Metal Female Voices Fest – samenwerkende zangeressen brengen cover project ten gehore

foto’s onder copyright van: Stéphane Odent

MFV UnitedDe vrijdag van het Metal Female Voices Fest is de warmloper voor een intens weekend gevuld met female gothic metal.

Deze twaalfde editie is een mijlpaal op vele vlakken: de organisatie heeft kenbaar gemaakt een pauze in te lassen en daarmee is het voorlopig de laatste kans om van dit internationale festival te genieten.

Er is geen ander evenement waar zo veel liefhebbers van deze muziek samen komen en trouw jaarlijks MFVF een warm hart toe dragen. Velen zullen dan ook deze muzikale ontmoetingen zeker missen.

Twaalf jaar is al een hele historie, het festival heeft zichzelf steeds meer op de kaart gezet en is flink gegroeid. Van een dag, naar een weekend, door naar een vol weekend met de vrijdag als extraatje voor de liefhebber.

Op deze vrijdag een uniek samenwerkingsproject tussen verschillende zangeressen om divers cover materiaal ten gehore te brengen van bekende artiesten. Zangeressen die je normaal niet samen ziet op een podium, een unicuum van MFVF.

De volgende zangeressen zijn samen gekomen voor het cover-band project:
Ailyn Gimenez van Sirenia
Iliana Tsakiraki van Enemy Of Reality
Karolina Pacan van Skeptical Minds
Kassandra Novell
Mariangela Demutras van Tristania
Maxi Nill van Jaded Star
Saeko Kitamae van Saeko

Een foto impressie van deze sfeervolle avond is gemaakt door fotograaf Stéphane Odent. Met dank aan de MFVF organisatie:

This slideshow requires JavaScript.


Liv Kristine – Vervain

tekst: Frans Neelen

Liv Kristine - Vervainband: Liv Kristine
album: Vervain
genre: gothic – rock
release: 24 oktober 2014
label: Napalm Records


Does this charming lady really needs an introduction ? Not really I guess, but for the beginners here in a nutshell the story of Liv Kristine so far.

In the early nineties she became the singer of Theatre Of Tragedy, one of the founders of Gothic Female fronted Metal and a band who introduced the “Beauty and the Beast” vocal battles.

In the late nineties she developed her own solo career, composing more personal, poppy songs released under her own name. Together with husband Alexander Krull and the other band members Atrocity she is founder of the successful gothic band  Leaves’ Eyes in 2003 after leaving Theatre of Tragedy.

Album Review

Vervain” or Verbena, is called “Tears of Isis” in ancient Egypt. It is a herb with purple or white flowers with delicate spikes and nearly scentless, also known as one of a vampire’s most well-known weakness. Also associated with “divine” which is in this case a good translation for the fifth album of Liv Kristine.

An album that is, without any doubt, her strongest and most energetic one. On her solo albums Liv Kristine normally shows her light, romantic side with poppy, catchy songs. Previous album “Libertine” (2012) already marks a more rock orientated direction.

Vervain” presents itself as a dark and doom album with songs that reminds strongly of Theatre of Tragedy. Bass and drums are very heavy and low; giving the album a sinister, melancholic feeling.

Although this album marks a return to Liv Kristine’s roots it still is an album that reaches a wider audience. Gaining a lot of new fans and please the old ones as well.  Liv’s beautiful voice and sympathetic personality stand guarantee for that.

Opener “My Wilderness” immediately is a bulls eye; doomy riffs and firm axe work contradict with her catchy and racy voice as many know in most Leaves’ Eyes songs, but above all it sounds fresh and energetic.

In “Creeper” and “Oblivious” those fine dark riffs by guitars and bass are standing out. When Liv’s angelic vocals sets in the timbre immediately changes: providing a contradiction between doom against sweet. One of the strongest impressions on this album.

With “Elucidation” also the more catchy (poppy) and electronic musical period from Theatre Of Tragedy is honored.  It’s swings, it rock’s and has that particular dancing beat which was introduced on their debuut album.

On the fragile song “Lotus” Liv’s vocals are breath taking and make you melt like icicles on the roof. “Hunters” is driven by an energetic rock beat and Liv’s haunting vocals make it also a track worth mentioning.

Two vocal guestsappearances are made by Michelle Darkness (End of Green) in the new wave, gothic sounding “Love Decay” and “the female voice of metal rock”  Doro Pesh makes her entrance on “Stronghold Of Angels”.

Michelle’s low – down from the cellar – voice makes “Love Decay” sound like a Sisters Of Mercy song and goes along fine with Liv’s clean voice. In the power ballad  “Stronghold Of Angels” Doro’s rasping voice merges perfectly with Liv’s angelic one and both deliver a great job. Both duets are cleary something original and reflecting different vocal styles by Liv Kristine.


On this album Liv Kristine presents the best of herself. A mixture of her solo albums, Theatre Of Tragedy roots and Leaves’ Eyes elements cover the load on this excellent album with a variety in songs  which share the same intriguing atmosphere of the early Gothic sound.

Doomy, heavy and sinister with enough space for enchanting vocals and fragile poetry. The vocal guest appearances are well chosen and contribute the versatility. Overall it sounds fresh and exciting. Boundaries between Liv Kristine solo and Leaves’ Eyes have faded, so its wise to abstract there are  two top acts in the Gothic scene.

Last, but certainly not least, do not forget that  Thorsten Bauer is besides Liv the main composer of the music as well as playing most of the instruments. Again Alexander Krull succeed as producer on “Vervain.”As well as co-composing songs. A splendid job by all three of them which results in album fit to conquer the world.



01. My Wilderness
02. Love Decay [featuring Michelle Darkness]
03. Vervain
04. Stronghold Of Angels [featuring Doro Pesch]
05. Hunters
06. Lotus
07. Elucidation
08. Two And A Heart
09. Creeper
10. Oblivious


Moonspell – spring tour in Europe

013 25112012 Moonspell 005 door Monica Duffels The Portuguese metalband Moonspell announced a spring tour in 2015 together with Scepticflesh from Greece. In March both bands will tour around Europe.

Since their breakthough in 1990 Moonspell represents their audenthic dark metal sound. Melancholy  through more than a dozen of high-class releases:

From the venerated debut EP “Under The Moonspell“, their breakthrough record “Irreligious“ and the chart topper “Memorial“ to their latest output, 2012‘s double album “Alpha Noir / Omega White“.

Now that it‘s been a while since the last extensive tour of the Continent, it‘s high time to let the crowds taste some bittersweet damnation again, as founding member and front man Fernando Ribeiro agrees:

“We are thrilled to announce to all the Moonspell fans out there that we‘ll be touring together with our brothers in Septicflesh. In doing so, we‘ll be supporting our upcoming brand-new album ‘Extinct‘, an emotional, existential journey reflecting on the hour of man‘s passing away and the prospect of no return. A very dark yet soulful album with some of the most heartfelt songs we‘ve ever written. We‘re excited about sharing this original darkness with you soon!“

The Southern Europeans will be accompanied by their Greek companions in Scepticflesh, who‘ve let their new steam hammer ‘Titan‘ off the leash this June, impressively proving that even though some twenty years have passed since their inception they‘re still carrying the early days‘ blazing fire in their hearts.

Dutch dates:

12 Maart 2015 – Doornroosje in Nijmegen
13 Maart 2015 –  Patronaat in Haarlem

More on:

Categories: News Tags:

Grote Prijs van Nederland – hslve finalisten gaat met Wouter Hamel mee op tour

groteprijsnederland2014Wouter Hamel zal tijdens zijn aankomende Pompadour Tour worden vergezeld door de halve finalisten van de Grote Prijs van Nederland.

Hamel is als coach reeds verbonden aan de Grote Prijs, waarbij hij de deelnemers begeleidt op hun weg naar een meer professioneel bestaan als muzikant.

Vanuit zijn management is, in overleg met boekingskantoor Friendly Fire en de deelnemende (pop)podia, nu ook besloten de halve finalisten tijdens zijn tour door Nederland een plek op het podium te geven. Hierin ligt de focus op het genre singer-songwriters, waarbij een selectie van deelnemers als support act wordt gepresenteerd.

Het gaat om de volgende data:
16.10     Effenaar Eindhoven      Taco de V.
18.10     Lux, Nijmegen               A Brighter Light
24.10     Mezz, Breda                 Charley Marie
25.10     Patronaat, Haarlem      Charl Delemarre

14.11     Atak, Enschede                      
15.11     Paard van Troje
19.11     De Oosterpoort, Groningen
20.11     Lantaren Venster, Rotterdam
28.11     Tivoli Vredenbrug, Utrecht

De deelnemers aan de Grote Prijs van Nederland, in totaal nog vijftien bands en vijftien singer-songwriters, bereiden zich op het moment voor op de aankomende halve finales. Deze vinden van 18 oktober tot en met 1 november plaats op de podia van Tivoli Vredenburg (Utrecht), Paard van Troje (Den Haag), W2 (Den Bosch), People’s Place en Sugar Factory (Amsterdam). Uiteindelijk zullen per genre zes finalisten op 20 december strijden voor de felbegeerde Grote Prijs van Nederland.

De artiesten die met Wouter Hamel gaan touren worden binnenkort bekend gemaakt op:

Alestorm – maakt het wachten waar met spektakel in Dynamo

tekst: Ruben Borger
foto: Maarten ter Braak

Alestorm Eindhoven 5 oktober door Maarten ter Braak 7Alestorm is weer terug! Als promotie van de nieuwste release ‘Sunset On The Golden Age‘ touren ze heel Europa weer eens af en vanavond is de laatste van een reeks Europese shows.

Om zes uur gaan de deuren van het Dynamo in Eindhoven open en het eerste optreden van de avond begint al om kwart over zes. Alestorm is dus niet alleen, sterker nog, ze hebben maar liefst drie voorprogramma’s meegenomen.


Als Troldhaugen letterlijk het podium op danst, zijn de eerste twee rijen druk bezet. Jongeren die al sinds een uur of vier buiten in de gure wind hebben gezeten en het allerliefste vooraan willen staan bij Alestorm.

Alestorm Eindhoven 5 oktober door Maarten ter Braak 10Wanneer de eerste klanken van deze Australische folkmetalband klinken, zijn dit ook de mensen die al wild meedoen met de muziek.

De rest van de zaal zal zich waarschijnlijk nog wel een aantal keer achter de oren krabben als deze Aussies op het affiche staan. De bijna epileptische dansbewegingen, gecombineerd met een slechte mix van progressieve muziek en grunts of geschreeuw komt helemaal niet uit de verf.

Vergelijkbaar met bijvoorbeeld System Of A Down schiet de band van de hak op de tak, maar overtuigt nergens. Als klap op de vuurpijl verpesten ze ook een cover van ‘Gimme Gimme’ van ABBA. De tape  met keyboards dat de hele tijd meeloopt, is trager dan de band en dat geeft een ernstig trieste indruk van deze matige band.

Crimson shadows Eindhoven 5 oktober door Maarten ter Braak 3Crimson Shadows is de tweede opwarmer van de avond. Waar hier en daar mensen zichzelf proberen te overtuigen dat het in ieder geval niet slechter kan worden, blijkt dat ook wel een beetje te kloppen.

Het is niet echt slechter, maar heel veel beter is het ook niet. De band claimt een mix van extreme metal en catchy melodische metal te spelen.

Nu is dat extreme gedeelte goed duidelijk. Sterker nog, dat is het enige wat te horen is. De drums, gitaren en de bas vormen een dermate harde muur van geluid, dat niets meer te onderscheiden is. Geen melodische invloeden en zelfs de solo’s vallen bijna weg.

Crimson shadows Eindhoven 5 oktober door Maarten ter Braak 4Het geschreeuw dat over deze muziek heen komt voegt ook bijzonder weinig toe, waardoor we dus een brok lawaai te verwerken krijgen. Er kan wel hersenloos op geheadbanged en gemoshed worden, dus om de tijd te doden gebeurt dat ook wel.

Ondertussen komt Alestorm het podium op en heeft zanger Christopher Bowes een bubbelblaas zwaardgevecht met iemand uit het publiek. Een duidelijk hoogtepunt van de show.

Brainstorm Eindhoven 5 oktober door Maarten ter Braak 5Na enige ombouwtijd stapt Brainstorm in de spotlights, maar dan is het ook gelijk raak.

De zaal is bijna helemaal volgestroomd om iets van deze lekkere, snelle Duitse powermetal mee te krijgen. Meteen is iedereen ook helemaal mee en draait het Dynamo zich ook lekker warm voor de hoofdact. Iets wat de vorige bands niet voor elkaar wisten te krijgen.

Het charisma spat er af bij de band. Zanger Andy B. Franck doet leuk mee met de crowdsurfende jongens, die op het podium belanden.

De frontman doet hardop mee als het publiek massaal “Bier en Tieten” begint te zingen. Dit lijkt een grap te zijn uit een vorige show dat ik duidelijk gemist heb, maar de band lijkt het te verstaan, of in ieder geval te herkennen.

Brainstorm Eindhoven 5 oktober door Maarten ter Braak 1Er is een groot verschil in deze drie voorprogramma’s. Brainstorm is duidelijk een aantal stappen verder in de ontwikkeling. De mannen zijn wat ouder, professioneler en spelen gewoon heerlijk lekkere, strakke powermetal.

Precies wat dit publiek nu nodig had. Omdat het de laatste show van de tour is, moet iedereen natuurlijk nog even bedankt worden, inclusief alle bands. Zo wordt er rijkelijk geknuffeld door bandleden op het podium. Uiteindelijk een erg sterk optreden en iedereen is klaar voor de hoofdact.


Het Dynamo is uitverkocht en dat is bij Alestorm te merken ook. Het kleine zaaltje is helemaal propvol. Om half tien klinkt de standaard openingstune uit de speakers en gaan de bezoekers al helemaal los. Opener ‘Walk The Plank’ trapt de show meteen in de vierde versnelling.

Alestorm Eindhoven 5 oktober door Maarten ter Braak 9Muzikaal is alles niet helemaal goed afgesteld, hierdoor is de zang niet helemaal goed te horen en is de rest van de muziek erg hard. Meteen wordt ‘The Sunken Norwegian’ gespeeld en het publiek is verkocht.

Iedereen zingt uit volle borst mee en langzaamaan wordt de afstelling van de muziek beter, waardoor alles stukken beter te verstaan is. Het inmiddels wel duidelijk voor wie de fans vanavond gekomen zijn, zo enthousiast is iedereen direct.

Bij de single ‘Drink‘ soleert zanger en toetsenist Christopher Bowes met één hand, terwijl hij met zijn andere hand een blik bier leegdrinkt. Dit is natuurlijk leuk om te zien en wordt nog goed uitgevoerd ook. Ook de vunzige woordspelingen op titel ‘Over The Seas‘ vallen bij dit publiek erg goed.

Alestorm Eindhoven 5 oktober door Maarten ter Braak 2Grote rookwolken uit rookmachines en een fikse moshpit markeren de knaller ‘Shipwrecked‘. En eigenlijk kan de band dan al helemaal niets meer fout doen. Met hun opzwepende “Bacon Powered Pirate Core” maken ze de tent met de grond gelijk.

Maar Alestorm is meer dan alleen goede muziek. Elke show staat ook garant voor heel wat grappen en spektakel. Zo is er een heuse “staarwedstrijd”, tussen bassist Gareth Murdock en gitarist Dani Evans.

Er wordt hardop gedroomd over ‘s werelds grootste twisterspel en Chris gooit, om de roadie te pesten, alle plectrums in één keer het publiek in.

Alestorm Eindhoven 5 oktober door Maarten ter Braak 5Voordat ‘Midget Saw’ zijn opwachting mag maken, wordt er eerst een handpop van een aap bij gehaald. De aap heet “Nico van Montfoort” en zanger Chris suggereert dat zijn favoriete liedje wel eens ‘Bier en Tieten‘ zou kunnen zijn.

Zo komt ook die grap weer terug en wordt het nummer met volledige muzikale begeleiding massaal meegezongen. Tijdens het hele ‘Midget Saw’ is de aap aanwezig. Bij het zingen, bij de solo’s, hij gaat het hele podium over. Tegelijkertijd valt de zang wel een beetje weg in het muzikale geweld van dit snelle, harde nummer.

De hele avond is één groot feest. Chris haalt er nog een musketpistool bij en begint daar zogenaamd mensen mee neer te schieten. Ook wordt de technicus gebombardeerd tot barman, omdat hij drie flessen drank in houders aan het drumstel heeft moeten hangen.

Naast het verplichte, zes seconden durende, ‘Rumpelcombo‘, gaat de band nog even lekker door. Als laatste spelen ze ‘Wenches and Mead’ dat zó snel gaat, dat de zang de muziek niet meer kan bijbenen.

Iedereen wil een toegift, de zaal schreeuwt zich er op los. Uiteindelijk speelt het intro van ‘1741 (The Battle For Cartagena)’ en wordt iedereen nog even fiks bedankt. De technici, de voorprogramma’s en het publiek.

De toegift bestaat uit ‘Wolves Of The Sea’, ‘Captain Morgans Revenge’ en ‘Rum’, waarbij iedereen op het podium komt om de laatste tonen mee te schreeuwen. Vervolgens springen Christopher en toetsenist Elliot Vernon het publiek in. Chris wordt letterlijk de zaal uitgedragen en bij de bar afgezet. Zo eindigt het concert.


Alestorm Eindhoven 5 oktober door Maarten ter Braak 11Uiteindelijk is het een bijzondere avond. Voor de doorgewinterde fan is het natuurlijk een must om vooraan te staan, dan is het ook nodig om er om zes uur al te zijn. Voor de liefhebbers van de muziek was om acht uur komen ook goed genoeg.

Brainstorm en Alestorm maken hun reputatie zeker waar, de andere twee bands weten helaas geen goede indruk te houden.

Ondanks de wisselende afstemming van de muziek, is het één groot succes. Dat de zang dan af en toe niet goed te horen is, of de keyboards lichtjes te hard aandoen, dat nemen we dan maar voor lief. Alestorm stormt gewoon door en hopelijk komen ze volgend jaar nog eens terug.

This slideshow requires JavaScript.

Categories: Concerts Tags:

Night Of The Proms – Katie Melua komt ook naar Nederland

night of the promsNaast de Duitse concerten van de Night Of The Proms concertreeks, is nu voor Nederland ook de Britse zangeres Katie Melua toegevoegd aan het programma.

Op donderdag 20, vrijdag 21 en zaterdag 22 november 2014  deelt ze het podium met de eerder aangekondigde artiesten Nile Rodgers & Chic, CeeLo Green en accordeontalent Ksenija Sidorova.

Katie Melua

Met Katie Melua halen de organisatoren niet alleen een getalenteerde zangeres, maar tegelijkertijd een van de grootste artiesten uit Groot Brittannië van het millennium in huis.

Het succesverhaal van deze in Georgië geboren zangeres begon in 2003 met de debuutsingle ‘The Closest Thing To Crazy’. Toen ze twee jaar later ‘Nine Million Bicycles‘ van het album ‘Piece by Piece’ uitbrengt, heeft ze direct een monsterhit te pakken. De release van het daaropvolgende album ‘Pictures‘ (2007) maakte van Katie Melua zelfs de wereldwijd best verkopende Britse artieste van dat jaar.

Dit album was al platinum voordat het daadwerkelijk in de winkels lag.  In haar carrière verkocht Katie Melua meer dan 11 miljoen albums en behaalde ze meer dan 56 platinum awards. Met haar betoverende uitstraling en bijzondere stem brengt de dertigjarige zangeres songs met diepte.

Night Of The Proms

Met de toevoeging van de Nederlandse artiest Bo Saris is het programma van de Nederlandse editie voor Night Of The Proms compleet.  Al eerder heeft hij in het voorprogramma van Katie Melua gestaan. Hij is bekend geworden als deelnemer van de Idols tvshow, toen nog beter bekend als Boris. April van dit jaar is zijn album ‘Gold’ uitgebracht, waarna een grote tour volgde door Nederland.

De eerste namen op het affiche van dit jaar, zijn De Amerikaanse hiphop- en soulsensatie CeeLo Green en de jonge accordeoniste Ksenija Sidorova en dat laat meteen het unicum van dit evenement zien. Klassiek wordt verenigd met pop (en in dit geval ook hiphop en jazz) onder begeleiding van een groot koor en orkest.


De online kaartverkoop verloopt via MOJO Concerts en de website van NOTP. De rangen van Ahoy zijn onderverdeeld in verschillende prijsklassen, zie plattengrond:

Prijzen van de kaarten variëren van 34,00 euro tot en met 54,00 euro voor de hoogste rang. Let op: rolstoelplaatsen kunnen enkel telefonisch gereserveerd worden, ook daarover staat informatie op de bovenstaande websites.

donderdag 20 november 2014 | 20u | Ahoy Rotterdam | bestel nu
vrijdag 21 november 2014 | 20u | Ahoy Rotterdam | bestel nu
zaterdag 22 november 2014 | 20u | Ahoy Rotterdam | bestel nu

Meer informatie over Night Of The Proms:

Categories: News Tags: ,

Iamthemorning – Belighted

tekst: Ruben Borgen

Belighted I am the morning artiest: Iamthemorning
album: Belighted
genre: Progressive Folk
release: 15 september 2014
label: K-Scope

Het bedenken of uitvinden van een nieuw genre binnen de bestaande kaders is natuurlijk altijd leuk.

Iamthemorning heeft dat uitstekend gedaan bij hun debuutalbum. Ze combineren progressieve rock met folk en creëren zo een uniek geluid. Zelf noemen ze het “acoustic/chamber progressive”.

Lukthet deze twee Russen om hun uitstekende debuutalbum met ‘Belighted’ een passend vervolg te geven?

Nou, ik ben geneigd te zeggen van wel. De wonderschone en breekbare vocalen van zangeres Marjana Semkina zijn gewoonweg fantastisch. Het enige nadeel komt daar meteen bij aanzetten.

Juist vanwege de breekbaarheid van deze zang, komt die niet altijd even goed uit bij de muziek. De plaat heeft genoeg bombastische, dan wel stevige momenten waar de zang verdrinkt in de muziek.

De combinatie van twee stijlen is wederom wel weer heel geslaagd. Met een hele dunne lijn tussen tranentrekkend mooie ballads en prachtige folk, hebben ze met zijn tweeën een fenomenale plaat neergezet.

Marjana Semkina en Gleb Kolyadin verzorgen samen de gehele invulling van dit album. En dat is op zijn minst een grote prestatie te noemen. ’08_54′ begint juist als een klassiek stuk dat langzaam opgenomen wordt in een progressief stuk van grote klasse.

Het aller grootste hoogtepunt is ‘Romance’. Met een muzikaal stuk genaamd ‘Intermission X’ ervoor, is dit de mooiste, echte ballade  van de plaat. Overigens komen die ‘Intermissions’ op de debuutplaat ook al voor. Feitelijk worden ze doorgetrokken. Op het eerste album begonnen ze met ‘Intermission I’ die oploopt tot nummer zes, waarna op een EP nummer zeven te vinden is.

Op ‘Belighted’ vinden we de nummers acht tot en met dertien. Dat geeft wel een extra gevoel van verbondenheid tussen de twee albums.

Het bijna negen minuten durende ‘Crowded Corridors’ is een prachtige nummer, waarin alle elementen die eerder op de plaat voorkwamen en verderop nog komen,  aan elkaar verbind. Klassiek met folk en dat dan weer samen met hele progressieve invloeden.

Wel is er nog één grote storende factor op het album. Hier en daar gaat de plaat nogal over van de hak op de tak. De zang komt dit op die momenten niet echt tot hun recht, maar ook de muziek wordt daardoor niet echt boeiender.


Het is zonde dat de plaat niet altijd even boeiend is. Mede door de niet echt passende zang en de af en toe de onlogisch aandoende, spontane overgangen. Knap is het natuurlijk wel, met zijn tweeën een dergelijk rustige, mooie en toch ook krachtige plaat af te leveren.

Hopelijk kunnen we in de toekomst nog veel verwachten van deze Russen. Mocht het ooit komen tot een boycot van producten uit het Rusland, is dit wel één van de dingen die ik ernstig zal missen.



Categories: CD reviews Tags: