als een huis en is het volop genieten om Butterflies Instead enEverything For Free weer in deze setting te horen. Bescheiden zijn ze wel, maar dat neemt niet weg dat het een hoogtepunt is van de dag. K’s Choice heeft nog steeds een grote schare fans en levert kwaliteit af. Een perfect festival gevoel met alle blauwe springende hoedjes op het veld!

Het contrast kan niet groter zijn dan bij DevilDriver met een zanger vol tatoeages, oorringen en boze grunts. De band heeft zeker een goede reputatie opgebouwd met hun laatste albums en ook live knalt het er stevig uit.

Pray For Villains heeft zware groovy gitaren en enorm snelle drums, die live zeker imponeren. Geen wonder dat de band iedereen mee krijgt en het volk blijft toestomen. Halverwege de set begint hier en daar het stemgeluid van Dez Fafara wat af te nemen, maar de Amerikaanse machine ramt door en met Clouds Over California rekenend op een uitzinnige massa, die flink los gaat. Des te rauwer des te beter is het motto.

Geen Zwarte Cross zonder de de Motorband , die kan simpelweg niet ontbreken. Bennie Jolink (zanger Normaal), samen met zijn zonen Gijs Jolink (gitarist Jovink en de Voederbietels) en Hendrik Jan Lovink (zanger Jovink en de Voederbietels). Niet voor niets is het motto van dit festival: het leven dat is een groot feest! Deze speciale band geeft er een mooie draait aan.

Of zoals Bennie het verwoord: Er is maar een sport die telt, en dat is motor rijden. We gaan knappen op de Zwarte Cross!. En of motoren en scheurende gitaren goed samen gaan! Hello Josephine rockt lekker weg, en met twee enorme motoren die de zijkanten sieren, is het geknetter tussendoor net een rauw randje erbij.

Het is duidelijk dat iedereen samen komt om deze heren een homage te schenken, en gewoon te genieten van een festijn wat ze hebben opgezet en nu na jaren zeker tot de top van de Nederlandse festivals behoort. Yahmaaahaaaaaa wordt luidkeels mee geschreeuwd en het gas gaat los, met pluimen rook en bluesy gitaren. Het is puur genieten om alleen al te zien hoe de mannen zo vol energie, en passie op het podium staan. Jeffrey Herlings, winnaar van de Superklasse (dit jaar voor de tweede keer) komt met zijn motor even meedoen.

Paradise Lost is een band die je goed vindt of waar je helemaal niets mee hebt. De laatste jaren presteren ze live nogal wisselend, maar vandaag ogen ze fris. Al doet zanger Nick Holmes niet de moeite om zijn zonnebril af te zetten en echt contact te maken met het publiek.

Het past wel bij de doom metal waar ze zo bekent mee zijn geworden. I Remain en As I Die komen voorbij in een gelikte versie met hoge gierende gitaren en niet te vergeten een diepe donkere stem, met hier en daar een rauw randje.

De rock-n roll- band The Baseballs zijn in korte tijd razend populair en touren bijna non stop, het is zeker heel special dat deze Duitse groep Nederland aan doet. Geen liedje is te lastig voor de drie zangers om ze een jaren vijftig draai te geven. Met een contrabas, piano en een stevige vetkuif, geven Sam, Digger en Basti meteen een spetterende show weg. De grote hit Umbrella komt voorbij, maar ook meer verrassende covers zoals Angels ( Robbie Williams), She got the look en het swingende Hey There Deliah. Stuk voor stuk ijzersterk gebracht en het is onmogelijk om dan stil te blijven zitten. Geen wonder dat de eerste rijen vol staan met gillende vrouwen.

Al is het maar omdat de heren ook nog eens erg soepel bewegen in de heupen. Zelfs het klappen krijgt een aparte draai op instructies van Sam: Put your hands up, wave from the left to the right. Verrassend is de bijna a -capella samenzang tijdens Let’s Get Loud met jazzy piano.  Geen wonder dat je een beetje smelt: het is gewoon te verleidelijk!
Meshuggah staat synoniem voor technische, onverklaarbare metal vol technische loopjes en een zanger die de longen uit zijn lijf grunt. Bomen van kerels die gefocused op de gitaren een enorm indrukwekkend geluid laten horen,als is er qua performance weinig te kijken. Naturel, en recht door zee dat is duidelijk. Veel muzikanten kunnen hun hart ophalen met alle ingewikkelde loopjes en technische wisselingen. Wat de festival bezoeker betreft, ach de sfeer is goed en het bier vloeit rijkelijk.

Op de metalweide sluit Kamelot af, een band die ongekend populair is in Nederland. Ghost Opera zit vol bombast en is symfonische metal van de bovenste plak, al duurt het even voordat zanger Roy Khan zich bij de band voegt. I don’t know what happened, I didn’t hear the guys in my earplug so I had no idea it started already is zijn eerlijke commentaar. Hij krijgt wel meteen het publiek op zijn hand, en navigeert zonder te veel zijn stem te belasten door de set heen. De band pakt groot uit met vuur en bakken vol rook.

In september komt eindelijk de langverwachte nieuwe plaat uit, en de nieuwe backdrop laat al wat te raden over. The Great Pandemonium is een nieuwe song, met een vrij donkere sfeer door het stemgebruik van Khan: half pratend dan bijna schreeuwend. Toch is het geheel erg cathcy, zelfs met groovy gitaren. De zanger gaat wel op in de muziek, in zijn lange zwarte jas. Gitarist Thomas Youngblood beweegt ook veel en er is genoeg interactie. Centure Of The Universe en The Haunting worden met gejuich ontvangen.
Het is jammer dat zangeres Elis van Amarthe niet heel zuiver is, en iedereen toch aan Simone Simons ( zangeres Epica) moet denken, die normaal het duet voor haar rekening neemt.

De show zakt daarna ook wat in wanneer Khan een uitgebreid verhaal begint om zowel Elise als de zanger te bedanken voor hun verdiensten. Dat terwijl ze weinig toevoegen aan het geheel. Indrukwekkend zijn de grote troms tijdens het meest heavy nummers March Of Mephisto. Kamelot is een ijzersterke band, maar ze moeten oppassen geen kopie van zichzelf te worden met zo veel touren.

Dank aan: de organisatie Feestfabriek Alles Komt Goed, en alle vrijwilligers.








K’s Choice – Echo Mountain

tekst: Natalie van der Linden.

band: K’s Choice
album: Echo Mountain
genre: pop -rock
release: maart 2010
label: Epic Sony

Bekend van hits als ‘Not An Addict’ en ‘Everything For Free’, jawel we hebben het over de bekendste Belgische rockband! Het is tien jaar geleden sinds hun laatste album uit kwam. Na zeven jaar complete stilte rond de band K’s Choice, zijn ze nu weer helemaal terug!

Het begon weer te kriebelen bij broer Gert Bettens en zus Sarah Bettens, en het resultaat hiervan is het album ‘Echo Mountain’. Dit album bestaat uit twee CDs. De eerste cd met up-tempo nummers en een tweede cd met ingetogen nummers. Een overwogen besluit om de fans de twee kanten van de band te laten zien. Elk schijfje bevat zeven nummers, dus veertien in totaal.

In de jaren dat er stilte was rondom de band hebben zowel Sarah als Gert niet stil gezeten. Sarah bracht twee solo platen uit en Gert hield zich bezig met bands als ‘Woodface’ en ‘Venus In Flames’. Na zeven jaar kregen broer en zus er weer zin in om samen muziek te gaan maken. Zij doken samen met de band de studio in. Deze studio Echo Mountain voelde zo goed dat zij het album hier naar vernoemd hebben.

Het eerste van de twee schijfjes opent met het nummer ‘Come Live The Life’ . Een goede opener met een herkenbaar K’s Choice geluid. Alsof de band er nooit tussenuit is geweest! Het nummer ‘I Will Carry You’ heeft een lekkere rock sound zoals we ook nummers kennen van de eerder albums. ‘If This Isn’t Right’ is een prima afsluiter van het eerste album.

Op het tweede album staan veel ingetogener nummers. Waarvan ‘16′ en ‘Killing Dragons’ je echt kippenvel bezorgen. Stuk voor stuk staan er op het album mooie luisterliedjes. Wel echt iets voor als je goed wilt luisteren en geen behoefte hebt aan up-tempo nummers. Daarbij komen de stemmen van Gert en Sarah Bettens ook goed uit de verf, door de rustige melodie. Er is alle ruimte voor een gevoelige samenzang, toch blijft het zeker boeien door de mooie instrumentatie.

Van mij hadden de nummers allemaal best op een album gemogen met wat afwisseling tussen de up-tempo en de ingetogen nummers. Ik ben nu vooral geneigd om de eerste cd met de up-tempo nummers te draaien. Dat is voor vele fans toch het meest herkenbaar. Al met al een goede plaat met een herkenbare K’s Choice sound waar de fan zeker van zal genieten. Een waardige opvolger in de lijn van succes platen zoals ‘Cocoon Crash’.

rating
9.5/10

website
http://www.kschoice.be/

Categories: CD reviews Tags: ,

Sarah Bettens – weet solo de hele zaal kippenvel te bezorgen

Tekst: Silviapd

De zangeres van K’s Choice is wederom in Utrecht om haar eigen, nieuwe album “Scream” te promoten. Ze had al veel succes tijdens de bevrijdingsfestivals, maar dit keer zou de sfeer nog beter zijn. Al is het maar omdat haar een warm welkom wacht in Tivoli!

De avond start ingetogen met een breekbare Sarah Bettens alleen op het podium met haar gitaar. Haar stem houdt je vanaf de eerste song meteen in de ban. Tijdens “Go”, de openingstrack van haar nieuwe album, komt de rest van haar band in actie. Zo bouwen ze met elkaar een sterk set die bol staat van de nieuwe nummers. Ze zullen bijna de hele cd spelen: iets wat tegenwoordig bij artiesten een zeldzaam fenomeen begint te worden.

Het publiek eet vanaf de eerste noot uit haar hand. Voor de show vertelde ze dat het voor haar zo belangrijk is om voor een enthousiast publiek te spelen, omdat ze dan zelf ook meer kan geven. Ze kan tevreden zijn: het publiek is tot het einde toe vol energie, wat haar zichtbaar plezier doet.

Ze straalt op het podium en bruist van de energie. Het licht is ingetogen, maar de band maakt alles goed door zowel veel contact met het publiek te houden als met elkaar. Beide gitaristen spelen vol power en doen niet onder aan de felle drummer. Het is jammer dat de toetsenist weggestopt staat, maar zijn vocals zijn gelukkig goed te horen en is in mooi contrast met de wat hese stem van Sarah Bettens.

In verhouding met de cd klinkt het allemaal net wat meer beladen: de emotie is er zichtbaar en dat zorgt dat de liedjes gaan leven. Het komt van binnenuit: puur en eerlijk. Met haar cleane performance weet ze toch iedereen te boeien. Het is haar stem die je grijpt en je meesleept door het set.De zangeres praat veel met het publiek. Emotioneel is ze, wanneer ze “Stay” opdraagt aan haar vriendin, omdat het moederdag is.

Nummers als “Fine” en de laatste singel “Not Insane” worden allemaal uit volle borst meegezongen en het adrenalinepeil stijgt met de minuut . De show werkt zichtbaar naar zijn hoogtepunt toe wanneer bekende K’s Choise nummers zoals “Not An Addict” en “Butterflies Instead” voorbij komen. Met veel moeite neemt de band dan toch afscheid, maar Sarah kan het niet laten om nog een paar nummers te spelen.

Als dan eindelijk de lichten doven hangt er een opgetogen ‘onderbuikgevoel’ in de lucht. Één ding is zeker: Sarah is niet alleen een goede zangeres die mooie liedjes schrijft, ze heeft minstens zo veel impact met haar live show.

Een mooie herinnering aan de avond, waar een openhartig gesprek met de zangeres plaatsvond in Tivoli. Na de release van haar soloplaat ‘ Scream.’

Categories: Concerts Tags: ,