Home > Concerts > Tori Amos – toont grote veelzijdigheid in volle Heineken Music Hall

Tori Amos – toont grote veelzijdigheid in volle Heineken Music Hall

Tekst: Silvia Deurwaarder
Foto’s: Stephan Mehrer

Bomvolle treinen, fluroriserende broeken en roze cowboy-hoeden: Tori Amos en ‘De Toppers’ (Gerard Joling, René Froger en Gordon) treden tegelijk op in Amsterdam. Al verkopen de laatste drie keer een Arena uit en zangeres Tori Amos ‘slechts’ een Heineken Music Hall tijdens haar wereldtour.

Met haar nieuwe plaat “American Doll Posse” heeft de roodharige zangeres zich weer helemaal op de kaart gezet. Al eerder deed ze Nederland aan: ze speelde een aantal nieuwe nummers in de radioshow ‘Spijkers Met Koppen’ ( VARA – Felix Meurders) in een café te Utrecht. Een goede warmloper, het was dan ook weken uitkijken naar deze show.

Klokslag acht uur betreedt Seth Lakeman het podium. De naam suggereert een jongen met gitaar, maar de verrassing is compleet als vier bandleden met gitaren, fluit,viool en cello op een rij vooraan het podium vullen. Zanger Seth kondigd zijn repetoire aan als ‘marching songs’ maar als een snelle viool en stevige drum de boventoon voeren, wordt het toch echt een Iers volksliedje.

Voeg daarbij de warme stem van Seth en eigenlijk is het perfecte voorprogramma gevonden. Hij weet de aandacht van het publiek prima vast te houden, wat lastig is als zijnde een support act. Iedereen vermaakt zich op het dansbare openingsnummer.

Dat de band ook een andere kant heeft, blijkt uit het tweede nummer: ingetogen en haast fragiel klinkt het wanneer een citar de cello vervangt. Seth heeft een veelzijdige warme stem: eigenlijk moet je de ogen sluiten als hij speelt, dan pas hoor je de warmte en details. Tempo komt weer wanneer de gitaren en viool gaan tokkelen, het ritme werkt aanstekelijk en met de cynische teksten weet Seth Lakeman het publiek te boeien.

Zoals bij ‘Rase To Be King’ een opzwepend deuntje van het nieuwe album, wat uitkomt in augustus. Seth sluit helemaal alleen af met alleen een viool: zijn zang lijkt één te worden met de warme tonen. Hij weet daarmee een intieme sfeer te creëren en iedereen met een speciaal gevoel achter te laten. Zeker een band om in de gaten te houden!

Een wit doorschijnend gordijn versmalt het podium en zorgt voor een huiskamer sfeer. In het midden de bekende zwarte vleugel, geflankeerd door een piano en orgel. Het is de donkerharige Pip die de show opent: één van de vijf personages op het nieuwe album. Ze heeft zelfs haar eigen weblog: http://pipolitics.livejournal.com/. Zij staat voor Athene (ExpiraTORIal), een sterke vrouw. Tori Amos zegt over haar: “Pip, die een strijder is in hart en nieren, gaat de confrontatie aan en soms is het explosief, maar ik hou echt van haar energie en haar losse houding ten opzichte van rubber”.

Gekleed in een zwarte latex legging met kobalt blauwejurk knalt Pip meteen het podium af. ‘Teenage Hustling’is de heftige opener: met rocky gitaren en een rauw stemgeluid. Leuk detail is het handje om de microfoon die pratende mondjes nadoet: Pip is direct, gebogen over de vleugel en opeens liggend op haar knieën: haar handen omhoog, biddend en een boedischtische groet brengend, ogen gesloten.

Fragiel is het tijdens ‘Smokey Joe’ en het vuur laait weer op bij ‘Body And Soul’: een pittig nummer met stevige gitaar, drum en boven de piano met een zangeres die het uit haar tenen laat komen. Op het gordijn verschijnen sterretjes, om de sfeer compleet te maken.

Pip verdwijnt, en Tori komt terug met een knalrode pruik en glitterjurk: ‘Big Wheel’ de single van de nieuwe plaat wordt gespeeld: hier is goed het verschil tussen live en cd te horen. Ze klinkt stukken rauwer en improviseert wat met haar stem. Zelfs het orgeltje komt tussen de overige klanken door. De samples worden live ingezet door de bassist: zo krijgt ook dat een live-element.

Spring Haze’ en ‘Cornflake Girl’ worden met geklap ontvangen. Tori is in trance en weet de nummers naadloos over te lopen. Spelend op twee piano’s tegelijkertijd op haar eigen typische manier voorover gebogen. De band houdt zich op de achtergrond, alles draait om haar. Tori voert je mee op haar reis en ze neemt er alle tijd voor.

Halverwege is het tijd voor de ‘T & Bö’ set: Tori en haar piano. Ze maakt voor het eerst echt contact met het publiek. Ze praat met het publiek en begint te zingen over haar nieuwe piano, die nog nooit buiten de UK is geweest. Ze maakt een grapje over Heineken en gaat moeiteloos over op ‘Flying Dutchman.’

Kippenvel is het tijdens ‘Winter’ waar haar stem zo verweven is met de vleugel: zelfs de allerhoogste- en laagste toetsen op de piano klinken elegant en zuiver als Tori ze aanslaat. De zangeres zit helemaal in haar show en lijkt zich niet echt bewust van de massa.

De band komt terug bij ‘Fathers Son’ een Tori nummer van de laatste plaat, die veel raakvlakken heeft met haar debut ‘Little Earthquakers. Het podium staat wisselend in rode, blauwe en paars licht: sfeervol en laat het publiek zo steeds verrassen. Tori is niet erg beweeglijk, maar weet toch twee uur iedereen te boeien, omdat ze zo puur is en oprecht haar show neerzet.

Ze verzamelt de muzikanten buigt en verdwijnt voor de eerste maal. Om voor de eerste toegift terug te komen. Staand met haar rug naar het publiek, als een groen silouet, de spanning opbouwend voor ‘Precious Things’ waar haar handen over de toetsen vliegen.

Alles staat in gouden gloed tijdens ‘Bouncing Clouds’ waar de hele zaal ritmisch begint mee te klappen. Het publiek was tot dan toe vrij statisch, maar komt nu eindelijk los. Een vrolijk pittig nummer die zo de veelzijdigheid van Tori laat zien. Ze kan alles: rocky, rauw, fragiel en zacht zijn.

De climax is bereikt bij ‘Hey Jupiter’ waar Tori een enkele orgelversie laat klinken: fragiel, met de ogen dicht, alleen en bijna een spiritueel moment. Haar dankwoord dat het een mooie avond was. Fragiel, rustig en ingetogen, maar met zo veel gevoel. Het is haar wederom gelukt om iedereen kippenvel te bezorgen. Haar teksten zijn een les, haar melodie eerlijk en oprecht. Deze zangeres heeft alles al bereikt, maar ontwikkelt zich nog steeds en blijft verrassen.

Met of zonder glam outfit (ze deed denken aan de echte oprechte versie van Cher) Tori blijft uniek en oprecht. Alles wat ze doet is perfect en straalt haar passie uit. Het is een eer om haar weer op Nederlandse bodem te hebben, daar kunnen zelfs de Toppers niet tegenop!

Dank aan; Universal Music 2007






Categories: Concerts Tags:
  1. No comments yet.
  1. No trackbacks yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: