Home > Concerts > Delain – enthousiaste show in warm Tivoli

Delain – enthousiaste show in warm Tivoli

tekst: Gerianne Meijer
foto’s: Ton van Moll

Krap een week nadat het derde album ‘We Are The Others’ is uitgebracht speelt Delain een speciale showcase in Tivoli, Utrecht. De Nederlandse female-fronted band levert met hun derde album een volwassener, donkerder album af.

Het is altijd afwachten hoe nieuwe nummers live gebracht worden. Gelukkig heeft de band – tijdens de afgelopen Europese toer – al ervaring kunnen opdoen met het spelen van verschillende nieuwe nummers. De opener vanavond is de Oostenrijkse band Serenity die symfonische metal brengen.

Als de deuren om iets over half acht opengaan, staat er al een aardige rij. De zaal vult langzaam totdat de eerste klanken van de intro van Serenity beginnen en de zaal al aardig vol is. Het gejuich wat opstijgt is dan ook niet mis: er zijn duidelijk een aantal fans aanwezig.

De symfonische metal is hard maar toegankelijk en de piano is ondanks het te harde geluid in de zaal goed hoorbaar. De vijf mannen worden meteen bijgestaan door gastzangeres Clementine Delauney (ex-zangeres Whyzdom), helaas valt ze wat weg door een te zachte microfoon.

De band ziet er verzorgd uit en met name zanger Georg Neuhauser heeft een erg charismatische verschijning. Met veel enthousiasme weet hij het publiek op te zwepen en ook de rest van de band heeft zichtbaar erg veel plezier. Als een fan uit het publiek zichtbaar los gaat op “Reduced To Nothingness” spot de zanger dit meteen en zorgt dat hij contact maakt.

Ook ontstaat er in de vorm van een aai over de bol een genegen interactie tussen de zanger en bassist Fabio D’Amore. Deze heren zijn duidelijk erg blij dat ze hier mogen zijn! Dit blijkt ook uit het verhaal dat de zanger even laten vertelt: elf uur rijden voor een show van drie kwartier, maar het is het allemaal waard volgens hem!

Heavenly Mission”  valt op door de goede tweestemmige zang en de ritmische piano. Sowieso   complimenten voor de zanger, die alles moeiteloos haalt. Ook ballad “Fairytales” valt in goede aarde en er is zelfs een moment waarop het publiek meezingt. Tevens wordt “Serenade of Flames” gepeeld. Verrassend genoeg worden de vrouwelijke vocalen niet door Charlotte Wessels gedaan, zoals op het album wel het geval is, maar wederom door Delauney.

Ze houdt zich redelijk, maar gaat op een gegeven moment zo op in haar bewegingen dat ze bijna de zanger omver stoot. Met veel geklap en gejuich vanuit de zaal komt uiteindelijk na zeven geslaagde nummers een einde aan het enthousiaste optreden van Serenity.

Ook tijdens het vormen van een rij om te buigen ontstaan er nog wat kleine botsinkjes, maar meer als uitingen van genegenheid dan per ongeluk. Met gigantisch grote glimlachen buigen de Oostenrijkers en gaan ze zwaaiend en klappend het podium af om ruimte te maken voor Delain.

Op de een of andere manier weten sommige mensen toch nog een gaatje te vinden in de drukke zaal en als de intro klinkt staat iedereen dan ook hutje mutje op elkaar. Dit drukt de pret echter niet, want onder veel geklap en geroep komt de band het podium op om “Mother Machine” in te zetten, tevens de opener van het nieuwe album. Het nummer is op plaat al hard, maar komt zo in de zaal nog harder over.

Frontvrouw Charlotte Wessels komt in afgestemde outfit compleet met hoedje het podium op. Helaas staat ook haar microfoon eerst wat zacht. Het stevige nummer vormt een goede opener en ook “Stay Forever” van het album ‘April Rain’  knalt er goed uit getuige het vele geklap.

Er ontstaat een leuke interactie tussen Bas Maas en Charlotte. De ex-After Forever gitarist valt deze toer in voor Timo Somers, die wegens het drukke schema niet alle shows mee kan doen.

Voordat “We Are The Others”  start, geeft Charlotte aan dat ze erg blij is hier vanavond te zijn en van plan is er een groot feest van te maken. De emotionele, doch pakkende titeltrack wordt ontvangen met veel gejuich en gespring.  Charlotte’s krachtige zang komt goed uit de verf. Het is erg fijn om te horen dat ze niet alleen op de plaat, maar ook live is vooruit gegaan.

Sever”  is een bekend nummer voor het publiek, om dan ook mee te doen, en dit gebeurt ook. De band geniet ook zichtbaar van dit nummer: Charlotte zweept onvermoeibaar de zaal op en zowel Gitarist Bas Maas als bassist Otto Schimmelpenninck van der Oije, gaan op een verhoging staan om hun kunsten te laten zien.

Bas Maas heeft hoorbaar wat trucjes aan de solo’s toegevoegd en dit geeft veel nummers wat extra’s. Voor “Virtue And Vice”  komt ook Timo Somers het podium op om het feestje compleet te maken. Beide gitaristen gaan met veel plezier op in het nummer en Timo mag met een grote grijns de solo voor zijn rekening nemen.

De avond krijgt ook een primeur in de vorm van “Where Is The Blood” dit nummer heeft de band nog niet eerder gespeeld. Het loopt verrassend goed, met Maas die de vocalen van Fear Factory zanger Burton C. Bell invult.

Het siert de band dat veel van de nieuwe nummers ook live goed uit de verf komen: sommige zijn zelfs nog harder dan op de plaat.

Om toch niet teveel als een geoliede machine over te komen, vergist de zangeres zich heel gracieus in de aankondiging van het volgende nummer. In de veronderstelling dat een oude single “April Rain” gespeeld gaat worden, is ze verrast als opeens ‘Invidia’ start. Niks aan de hand, want na een enthousiaste uitvoering, met rookpluimen erbij, wordt alsnog de single gespeeld.

Een van de beste nummers op het nieuwe album “Are You Done With Me”  is er eentje die live hard klinkt, maar zodoende erg goed past in de knallende setlist. Charlotte klapt erg veel en houdt haar eerste uithaal voorzichtig. De tweede keer is deze een stuk beter en ze toont zich wederom een sterke zangeres.

Met een terechte glimlach introduceert ze de nieuwste single “Get The Devil Out Of Me’. Het nummer is pakkend en zorgt voor veel gespring op het podium, en in de zaal. Onder het mom van ‘het is zo leuk om de nieuwe nummers te spelen’ worden ook “Babylon” “Electricity” en “Not Enough” nog gespeeld.

Wessels geeft alles en legt op een gegeven moment haar hand op haar hart, duidelijk overrompeld door alle warmte vanuit de zaal. “Not Enough”  is officieel het laatste nummer, maar met een vette knipoog verlaat de band de zaal en belooft terug te komen ‘omdat het zo gezellig is’.

De toegift wordt gevormd door “Control the Storm” en  de kraker “The Gathering”. Voor beide nummers wordt Somers er weer bijgehaald en met veel geheadbang en gejuich gaat het hele publiek nog een keer helemaal los.

Charlotte is zelf ook zo enthousiast dat ze probeert te klappen en zingen tegelijk, want nogal schokkende zang oplevert. Het toont wel hoe ongelofelijk enthousiast ze is.

Met een ontploffing van glitters, en verschillende omhelzingen die gedeeld worden tussen de bandleden, sluit Delain een erg geslaagde avond af. Het gejuich vanuit de zaal wordt afgewisseld met herhaalde bedankjes vanaf het podium en zo gaan zowel de band als de fans met een warm gevoel naar huis.

This slideshow requires JavaScript.

Categories: Concerts Tags: ,
  1. No comments yet.
  1. 18/06/2012 at 13:08
    David

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: