Home > Festivals > Zwarte Cross vr 15 juli 2011 – scheurende gitaren en vliegend gras

Zwarte Cross vr 15 juli 2011 – scheurende gitaren en vliegend gras

Tekst: Silviapd
Foto’s: Monica Duffels, Femke Hansen

De Zwarte Cross viert zijn vijftiende geboortejaar met een extra festivaldag. Al op de donderdag zijn de gastheren van Jovink en de Voederbietels de camping aan het opwarmen voor een spectaculair weekend! Deze eerste vrijdag is de aftrap van een weekend vol festiviteiten: van de theaterweide, de megatent to de Crossbaan: er is genoeg te doen!

De vrijdag trapt af met niemand minder dan Normaal in de nieuwe Megatent, die met het regenachtige weer een welkome toevoeging is. Bennie Jolink dwingt nog steeds respect af met zijn enthousiasme en vakmanschap.

Hij staat er rustig bij in zijn blauw geruite pak, toch eet het publiek uit zijn hand. Een volle menigte staat al vroeg te juichen inclusief Zwarte Cross shirts en gele hoedjes.

Het dak gaat eraf, en de sfeer is ongedwongen. Het voelt weer als thuiskomen: ieder jaar is het weer aftellen naar dit grootste feest in de Achterhoek. Er wordt flink meegeklapt en gejoeld met de toegankelijke rock van deze helden. Bennie Jolink roept het publiek toe: “Wie gaet er weer vandeur, maar het gaet nu los! Goed gaen en terugkomme!”

De drie mannen nemen met stevige blues en gierende gitaren afscheid, zelfs de kroonluchters staan te trillen. Dan is het wachten op de jaren tachtig godin Blondie,  die in 1978 een onvergetelijke hit scoorde met “Denis.”

Al is de meute in een paar seconden de tent ut. Deze maken snel plaats voor fans met rozen en meisjes met even blond haar als de artieste die straks zal opkomen.

Jong en oud is nieuwsgierig wat deze vrouw nog in haar mars heeft en velen vragen zich verwonderd af of Blondie nog wel kan zingen.De mokken thee worden neergezet en opeens staat ze daar in glimmend zwart al dansend en de handen gaan al snel de lucht in.

Dit jaar heeft de Amerikaanse rockband het negende album “Panic Of Girls” uitgebracht, al is het vandaag meer een ‘greatest hit’ show zoals opener “Union City Blue.” Debby Harry is verrassend goed bij stem, al zijn de pasjes wel erg uitgedacht: wiegende heupen, kushandjes en ze zwaait luchtig naar haar publiek. Dat alles geflankeerd met een enorme zwart glimmende zonnebril.

De band is een kleurrijk gezelschap, met twee jonge leden in de line-up. “Dreaming” wordt stevig gebracht en het geluid is erg goed uitgebalanceerd. Dan gaat de glimmende zonnebril omhoog en swingt Blondie flink. Met “Atomic” wordt de versnelling ingezet en het publiek zingt vrolijk mee.

Met een indrukwekkende gitaarsolo van Tommy Kessler bewijst de band wel nog fris en vernieuwend te zijn. Het is een feest der herkenning met hits als “Call Me.” Een ding is zeker Blondie mag dan wat ouder zijn, ze hebben nog genoeg pit om de tente plat te spelen!

Inmiddels is Mooi Wark een heel ander feestje aan het houden op het hoofdpodium. Nu is ook duidelijk waar de fans van Normaal zijn gebleven, vrolijk bier en gras smijtend met deze rockformatie van eigen bodem.

Het veld is uitzinnig en voor het eerst vliegen de pollen door de lucht. Zeker het hoogtepunt van de dag, want waar heb je nu zoiets eerder gezien? Precies, nergens..dat kan alleen op de Zwarte Cross!

De sfeer zit er goed in, ook bij Ralph de Jongh and Crazy Hearts. De appel valt niet ver van de boom en het is niet zo verrassend dat velen deze blues, rock zanger eens gaan bekijken op aanraden van de heren van Normaal. Lekker rauw en toch vol melodie dankzij de inzet van de hele band. Een mooie opwarmer voor de headliner van de avond.

Op de metalweide is het inmiddels ook tijd voor de afsluiter van de dag. Helloween komt met een opzwepende dosis powermetal iedereen om ver blazen. Waar voorgaande jaren veel nieuw talent op de weide stond, is het dit jaar de tijd van de oude garde. Helaas is het geluid zo ontzettend hard, dat je de bas voelt trillen in je maag en geen enkel detail te horen is.

Jammer, omdat deze Duitse band met veel enthousiasme het publiek bespeelt. Het had zo mooi kunnen zijn, maar doordat de geluidsman denkt dat alles keihard moet om zo de megatent te overstemmen, gaat alles verloren. Dat ik niet na drie seconden gillend weg ren, komt door het charisma van zanger Andreas Deris, die met een grote lach “heavy metal” blijft roepen.

Gegil is niet uit de lucht wanneer hij aankondigt: “Good evening, hope you are doing good! I stay five minuts longer to play ‘Keeper Of The Seven Keys. Part II’ for you!” Met zijn open houding weet hij het nog boeiend te houden. De gitaarsolo is slecht te horen en de vocalen verwaaien in het geluid van de rammende bas en drums.

Kortom: laat de metalweide links liggen als je gehoor je lief is. Dit is gevaarlijk en buiten proporties. Een groot minpunt van het verder zo leuke festival.

The Black Crowes zijn de trots van de dag. Een mega stadion act die met stevige bluesrock een grote show neerzetten op het hoofdpodium: ze krijgen met gemak iedereen in beweging.

Anders dan het hippie uiterlijk van de band doet vermoeden, ligt het succes van deze band in de jaren negentig met hits als “Hard To Handle” en “She Talks To Angels” van hun debuut, die deze avond zeker voorbij komen!

Tante Rikie kan trots zijn, want vele fans heten de band welkom op deze prachtige avond met volle maan. Dit optreden is een van de laatste van de ‘Say Goodbye to the Good Guys Tour’ voordat de gitaren in de wilgen worden gehangen, omdat de bandleden meer tijd aan het gezin willen besteden.

Ontspannen en schijnbaar onbewogen staat Chris Robinson achter de microfoon met een stevige baard. Een man die zijn sporen ruimschoots verdiend heeft en toch zonder ster allures de menigte tegemoet treedt.

Het is jammer dat hij gedurende de show wat statisch op het podium staat, en zelfs wat binnensmonds praat. Toch weet hij een dynamisch geluid voort te brengen en doet zijn stem verbazen.

Zijn broer Rich Robinson op gitaar straalt meer energie uit met zijn gierende solo’s.Samen met het vingervlugge Hammond geluid van toetsenist Adam Macdougall wordt je terug genomen naar Woodstock en de jaren zestig.

Het is swingen met het rauwe stemgeluid van de frontman, een mooi contrast met de stevige drums en opzwepende gitaren. Een geweldige kennismaking voor een ieder die de band nog niet live heeft gezien en meteen een langdurig afscheid.

Voor deze Amerikanen mag deze avond relatief een klein concert zijn, toch is het een memorabele avond. De goed geoliede machine brengt swingende rock met een blues randje, inclusief de nodig dosis harmonie en een perfect samenspel. De muzikale intermezzo’s zijn een genot voor het oor en nadat de band is warm gedraaid op het eerste nummer “Jealous Again” gaat het berg opwaarts in rap tempo.

Soul Singing” doet verlangen naar verlaten wegen, een grote truck en wapperende haren in de wind. Het is zo makkelijk om je te laten wegvoeren op de klanken van de rauwe gitaar en ontspannen vocalen. Dit slaat al snel om in een krachtige climax die iedereen wel kippenvel moet bezorgen.

De kracht van de Black Crowes is de veelzijdigheid aan stijlen zonder saai te worden. Op het podium mag het er wat degelijk uit zien, maar de behaarde mannen gaan op in de muziek en het samenspel brengt de hele dag naar een hoger plan.

Aan het einde van de set komen de grote hits voorbij. “Remedy” is de laatste opzwepende afsluiter. Het is nog een keer genieten van deze heerlijke muziek.  Dan valt toch echt het doek en is deze jubileum editie nu al onvergetelijk!

  1. Stonis
    27/07/2011 at 00:50

    Het beste optreden van de vrijdag staat er helaas niet bij, dat van de “Birth of Joy”. Jammer, heel jammer. Dit was een geweldig en enthousiast optreden. Hier kan de “Black Crowes” nog een voorbeeld aan nemen.

  1. No trackbacks yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: