Archive

Posts Tagged ‘Stream Of Passion’

Metal Female Voices Fest – Therion als passende afsluiter van een dynamisch weekend

tekst: Frans Neelen
foto: Stéphane Odent

TherionNagenietend van de mooie zaterdageditie waarin goede, stevige optredens centraal staan en ook de nodige vriendschapsbanden worden aangehaald. Velen maken zich weer op voor de zondageditie. Een jaargang die vooralsnog als laatste de boeken in zal gaan. De organisatie heeft reeds aangekondigd om na twaalf opeenvolgende jaren het jaar 2015 te gebruiken als “overdenkingsjaar” en dus het festival niet te organiseren.

Het hernieuwen van de formule en het zoeken naar partners wordt aangedragen om hierna in 2016 sterker dan ooit terug te keren. Eerlijkheidshalve zit er na al die tijd inderdaad wat sleet op de formule maar jammer blijft het wel. Het siert de organisatie om dit voortijdig bekend te maken aan de trouwe bezoekers, zodat zeker de vanuit verre oorden afkomstige rockers geen onnodige kosten vooraf zullen maken. Eerst maar eens gaan meemaken wat deze dag ons zal brengen.

Aria FlameVoormalig Dendura vocaliste Aziza Poggi probeert het sinds 2011 onder de naam Aria Flame en mag de zondag openen.  Vorige week is hun eerste EP op de markt geslingerd onder de naam “A World of Silence”.

Gehoord heb ik hem, naast wellicht het merendeel van het publiek, nog niet dus ik ben wel benieuwd wat Aziza te brengen heeft. Vorig jaar nog maakte zij deel uit van het inmiddels ter ziele gegane Eve’s Apple en daar wist zij mij niet te imponeren.

Fel oranje overheerst op het fraaie logo op de backdrop en dit accentueert ook de kleding van Aziza. Ondanks deze frisse kleurstelling weet de muziek mij niet te bekoren. Leunend op een zware bassound komt het geheel nogal log en traag over. Aziza weet mij al meteen bij het eerste nummer behoorlijk op de kast te jagen met haar hoge, te regelmatig terugkerende hoge “yeah, yeah” uithalen.

EvenoireVreemd is ook dat er een onbemand keyboard op het podium staat terwijl deze wel degelijk te horen is. Vanaf het 3e nummer komt de beste man opdraven om dit ietwat vreemde euvel te verhelpen. De donkere hard rock weet mij echter niet te bekoren ondanks de ook hier weer uitgenodigde gastvocaliste die er niet in slaagt het geheel naar een hoger niveau te tillen.

Het Italiaanse Evenoire klinkt als band een stuk strakker. Hun Gothic is doordrenkt met een flinke scheut folk en lekker aanstekelijk. Helaas weet vocaliste Elisa Stefanoni die niet onverdienstelijk ook de fluit hanteert, mij niet te overtuigen. Haar zang komt mij te schreeuwerig over en dat is best jammer. Toch weten ze het publiek best mee te krijgen, vooral wanneer het gaspedaal verder wordt ingetrapt.

Magistina SagaEen band waar vooraf in het publiek al veel over wordt gesproken, gespeculeerd is Magistana Saga. Het is totaal onbekend en Japans, dus maakt dit nieuwsgierig. Wanneer de band het podium opkomt, springt de extravagante uitdossing meteen in het oog. Met haardossen waar de gemiddelde jaren ’80 hairspray-band jaloers op zou zijn.

Compleet met een ruim vallende glitter, gothic outfit en een zangeres die zo lijkt te zijn weggeplukt uit een zeventiende-eeuwse porseleinen poppenkast, trek je natuurlijk wel meteen de aandacht van het publiek. Maar ze kunnen wel strak spelen zeg. Deze Japanners hebben er duidelijk zin en zetten een bijzonder goed optreden neer.

Magistina SagaMet de ondersteuning van een strakke ritmesectie en een vingervlugge gitarist die soleert alsof zijn leven er van af hangt  dendert de stevige, aanstekelijke mix van pop, rock en metal als een stoomwals over het publiek heen.

Die weten ze helemaal voor zich te winnen wanneer gitarist Urigi in aandoenlijk Engels probeert de zaal toe te spreken (we have cd’s, please buy).

De theatrale vocaliste Lori heeft een prettige stem die goed bij de muziek past.  Hoewel haar presentatie wat statisch is en de teksten in het Japans zijn weet ze de aandacht goed vast te houden. De eerste surprise van de dag.

Na het uiteenvallen van Trail Of Tears in 2013, richtte zanger Ronny Thorsten de band Viper Solfa op. Naast Ronny bestaat deze uit ex-Trail Of Tears-leden Endre Moe op bas en Bjørn Dugstad Rønnow op drums, zangeres Miriam “Sphinx” Renvåg (Ram-Zet, Endling) en gitarist/toetsenist/componist Morfeus (Mayhem, Limbonic Art, Dimension F3H).

Viper SolfaEen zeer ervaren gezelschap dus, dat het MFVF publiek trakteert op een primeur, namelijk het allereerste live optreden van Viper Solfa ooit. De band opent genadeloos hard en overdonderend en het publiek reageert in eerste instantie terughoudend.

De extreme muziek en onbekendheid met de nummers is daar ongetwijfeld debet aan. Het komende debuut “Carving an Icon” is al wel ingeblikt in de studio maar zal begin 2015 pas worden uitgebracht.

Naar eigen zeggen brengen zij “poison music” en dat zal best zo zijn. Extreem en hard is het in ieder geval wel. De uniforme aankleding van de band in antraciete overalls voorzien van emblemen en een gigantische V op de rug, doet een beetje eng militaristisch aan.

Haly MosesDat wordt nog eens versterkt door zanger Thorsten die met zijn strak achterovergekamde kapsel en dito blik als een veldheer zijn brute vocalen de zaal in slingert. Zangeres Sfinx is daarentegen de perfecte side kick met haar krachtige, cleane vocalen en bewijst wederom te beschikken over een fantastische live presentatie.

Zodra het publiek een beetje bekomen is valt er echt wel te genieten van nummers als “Whispers and Storms”, “Carving an Icon” en het aan het publiek opgedragen “Viper Legions”. Hier gaan we zeker nog meer van horen !

Tijd voor een heerlijke portie ouderwetse Thrash metal met niemand minder dan Sabine Classen als brulboei en grote roergangster van het Duitse Holy Moses.  Waren het gisteren The Sirenes die aan de wieg stonden van Female Fronted Metal, dit geldt op thrash gebied zeker voor la Classen.

Haly MosesAl sinds 1980 actief en met klassieke albums als “Finished with the Dogs“, “The New Machine of “Liechtenstein” en recentere knallers als “Dissorder of the Order” en de dit jaar verschenen knaller “Redifined Mayhem” op je conto kan er uiteraard weinig misgaan.

Defcon II” gaat nog strak beukend en midtempo van start, maar als Sabine vraagt om een moshpit te vormen tijdens het aansluitende op het furieuze “Finished with the Dogs” is het hek van de dam. Die pit blijft er tot groot genoegen van Sabine tot het einde van de set waarin onder andere “SSP” en “Master of Disaster” voorbijkomen.

Tussendoor wordt nog even de nieuwe gitariste Simone voorgesteld en gegrapt dat Sabine nu met een band op stap is wiens geboortedata stammen uit het jaar dat het debuut “Queen of Siam” uitkwam. Toch is er van sleet op haar stembanden nauwelijks sprake,  al valt wel op dat ze de teksten blijkbaar op de grond heeft liggen gelet op haar regelmatig voorovergebogen houding.

Stream Of PassionDe band speelt superstrak, laat geen steken vallen en bouwt zijn eigen feestje. Traditiegetrouw wordt voor het afsluitende “Too Drunk To Fuck” iedereen uitgenodigd het podium te beklimmen om mee te brullen, springen en vooral te genieten.

Hier wordt gretig gehoor aan gegeven wat een hilarisch tafereel oplevert waarna Sabine hoog boven de hoofden – na een enigszins mislukte poging tot stagediven – door het publiek onder luid applaus de zaal wordt doorgedragen.

Stream of Passion is daarna muzikaal van een geheel andere orde. Geen gegrunt of knalharde thrash, maar een krachtig staaltje symphonische rock met de betoverende vocalen van Marcela Bovia.

Stream Of PassionWat mij vorig jaar stoorde en ook nu tijdens de soundcheck dreigde te gaan gebeuren, is het knalharde geluid waarmee de band zich bediende. Gelukkig valt het ditmaal gedurende het concert nogal mee, want de band heeft dit echt niet nodig.

Er wordt goed gemusiceerd, Marcela is krachtig bij stem en bassist Johan van Stratum steelt zoals gewoonlijk de show met zijn enthousiast gespring. Stream of Passion doet het gewoon goed bij het publiek en de mooie lichtshow draagt daar qua sfeer zeker aan bij.

In the End” blijft mijn favoriet, de Radiohead cover “Street Spirit” is eigenlijk allang geen cover meer en het onheilspellende “Haunted” is de perfecte afsluiter. Een knap optreden van eigen bodem!

XandriaNaar Xandria ben ik erg benieuwd. Deze band vond ik met Lisa Middelhauve in de gelederen al goed te pruimen. Met name de albums “Ravenheart” en “India” konden mij zeker bekoren.

Met de komst van Manuela Kraller wijzigde de koers drastisch richting “oude” Nightwish en kon je gerust spreken van Xandria 2.0. Een echte knaller was het album “Neverworld’s End” wel en die koers werd, ondanks het vertrek van Manuela, doorgezet op “Sacrificium”.

Ondanks de bijdrage van de nieuwe vocaliste Dianne van Giersbergen wordt het hoge niveau van de voorganger niet behaald. “Nightfall” opent het optreden echter verbluffend.

XandriaNa het van “Neverworld’s End” afkomstige “Blood on my Hands” ben ik echt om. Dianne beschikt over een geweldige stem, die ook het oudere werk gemakkelijk aan kan.

Soepeltjes beweegt ze zich over het podium en  met haar innemende persoonlijkheid is het voor haar een koud kunstje om het publiek op te zwepen. Die geven gewillig gehoor en er wordt luidkeels meegezongen en geklapt.

Xandria krijgt de handen op elkaar met stevige uitvoeringen van o.a. “Sacrificium”, “Cursed”, het enig uit het Lisa tijdperk stammende “Ravenheart” en afsluiter “Valentine”. Gaaf optreden van een band die stiekem ver kan gaan komen met deze “oude Nightwish” sound. Vooralsnog een koerswijziging die zijn vruchten afwerpt.

ArkonaWanneer het Russische Arkona het podium betreedt in hun dagelijkse kloffie valt dat meteen op. Geen typische Pagan outfit vandaag? De reden blijkt dat deze is kwijtgeraakt op het vliegveld. Dat weerhoudt de band er geenszins van om weer lekker te keer te gaan.

De stevige Pagan Metal dendert over de hoofden van de aanwezigen, die dit prima kunnen waarderen. In het begin is de fluit nauwelijks hoorbaar, maar zodra dat euvel hersteld is komt dat de feestvreugde zeker ten goede. Als daarna ook nog de polka wordt ingezet en de doedelzak tevoorschijn komt is het hek van de dam, helemaal wanneer “Goi, Rode, Goi” wordt ingezet.

Zangeres Masha beweegt zich tot groot genoegen van het publiek als een stuiterbal over het podium zonder aan vocaalkracht te in te boeten. Therion baas Christofer Johnsson speelt ook nog een deuntje mee tijdens dit voortvarende optreden, waar het publiek met volle teugen van geniet.

10 Therion 07 141019 MFVF XII StepixHet festival loopt op zijn een einde: hier en daar zijn wat vermoeide blikken te zien, maar het merendeel kijkt vol verwachting uit naar headliner Therion. Deze band stelt zowel live als op plaat nooit teleur en durft het op beide gebieden aan om nieuwe paden te bewandelen.

De eerste persoonlijke teleurstelling moet ik echter al meteen wegslikken wanneer ik te horen krijg dat Lori Lewis geen deel meer uitmaakt van de tour editie. Zij zal nog wel haar medewerking verlenen aan de rock opera maar “on stage” zal zij node worden gemist. Met haar geweldige stem die alles aankon, fantastische inleving en vrolijke uitstraling was zij toch mijn absolute favoriet.

10 Therion 03 141019 MFVF XII StepixBenieuwd hoe ze dat gaan oplossen want “her shoes are very big to fill”. De band gaat in ieder geval retestrak van start met “Sithra Athra” en ze hebben er zichtbaar veel plezier in.

Het is het laatste optreden van de  Arkona tour door Rusland en China. De heren en dames geven alles om er een geweldig feest van te maken. Al meteen kan iedereen kennis maken met nieuwelinge Sandra Laureano, een uiterst bevallige soprane, die met haar “hooghartige” act en felrode outfit menig hart sneller doet slaan.

Zingen kan ze in ieder geval wel al mist zij de “warmte” van Lori’s stem en beperkt ze zich nog een beetje als “te statisch” in haar rol. Maar dat zal zeker groeien. Omdat Sandra alleen de sopraan gedeelten voor haar rekening neemt wordt de rol van Lori in andere nummers overgenomen door Linnea Vikström of Thomas Vikström. Nee, geen broer en zus maar vader en dochter. Zo krijgt Linnea de solospot in “Raven of Dispersion.

10 Therion 08 141019 MFVF XII StepixNa jaren wordt weer “Lemuria” vertolkt worden door mannelijke vocalen. Beiden halen het echter niet bij de Lori edities; maar onverdienstelijk is het ook niet. Linnea heeft door het vertrek van Lori een grotere rol in het geheel en kwijt zich goed van haar taak.

Altijd in voor wat grappen en grollen geniet zij met volle teugen van de aandacht van het publiek. Masha (Arkona)  mag de rauwe vocalen voor haar rekening nemen in “Typhon” maar dit levert een ongewild hilarisch tafereel op. Masha raast al teksten spuwend over het podium maar horen doen we haar helaas niet.

TherionNiemand valt blijkbaar op dat haar microfoon niet werkt en dat is best sneu. De technische problemen zijn daarmee niet voorbij, zodat de set even stil komt te liggen. Professioneel als altijd lossen de dames en heren dit wel op door een akoustische “Love Of My Live” versie. Dit heeft helaas wel tot gevolg dat de band zich genoodzaakt ziet enkele nummers te schrappen, omdat het tijdschema van 23.00 heilig is.

Er valt dan nog genoeg te genieten van voortreffelijke uitvoeringen van Therion klassiekers. Wanneer bandleider en meesterbrein Christofer Johnsson het publiek vraagt met welk nummer men denkt af te sluiten weet iedereen wat er komen gaat; “To Mega Therion” uiteraard en zowel band als publiek leven zich nog een keer helemaal uit.

Therion heeft al diverse bezettingen gehad, maar levert steevast hoge kwaliteit en is live een waar feest. De veelal ingewikkelde nummers worden vol overgave gebracht door de enthousiaste bandleden en de vocalen zijn toch weer gewoon van uitzonderlijke klasse. De perfecte afsluiter van weer een uiterst geslaagde MFVF editie.

This slideshow requires JavaScript.

 

 

 

 

Stream Of Passion – A War Of Our Own

tekst: Silviapd

Stream Of Passion A War of Our Ownband: Stream Of Passion
titel: A War Of Our Own
genre: progressieve, symfonische metal
release: 18 April 2014
label: PIAS / Rough Trade

Het vierde album van de progressieve band Stream Of Passion is anders tot stand gekomen dan de voorganger “Darker Days” uit 2011.

Na de breuk met het platenlabel brak een tijd aan vol onzekerheid én de bevestiging wat de groep waard is na de oprichting in 2005. Namelijk door crowdfunding hebben fans vierenveertig duizend euro bij elkaar gebracht voor de realisatie van deze CD.

A War Of Our Own’ staat symbool voor dat proces, maar muzikaal is het thema strijd in vele vormen terug te vinden. Marcela Bovio verenigd eigen ervaring met actuele onderwerpen, meer dan op voorgaande albums is het een krachtige samensmelting met de muziek.

Alleen al de bevestiging dat een band tegenwoordig zelfstandig kan opereren (en daarmee de machinerie van een label doet wankelen) betekent een sterkere groep in de toekomst: een nieuwe bron van energie is aangeboord, bij een band die live al explosief en passioneel te werk gaat.

‘Monster’ bevat alles van een karakteristiek Stream Of Passion nummer, alleen meer beknopt. Het album opent zwaar met logge gitaren en massieve strijkers. Veel facetten komen samen, zo worden Engelse- en Spaanse zanglijnen moeiteloos afgewisseld. Toepasselijk bij de tekst, wat over de drugskarteloorlog in Mexico gaat. Na twee minuten wordt de sfeer doorbroken door hoge uithalen om met reuzensprongen naar een symfonisch einde toe te werken.

Alle sterke kanten van de muzikanten worden gebundeld van logge baspartijen door Johan van Stratum tot een complex gitaarspel van Eric Hazebroek duellerend met Stephan Schultz. Progressieve riffs worden moeiteloos afwisselt met gierende loopjes zonder Marcela te overstemmen, een succesvolle formule.

De titletrack ‘A War Of Our Own’ is sterk piano georiënteerd, op een klassieke wijze kabbelt een licht thema door de instrumentatie heen. Als medeschrijver is Anathema pianist Daniel Cardoso betrokken, wat duidelijk verband houdt. Het is zonde hoe de ruimte die de piano oproept, dichtgetimmerd wordt door extreem zware riffs. Dat contrast is hier duidelijk te veel. Producer Joost van den Broek heeft de keuze gemaakt om een zware instrumentatie voorop te stellen.

Bij opvolger ‘The Curse’ is de harmonie meer herstelt, doordat Marcela’s zang hier duidelijker de leidraad vormt en de wisselingen in tempo en begeleiding resulteren in een catchy refrein wat bijblijft. Dit kan wel eens de meest uitgesproken hit worden van deze CD, vergelijkbaar met ‘In The End’ of ‘Collide.’

Op dit album wordt de luisteraar meer uitgedaagd: gelaagdheid en nuanceringen komen na minimaal drie luisterbeurten naar boven, scherpzinnig en overweldigend.

Uitgesproken vernieuwend is ‘Delirio’ waarop jazzachtige drums van Martijn Peters met harmonieuze piano en cello de Spaanse vocalen omlijsten, een rokerige tango oproepend. Het is prachtig hoe de Mexicaanse invloeden een eenheid vormen met de zware bas- en gitaarlijnen.

Earthquake’ is vervolgens dynamisch en staat dichterbij eerdere albums dan het complexere ‘Autophobia’ om terug te keren naar ‘Secrets’ een beladen nummer. Een grote emotie weerklinkt in ‘Don’t Let Go’ waarin Marcela Bovio al haar kunnen uit met voor het eerst een lange gitaarsolo. ‘Out Of The Darkness’ is het passende, explosieve tegenwicht.

Conclusie

In ieder nummer op ‘A War Of Our Own’ doorklinkt de creativiteit en vakmanschap van alle muzikanten. Een eigen weg gaan is doorzetten en dat resulteert in een gepassioneerde en gemotiveerde band, die progressiever en voller klinkt.

Stream Of Passion is een scherpzinnige band, die zich blijft ontwikkelen en de zoektocht is met ieder album weer spannender. Zangeres Marcela Bovio is een buitengewoon getalenteerd, een van de beste zamgeressen Nederland en dat bewijst ze op dit vierde album met gemak.

Neem ‘Delirio’ wat een vernieuwende kant laat zien en de belofte herbergt van een band die nog veel in zijn mars heeft. Karakteristieke nummers als ‘Monster’ en ‘The Curse’  passen bij de energieke, krachtige optredens van de band. Terwijl ‘Secrets’ of ‘For You’ een emotionele en fragiele kant tonen.

Sterker nog dit album zal zeker het succes van debuut ‘The Flame Within’ (2005) overstijgen. Al vraagt het meer geduld om de nummers eigen te maken als luisteraar. Met name omdat meer dan voorheen, complexe lagen nummers soms onoverzichtelijk doen voorkomen in de productie.

Kort gezegd, Stream Of Passion heeft zichzelf alweer overtroffen en op een wijze die alle voorgaande albums teniet doet. Dit is een album die niet alleen iedere metalliefhebber moet luisteren, maar iedereen die van gepassioneerde muziek houdt.

Rating
9.0/10

Tracklist
1. Monster
2. A War Of Our Own
3. The Curse
4. Autophobia
5. Burning Star
6. For You
7. Exile
8. Delirio
9. Earthquake
10. Secrets
11. Don’t Let Go
12. Out Of Darkness
13. The Distance Between Us (bonustrack)

Website
http://www.streamofpassion.com/

Categories: CD reviews Tags:

Stream Of Passion – nieuw album ‘ A War Of Our Own’ uit op 18 april

Stream Of Passion A War of Our Own De Nederlandse progressieve metal band Stream Of Passion brengt op 18 april het nieuwe album ‘A War Of Our Own‘ uit bij Pias, Rough Trade. Dit vijfde album is tot stand gekomen door een internationale crowdfunding campagne via het indiegogo platform.

Binnen enkele weken hebben fans een record van 44.000 euro bij elkaar gebracht door te bieden op bandgerelateerde spullen en diensten. ‘A War Of Our Own‘ is dan ook het resultaat van een strijd die de band voerde om door te kunnen gaan, nadat de group besloten had om het platenlabel te verlaten en een eigen weg te kiezen.

Zangeres en violiste Marcela Bovio: “Zo’n zakelijke impasse heeft invloed op je gemoedstoestand. Het idee voor crowdfunding veranderde alles. Het was hartverwarmend om te zien hoeveel mensen bereid waren ons te steunen en wat ze ervoor over hadden om onze toekomst veilig te stellen. We zijn hierdoor dichterbij onze fans gekomen, zij zijn medeverantwoordelijk voor dit album.”

De rode draad op het album is strijd in allerlei facetten. Van een persoonlijke strijd als ziekte en depressie als ook zakelijk strijd waar de band zelf mee te maken kreeg, maar ook de strijd die in een land woedt. Met name de drugsoorlog in Mexico, het geboorteland van Marcela. Op muzikaal vlak heeft de band hun sound geperfectioneerd door ambitieuzer dan ooit te werk te gaan. ‘A War Of Our Own’ is progressiever en melodieuzer dan ooit, met symfonische elementen en een emotionele lading, overgoten met Latijns-Amerikaans invloeden.

Op 18 april 2014 zal het nieuwe album gepresenteerd worden tijdens de release show in Bibelot, Dordrecht. Waarna een grote Europese tour zal volgen.

Tourdata

08 maart – De Peppel, Zeist (Try Out)
18 april – Bibelot, Dordrecht (CD release show)
01 mei – Melkweg, Amsterdam
02 mei – Effenaar, Eindhoven
05 mei – Bevrijdingsfestival Limburg, Roermond
09 mei – Underground, London, UK
10 mei – Dames of Darkness festival, Birmingham, UK
22 mei – Backstage, Munchen, DE
23 mei – Schwimmbadclub, Heidelberg, DE
24 mei – Komplex, Schuttorf, DE
25 mei – Marx, Hamburg, DE
28 mei – Underground, Keulen, DE
31 mei – K17, Berlin, DE
16 aug – Made of Metal Festival, Hodonin, CH

Meer informatie over de band en kaartverkoop via: http://www.streamofpassion.com/

Categories: News Tags:

Metal Female Voices Fest – clash of the titans on Sunday

text: Silviapd
photo: Monica Duffels

Crimfall MFVF XI 20-10-2013 004 door Monica DuffelsThe second day of Metal Female Voices Fest is the clash of the titans, dramatically said. It’s the day of bombastic voices and dazzling high tones. It isn’t a battle, but that doesn’t mean that people are curious about the outcome of the evening: who can surprise the crowd the most?

It is not often happening that a festival is being too fast, meaning forestall on their own time schedule. It’s nice for a change, but what happens when a fan is walking in and discovers that his favourite band entered the stage fifteen minutes earlier.

It is a matter of choices and the MFVF organisation wants to avoid delay in the end of the evening.

Crimfall MFVF XI 20-10-2013 001 door Monica Duffels

Plenty on time for the evening program, after 17 hours and before that it is quite a heavy list of bands; all of them are non-traditional gothic metal bands. It is all about heavy guitars and screams or grunts in case of Crimfall.

Folk elements are added, something different in compare with the previous band Cadaveria that describes their music as extreme metal. The Italian musicians are hard to describe, because they even use black metal influences; interesting mixture. Frontlady Cadaveria is growling and grunting a lot. That doesn’t mean it is charming or something new.

Finnish band Crimfall is more unique, although I can’t see that grunts from singer Mikko Hakkinen are very original or outstanding either. Maybe it is too early for grunts then.

Helena Haaparanta is a strong woman, giving a powerful and high contrast in their duets. The performance in traditional costumes and make-up are entertaining and the musicians are giving a lot of energy, even when the venue is half-full.

Stream Of Passion MFVF XI 20-10-2013 001 door Monica DuffelsMany international fans are waiting for Stream Of Passion, the Dutch progressive band that recently decided to finance their new album by fond-raising it among fans.

More than the necessary 35.000 euros was collected. During the sound check the clear voice of Marcela Bovio is already practising chromatic scales. Strongly the band opens their set, although the keyboards and bass are pretty loud to sieve the melody lines. Luckily that is solved pretty fast and the balance returns on ‘Collide.’

Many fans are singing along during ‘In The End’ and again it is remarkable how easy Marcela and her men wins the crowd and above all delivering a high quality each time they perform live. Its like a hidden energy source, it feels like they are giving more and developing towards a cosmic explosion.

Stream Of Passion MFVF XI 20-10-2013 007 door Monica DuffelsMarcela Bovio’s voice is unique, that is proven today again because you can’t compare it with someone else; clear high tones, wide range and showing emotions easily. During the set she improvises a bit like on ‘My Leader.’

There is much to discover in that song; catchy guitars, perfect drum flow and it makes the next song ‘Street Spirit’ more convincing, building on that energy level perfectly. New song ‘The Curse’ is darker and more focussed on Eric Hazebroek melody lines. Hard to overlook this band, that is for sure.

Anneke van Giersbergen MFVF XI 20-10-2013 002 door Monica Duffels

Anneke van Giersbergen makes her solo debut this year. Dressed in black perfectly fitting to the atmosphere, also playing her heavier songs. Although her new album ‘Drive’ is more easy listening and singer-songwriter than a gothic album.

‘You Will Never Change’ is catchy, dynamic and performed in a vivid way by Anneke. She is moving a lot on stage, totally creating her own universe. Sometimes she is dreamy, then suddenly smiling at the crowd and talking a lot.

A different sound on MFVF, that is challenging but the packed venue proves that the charismatic singer still has a lot of fans. Many are expecting old material from The Gathering, although it is never played on regular shows. Last year the group had to cancel, so perhaps fans are luckily.

Revamp MFVF XI 20-10-2013 001 door Monica DuffelsPatience, at the very end of the show there is a big surprise; the intro of the biggest hit is set in. It immediately brings back memories as a teenager, because I never heard the song live. It is a once in a lifetime moment to sing along with ‘Strange Machine.’

Also Amanda Sommerville confirms later that evening that the song wasn’t on the regular set. It is a little present from Anneke to the fans and it is much appreciated.

The contrast with Revamp couldn’t be bigger; suddenly there is a band on stage showing massive power. Their new album ‘Wild Card’ is even more progressive and not easy to follow sometimes. They really challenge the fans, by presenting such a heavy set.

There is a lot attention, especially since the confirmation of Floor Jansen being the new frontlady of Nightwish; one of the most famous bands in the gothic metal scene. No doubt that Floor Jansen is an impressive singer, she is capable of unbelievable high melodies as well as low, almost grunting parts. It is about finding a balance between all the elements and that is something what I miss during the Revamp show.

Tarja MFVF XI 20-10-2013 005 door Monica DuffelsIt seems like there are some egos in the band, competing and not giving space to the other. Guitars are rising higher and higher, while drums are accelerating. On top of that a bombastic melodies what makes it complex for the fans.

Reminding me of After Forever; the musicians were also talented, but all together it was sometimes a bit too much as well. It is all about knowing when less is more.The packed venue is shaking, the show unforgettable.

Then the other headliner of the evening is presenting her new album as well. Tarja is back on MFVF and the expectations are high. Tarja Turunen is the diva of the gothic scene with her classical  background.

Tarja MFVF XI 20-10-2013 010 door Monica DuffelsFor the first time I see a woman standing strong, independent and having all the freedom to follow her own dreams. Finally there is no association with Nightwish anymore; Tarja is an own sound. Maybe it took a while but the new songs are showing such a different side of her.

The long set is grabbing the attention; especially Tarja is performing natural and without any hesitation winning the audience in a few seconds. She is warm, sweet and grateful.

It doesn’t matter what she sings, her charisma and band are enough to keep it going. Dynamic drums are mixed with catchy guitars (even old school rock). Cello parts are adding a deeper dimension (there is even a teddybeer sitting on his stand).

Tarja MFVF XI 20-10-2013 009 door Monica DuffelsI was forgotten what a personality Tarja Turunen is, and it moves me seeing her again and having such a good time on stage. The best is kept for the last songs, when Floor Jansen is announced. Tarja calls her ‘my long term friend.’

It results in a beautiful version of ‘Over The Hills And Far Away.’ It’s one of those songs that made me interested in gothic metal in the first place, and really something special. A perfect ending of such a dynamic festival day, sadly it goes by too fast this time.

There are still many surprises on MFVF; again the duets made it unforgettable.

This slideshow requires JavaScript.

Stream Of Passion – nieuwe cd via Indiegogo financiering

Stream Of Passion 16maart2012 Tilburg 2 - door Ton van Moll

De Nederlandse rockband Stream of Passion heeft besloten om hun nieuwe cd te financieren via crowdfunding. Daarvoor is een internationale campagne opgezet via het Indiegogo-platform.

Daar kunnen fans unieke bandgerelateerde spullen kunnen kopen om zo het beoogde bedrag van vijfentwintigduizend euro bij elkaar te krijgen.

Dit kan variëren van een download, de cd of een merchandise pakket tot een rol in de nieuwe videoclip, een jurk of viool van zangeres Marcela Bovio, een muziekles van één van de bandleden, of een BBQ met optreden van de band.

Bassist Johan van Stratum licht de reden van dit besluit toe: “De tijden veranderen, dus ook het maken van muziek en de consumptie door de luisteraars. Door het heft in eigen hand te nemen, hebben bands meer vrijheid en kunnen de fans direct bij de bron hun favoriete bands steunen en muziek kopen. Stream of Passion bestaat uit

muziekliefhebbers die zelf muziek zijn gaan maken. En dan wel de muziek die we zelf willen horen en te gek vinden. Deze campagne geeft ons de kans om dit te blijven doen, geheel zonder restricties.”   

De afgelopen acht jaar heeft Stream of Passion drie studioalbums, en een live-cd-dvd uitgebracht via platenlabels als Sony Music en Napalm Records. Daarnaast tourt de band al jaren de wereld over, waaronder in Europa, Canada en Mexico.

Spelend met bands als Epica, Sirenia, Leaves’ Eyes en Xandria. In het najaar staan er een aantal Nederlandse shows gepland, naast twee optredens in Rusland en op het Metal Female Voices Fest in België.

Tourdata

06 september – P60, Amstelveen
07 september – Atak, Enschede
13 september – Tivoli Spiegelbar, Utrecht (speciale akoestische show)
20 september – Pipl Club, Moskou (Rusland)
21 september – Avrora Club, St Petersburg (Rusland)
20 oktober – Metal Female Voices Fest, Wieze (België)
27 december – Tivoli De Helling, Utrecht (speciale jaarlijkse show met gasten)

Informatie over het project: http://igg.me/at/streamofpassion

Voor meer info over Stream of Passion: www.streamofpassion.com       

Categories: News Tags:

Metal Female Voices Fest – Tarja Turunen, Serenity and Stream Of Passion confirmed

Stream Of Passion 16maart2012 Tilburg 1 - door Ton van Moll

The first bands for Metal Female Voices Fest 2013 are revealed. On the eleventh edition some familiar gothic metal musicians from all over the world will perform in Wieze, Belgium.

On 18,19, 20 October artists like Tarja TurunenSerenity, Imperia, Visions Of Atlantis, Victorians are confirmed. From the Netherlands  Stream Of Passion and Anneke  van Griesbergen are representative.

Since the 21th of February there is a special Winter Offer from the organization. Also in the Dutch Primera shops, and as well in Belgium. Then a ticket for the MFVF costs 60,00 euro for a 3-days eticket. More information on the website here.

Also are soon the limtied gold en VIP tickets available. More about the festival and bands on: http://www.metalfemalevoicesfest.be/home.html

 

Stream of Passion – wederzijds respect tijdens een bijzondere jaarafsluiting in Tivoli

tekst: Gerianne Meijer
foto’s: Monica Duffels


Tivoli 28-12-2012 Stream Of Passion 007 door Monica Duffels
De Nederlandse symfonische metalband Stream of Passion heeft een druk jaar gehad: door Europa reizend als voorprogramma van Epica en begonnen met het schrijven van een nieuw album.

Vlak voor de jaarwisseling heeft de band nog wat in petto: een speciale eindejaarsshow in Tivoli De Helling. Officieel genaamd ‘A winter evening with Stream of Passion, part 2’ belooft het, net als vorig jaar, een bijzondere avond te worden vol gastmuzikanten en verrassende nummers.

Nadat de deuren geopend zijn stroomt de zaal gestaag vol met een divers publiek. Als de band (pas) om negen uur start, staat iedereen hutje mutje. Geen wonder, want het optreden is uitverkocht. Toetsenist Jeffrey Revet mag de avond openen en wordt snel aangevuld door de rest van de band die ‘Spellbound’ inzet.

Tivoli 28-12-2012 Stream Of Passion 008 door Monica DuffelsDe eerste gastmuzikant is meteen al zichtbaar: Ben Mathot (Ayreon) die met zijn viool de band extra ondersteunt. Zijn viool is goed te horen, maar de bas lijkt in eerste instantie erg te overheersen. Het applaus is nog wat matig, maar frontvrouw Marcela Bovio weet bij het oudgediende ‘Passion’ wel het publiek op te zwepen.

Haar perfecte hoge stem en de subtiele bewegingen lijken te betoveren. Na afloop is het publiek dan ook enthousiaster. Ook bassist Johan van Stratum ademt muzikaliteit met zijn performance en expressie, wat prachtig is om te zien.

Tivoli 28-12-2012 Stream Of Passion 006 door Monica DuffelsHet rustige ‘When You Hurt Me The Most’ is een van de emotionele hoogtepunten van de avond. Het nummer laat zien hoe goed Bovio emotie kan overbrengen in zowel stem als uitstraling en het publiek kijkt geboeid toe.

Marcela kondigt vervolgens aan dat het volgende nummer ‘Out In The Real World’ een verzoekje is van een fan. Gedurende de avond volgt er nog een verzoek. Het is erg mooi om te zien hoe dicht de band bij haar fans staat.

Het is duidelijk te merken dat de band de steun van de fans erg waardeert en zo ontstaat een sfeer van wederzijds respect die gedurende de avond alleen maar groeit.

De eerste cover van de avond is er een die de band vaak speelt, namelijk ‘Street Spirit’ van Radiohead. De  band heeft het nummer prachtig naar eigen hand gezet en het is duidelijk een favoriet van zowel band als de muzikanten.

Marcela’s hoge uithalen blijven verbazen en de blauwe laserlichten geven een donkere sfeer die goed past bij dit zwaarmoedige nummer. Tegen het eind gaat gitarist Eric Hazebroek helemaal los door zijn gitaar in zijn nek te gooien. Het is lastig voor te stellen dat dit nummer ooit uit de setlist zal verdwijnen.

Tivoli 28-12-2012 Stream Of Passion 013 door Monica DuffelsDat het volgende nummer bijzonder wordt, blijkt wel als Marcela Bovio haar korset afdoet om zodoende zo goed mogelijk te kunnen ademen. Stream of Passion wil wat klassieks laten zien en doet dat in de vorm van ‘Summertime’ van George Gershwin.

Het siert de zangeres enorm dat ze ter plekke op het podium nog even opwarmt. De aria wordt vervolgens prachtig vertolkt en het publiek luistert muisstil om bij het eind meteen in applaus uit te barsten.

Helaas krijgen we hierna te horen dat een van de gastmuzikanten, Daniël de Jongh van Textures deze avond niet aanwezig kan zijn vanwege een auto-ongeluk. Na ons ervan verzekerd te hebben dat hij wel in orde is, zetten ze alsnog ‘Awake’ in.

Tivoli 28-12-2012 Stream Of Passion 009 door Monica DuffelsHet nummer van bovengenoemde band komt goed naar voren en wordt rustig gehouden door de viool van Ben en de akoestische gitaar van Eric. De stem van Marcela past ook in deze andere stijl goed en deze vertolking maakt me nieuwsgierig naar het origineel.

All I Know’ wordt vervolgens ondersteund door Marjan Welman, de zangeres van Autumn. Haar tweede stem voegt nog meer emotie toe aan het nummer, maar het lijkt ingekort. Dat had best langer mogen duren!

Met ‘My Curse’ wordt een gloednieuw nummer gespeeld. Het lijkt een typisch Stream of Passion nummer met een begin vol gitaar, bas en stevige drums van Martijn Peters en schone vocalen er overheen gelegd. Het refrein is pakkend en er is genoeg ruimte om het publiek op te zwepen. De band lijkt hierin duidelijk plezier te hebben en dat belooft wat voor het nieuwe album.

Tivoli 28-12-2012 Stream Of Passion 012 door Monica DuffelsBij ‘Calliopea’ en cover ‘When The Levee Breaks’ mag Marjan het podium weer delen met deze energieke band. Het laatsgenoemde nummer is geschreven door Kansas Joe McCoy en Memphis Minnie, maar is gecoverd door Led Zeppelin. Het nummer wordt opgedragen aan iedereen die altijd ver reist om de band te zien en dat valt goed bij de zaal.

Ook op het podium straalt het plezier van alle leden af. Beide zangeressen laten hun vocale kracht zien in uithalen en de knuffel tussen de dames op het eind bezegelt een leuk gastoptreden.

Helaas is Jelle Schrooten van Face Tomorrow minder goed voorbereid. Hij maakt af en toe gebruik van een spiekbriefje en zijn optreden komt wat introvert over. Het publiek slikt de interessante vertolking van ‘New Born’ van Muse als zoete koek en het moet gezegd dat met Marcela op de achtergrondzang dit best een bijzonder geheel is. ‘Deceiver’ brengt hij met passie, maar toch komt het niet goed van de grond.

Tivoli 28-12-2012 Stream Of Passion 014 door Monica DuffelsMy Leader’ is daarentegen een van de krakers van de avond. Als Charlotte Wessels van Delain voor dit nummer het podium betreedt stijgt er flink gejuich op. De zangeres doet haar best en haar contrasterende stem werkt wel samen met die van Bovio, maar ze haalt haar kracht niet. De rest van de band kolkt energiek om de twee zangeressen heen en zo wordt dit een geslaagde vertolking.

Als vervolgens Damian Wilson (Ayreon, Maiden United) opkomt krijgt hij het grootste applaus van alle gastmuzikanten. Dit is niet verwonderlijk, want de innemende man heeft een charmante verschijning op het podium en kletst vrolijk de overgang aan elkaar.

Tivoli 28-12-2012 Stream Of Passion 020 door Monica DuffelsHij mag vervolgens zijn eigen ‘When I Leave This Land’ ten gehore brengen. Dit doet hij netjes en de band laat hem een beetje de show stelen. Marcala, die de achtergrondvocalen verzorgt, straalt en zingt zelfs mee als de microfoon niet aan haar mond staat.

Met de Iron Maiden cover ‘The Trooper’ gaat ‘de Damian Wilson show’ nog even door, maar het moet gezegd: hij beschikt over een geweldige stem. Het publiek vind het geweldig en er gaan veel handen omhoog.

Met de Ayreon cover ‘Into the Black Hole’ komt Charlotte Wessels het feestje compleet maken. Wederom verzorgt Damian de hoofdvocalen, maar er is hier ook genoeg ruimte voor de twee dames. Marcela kan haar viool ook nog even laten gelden en ook gitarist Stephan Schultz krijgt zijn moment in de spotlights.

Tivoli 28-12-2012 Stream Of Passion 016 door Monica DuffelsVoordat afsluiter ‘In The End’ gestart wordt, volgen een hoop bedankjes van Marcela aan de band, crew en fans. Het melodische nummer laat nog een keer de typische energie van de band zien en het publiek doet enthousiast mee.

Als voor de buiging alle gastmuzikanten nogmaals terugkomen ontstaat een onvoorziene situatie: Damian krijgt Charlotte zover dat ze gaan stage-diven en de dame en heer gooien zich met succes in het publiek!

Het gebaar staat haast symbool voor deze avond: Stream of Passion weet dat hun fans ze altijd zullen ‘vangen’ als dat nodig is en hebben daarom door middel van deze show een mooi bedankje gecreëerd. Deze band verdient respect en heeft dat gekregen door middel van een uitverkochte zaal. Vervolgens hebben ze dit respect teruggegeven aan de fans dooreen memorabele show te geven. Tot volgend jaar!

This slideshow requires JavaScript.