Home > Concerts > Beth Hart – blijft vernieuwend in zinderend 013

Beth Hart – blijft vernieuwend in zinderend 013

tekst: Silvia Deurwaarder
foto’s: Monica Duffels

Angela Moyra door Monica Duffels

De grote zaal van 013 is tot de nok toe gevuld met afwachtende fans van Beth Hart, wanneer singer-songwriter Angela Moyra de avond opent. In een kleine setting; enkel een drummer en een akoestische gitaar, is het lastig om boven een rumoerige zaal uit te komen.

Dapper bijt Moyr zich door de set heen en met succes. Naarmate de avond vordert, oogst ze meer respons van het publiek. Vooral haar stem is indrukwekkend: kristalhelder en gevoelig.

De liedjes die ze brengt zijn easy-listening ten top, hier en daar met jazzy invloeden. Vanavond is voor velen een eerste kennismaking, de zangeres werkt momenteel aan haar debuut album.

Last Puzzle Piece’ is een rustig midtempo nummer, waar folkinvloeden goed naar boven komen met kabbelende gitaren en doffe drums. Dit omlijst de zachte stem van Angela erg goed.

Wel is de performance vrij statisch; de bandleden bewegen niet, wellicht is dat gebrek aan ervaring. Ook wanneer de zangeres het woord neemt, is dat wat onzeker.

De single ‘Timide’ wordt wat stuntelig aangekondigd, maar toch klapt het publiek enthousiast en klinkt het geheel erg goed. Met name de gevoelige stem maakt indruk.

De cover ‘Loving You’ van Minnie Riperton bewijst wel dat deze zangeres een groot bereik heeft en als snelt zingt iedereen vrolijk mee. Deze band komt het beste tot zijn recht in een intiemere zaal, waarbij je de ogen kan sluiten zonder gestoord te worden door kletsende mensen.

Beth Hart kan nooit lang weg blijven en de optredens in 013 beginnen een traditie te worden. Met de cover CD ‘Dont Explain’ samen met blues gitarist Joe Bonamassa, is de Amerikaanse van rock meer opgeschoven naar de jazz en blues hoek. Dat is niet altijd even toegankelijk, maar toch is de zaal praktisch uitverkocht.

Steenvast begint Beth alleen achter de piano, maar dit keer loopt ze meteen door naar de microfoon: “It is wonderful to end the little tour here” roept de zangeres uitgelaten.

Na vele shows blijft Beth Hart vernieuwend. Iedere keer verandert de setlist en improviseert ze er op los; van kleine stem veranderingen tot herschrijvingen van hits met de band. 

Zoals op ‘My California’ waar de zware pianotonen de ruwe, typerende stem omlijst. Ze gaat meer de laagte in, en improviseert met een langer outro en  piano intermezzo. De extra uithalen maken dit nummer krachtiger dan op de plaat.

Al snel komt de band erbij, dit keer uitgebreid met organist Will Maas (bekend als toetsenist bij Ilse De Lange) en tweede gitarist Josh, die met zijn eenentwintig jaar de jongste aanwinst is.

‘Delicious Surprise’  is het startsein voor een zware rocksong, met een vol geluid. Er ontstaat een opzwepend samenspel tussen de rauwe stem van Beth Hart en de gierende gitaren van Jon Nichols. De verweving met het orgel, maakt dit een opzwepende versie en de zaal reageert dan ook uitbundig.

Wanneer ze vraagt wie er voor de eerste keer  aanwezig is, gaan bijna alle  handen de lucht in, verrassend genoeg. De uptempo versie van ‘Lifts You Up’  wordt speciaal voor hen gespeeld.

Het middenstuk van de set bestaat uit nummers van de laatste CD en is een hoogtepunt van de avond, voor de blues liefhebbers. Waarbij de stem van Beth Hart nog het meest tot zijn recht komt. ‘For My Friends’ legt de rauwheid nog meer bloot, duizelingwekkend hoe gemakkelijk ze nog extra volume toevoegt.

Op het lijf geschreven is ‘Don’t Explain’ oorspronkelijk van Billy Holliday. Zeker moeilijk te evenaren, maar op indrukwekkende wijze wordt de zaal plat gespeeld.

Een ongekende kant van Beth wordt onthuld; gepolijst en kristalhelder. Eenvoudig prachtig en weer valt de lauwe reactie van de fans op, onbegrijpelijk. Met deze band staan de puntjes op de ‘i’.

Of ze nu stevig rockt, haar ruwe kant laat zien of uitgesponnen de hoogte in gaat: alles staat bol van de gevoeligheid en emotie. De band is mooi uitgebalanceerd, met een goed geluid (erg belangrijk voor de details).

Opvallend zijn de zenuwen die Beth lijken te beheersen: ze praat enorm snel tussen de nummers door en dat is wel lastig te volgen. Al maakt dat de zangeres echt en ontwapenend.

The Mood I Am In’ doet  013 zinderen en de fans zijn opgetogen, eindelijk komt iedereen los. Dan lijkt de zangeres ook meer op te gaan in de show. En wordt het beste zeker voor het laatst bewaard. Woorden schieten tekort om de intense ervaring op ‘Your Heart Is As Black As Night’ te duiden. Donker, lijdend en slepend, snijdt de stem van Beth door je ziel.

De nieuwe gitarist blijkt een aanwinst met zijn vingervlugge solo, wat verlegen over de gitaar gebogen doet hij Joe Bonamassa evenaren.  Een orgel erbij maakt het soul gevoel compleet, onvergetelijk voor iedere fan.

Met het laatste beetje energie wordt de avond met grandeur afgesloten, velen zijn dan al onderweg naar trein of auto. Vijfentwintig nummers lang betovert Beth Hart iedereen, dat is weer gelukt!

This slideshow requires JavaScript.

Categories: Concerts Tags: ,
  1. D. Muller
    11/03/2012 at 10:42

    De intentie is goed, maar tekstueel is de recensie helaas een klein drama. De schrijfster en/of eindredacteur lijken een off-day te hebben gehad, want voor het mooie zitten er gewoon té veel slordige (stijl- en taal)fouten in de tekst. Met name als het gaat om de spelling van eigennamen is het van belang dat de schrijfster zorgvuldig is en weet over wie zij schrijft, anders doet zij mensen tekort. Voor iemand die beroepsmatig recenseert, is het naar mijn mening not done om een tekst me zo veel fouten te plaatsen. Ik struikelde er in elk geval over en dat is jammer, want het leidt af van waar het in hoofdzaak om gaat; een mooi optreden van Angela Moyra en Beth Hart!

    • 12/03/2012 at 23:28

      rectificatie: door onzorgvuldigheid en tijdsdruk is er een grote fout gemaakt in de vermelding van Angela Moyra, excuus daarvoor. Als schrijver betreur ik dat zeer, normaal zou dit nog een andere partij bekeken worden. Dit kwam door omstandigheden te vervallen. Dat is geen reden om inderdaad zo onder de maat te presteren. vriendelijke groet Silvia.

  2. rob
    15/03/2012 at 13:57

    was zelf aanwezig en ik vind dat de essentie van het optreden zeer goed verwoord is.
    waar het om gaat is dat we een zeer muzikaal en met passie doorspekt concert beleefd hebben.
    dan mogen er best wat stijlfoutjes instaan,
    van belang is dat silvia begrijpt wat muziek beleven inhoudt
    groeten rob

  1. No trackbacks yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: