Home > Concerts > Ultravox – tijdloze electropop blijft boeien in 013

Ultravox – tijdloze electropop blijft boeien in 013

tekst: Walter van de Lagemaat
foto’s: Marc de Jong

Ultravox, wie is er niet groot mee geworden? ‘The sound of the eighties’ kwam mede tot stand onder invloed van deze Schotse band, die onder meer de wereldhit ‘Vienna‘ op haar naam schreef. Midge Ure (zang, synths en gitaar), Chris Cross (synthesizer en bas), Billy Currie (synths en viool) en Warren Cann (drums) maken er in het Tilburgse 013 geen gemakzuchtig eighties-revival-avond van.

De band wisselt werk uit hun legendarische jaren tachtigperiode naadloos af met recent materiaal van de nieuwe cd ‘Briljant’. Wie alleen voor de hits kwam, had een lange avond.

‘Vernieuwende geluidsarchitecten’ werden ze aan het eind van de jaren zeventig genoemd, de elektro-popmannen van Ultravox. Dat predicaat verdienen ze inmiddels niet meer, maar het is absoluut kundig en bezield wat de ‘krasse knarren’ van Ultravox afgelopen vrijdag laat zien.

Met hun openingsnummer ‘Briljant‘, de titelsong van de nieuwe en gelijknamige cd, zet de band direct de toon: strakke synthesizer muziek. Beheerst, maar intens en minstens zo melodieus en sfeervol als de Ultravox-sound uit de jaren tachtig.

De synths en beats klinken nog net zo aanstekelijk en imponerend als voorheen. Dat combineert de typische jaren tachtig sound met een eigentijds tintje. Anders gezegd: oud en nieuw werk blijken moeiteloos hand en hand te gaan tijdens het optreden. Niet alleen muzikaal, maar ook tekstueel.

Opvallend is bijvoorbeeld de tijdloosheid van een jaren tachtig nummer zoals ‘New Europeans‘ waarin Midge Ure zingtFull of future thoughts and thrills/his senses slip away/he’s a European legacy/a culture for today. De crisis en het pessimisme van de jaren’ 80 lijken weinig te verschillen aan onze huidige situatie.

Voor de pauze speelt Ultravox van de nieuwe Briljant-cd onder meer ‘Change‘ en ‘Rise‘, waarbij laatst genoemde song het beste uit de verf komt en direct in je hoofd blijft hangen. Hoogtepunten zijn echter toch twee oude nummers: ‘Sleepwalk ‘ (volgens vele Ultravox-fans hun beste song ever) en ‘The Voice’. Bij het laatste nummer gaat het publiek voor de eerste keer op de banken. En ja, eerlijk is eerlijk, dat het hoorbare enthousiasme zolang uitblijft, heeft de band grotendeels aan zichzelf te danken.

Hoe knap en prettig de songs ook klinken, synthesizer muziek blijft altijd zijn afstandelijk karakter houden. En wanneer je, zoals de mannen van Ultravox, weinig of geen moeite doen om contact te maken met het publiek, wordt zelfs een live concert toch een beetje een tamme bedoening.

Na de pauze is er wel meer sfeer. Niet alleen tijdens de vioolsolo’s van Billy Currie, die zeker een meerwaarde zijn voor het optreden. Maar natuurlijk ook als ‘Vienna‘ klinkt, dat door het publiek wordt meegezongen. Opvallend is wel dat ‘Vienna‘ nog het meest gedateerd klinkt van alle songs die Ultravox in 013 speelt.

Jammer ook dat Midge Ure in uitgerekend die popklassieker stemtechnisch moet passen. Al moet gezegd worden dat hij in andere nummers juist wel weer overtuigt met zijn lange uithalen en afwisseling tussen de hoge en lage noten.

Het concert eindigt sterk met onder meer ‘Hymn’ uit 1982 en haalt de band alles uit de kast, hetgeen zijn weerslag heeft op het publiek dat enthousiast meeklapt en meezingt. Met ‘Dancing With Tears In Your Eyes‘ heeft de groep tenslotte een goede afsluiter. En dat is wel zo prettig. In het concert zat toch ook een aantal monotone vlakke dipjes, waardoor het voor het publiek lastig was om ‘er echt lekker in te komen’.

Als kind van de jaren tachtig, keek ik verwachtingsvol uit naar afgelopen vrijdag. Dat ik, net als de meeste bezoekers, uiteindelijk met een opgewekt gevoel de zaal verliet, kwam omdat Ultravox een overtuigde act neerzette die het geluid uit die jaren op fraaie wijze deed herleven. Het is knap dat de band ‘the sound of the eighties’ zo fris kan laten (weer)klinken.

In muzikaal opzicht zit er dus geen sleet op de band. Zeker niet als je kijkt naar de kwaliteit van de nieuwe songs. Dat is namelijk dik in orde. Ze doen het geluid van weleer herleven, maar voegen ook iets toe aan alles wat Ultravox heeft gemaakt. Het was dus meer dan nostalgie alleen wat Ultravox liet zien in 013, tijdens het enige optreden in Nederland van hun Briljant-tour.

Mede doordat het aantal hits dat Ultravox in Nederland had, gering is – en het dus geen ordinair meezingfeestje werd –  moest je als publiek moeite doen om te luisteren en de muziek op je in te laten werken. Dat was soms best een klus. Maar wie daartoe bereid was, heeft een fraaie avond. Of zoals een fan uit het publiek het samenvatte: “Ik ging niet compleet uit mijn dak, maar ik had dit voor geen goud willen missen.”

This slideshow requires JavaScript.

Categories: Concerts
  1. No comments yet.
  1. No trackbacks yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: