Home > Concerts > Ed Kowalczyk – oude hits Live in het nieuwe Vredenburg

Ed Kowalczyk – oude hits Live in het nieuwe Vredenburg

tekst: Paul van Genugten
foto’s: Rayann Elzein

201406082059_EdKowalczyk_Utrecht_REZ_3706

Vanavond viert zanger Ed Kowalczyk het twintigjarig bestaan van “Throwing Copper” de doorbraak voor zijn voormalige band Live.

In een klap is deze rockband uit de Verenigde Staten een van de grootste acts ter wereld. Miljoenen platen vlogen over de toonbank. Dat succes uit 1994 heeft de band nooit meer geëvenaard.

Nu in 2014, na zijn optreden op Pinkpop,  is het hoog tijd om het legendarische album nog eens in het zonnetje te zetten. Plaats van handeling: de Ronda zaal van het gloednieuwe TivoliVredenburg in Utrecht.

Nieuwe Zaal

201406082107_EdKowalczyk_Utrecht_IMG_8908Deze  nieuwe popzaal heeft natuurlijk nog niet de klinkende historie van zijn illustere voorganger Tivoli Oudegracht. De Ronda verschilt in alle opzichten van Tivoli. Deze oude zaal was klein, knus en een tikje groezelig.

De Ronda is een van de vijf zalen van een complex dat in alles van de moderne tijd ademt: strak, licht, ruim opgezet met zwevende roltrappen tussen de verdiepingen. Een indrukwekkend staaltje architectuur.

201406082219_EdKowalczyk_Utrecht_REZ_4562De Ronda is de popzaal van dit nieuwe gebouw en lijkt zelfs intiemer dan het oude Tivoli, omdat ze minder diep lijk, al is er plaats voor tweeduizend man.  Overal heb je perfect zicht op het podium, of het nu rond het podium is of aan weerszijden, waar twee trappen omhoog uitwaaieren en zit- of staanplaatsen creëren.

Kijk je nog wat beter rond in de zaal dan vallen de strakke vormgeving en prachtig afgewerkte details op. Motieven in de goud en zilverkleurige muren komen terug in de bar. Het enorm hoge plafond hangt vol met imposante boxen en een scala aan lichten. Kortom, een hypermoderne concertzaal.

Qua faciliteiten troeft de Ronda het oude Tivoli ruimschoots af, maar een concertzaal leeft natuurlijk van de bands die er legendarische optredens hebben gegeven. Daar ontlenen de grote zalen hun status aan, niet aan het aantal mensen dat er in past.

201406082103_EdKowalczyk_Utrecht_REZ_3794Die historie heeft de Ronda nog niet. Daarom past het optreden van Ed Kowalczyk perfect in de eerste maanden van de nieuwe zaal. Een grote naam komt integraal een van de iconische albums uit de jaren negentig spelen.

Klokslag kwart voor negen gaan de lichten uit in de goed gevulde Ronda. In het donker joelt het publiek in afwachting van de act.

Met gevoel voor dramatiek bouwt de band in de coulissen de spanning op. Geluidsfragmenten, van nieuwslezers lijkt het, klinken. De drummer betreedt als eerste het podium. Ramy Antoun neemt plaats en geeft een staaltje van zijn kunnen weg.

201406082110_EdKowalczyk_Utrecht_REZ_3900Vervolgens komen bassist Nick Jay en Zak Loy met zijn gitaar op. Al jammend is het wachten op de grote man. Ed Kowalczyk komt onder luid gejuich naar voren.

De band Live bestaat sinds 2009 niet meer, maar het creatieve brein en charismatische frontman Kowalczyk was altijd al het middelpunt van Live.

Met zijn begeleidingsband speelt hij vanavond””Throwing Copper” van begin tot eind. Geen gehussel met nummers, gewoon van het eerste tot het laatste nummer, helemaal.

201406082101_EdKowalczyk_Utrecht_REZ_3768

Kenmerkend voor het repertoire van de grunge, post-grunge en eigenlijk alle bands die goed naar de Pixies hebben geluister, is de afwisseling van hard en zacht binnen nummers.

Ed Kowalczyks nummers kennen die tegenstelling niet, maar hij laat het harde, donkere eerste nummer volgen door een gevoelige ballad. Bij de eerste noot herkent het publiek “Selling the Drama.”

Bij het refrein gaan de handen de lucht in. en de tweede keer hoeft Kowalczyk eigenlijk zelf niet meer te zingen. Dat doet hij gelukkig wel, want zijn stem haalt de hoge noten nog steeds met gemak.

201406082051_EdKowalczyk_Utrecht_REZ_3554Het enthousiaste ontvangst doet Ed zichtbaar goed. Breed glimlachend groet hij het publiek, en gooit er een schepje energie bovenop en rent van links naar rechts over het podium en jut het publiek op tijdens het uitgesponnen drum en gitaargeweld in “I Alone.”

Snel valt op  hoe strak de begeleidingsband speelt. Ramy Antoun drumt moeiteloos hard en snel, terwijl hij zichtbaar geniet. De bassist staat nu nog wat statisch links van Ed, zo steriel zal het niet lang blijven.

201406082208_EdKowalczyk_Utrecht_REZ_4514De mensen die op zo’n trip down memory lane, wat het ontegenzeggelijk is, afkomen zijn logischer wijs voor het merendeel dertigers en veertigers.

Vrienden- en vriendinnengroepen die gezamenlijke herinneringen aan Throwing Copper hebben, maar ook stelletjes die weer net zo verliefd zijn als twintig jaar geleden. Sommigen hebben zelfs hun kinderen meegenomen. Anderen hun ouders. “Kijk, pap en mam, dit vond ik vroeger leuk. En nu nog steeds.

201406082131_EdKowalczyk_Utrecht_REZ_4179Lightning Crashes ” is inderdaad een familienummer, een nummer dat niemand onberoerd laat. Ed is op zijn allercharmantst als hij wijst, zwaait en lacht, terwijl de tekst luidkeels wordt meegezongen.

Meesterlijk speelt hij met de emoties van de track. Hij vergroot ze, maakt ze dan weer klein, om ze uiteindelijk te laten exploderen.

Het zijn echter niet alleen de grote hits die het goed doen vanavond. Een nummer als “Top” is voor de radioluisteraar onbekend, hard en ontoegankelijk.

Maar voor de harde kern recht voor het podium, zeker gewaardeerd. De overgave en passie waarmee de muzikanten het brengen werkt daar aan mee.

Zak Loy, die elf jaar oud was toen Throwing Copper uitkwam, springt wat dat betreft het meeste in het oog. Feilloos gitaarspel combineert hij met een aanstekelijke energie. Hij staat overduidelijk te genieten op het podium.

201406082126_EdKowalczyk_Utrecht_REZ_4101Tussen de nummers door praat Ed Kowalczyk niet veel. Af en toe een “dankjewel” en een “hoe gaat het?”, maar de zanger wil wel kwijt dat het nummer “Shit Town” gaat over zijn geboorteplaats York in Pennsylvania.

De twee grootste werkgevers van die stad Caterpillar en Harley Davidson vormen de inspiratiebron voor “Pillar Of Davidson”.  En niet, zoals Kowalczyk uitlegt, een filosofische gedachte die critici achter de titel zochten.

Tijdens dit wat rustigere nummer met country invloeden,klinkt de zang zeer zuiver. Die kwaliteit raakte eerder lichtjes ondergesneeuwd, wanneer hij moeite moest doen om boven de muziek uit te komen.

Voor het begin van het laatste nummer, de ongetitelde bonustrack, introduceert Kowalczyk zijn band. Met zijn vieren spelen ze het ingetogen slaapliedje dat passend wordt ondersteund met dromerige lichteffecten.

201406082155_EdKowalczyk_Utrecht_REZ_4390Dit zou een mooie afsluiting zijn geweest, maar het publiek wil meer. Zij weten ook dat de band een dag eerder op Pinkpop als toegift”Overcome” speelde. Die monsterhit wil de Ronda ook horen.

En of het publiek een toegift krijgt! De artiesten geven een extra miniconcert: zes nummers maar liefst.

Daaronder zijn “Seven” en ” All About Me”, twee nummers van de nieuwe soloplaat  “The Flood And The Mercy.”

Het contrast met zijn Live periode is groot. Gezongen met een lagere stem presenteert hij twee sfeervolle, pretentieloze liedjes.

201406082226_EdKowalczyk_Utrecht_REZ_4569De entertainer Kowalczyk weet natuurlijk ook, waarvoor het publiek komt. De arenarock en de gelikte ballad combineert hij effectief in de uitgebreide toegift van een half uur. Hij komt zo mogelijk nog beter in vorm.

Een stem als een emotionele klok en krakende gitaren slepen het publiek mee als de grootste hits van andere Live albums voorbij komen. Tot achter in de zaal wordt gesprongen en luidkeels meegeschreeuwd.

Conclusie

201406082230_EdKowalczyk_Utrecht_IMG_8924Het twintig jaar oude album “Throwing Copper” heeft de tand des tijds prima doorstaan. De bekende hits hebben een meezingkwaliteit, die niet verdwijnt. De minder bekende hits, blijven goed overeind.  Het geheel zorgt voor een energiek live concert met een enthousiaste sfeer. Ed Kowalczyk is een entertainer,die glorieert bij een publiek.

Hij lijkt van geen ophouden te weten en hoe langer het concert duurt, hoe meer hij in vorm raakt. Op het moment dat de zaal denkt vermoeid te raken,weet hij ze weer op te zwepen met zijn uithalen en gebaren. Na bijna twee uur laat Kowalczyk zijn publiek uitgeput en voldaan achter. Een geslaagde trip down memory lane and back.

This slideshow requires JavaScript.

Categories: Concerts Tags: ,
  1. No comments yet.
  1. No trackbacks yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: