Paaspop – zestien nieuwe bands, waaronder Triggerfinger en Within Temptation

Paaspop vindt traditioneel tijdens het Paasweekend plaats. Zestien nieuwe bands zijn inmiddels bekend. In 2012 is dat festijn op vrijdag 6 april tot en met zondag 8 april op terrein De Molenheide in Schijndel.

Bands

Within Temptation, Triggerfinger, Chris Liebing, Gers Pardoel, Heideroosjes, Steve Rachmad, Gomes, Emalkay, Klaas van der Eerden, Hardwell, La Fuente feat. MC Gee, R3hab, Bassjackers, Candybar Planet, Vanderbuyst en Pulled Apart By Horses. Golden Earring, Selah Sue, Racoon, Rowwen Hèze, De Dijk, Accept, Korpiklaani, Textures, The Inspector Cluzo & The FB’s Horns, Hell (UK), Leon van der Zanden, The Pine Box Boys, Crazy Piano’s, Kane, Guus Meeuwis & Band, Karma To Burn, The Flowfabriek, Will and the People, Nobody Beats The Drum 333″, Bingo Players, Funkerman, Erick E en Finntroll.

Méér nieuwe namen voor de elf podia die Paaspop in 2012 opnieuw telt, volgen spoedig. Informatie over alle bevestigde acts staan op de website.

Oi!-stage

Paaspop heeft met DJ Gomes een zeer gerespecteerde dubstep-artiest binnengehaald die de komende festivaleditie  de nieuwe Oi!-stage zal komen hosten en daar tevens zelf twee dagen als DJ optreedt. Ook dubstepgrootheid Emalkay is inmiddels bevestigd voor deze Oi!-stage. Oi! staat aan het voorfront van de dubstep en is altijd de eerste om nieuwe frisse namen te programmeren en tegelijk toegankelijk te blijven.

In 2011 kregen creatieve geesten de kans om een heus eigen “Paaspop-stukje” op het terrein te verwezenlijken door het indienen van een origineel plan. Vanaf 3 januari 2012 zijn nieuwe creative creatures welkom om zich in te schrijven. Vanaf die datum beoordeelt een speciaal Join Us!-team de eerste inschrijvingen. Op de website staat uitgebreide info over dit project en vanaf 3 januari is daar dus ook een Join Us!-inschrijvingsformulier te vinden.

Voorverkoop

De Early Bird-actie die op 10 december begon en waarbij bezoekers hun ticket voor een gereduceerde prijs kunnen kopen duurt tot en met 7 januari 2012, daarna begint de reguliere voorverkoop.

Website Paaspop: http://www.paaspop.nl/

Triggerfinger – zorgt voor stijlvol jubileum van 013

tekst: Dennis van der Maden
foto’s: Marc de Jong

De heren van Kin Kobra lopen zelfverzekerd het podium van 013 in Tilburg op om het dak er vanaf te rocken. Het voorprogramma verwachtte waarschijnlijk echter niet zo’n stroef publiek.

De zanger in zijn motorjack, leren broek en zonnebril begint enthousiast te zingen. De band zet stevige rock in, maar de zaal blijft onberoerd. De gitarist speelt goede solo’s daar ligt het niet aan.

Ook de drummer zet het ene strakke ritme na het andere in. De zanger rent en springt op het podium, maar het mocht niet baten. Het publiek komt echt alleen voor Triggerfinger.

Bij de Belgen van Drums Are For Parade gaat vanaf de eerste minuut hetzelfde proces van gang. De stevige frontman van de band krijgt het publiek ook niet los. Zijn baard en paardenstaart maken hem wel tot een opvallende verschijning.

De driekoppige band speelt melodische, alternatieve hardrock met geweldig gitaargeluid. Één nummer wordt gespeeld met een saxofonist. Mooie saxofoon solo’s klinken door de boxen, maar de gitaren komen er regelmatig overheen. Na veertig minuten steenhard te hebben gerockt, keert de band zich terug in de kleedkamers.

Onder veel lawaai komt Triggerfinger het podium op. Frontman Ruben Block in een blauw pak met een lichtblauw overhemd en zwarte glimmende leren schoenen die hij later ‘James Browne-schoenen’ noemt.

Drummer Mario Goossens gaat in zijn roodwitte pak achter het drumstel zitten dat ver naar voren gezet is, zodat de drie heren naast elkaar staan.

Monsieur Paul loopt rustig in zijn zwarte pak richting zijn basgitaar met een zonnebril op zijn kale hoofd en een thermoskan vol koffie in zijn hand. De show begint keihard met het nummer I’m Coming For You. De sfeer zit er dan ook direct goed in.

Na een paar nummer ebt de sfeer geleidelijk een beetje weg. Vooral het nummer ‘Love Lost In Love’ lijkt niet heel erg geliefd te zijn bij de fans. Gelukkig zetten de Vlamingen daarna het technische bluesrocknummer ‘All This Dancin’ Around’ in.

Het bekende nummer met de karakteristieke bluesintro brengt een hoop los in de zaal. Vanaf dit moment waant het optreden zich in een stijgende lijn en lijkt het onbreekbaar. ‘First Taste’, een van de eerste hits van Triggerfinger, is de energieke opvolger.

Intussen zijn er voor het podium enkele moshpits ontstaan, waarin het publiek wild tegen elkaar aanspringt. Dit wordt niet minder bij het laatste nummer ‘Is It’, dat stijlvol en explosief wordt gespeeld door het drietal.

Na een korte break komen de rockers terug voor een toegift. Deze begint rustig maar mondt wederom uit in een eruptie van gitaar- en drumgeweld. Goossens krijgt aan het einde van de toegift de aandacht met een lange, hevige drumsolo.

Met een diepe buiging verlaten ze het podium. De lichten gaan echter nog niet aan. Na een minuut of twee komen ze een voor een weer het podium op om nog twee nummers te spelen. Vol passie wordt het ‘experiment’ ingezet. Het laatste nummer is namelijk een cover van Eurythmics.

‘Sweet Dreams’ heeft Ruben Block gecoverd voor de recordings van De Wereld Draait Door. Nu speelt hij het met zijn band. Goossens drumt niet tijdens dit nummer, maar is aan het beatboxen geslagen. Het publiek waardeert deze performance en zingt het nummer uit volle borst mee.

Een onverwachte, maar bijzondere afsluiting van een mooie jubileumdag van het dertien-jarige 013. Op 13 november met de 13-letterige band Triggerfinger.

 

Meer foto’s:
 

 

Triggerfinger – All This Dancin’ Around

tekst: Dennis van der Maden

band: Triggerfinger
titel: All This Dancin’ Around
genre: Rock
release datum: 16 november 2010
label: Excelsior Recordings

Twee jaar na hun tweede album ‘What Grabs Ya’ kwam Triggerfinger in november 2010 met ‘All This Dancin’ Around’. De band is erg geliefd als live-act, maar het studiowerk wordt nog niet altijd even goed gewaardeerd. Tot voor kort in ieder geval. Dit is een plaat die de kracht van de Vlaamse rockers naar een hoog niveau tilt.

Het album begint al direct steengoed met het gelijknamige nummer ‘All This Dancin’ Around’. Het intro is de perfecte inleider voor een stevig rock album.

Frontman Ruben Block speelt een Led Zeppelin-achtige bluesrock gitaarrif en zingt uitdagend ‘all this dancin’ around again, will it tame the demon inside us’. Later worden ook de drums en de bas ingezet en komt alle energie los.

In het refrein wordt de kracht van de band naar een hoger level getild. De stevige drumritmes en gitaarriffs met een simpele tekst, die de adrenaline laat opkomen, om keihard mee te brullen. Een perfect nummer voor de live optredens. Hetgeen de band bekend om staat: explosieve optredens waar het dak vanaf gaat.

Met het tweede nummer,‘Let It Ride’, levert de band ook een ideale live-song af. Lekkere ‘distortion’ op de gitaar van Block, een geniale basrif van ‘Monsieur Paul’ en wederom stevig drumwerk van Mario Goossens. De nummers doen denken aan bands als Led Zeppelin en Soundgarden maar de band heeft altijd een eigen sfeer in zijn muziek.

Zo ook bij ‘I’m Coming For You’. Waarbij de adrenaline zodanig door de aderen giert, dat blijven zitten geen optie is. Er staat niet alleen headbang rock’nroll op de plaat, die in Los Angeles opgenomen is. Zo zijn ‘Love Lost In Love’, ‘All Night Long’, ‘Without A Sound´ en ‘My Baby’s Got A Gun’ doordachte ballades met melodieuze bluesrock.

Voornamelijk het laatst genoemde nummer is bijzonder. Een acht minuten durend nummer, dat heel rustig begint en tegen het einde uitmondt in een eruptie van gitaar- en drumgeweld.

Conclusie
Met deze plaat staat de toekomst van de Vlaamse band als een huis. De hardst rockende band van Antwerpen is op weg om een van de grootste rockbands van de Benelux te worden. Chapeau Triggerfinger!

Rating
8/10

Noot van de redactie
Deze cd review is gekoppeld aan het live verslag van Triggerfinger in 013, Tilburg afgelopen week. Vandaar de verlate bespreking van dit album.

Website
 http://www.triggerfinger.net/

Zwarte Cross 2010 (dag 1) – Goat los vol enthousiasme

Tekst: Silvia Deurwaarder
Foto’s: Monica Duffels

Het was even de adem inhouden of vrijdag alles wel van start zou gaan, zo na het noodweer. Dankzij de inzet van 200 naar 315 vrijwilligers, is de opbouw op tijd klaar.

Helaas is de megatent er niet, maar verder ziet het terrein er perfect uit. Met steun van omliggende boeren en bedrijven die samen met de organisatie Feestfabriek, doorwerkt om op tijd de deuren te openen. Respect voor alle inzet, om deze editie tot een succes te maken!
Hoogtepunt van de eerste dag, vrijdag 16 juli in Lichtenvoorde, is natuurlijk opener Normaal zoals het hoort, maar zeker ook de hoeveelheid grote namen. Een rustige dag, maar schijn bedriegt. Het gaat stevig los op de cross baan en niet te vergeten de camping, die al weken van tevoren is uitverkocht. De Zwarte Cross is een unieke ervaring, elk jaar weer en dat zegt wel genoeg waarom het zo gigantisch populair is. Waar je ook loopt, er valt altijd wel iets te ontdekken.

Triggerfinger op het hoofdpodium is een goede binnenkomer, al is het wat koud en grijs er is toch een hoop volk vooraan. De zanger noemt ons een dapper volk om het weer te trotseren. Dan barsten de rammende drums los, en schiet de rauwe rock in een versnelling, met hier en daar een hoge uithaal. De hele show werkt aanstekelijk, goed gedaan van onze zuiderburen.

Volbeat pakt dit jaar groots uit, met een enorme lichtshow en veel rook. Elvis klinkt uit de speakers tijdens de opbouw, maar wanneer de band in vol ornaat het podium betreedt gaan de remmen los: niet voor niets een geduchte tegenhanger van Metallica. Met de rauwe stem van Michael Poulsen, zware drums en groovy gitaren schudden ze iedereen wel wakker. De Denen hebben een unieke mix tussen rock, country en stevige metal. Rebel Monster swingt en is toch toegankelijk.

Terwijl het een stuk steviger aan toe gaat tijdens Caroline Leaving . Een hommage aan Dio en Johny Cash tijdens Sad Mans Tongue, luid meegezongen door de massa. Het uitzinnige publiek wordt getrakteerd op een nieuwe song (album verwacht in september) Fallen vol zware gitaren, en mooie zuivere uithalen van Poulsen. Indrukwekkend hoe makkelijk die frontmane de mensen meekrijgt. Een bijzondere stem dat zeker.Er wordt met bier gesmeten en het succes slaat zeker aan. Een knallende show, vol rock n roll!

Op de Metalweide wordt het duuster, gelukkig maar want dat past perfect bij de Britten van My Dying Bridemet doom metal van de bovenste plank. Fall With Me zet in met een zangerige viool, het doet je hartslag meteen vertragen.

Een serene rust daalt neer wanneer de donkere stem van Aaron je omringt. Daar staat de kleine man, gekleed in een sombere zwarte jas afgekleed met witte manchetten. Helaas is de bas wel overstemmend, maar tijdens Alexandria trekt vooral de gitarist Andrew de aandacht.

Hij is de enige die veel beweegt, de rest houdt zich afzijdig om alle ruimte te geven aan de stem, opgaand in de muziek en intens lijdend. Aaron beweegt soms heen en weer wiegend, een hand grijpend in de lucht, besmeurd met nep bloed. Hij gaat intens op in de muziek. De band viert haar twintig jarig bestaan, de eerste song waar het ooit mee begon Vast Choirs is wel een groot contrast met Turn Loose The Swans , veel rauwer bijna black metal-achtig door de zware, logge melodie en onverwacht schelle grunts.

Toch verslapt de aandacht geen moment, geboeid naar wat er gaat volgen. Wanneer het laatste nummerThe Cry Of Mankind langzaam wegsterft, is het alsof je wakker wordt uit een hypnose, verfrist en helemaal niet zo somber. Het is gewoon intens mooie muziek, zonder zware bijbedoelingen. Een indrukwekkende show vol passie en het is duidelijk dat deze band nog aan de top van zijn genre staat.

Een onverwachte afsluiter van deze eerste Zwarte Cross dag, maar dat belooft meer voor komende dagen, want de toon is gezet: dit festival brengt een unicum aan bands samen die je anders nergens ziet deze zomer!

Met dank aan: de organisatie van de Feestfabriek BV, pers opvang en alle vrijwilligers voor de inzet.