Home > CD reviews > Sons Of Seasons – Magnisphyricon

Sons Of Seasons – Magnisphyricon

tekst: Gerianne Meijer

band: Sons of Seasons
album: Magnisphyricon
genre: melodic – symphonic metal
release: 5 april 2011
label: Napalm Records

Magnisphyricon’ is het tweede album van Sons of Seasons, de band opgericht door toetsenist Oliver Palotai (Kamelot, Doro). Aangezien ik een grote fan ben van Kamelot was ik natuurlijk erg nieuwsgierig naar deze band.

Het eerste album ‘Gods of Vermin’ was aardig, maar lag niet helemaal in mijn straatje. Ik ben benieuwd naar de opvolger!

Opener ‘Temperance’ laat meteen de kracht van de band horen: de toetsen van Oliver Palotai. De intro bevat een onheilspellende pianomelodie en een koor. Dit zorgt voor bombast en een meeslepende sfeer. Opvolger ‘Bubonic Waltz’ zet deze toon voort.

Het nummer start met bombastische arrangementen, gevolgd door raggende gitaren en snelle drums. Als de wat hese, rauwe zang van Henning Basse start is het plaatje compleet. Met dit nummer haalt de band meteen alles uit de kast: orgelklanken, solo’s, koren, gefluister en akoestische gitaren, alles komt voorbij.  Dit zorgt er wel voor dat er meerdere luisterbeurten nodig zijn om het nummer echt op waarde te schatten.

Sanctuary’ bevat een hele vette bas intro (Jürgen Steinmetz) en een opzwepende pianomelodie. Voeg daar de heerlijke gastvocalen van onze aller Simone  Simons (Epica) aan toe en je hebt een prachtig pakkend nummer. Enig minpuntje is dat haar vocalen in het refrein naar de achtergrond verdwijnen, maar de lange instrumentale bridge maakt een hoop goed.

Een van de beste nummers op het album is ‘Casus Belli I: Guilt’s Mirror.’ Dit nummer is heerlijk duister. Het heeft een onheilspellende intro opgevolgd door een donkere muur van gitaar, bas en piano. Ook de harde zang sluit aan op de sfeer, op een gegeven moment hoor ik zelfs wat grunts. Dit is een nummer die je echt op het puntje van je stoel houdt, steeds gebeurt er weer iets onverwachts, fijn!

Ook ‘Lilith’ is een erg lekker nummer. Het begint met een zachte piano, die langzaam opbouwt. De zang is erg goed en doet me eigenlijk denken aan een kruising tussen Marco Hietala (Nightwish, Tarot) en Roy Khan (Kamelot). Op een gegeven moment wordt de zang erg bruut en komen de grunts terug. Het album gaat een aantal nummers zo door. Veel raggende gitaren, rauwe zang en verrassende elementen er tussendoor.

Afsluiter ‘Yesteryears’ is dan ook erg verrassend. Dit nummer heeft een rustige, lieflijke piano en mooie ingetogen zang. Dit gaat het hele nummer zo door, met tegen het eind een verwarde pianosolo die  veel sfeer geeft. Het siert de band dat ze het nummer breekbaar laten, zonder uit te pakken met violen of gitaren.

Conclusie
Al met al is ‘Magnisphyricon’ een zeer degelijk  symfonisch metal album, met als middelpunt het pianospel van Palotai en de zang van Basse. De rest van de band vult dit prima aan. De raggende gitaren en heerlijke solo’s van Pepe Pierez en de bombastische drums van Daniel Schild, alles klopt. Minpunten zijn naar mijn idee de vele overgangen en de lengte van sommige nummers. Maar dit neemt niet weg dat het album lekker weg luistert.  Zeker een aanrader voor fans van het genre!

Rating
8/10

Website
http://www.sonsofseasons.com/ 

Categories: CD reviews Tags:
  1. No comments yet.
  1. No trackbacks yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: