Home > CD reviews > Nemesea – The Quiet Resistance

Nemesea – The Quiet Resistance

tekst: Irma Ploeger

band: Nemesea
album: The Quiet Resistance
genre: Alternative Rock
release: 18 november 2011
label: Napalm Records

In november 2004, inmiddels zeven jaar geleden, bracht de Groningse band Nemesea haar debuutalbum ‘Mana’ uit. Dit album heeft een typische gothic sound.

Inmiddels heeft zangeres Manda Ophuis het roer omgegooid, samen met een ander kapsel.  Dit derde album ‘The Quiet Resistance’ is naar eigen zeggen ‘het gevoel dat je van binnen hebt als je eigenlijk bruut eerlijk wilt zijn’.

De intro van amper vijftig seconden, had voor het effect niet zo lang hoeven te zijn. Er wordt gefluisterd over ‘the quiet resistance’ maar het blijf niet boeiend genoeg.

Openingstrack ‘Caught In The Middle’ is een lekker rock nummer. Het klinkt erg catchy. Zonder dat ik het door heb, zit ik al mee te swingen: een goed teken. Het tweede nummer is tevens de single ‘Afterlife’.  Inmiddels heb ik die al vaker gehoord en ik ben er van overtuigd dat dit mijn mening kleurt, maar ik vind het eveneens een catchy en pakkend nummer: een goede introductie op waar Nemesea tegenwoordig voor staat.

Op de ballade ‘If You Could’ zingt Manda erg fragiel en zacht. Het heeft echt een meerwaarde voor het album, door een rustpunt te creëren.  Het daarop volgende ‘High Enough’ heeft wat meer symfonische invloeden dan zijn voorgangers. Er wordt hier erg hoog en wat schreeuwerig gezongen. Dit past vaker niet dan wel, bij de melodie van het nummer. Pluspunt is de bijdrage van Charlotte Wessels, zangeres van Delain.

‘Say’ begint met een lekkere rocksound en houdt dit ook vast gedurende het nummer. Het verrassende element hier: de bijdrage van een mannenstem in duet met Manda. De afwisseling tussen de twee stemgeluiden, en de heerlijke gitaarsolo, maken dit tot een juweeltje.

It’s over’ is met twee gastmuzikanten, namelijk  Matt Litwin en Marcus Klavan. Dit muzikale duo levert samen met Manda Ophuis een goed nummer af met nu-metal invloeden. ‘2012’ is het meest opvallende nummer, al is dit bijna volledig instrumentaal. Het geluid is een mix van electro en industrial. Af en toe komt er een mannenstem tussendoor, maar hoofdzakelijk blijkt dit een erg lekker dans nummertje te zijn van bijna zes minuten.

Een bijna net zo opvallend nummer is de afsluiter ‘Allein’. Men neemt een Duitstalige zanger a la Rammstein, een beetje electro, en  Manda Ophuis. Dan krijg je een nummer wat zeker niet alledaags is. De zanger van Stalhzeit, Heli Reissenweber, neemt de Duitse teksten voor zijn rekening en klinkt zo als een kloon van Till  Lindemann. Onduidelijk blijft of dit met opzet is gedaan of niet. Naar mijn idee had dit nummer beter op een Rammstein cd gestaan, dan op een Nemesea cd.

Conclusie

Wie Nemesea alleen kent van ‘Mana’ en verwacht een zelfde sound te horen, zal bedrogen uit komen. Wie echter de band al wat langer volgt, kan dit derde album zeker waarderen. Het is nog een stap verder van het eerste album en een logisch vervolg op het vorige album ‘In Control’. Minpunt aan deze plaat is, dat Manda weinig afwisselt met haar stem. Dan klinkt al snel elk nummer ‘op het eerste oor’ hetzelfde. De gastmuzikanten bieden gelukkig wel extra variatie. Het album heeft voor ieder wat wils. Alternatieve rock voor de echte alternatievelingen, zou je kunnen zeggen.

Rating
7/10

Tracklist

1.The Quiet Resistance
2. Caught in the Middle
3. Afterlife
4. Whenever
5. If You Could
6. High Enough
7. Say
8. It’s Over
9. I live
10. Stay with me
11. Rush
12. Release me
13. 2012
14. Allein

Bandleden
Manda Ophuis (zang)
Hendrik Jan de Jong (gitaar)
Sonny Onderwater (basgitaar)
Frank van der Star (drums)
Lasse Dellbrugge (keyboard)

Website
http://www.nemesea.com/

Categories: CD reviews Tags:
  1. Sheba
    28/11/2011 at 01:57

    Conclusie
    Wie Nemesea alleen kent van ‘Mana’ en verwacht een zelfde sound te horen, zal bedrogen uit komen. Wie echter de band al wat langer volgt, kan dit derde album zeker waarderen. Het is nog een stap verder van het eerste album en een logisch vervolg op het vorige album ‘In Control’. Minpunt aan deze plaat is, dat Manda weinig afwisselt met haar stem. Dan klinkt al snel elk nummer ‘op het eerste oor’ hetzelfde. De gastmuzikanten bieden gelukkig wel extra variatie. Het album heeft voor ieder wat wils. Alternatieve rock voor de echte alternatievelingen, zou je kunnen zeggen.

    +1

  1. 23/01/2012 at 21:42

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: