Home > CD reviews > Loreena McKennitt – Troubadours on the Rhine

Loreena McKennitt – Troubadours on the Rhine

tekst: Gerianne Meijer
artiest: Loreena McKennitt
album: Troubadours on the Rhine
genre: Celtic, Keltics
release: 28 februari 2012
label: Quinlan Road

De Canadese Loreena McKennitt zit al bijna twintig jaar in het vak en heeft al tal van awards gewonnen en miljoenen platen verkocht. Haar nieuwste album ‘Troubadours on the Rhine’ is niet zomaar een plaat. Het is een live-opname van een optreden wat ze deed ter promotie van The Wind that Shakes the Barley (2010) in Duitsland.

Ze werd tijdens dit optreden enkel begeleid door Brian Hughes (gitaar) en Caroline Lavelle (cello), muzikanten die al vaker deel uitmaakten van haar optredens en opnames. Het concert bevatte nummers van haar laatste album, maar ook hits van eerdere albums en is zodoende een mooie compilatie.

Opener “Bonny Portmore” weet meteen te pakken door de prachtige, emotievolle zang van McKennitt en de fijne cello van Lavelle. Zonder het geklap op het eind zou het niet duidelijk geweest zijn dat dit een live-opname is, zo goed is de zang. Sterker nog, vergeleken met de album versie op ‘The Visit‘ uit 1991, is duidelijk te horen dat Loreena haar stem voller en warmer is geworden door de jaren heen.

De verhalende tekst van “Down By The Sally Gardens” leent zich uitermate voor de zachte, gevoelige zanglijn. Toch is de stem krachtig, samen met de pakkende muziek. Dit tezamen bezorgt je kippenvel en vormt zo een van de betere nummers van de plaat. Dit nummer laat ook zien dat Loreena live wat meer kracht laat zien en de nummers meer dynamiek geeft dan op de oorspronkelijke albums.

“The Wind That Shakes The Barley” begint met een onheilspellende cello en een pakkende melodie. De zang heeft een fijne trilling, die goed past bij de sfeer. De gitaar en cello bouwen goed de spanning op en houden die het hele nummer vast. Opvallend is dat het publiek nergens te horen is en pas klapt als de laatste noot is weggestorven, dit geldt voor de hele plaat. Verrassend is dat niet, want Loreena McKennit dwingt met haar stem respect af. Men kan dan ook bijna niet anders dan stil luisteren.

Between The Shadows” is een puur instrumentaal rustpunt en laat de gitaar en cello schitteren. ‘The Lady Of Shalott’ is een gedicht in muziekvorm gegoten en verhaalt over de Arthur-legende. Openend met een hele mooie cello, belooft dit ook een erg goed nummer te worden. De zang is weer optimaal en de verhalende tekst leent zich voor deze muziek; een mooie combinatie.

Conclusie

Deze kenmerken komen op het hele album terug: uitstekende zang, fijne muziek en verhalende teksten. Erg verrassend wordt het nergens. Het gedrag van het publiek geeft goed de sfeer van de muziek weer: het is puur om te luisteren en te genieten. Een pluspunt is dat de nummers live meer dynamiek hebben dan op de gewone albums. Dit zorgt ervoor, dat dit album het ook waard is om aan te schaffen als je de originele nummers bezit. Ook als je nog niet bekend bent met deze artiest, maar wel van dit soort muziek houdt, is het een aanrader!

Rating
8.0/10

Website
 http://www.quinlanroad.com/

Categories: CD reviews
  1. No comments yet.
  1. No trackbacks yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: