Home > Concerts > Clan Of Xymox – zweverige avond in Bibelot

Clan Of Xymox – zweverige avond in Bibelot

tekst: Dennis van der Maden
foto’s: Marc de Jong

Hoge kisten, zwarte kleding en bijzondere kapsels verschijnen een voor een aan de voordeur van poppodium Bibelot in Dordrecht.

Het is duidelijk dat het genre van de avond Darkwave, geen mainstream publiek aantrekt. Hetzelfde geldt voor de artiesten. Er hangt een goede sfeer in de halfvolle zaal als het voorprogramma begint te spelen.

De Dordtenaren van La Lune Noire stappen het podium op, en er wordt een zweverig muziekje ingezet. Het geluid bouwt zich op en gaat steeds sneller en harder. De lichtshow begint en het tweetal is nu zichtbaar voor het publiek.

Vervolgens wordt de elektrische muziek ingezet; een stevige beat bestaande uit bas, drums en diverse effecten. Deze basis wordt verfijnd met gitaar en zang door de lange frontman van de band. Met een zonnebril op en volledig in het zwart gekleed zingt hij de nummers. Hij wordt te zijde gestaan door variërend, een elektronisch drumstel of keyboard.

De zang is diep en rustig en past goed op de achtergrondmuziek vol met effecten. Sommige zinnen in de liederen klinken doordringend uit de keel van de zanger. Deze zinnen worden vaak herhaaldelijk gezongen en bieden een bepaalde standaard en structuur in de nummers.

Het geeft een rustig, zweverig new-wave effect. Af en toe slaat hij de snaren van zijn gitaar aan, waar zodanig veel effecten overheen gezet zijn dat je de akkoorden niet meer herkent.

Nummers als ‘Skin On Skin’ en ‘Blow A Kiss’ zijn pakkend en maken indruk. De wavesound die de band neerzet blijkt een geschikt voorprogramma voor de band die volledig in hetzelfde straatje valt.

Clan of Xymox is de afsluiter van de avond, terwijl  La Lune Noire net een thuiswedstrijd hebben gespeeld. De band die bekend staat als de ‘godfather’ van de Darkwave kende een hoogtepunt eind jaren ’80, begin jaren ’90. Desalniettemin treden ze nog steeds op.

De driekoppige Nederlandse waveband uit Nijmegen komt onder groot applaus het podium op. De zanger gaat achter de microfoon staan, de gitarist pakt zijn zwarte gitaar en de toetsenist gaat achter de laptop en keyboards staan.

Wederom wordt een funky electrobeat ingezet en de zaal gaat los. De beat klinkt wat ‘duurder’ dan die van het voorprogramma maar het blijft apart om geen drumstel te zien en er wel een te horen.

De gitarist schudt hevig met zijn hoofd en trekt gekke bekken. Je ziet hem de snaren aan slaan en te gelijkertijd hoor je een hol, effecten overgoten geluid opkomen wat weinig met een gitaar te maken heeft. Door de gitaar aan de synthesizers te koppelen is deze typische Xymox-sound ontstaan. Deze verzorgen de melancholische sfeer in de nummers.

Bekende nummers als ‘Louise’ en ‘A Day’ komen al snel aan bod. De duistere, rustige stem van zanger Ronnie Moorings klinkt over de beat heen. De warrige, donkerharige zanger maakt er zodanig een show van dat het publiek aan zijn lippen hangt.

De ene keer spreekt hij het publiek in het Nederlands aan, maar vaak ook in het Engels. De gothicwaveband geeft een toegift en loopt al na een nummer het podium af. Vervolgens komen ze kort daarna weer terug en eindigen toch met nog een nummer. Na een opvallende einde bedankt de band het publiek en verlaat definitief het podium.

Categories: Concerts
  1. No comments yet.
  1. No trackbacks yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: