Home > Festivals > Metropolis – epicentrum van toekomstige topartiesten

Metropolis – epicentrum van toekomstige topartiesten

tekst: Dennis van der Maden
foto’s: Marc de Jong

Het Rotterdamse talentenfestival Metropolis staat dit jaar weer vol met aanstormend artiesten, die net om de hoek komen kijken. “New Music First”  staat er niet voor niets groot op de doeken met het logo van Metropolis.

Metropolis heeft dan ook bekendheden in hun jonge jaren over de vloer gehad, als bijvoorbeeld The Prodigy, The Smashing Pumpkins, The Killers en The Strokes.

Het Zuiderpark bij Ahoy stroomt al rond 13.00 uur ’s middags vol voor een dag vol verrassingen. Een stralende zon staat boven een wolkenloze hemel als de aftrap wordt gedaan door de hardrockband Death Letters uit Dordrecht. Het hoofdpodium, het zogenaamde Thinkers Stage, is aanzienlijk kleiner dan vorig jaar. Ook is er een podium minder door gemeentelijke aanpassingen in het park. Hierdoor is er wel meer ruimte om rustig te zitten en even van de drukte af te zonderen.

De aanvang van het festival is echter alles behalve rustig. De schreeuwerige, springende muziek van Death Letters wordt door een klein groepje voor het podium al fanatiek benut door vrij snel los te gaan.

Het tweetal speelt strak maar heeft nog niet zo veel interactie met het publiek. Het snelle drum- en gitaarspel in combinatie met de zang en grunge doet denken aan de punk, post rock en post hardcore.

Ze zetten een optreden neer dat vergelijkbaar is met optredens van At The Drive-In. Nummers als ‘Your Heart Upside Down’ en ‘Schizophrenic’ slaan aan bij het publiek dat geïmponeerd lijkt door de energieke opening van Metropolis.

De Death Letters maken plaats en een twintig minuten later staat alweer de Amsterdamse rapper Kleine Viezerik op het podium. Een bizarre ommekeer qua muziekstijl maar een direct bewijs voor de variatie van het festival.

De Nederlandse teksten van zijn raps gaan voornamelijk over ‘chickies’ en criminaliteit. Toch weet hij wel goed op het publiek in te spelen, door kreten voor te zingen die het publiek vervolgens grootschalig terugzingt.

Halverwege het optreden doet de Amsterdammer al zijn sportjack uit, maar tijdens het nummer Tattooboyz trekt hij ook zijn strakke t-shirt uit om zijn opgepompte lichaam met tatoeages te showen.Met slechts een gouden ketting om zijn nek klinkt er een grootschalig gefluit door de vrouwelijke aanwezigen die zijn torso waarderen.

In tussentijd geeft Hangover Hero een opvallend goed optreden in de tent oftewel het The Garden-podium. Dit is het tweede optreden van de band die onder andere bestaat uit oud bandleden van Delain (frontman en gitarist Ronald Landa) en Epica (gitarist Ad Sluijter).

De nieuwe muziek van de voormalige metalheads is een stuk softer, maar rockt toch lekker. Waar het nummer ‘Play In A Band’ een typische poprock-sound heeft, hebben de rest van de nummers een iets ruigere feel good rocksfeer. Vrolijke rockmuziek als uit de jaren ’60 en ’70 met pakkende refreinen en schelle gitaarsolo’s. Muziek waarbij je een dure muscle car op een zonnige Amerikaanse landweg voor je ziet.

Wanneer Hangover Hero klaar is met spelen, start een andere Nederlandse band op het 3FM Serious Talent-podium. De rockers van The Deaf komen enthousiast het podium op. Frontman Spike pakt zijn gitaar, roept wat naar het publiek en de stevige garagerock van de Hagenezen wordt ingezet.

Waar Hangover Hero al wat weg had van muziek uit ‘de goede oude tijd’, waant het publiek zich bij The Deaf daadwerkelijk in een rock ’n roll  jaren setting uit de jaren ‘60. Voornamelijk het orgel geeft dit effect, zeker als organist Mau de hele tijd met zijn orgel staat te slingeren en op de toetsen staat in te rammen.

Spike maakt er nog een opmerking over: “Dingen uit de jaren zestig zijn niet kapot te krijgen. Vorige week donderde dat ding nog omver, maar hij doet het nog prima.” Ze zetten een stevig optreden neer dat alleen niet altijd even zuiver klinkt door de geluidskwaliteit van het 3FM podium.

 Een van de meest opvallende bands van het festival is Les Savy Fav. De instrumentale artiesten van de indierockband spelen strak, maar daar gaat het niet om bij deze band: frontman Tim Harrington krijgt alle aandacht.

Waar hij tijdens het optreden op Thinkers Stage al zingend de constructie van het podium beklimt, zichzelf uitkleedt en met verf beklad, klimt hij tijdens de 3VOOR12-sessie onder het podium en likt hij de palen van de tent. Het publiek kijkt naar een optreden, maar het is meer vergelijkbaar met een cabaretshow.

Dit in tegenstelling tot de band Grouplove die een goede show neerzet in de tent. Het is een opvallend gezelschap; de keyboardster draagt een lange, witte, doorzichtige jurk. En het gezicht van de zanger is het grootste gedeelte van het optreden verborgen achter zijn haar.

De basgitarist heeft lang bruinig haar, een lange baard geflankeerd met een cowboyhoed. De popachtige folkmuziek van de band is erg pakkend en ze weten het publiek snel voor zich te winnen. De vrolijke, snelle muziek weet een bijzonder goede sfeer te creëren. Geregeld springt en danst iedereen en wordt er in de maat meegeklapt in de uitpuilende tent.

De afsluiters van Metropolis zijn twee bands die ongeveer tegelijkertijd eindigen. De Nederlandse band Krach op het 3FM-stage, de Britten van The Vaccines op het hoofdpodium. De Nederlandse band staat eensgezind in dezelfde kledij hun originele muziek te vertolken.

Ze spelen een energieke combinatie tussen electro en rock. Het klinkt stevig met gitaren maar ook dansbaar met goede beats. Ondanks dat het grote gros van de mensen bij The Vaccines staat, weet Krach er een feest van te maken.

Anders dan The Vaccines, waar iedereen het meeste van verwacht. De Londense band maakt britpop en alternatieve rockmuziek die vergelijkbaar is met de muziek van de Arctic Monkeys. Ze hebben ook in hun voorprogramma gestaan.

De gitaarmuziek van de Engelsen is heerlijk om naar te luisteren. De rock is niet heel druk, snel of ingewikkeld, maar weet wel te imponeren. Mooie gitaarsolo’s, catchy riffs en goede drumritmes zijn onderdeel van hun show. De jonge gasten weten echter nog niet goed met het publiek om te gaan. Ze spelen hun nummers, maar hebben geen interactie en gaan ook niet los op het podium. Het mag wel iets energieker en enthousiaster, maar qua muziek zijn ze op de goede weg. Het blijkt dat ze niet voor niets tot de beloftes van 2011 horen, volgens meerdere muziekmedia.

Categories: Festivals Tags:
  1. No comments yet.
  1. No trackbacks yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: