Home > CD reviews > Bruce Springsteen – Wrecking Ball

Bruce Springsteen – Wrecking Ball

tekst: Dennis van der Maden

band: Bruce Springsteen
album: Wrecking Ball
genre: Rock, Folk
release: 2 maart 2012
label: Columbia Records /Sony BMG

Zoals de naam van het album al doet vermoeden,  blijkt Bruce Springsteen op slooptocht. Met een ware sloopkogel raast hij op de bankiers en de gladde, pakdragende zakkenvullers af.

Zijn gloednieuwe album ‘Wrecking Ball’ bestaat uit krachtige strijdballades en muzikale oorlogsverklaringen. Met opgestroopte mouwen, opkomend voor de ‘working man’, lekker klagen over hoe mis het is met de wereld.

Als Amerikaans vaderfiguur kan de inmiddels 62-jarige rocker uit New Jersey dat als geen ander. De eerste vier zinnen van het eerste nummer ‘We Take Care Of Our Own’ zijn karakteristiek.

“I’ve been knocking on the door that holds the throne, I’ve been looking for the map that leads me home, I’ve been stumbling on good hearts turn to stone, The road of good intentions has gone dry as a bone”. Het cynisme giert ervan af en dat is nog maar het begin op zijn zeventiende album.

Het ene nummer cynisch, het andere optimistisch, maar duidelijk is dat ieder nummer zijn boodschap heeft. De teksten van Springsteen werden, ten tijden zijn definitieve doorbraak, met het album ‘Born To Run’ vergeleken met die van Bob Dylan. Een album als ‘Wrecking Ball‘ bewijst vandaag de dag nog, dat die uitspraken uit de jaren zeventig niet onterecht waren. Het bewijst ook dat protestzang, ondanks dat we het niet zoveel meer horen, nog niet ten onder is.

Het opvallende aan ‘Wrecking Ball‘ is dat, ondanks de uitermate kritische toon, The Boss eigenlijk altijd een onverklaarbaar optimistische sfeer in zijn nummers houdt. Ze komen niet zeurderig over, maar worden gezongen met opgeheven hoofd en opgestroopte mouwen.

Alleen bij ‘Jack Of All Trades’ laat hij zich gaan. Een langzaam en sentimenteel nummer, waarin het gevoel van droefheid en hopeloosheid overheerst. Met zingende instrumenten weet het nummer ook een tactisch instrumentaal middenstuk te creëren. Vervolgens knalt Springsteen hier bozig overheen met de tekst “The banker man grows fat, the working man grows thin, it all happened before, it will happen again”. Om vervolgens triest en uitzichtloos ver te  zingen. Afsluiten met een doordachte gitaarsolo, dat maakt het nummer compleet.

Naast dat het album in verhouding modern klinkt, heeft Springsteen meerdere stijlen weten te gebruiken. De Ierse invloeden die zijn nummers een folk-sfeer geven, zijn natuurlijk concreet aanwezig. Maar wat ook goed werkt, is een gospel sfeer zoals met een koort gecreëerd is in het nummer ‘Shackled And Drawn’.

Als een ware verzetsleider, een moderne westerse versie van Ché Guevara, zingt hij strijdend wat er op dit moment precies mis is met de wereld in financiële crisis. De bankiers stoppen miljoenen in hun zak en de arbeiders werken zich kapot voor brood op de plank. En dat met een vrolijk en vredig gospelkoor. Het bevat een onbeschrijflijk gevoel van woest sarcasme. Dat alles maakt dit nummer een van de krachtigste van het album.

Conclusie

Kritischer en bozer dan ooit, op misschien het donkere album ‘Nebraska’ na, smijt The Boss naar de problematiek van vandaag de dag. Veel meer dan in zijn laatste albums ‘Magic’ en ‘Working On A Dream’ heeft ‘Wrecking Ball’ een boodschap. Er staat geen nummer op het album dat niet goed klinkt. Hoewel het allemaal echte Springsteen’s zijn, kent ‘Wrecking Ball‘ een ontastbare verfrissing, die onbewust verschrikkelijk goed bevalt. Dat deze patriottistische vaderfiguur een bijzondere man is, moge duidelijk zijn. Maar met je zeventiende studioalbum nog zo weten te verbazen, dat is maar voor weinig artiesten weggelegd.

Rating
9/10

Website
http://www.brucespringsteen.net

Categories: CD reviews Tags:
  1. Frank
    11/03/2012 at 11:11

    Heel mooi gesproken!
    Ik wil er nog iets aan toevoegen als ik zo vrij mag zijn:
    Bij dit album heb ik de zeldzame ervaring dat het lijkt alsof ik het al jaren ken. Daarmee bedoel ik natuurlijk niet dat Bruce Springsteen in herhaling valt, zeker niet, want zoals bovenstaande recensie al zegt: “een ontastbare verfrissing”, dat is het zeker!
    Maar al vanaf het eerste nummer voelt het vertrouwd aan, als thuiskomen na een lange reis.
    Dit album is dan ook een must-have voor alle mensen die dachten dat ‘de oude Bruce’, zoals hij door de inmiddels grijzende mannen geëerd wordt om zijn oude werk, nooit meer van zich zou laten horen.

  2. Wim Vermeulen
    12/03/2012 at 23:41

    Meeslepende recentie van een ware Bruce fan, over een meeslepend en sprankelend album

  1. 05/01/2013 at 00:48

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: