Home > Festivals > Into Darkness – donkere package brengt 013 in verroering

Into Darkness – donkere package brengt 013 in verroering

tekst en foto’s: Monica Duffels

Het indoor festival Into Darkness wordt gevormd door vijf bands die bekend zijn in de gothic metal scene en komen uit alle hoeken van Europa.

De line-up wordt gevormd door Pain, Moonspell, Swallow The Sun, Lake Of Tears en Scar Of The Sun. In de maand november tourt het gezelschap door heel Europa en deze grootschalige tour eindigt in 013 te Tilburg.

Wanneer de eerste band het podium betreedt, zijn de mensen in de zaal nog op een hand te tellen. Waarschijnlijk ligt het aan het vroege tijdstip op de avond. De vijfkoppige formatie Scar Of The Sun uit Griekenland laat zich hierdoor niet uit het veld slaan en speelt er lustig op los. De band heeft pas zijn debuut album  ‘A Series Of Unfortunate Concurrencies‘ uitgebracht.

Scar Of The Sun speelt een aardig staaltje progmetal, al klinkt het geheel zeker niet vernieuwend.

De zanger heeft geen onderscheidende stem, en klinkt schreeuwerig wat op den duur wat begint te irriteren. Door dit alles steekt de gedachte “dertien in een dozijn” geregeld de kop op.

Gedurende het optreden druppelen er langzaamaan wat meer mensen binnen. Zanger Terry Niklas zegt dankbaar te zijn dat ondanks het vroege tijdstip, er toch nog mensen naar ze komen kijken. Vervolgens worden de collega’s en crew bedankt voor de leuke tijd die ze hebben gehad tijdens de tour.

Het podium wordt snel omgebouwd voor de volgende band, namelijk Lake Of Tears. Deze gothic, doom band uit Zweden is in begin jaren negentig opgericht en staat erom bekend te experimenteren met diverse stijlen, waaronder industrial en klassieke heavy metal.

In 2011 kwam het recente album ‘Illwill’ uit. De setlist bestaat vooral uit werk van de laatste paar jaar. De band lijkt er vanavond niet erg veel zin in te hebben en komt wat stroef over.

Ook het publiek reageert nogal gematigd op dit optreden. Het lijkt erop alsof de band een beetje moet opwarmen, want pas na de eerste helft van hun set lijkt de vaart er eindelijk een beetje in te komen.

Als de Finse band Swallow The Sun aan de beurt is, dan is de zaal eindelijk wat voller. Al is wel te zien dat het qua drukte toch te wensen over laat. Het balkon blijft gesloten en in de zaal is er nog genoeg ruimte. Misschien dat zo’n lange concertavond iets te veel voor velen op een zondag.

Swallow The Sun is de eerste band deze avond, die veel indruk weet te maken op het publiek. De handjes gaan in de lucht en er wordt flink geheadbanged. Ook deze band heeft pas een nieuwe cd uit, getiteld ‘Emerald Forest And The Blackbird’ die goed ontvangen is in de media.

De titeltrack vormt meteen de aftrap van het optreden. Het licht wordt nog verder gedimd en de rookkanonnen draaien op volle toeren. De zeskoppige band is goed op elkaar ingespeeld en laat een prachtig stuk melodieuze doom metal horen.

Zanger Mikko Kotamäki zingt loepzuiver en daarnaast klinken zijn grunts en screams erg overtuigend. Ik ken maar weinig zangers die beide manieren van stemgebruik zo goed beheersen. 

Een klein minpuntje is dat enkele nummers die worden gespeeld vrouwelijke vocalen bevatten, die van een tape af komen. Al is het natuurlijk begrijpelijk dat het niet altijd mogelijk is om iemand als Anette Olzon mee te vragen, die haar vocale bijdrage heeft geleverd op het nummer ‘Cathedral Walls’. Verder is het een smetteloos optreden waarop iedereen tevreden kan terugkijken.

 
De eerste headliner van de avond is de Portugese band Moonspell. De bandleden komen een voor een het podium op. Als laatste verschijnt zanger Fernando Ribeiro met een zilveren helm op, geheel in stijl van de nieuwe dubbel-cd “Alpha Noir/Omega White”.

Moonspell viert alweer zijn twintigjarig jubileum en Fernando zegt blij te zijn dit feit te kunnen vieren met de fans in Tilburg. De doom metal band zet stevig in met de nummers ‘Axis Mundi’ en ‘Alpha Noir‘ wat meteen goed de sfeer neer zet, het wordt donkerder in 013.

Het optreden van Moonspell is vrij strak, al lijkt de energie die ik van ze gewend ben, er een beetje af te zijn. Misschien dat het door de vermoeidheid komt. Tenslotte is dit de laatste avond van een serie optredens. Dat vraagt zijn tol, met name als er weken lang iedere dag gespeeld wordt.

Tijdens het nummer “Opium” verschijnt zanger Mikko van Swallow The Sun op het podium om een stukje mee te zingen. Helaas is hij nauwelijks te verstaan, waardoor zijn bijdrage eigenlijk geen toegevoegde waarde heeft. Vermakelijk is het wel, en een goede performance zeker. 

Daarna volgt er meer entertainment wanneer er bandleden van andere bands omwikkeld in aluminiumfolie, tijdens ‘Vampiria’ als kerstdecoraties het podium op dansen en gekke bewegingen maken.

Na enkele minuten verdwijnen ze weer backstage, de lachers op de hand krijgend. Zo te zien hebben ze in ieder geval veel plezier met elkaar gehad op de tour. Verplichte nummers zijn verder de publieksfavorieten ‘Alma Mater’ en de afsluiter ‘Full Moon Madness’.

De laatste band die vanavond speelt is het Zweedse Pain. Inmiddels is het weer wat rustiger geworden in de zaal, aangezien de meeste mensen klaarblijkelijk voor Moonspell kwamen en velen de volgende ochtend weer vroeg op moeten.

De band komt op met zanger Peter Tägtgren gekleed in een dwangbuis. Deze band oogt ook wat vermoeid, maar loopt er zeker niet de kantjes van af. Ze zetten in met een van hun bekendere nummers ‘The Same Old Song’, een catchy gothic rocknummer dat makkelijk in het gehoor ligt.

Ook deze band heeft recentelijk nieuw materiaal uitgebracht, waaronder de live-dvd ‘We Come In Peace’ en vorig jaar het album ‘You Only Live Twice’. Natuurlijk worden hier een aantal nummers van gespeeld, zoals ‘Let Me Out‘ en ‘The Great Pretender‘. Gedurende het optreden blijkt dat er niet bepaald één lijn is te trekken qua muziekstijl.

Zo is ‘Dirty Woman’ meer een sleazy hardrock nummer en neigen andere nummers meer naar industrial of speedmetal. De wat dansbare tracks lijken het publiek het meeste te bekoren. Eentonig is het in ieder geval niet!

Wanneer Pain een tijd gespeeld heeft, komen ook hier de kerstdecoraties het podium op gewandeld wat wederom een grappig tafereel vormt.

Een hereniging van de muzikanten bij de laatste band van de avond. De set wordt toepasselijk afgesloten met het nummer ‘Shut Your Mouth‘, waarna de monden letterlijk gesnoerd zijn en iedereen met een voldaan gevoel huiswaarts keert.

Fotoverslag van alle bands is hieronder te vinden.

This slideshow requires JavaScript.

  1. No comments yet.
  1. No trackbacks yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: