Archive

Posts Tagged ‘Anneke van Giersbergen’

The Sirens – kwalitatief hoogstaande show wordt matig onthaald

tekst: SilviaPD
foto’s: Joost Willemse

DSC01657The Sirens is een uniek project van drie zangeressen, die de grondslag van hun carrière doen herleven. Een eerbetoon aan de eerste vrouwen die stevige muziek met hoge vocalen combineerden en die er groots mee zijn geworden.

Deze zangeressen behoeven geen introductie, wel het ontstaan van The Sirens. Het idee kreeg vorm toen zangeres Anneke van Giersbergen een duet opnam met Kari Rueslåtten voor haar “Drive ” album (2013), al snel maakte  Liv Kristine de gelederen compleet na een festival ontmoeting dat zelfde jaar.

DSC01646In Zoetermeer blijkt dat de jaren tachtig en negentig generatie flink ouder is geworden, schrijfster incluis. De sfeer is afwachtend en het komt lastig van de grond: de hele avond is timide en het enthousiasme is vluchtig, zo weer over gewaaid bij een enkel nummer.

Jammer, vooral omdat de kritieken in Europa lovend zijn, al is er een flinke rij na afloop om de artiestes te ontmoeten.

Vanaf de stevige opening “ Vervain” is duidelijk dat de twee uur durende show een “raad de zangeres” factor heeft: er zijn veel wisselingen, verrassende duetten en zelden is een van hen alleen op het podium te vinden. Dat maakt de set dynamisch en geeft precies wat de bezoeker verwacht.

En dat is helemaal niet erg, want het staat puur in dienst van prachtige muziek, mooie meerstemmigheid en de kwaliteit van deze zangeressen.

Toch is ‘The Road To Memory Lane’ niet geheel ongeplaveid. Zo nu en dan zakt de set nogal in, de vraag is waarom. Er lijkt een gat te zitten tussen de echte grote hits, zowel van The Gathering als Theatre Of Tragedy is er een breder repertoire om uit te putten.

DSC01726De band staat als een huis, afkomstig uit de gelederen van Anneke van Giersbergen.

De gitaren en bas zijn verrassend pittig en dat brengt een mooi rockrandje aan. Hier en daar wordt er zelfs meegezongen, maar daar stopt de mannelijke invloed of het moet de drummer zijn die vaak energiek roffelt en extra gelaagdheid aan brengt.

Het zijn toch de dames die de boventoon voeren en de bedoel ik geenszins een wedstrijdje hoog en zuiver zingen. Nee juist niet en dat maakt de show zo kwalitatief hoogstaand.

Er is goed ingezongen, vanaf de eerste noot is het geheel zuiver en dat blijft zo de gehele avond. Alle drie hebben ze een eigen karakter en stemgeluid, het is een kwestie van smaak wat de bezoeker prefereert.

gaat het wat mij betreft bovenal om de samenzang.

DSC01630De nummers die bekend zijn, dat is makkelijk scoren, maar wat echt imponeert is een Noors lied van Kari Rueslåtten geflankeerd door Liv Kristine.

De folkinvloeden doen Keltisch aan, met akoestische gitaar en cello.Dit komt overigens niet uit de “The 3rd And The Mortal” periode van Kari, maar recent op “Time To Tell” van dit jaar en waarop ook Tuomas Holopainen (Nightwish) aan meewerkte.

Gedurfd om te zingen in een taal die weinigen beheersen en toch is het doodstil en grijpt het nummer mij aan. De vocalen zijn in perfecte harmonie en zo wordt een verhaal verteld, wat taalbarrières overstijgt. Voor mij het echte hoogtepunt van de avond.

DSC01644De duetten tussen de zangeressen onderling zijn zorgvuldig uitgedacht en zo gearrangeerd dat het goed aansluit bij elkaars stemmen, al is het prettig om een veelzijdigheid aan toonkleuren te horen.

Anneke van Giersbergen staat bekend om haar sterke stem, die zowel de hoogte in kan als ook stoer en lager uit de verf komt en die kanten worden breed benut. Nummers uit haar periode zijn groovy en stevig.

Een mooi contrast met Liv Kristine, die beroemd is om haar hoge en zachte stem, al is zij inmiddels uitgegroeid tot een zangeres die veel kracht in alle toonaarden inzet. Haar dramatisch hoge uithalen hier en daar zijn een lust voor het oor.

Dan is er Kari, die mij aan de beginnende Tori Amos doet denken. Ze is zachtaardig in haar zanglijnen en meer vertellend, mystiek en tegelijkertijd de lagere range benuttend op “Exile.”

DSC01697Dat de zangeressen niet stil hebben gezeten is duidelijk, ook is er gezamenlijk nieuw materiaal geschreven zoals halverwege de set blijkt tijdens “Love K” waar Anneke en Liv Kristine een catchy en opzwepende kant laten zien.

Na ruim twee uur gaat het nog een keer los op “Strange Machine” waarbij het publiek voluit meezingt. Na een brave ovatie volgt de recente single “Sisters Of The Earth” waar met veel interactie de subtiele meerstemmigheid grote indruk maakt.

Het is een goedverzorgde avond, waarbij veel interactie is onderling en met het tamme publiek. De professionaliteit straalt er vanaf: of het nu de kleding wissels zijn (drie is bescheiden), de duetten waarbij een ieder evenredig aan bod komt of de kracht waarmee ieder nummer geheel af is.

Het is eigenlijk niet besteedt aan deze zaal, al mag ik hopen dat hierbij een mooie traditie wordt geschapen omdat het een prachtig eerbetoon is aan de tijden van weleer!

This slideshow requires JavaScript.

The Sirens – pioneers female metal singers join force son tour

The SirensIn this day and age female fronted metal bands are normal part of everyday life. They are so common, in fact, that it’s a waste of breath making the distinction between them and bands with a hairy, ugly guy behind the microphone.

There was a time, however, when the idea of a woman fronting a full-on metal band was dismissed by metal fans and press alike as absurd.

The world accepted Doro Pesch fronting Warlock, but it wasn’t until the rise of The 3rd And The Mortal, The Gathering and Theatre Of Tragedy in the early ’90s that the movement towards equality in metal truly began.

Now, in celebration of a revolution that launched an entirely new musical genre, vocalists Kari Rueslåtten (The 3rd And The Mortal), Anneke van Giersbergen (The Gathering) and Liv Kristine Espenaes Krull (Leaves’ Eyes, Theatre Of Tragedy) have united for a journey into the past presented live on stage: The Sirens.

History

The seeds for The Sirens were planted when Anneke approached Kari in early 2013 with the proposal of doing a duet for her Drive album (released in 2013). Regarded by Anneke as an inspiration going in to do The Gathering’s breakthrough album, Mandylion, her intention was to pay tribute to Kari via the collaboration. The song didn’t make the final cut as it didn’t fit the album, but they remained in touch. Then, in July 2013 Anneke and Liv had a chance meeting at the Masters Of Rock festival in the Czech Republic, and The Sirens concept was born.

“We had a few minutes only to talk in between our gigs,” Liv recalls, “but we agreed that we really should get together and tour. We both had to smile then, thinking that we were, with Kari, the ‘originals’ within our scene. Moreover, all three of us being mothers and still highly busy in music and art. Anneke told me that she had just talked to Kari, and that was the ‘go’ for The Sirens

It would be fair to call Kari the catalyst for The Sirens, as both Anneke and Liv saw her as a role model when they first made their way into music. “I find it hard to believe that I once inspired them,” Kari admits, “but if so it is truly flattering. It is a fantastic feeling to know that I will be singing live with two such amazing vocalists!”

Tour

The Sirens tour will be split into two parts, including festival appearances, and staged at the end of 2014 in October and December. It will be a full concert showcasing the trio, one band, and a setlist featuring songs from The 3rd And The Mortal, The Gathering and Theatre Of Tragedy as well as tracks from Kari, Anneke and Liv’s respective solo careers.

They will sing alone, perform duets, capping off the night with all three of them on stage, with a show that is expected to clock in at around 100 minutes each night. Thus, it’s a trip down memory lane produced for the here and now with brand new and unexpected elements, making The Sirens a nostalgia-fuelled reminder of who started it all and why it worked. And at the end of the night nobody will leave disappointed.

The female fronted scene has become so big all over the world, sometimes it’s hard to believe the three of us were at the very beginning of it,” says Anneke. “I am very proud of that. Without intentionally wanting to start a new genre, our bands made it okay to sound and look as a girl singer on a metal stage. It was all very new and exciting. I think the tour is great to, in a way, celebrate those early days now that a third-wave of bands is appearing on the scene.”

 Tourdates

14.10.2014 DE Bonn, Harmonie
15.10.2014 FR Colmar, Le Grillen
16.10.2014 UK London, Proud
18.10.2014 BE Wieze, Metal Female Voices Fest
17.12.2014 NL Zoetermeer, Boerderij
18.12.2014 DE Jena, F-Haus
19.12.2014 DE Nagold, Alte Seminarturnhalle
20.12.2014 FR Paris, Divan Du Monde

More information on: https://www.facebook.com/thesirenspage

 

 

 

Liv Kristine – solo album bijna afgerond

leaves eyes 1Zangers Liv Kristine is druk bezig met het afronden van haar nieuwe CD getiteld “Vervain.” Dit is het vijfde solo-album van deze Noorse zangeres.

Zelf zegt ze erover: “ The first mixes sound fantastic. Now I’m looking forward to the final touches of my up-coming solo album!”

Ondertussen speelt de frontvrouwe van Leaves’Eyes op vele festivals in Europa, recent terug uit Italië.

Op het Metal Female Voices Fest in Belgie, viert de groep zijn tienjarig bestaan met de speciale show “Hyms Of A Decade.” Fans hebben online op hun favoriete nummers kunnen stemmen en daar komt dan een selectie uit die de headliner dan zal spelen op de zaterdag. Meer informatie: http://www.metalfemalevoicesfest.be/

Op die zelfde dag zal tijdens MFVF een spectaculaire reunie plaats vinden van de grondleggers in de gothic metal. Liv Kristine zal het podium delen met Anneke van Griersbergen (The Gathering) en Kari Rueslåtten in een nieuw project. The Sirens zullen ook gaan touren, deze kaarten zijn inmiddels in de verkoop.

Tourdata

14.10.2014 DE Bonn, Harmonie
Tickets: http://tinyurl.com/on6xcmr

15.10.2014 FR Colmar, Le Grillen

16.10.2014 UK London, Proud
Tickets: http://tinyurl.com/n8y7zpx

18.10.2014 BE Wieze, Metal Female Voices Fest
Tickets: http://tinyurl.com/odo7rk5

17.12.2014 NL Zoetermeer, Boerderij
Tickets: http://tinyurl.com/pa88rjh

18.12.2014 DE Jena, F-Haus
Tickets: http://tinyurl.com/q9jbvzw

19.12.2014 DE Nagold, Alte Seminarturnhalle
Tickets: http://tinyurl.com/me4dakv

20.12.2014 FR Paris, Divan Du Monde
Tickets:http://tinyurl.com/kdw43uc

 

Metal Female Voices Fest – clash of the titans on Sunday

text: Silviapd
photo: Monica Duffels

Crimfall MFVF XI 20-10-2013 004 door Monica DuffelsThe second day of Metal Female Voices Fest is the clash of the titans, dramatically said. It’s the day of bombastic voices and dazzling high tones. It isn’t a battle, but that doesn’t mean that people are curious about the outcome of the evening: who can surprise the crowd the most?

It is not often happening that a festival is being too fast, meaning forestall on their own time schedule. It’s nice for a change, but what happens when a fan is walking in and discovers that his favourite band entered the stage fifteen minutes earlier.

It is a matter of choices and the MFVF organisation wants to avoid delay in the end of the evening.

Crimfall MFVF XI 20-10-2013 001 door Monica Duffels

Plenty on time for the evening program, after 17 hours and before that it is quite a heavy list of bands; all of them are non-traditional gothic metal bands. It is all about heavy guitars and screams or grunts in case of Crimfall.

Folk elements are added, something different in compare with the previous band Cadaveria that describes their music as extreme metal. The Italian musicians are hard to describe, because they even use black metal influences; interesting mixture. Frontlady Cadaveria is growling and grunting a lot. That doesn’t mean it is charming or something new.

Finnish band Crimfall is more unique, although I can’t see that grunts from singer Mikko Hakkinen are very original or outstanding either. Maybe it is too early for grunts then.

Helena Haaparanta is a strong woman, giving a powerful and high contrast in their duets. The performance in traditional costumes and make-up are entertaining and the musicians are giving a lot of energy, even when the venue is half-full.

Stream Of Passion MFVF XI 20-10-2013 001 door Monica DuffelsMany international fans are waiting for Stream Of Passion, the Dutch progressive band that recently decided to finance their new album by fond-raising it among fans.

More than the necessary 35.000 euros was collected. During the sound check the clear voice of Marcela Bovio is already practising chromatic scales. Strongly the band opens their set, although the keyboards and bass are pretty loud to sieve the melody lines. Luckily that is solved pretty fast and the balance returns on ‘Collide.’

Many fans are singing along during ‘In The End’ and again it is remarkable how easy Marcela and her men wins the crowd and above all delivering a high quality each time they perform live. Its like a hidden energy source, it feels like they are giving more and developing towards a cosmic explosion.

Stream Of Passion MFVF XI 20-10-2013 007 door Monica DuffelsMarcela Bovio’s voice is unique, that is proven today again because you can’t compare it with someone else; clear high tones, wide range and showing emotions easily. During the set she improvises a bit like on ‘My Leader.’

There is much to discover in that song; catchy guitars, perfect drum flow and it makes the next song ‘Street Spirit’ more convincing, building on that energy level perfectly. New song ‘The Curse’ is darker and more focussed on Eric Hazebroek melody lines. Hard to overlook this band, that is for sure.

Anneke van Giersbergen MFVF XI 20-10-2013 002 door Monica Duffels

Anneke van Giersbergen makes her solo debut this year. Dressed in black perfectly fitting to the atmosphere, also playing her heavier songs. Although her new album ‘Drive’ is more easy listening and singer-songwriter than a gothic album.

‘You Will Never Change’ is catchy, dynamic and performed in a vivid way by Anneke. She is moving a lot on stage, totally creating her own universe. Sometimes she is dreamy, then suddenly smiling at the crowd and talking a lot.

A different sound on MFVF, that is challenging but the packed venue proves that the charismatic singer still has a lot of fans. Many are expecting old material from The Gathering, although it is never played on regular shows. Last year the group had to cancel, so perhaps fans are luckily.

Revamp MFVF XI 20-10-2013 001 door Monica DuffelsPatience, at the very end of the show there is a big surprise; the intro of the biggest hit is set in. It immediately brings back memories as a teenager, because I never heard the song live. It is a once in a lifetime moment to sing along with ‘Strange Machine.’

Also Amanda Sommerville confirms later that evening that the song wasn’t on the regular set. It is a little present from Anneke to the fans and it is much appreciated.

The contrast with Revamp couldn’t be bigger; suddenly there is a band on stage showing massive power. Their new album ‘Wild Card’ is even more progressive and not easy to follow sometimes. They really challenge the fans, by presenting such a heavy set.

There is a lot attention, especially since the confirmation of Floor Jansen being the new frontlady of Nightwish; one of the most famous bands in the gothic metal scene. No doubt that Floor Jansen is an impressive singer, she is capable of unbelievable high melodies as well as low, almost grunting parts. It is about finding a balance between all the elements and that is something what I miss during the Revamp show.

Tarja MFVF XI 20-10-2013 005 door Monica DuffelsIt seems like there are some egos in the band, competing and not giving space to the other. Guitars are rising higher and higher, while drums are accelerating. On top of that a bombastic melodies what makes it complex for the fans.

Reminding me of After Forever; the musicians were also talented, but all together it was sometimes a bit too much as well. It is all about knowing when less is more.The packed venue is shaking, the show unforgettable.

Then the other headliner of the evening is presenting her new album as well. Tarja is back on MFVF and the expectations are high. Tarja Turunen is the diva of the gothic scene with her classical  background.

Tarja MFVF XI 20-10-2013 010 door Monica DuffelsFor the first time I see a woman standing strong, independent and having all the freedom to follow her own dreams. Finally there is no association with Nightwish anymore; Tarja is an own sound. Maybe it took a while but the new songs are showing such a different side of her.

The long set is grabbing the attention; especially Tarja is performing natural and without any hesitation winning the audience in a few seconds. She is warm, sweet and grateful.

It doesn’t matter what she sings, her charisma and band are enough to keep it going. Dynamic drums are mixed with catchy guitars (even old school rock). Cello parts are adding a deeper dimension (there is even a teddybeer sitting on his stand).

Tarja MFVF XI 20-10-2013 009 door Monica DuffelsI was forgotten what a personality Tarja Turunen is, and it moves me seeing her again and having such a good time on stage. The best is kept for the last songs, when Floor Jansen is announced. Tarja calls her ‘my long term friend.’

It results in a beautiful version of ‘Over The Hills And Far Away.’ It’s one of those songs that made me interested in gothic metal in the first place, and really something special. A perfect ending of such a dynamic festival day, sadly it goes by too fast this time.

There are still many surprises on MFVF; again the duets made it unforgettable.

This slideshow requires JavaScript.

Anathema – Falling Deeper

tekst: Sabrina Smit

band: Anathema
album: Falling Deeper
genre: experimenteel/rock/other
release: 5 september 2011
label: Kscope

Dit nieuwe werk van Anathema bevat alleen maar oude nummers. De oorspronkelijke nummers zijn allen afkomstig van de CD’s “Crestfallen” (1992), “Serenades”(1993), “Pentacost III” (1995) en “The Silent Enigma” (1995) hebben nu een andere muzikale vorm gekregen.

Dit komt voornamelijk omdat de nummers nu niet meer zijn voorzien van grunts, maar door mooie cleane stemmen.

Ook treden de toetsenpartijen nu meer naar de voorgrond, waardoor het geluid meer sferisch is. Het zijn nog steeds complexe nummers die door mooie teksten, violen en jankende gitaren  als Anathema blijven klinken.

De songs zijn qua melodie nog wel herkenbaar, maar soms moet je echt goed luisteren welke het ook al weer was. Qua geluid liggen ze meer in de richting van “Hindsight”, sferisch maar met een meer emotionele diepere laag. Een gastrol is voor Anneke van Giersbergen in “Everwake.” De samenzang van Anneke en Vincent Cavanagh ontroeren enorm; het samenspel tussen de violen en piano maakt het wel helemaal af.

De orkestrale arrangementen zijn van Dave Stewart en op “We are here because we are here” is eerder met hem samengewerkt. De sound van “Falling Deeper” brengt ons naar het nieuwe geluid van Anathema anno 2011. Deze band is verfrissend en raakt je tot diep in je ziel.

Hoogtepunt is “Sunset of Age“. In het oorspronkelijke nummer wordt gegrunt, maar nu mogen wij het gefluister van Vincent Cavanagh horen. Door de fantastische opzwepende drums, effecten en hoge gitaarakkoorden komt er geen eind aan deze climax.

Conclusie

Mis ik als metalhead veel van het oude geluid? Anathema is niet meer zo heftig en pittig als in hun beginjaren, want in de afgelopen jaren zijn er behoorlijk wat veranderingen doorgevoerd. Wanneer je zit te wachten op gierende gitaren en gruntende zangers dan zal deze CD je tegenvallen. Sta je open voor een andere invulling van oude metal met een nieuw sausje dan kan ik je Falling Deeper sterk aanraden.

”Falling Deeper” is groots, intens, meeslepend, en toch heel intiem gemaakt. Omdat de bandleden van Anathema zo veelzijdig zijn, zullen ze nog jaren vooruit kunnen met de ingeslagen weg die zij nu volgen. Met succes, want dit album blijft je verbazen.

Rating
9/10

Tracklist
1. Crestfallen
2. Sleep in Sanity
3. Kingdom
4. They Die
5. Everwake
6. J’ai Fait une Promesse
7. Alone
8. We The Gods
9. Sunset of Age

Website
www.anathema.ws

Festival Mundial – blijft doorgroeien met veel grote namen

tekst: Dennis van der Maden
foto’s: Marc de Jong

Het Tilburgse feestweekend genaamd Festival Mundial blijkt dit jaar toch echt een grote jongen in de subtop van de Nederlandse festivals te zijn geworden. Grote artiesten als Paolo Nutini, Selah Sue en Triggerfinger speelden op de eerste dag van het festival.

De tweede dag stelt ook niet teleur. Het grote Leijpark is ingericht als een waar muzikaal pretpark. Zeker de feestelijk uitziende plattegrond doet hier aan denken. Veel podia staan her en der over het terrein verspreid. Kraampjes die van pizzapunten tot broodjes kroket en van Vietnamese loempia’s tot Indische rijstgerechten verkopen, staan aan de zijkanten van de velden.

Ondanks het grauwe weer en de modderpoel die door de regenbuien van de dag ervoor is ontstaan, biedt het festival wel een geweldige sfeer. Vlak voor het optreden van De Jeugd van Tegenwoordig heeft zich een grote groep jongeren voor het podium gevestigd.

Als Willie Wartaal, Vieze Fur en P. Fabergé het podium opkomen barst een orkaan van geluid uit. Druk heen en weer lopend over het podium, rappen ze hun bekende nummers. De sfeer komt er direct goed in: het publiek staat al snel te springen.

Aan de zijkanten van het veld, waar meer ruimte is, staan enkele fanatieke hiphopliefhebbers de meest excentrieke danspasjes uit te voeren. Met de nummers ‘Hollereer’, ‘Sterrenstof’ en ‘Voorjekijkendoorlopen’ wordt mee gesprongen en gezongen. De rapformatie weet goed op het publiek in te spelen door ze flink te laten klappen en springen.

De muziek bestaat uit elektronische beats waar ze op rappen. Hier en daar improviseren de heren ook, door onder meer ‘Festival Mundial’ in een van de teksten te noemen en in plaats van een couplet het publiek te motiveren. De populaire jongens verlaten na groot applaus en gefluit het podium.

In de tent genaamd ‘Here Be Dragons’ wordt ruimte gemaakt voor experimentele muziek. Hier treedt dan ook Anneke van Giersbergen op met de Turkse rocklegende Hayko Cepkin. De tent is te klein voor het publiek dat op dit optreden afkomt.

Rijen mensen staan voor de deur en kunnen slechts enkele noten van de muziek opvangen. Van Giersbergen maakt haar entree in een wel erg kort jurkje, waar de eerste rij vast geen bezwaar tegen had. De excentrieke Cepkin met baard en lange haren tot halverwege zijn rug inclusief grote tatoeages. Waar ruige muziek verwacht wordt, klinkt er echter rustige poprock uit de boxen met hier en daar een stevige solo.

De instrumenten zijn voornamelijk akoestisch en Anneke Van Giersbergen zingt rustig maar met lange uithalen. Haar hoge stem valt uit duizenden te herkennen. Bij elkaar geeft dit een aparte mix die niet iedereen kan waarderen. Vrij snel kiezen de eerste mensen voor de uitgang, maar de plekken worden direct opgevuld. Zo ontstaat er een wisselstroom en blijft de zaal bomvol. Het publiek kent niet veel van Van Giersbergen, alleen haar bekendste nummer ‘Hey Okay’ wordt herkend en meegeklapt.

Dat het Tilburgse festival geliefd is bij studenten blijkt als we naar de tent lopen waar Shantel & Bucovina Club Orkestar spelen. Het podium is benoemd naar zijn sponsor, Fontys Hogescholen. De feestband begint te spelen en het publiek voor de Fontys Stage gaat uit zijn dak.

Drukke blaasinstrumenten en vrolijke balkanbeats roepen op tot het gooien van bier, rondspringen en gek doen. De studenten die in grote groepen met de meest bijzondere kaplaarzen aanwezig zijn, maken er een waar feest van tijdens de nummers ‘Mahalageasca’ en ‘Bucovina’.

De vrolijke muziek is wel even wat anders dan de opvolger op hetzelfde podium. Waar de sfeer er bij Shantel goed in zat, duurt het even voordat de zaal op de muziek van Lamb los gaat.

De triphop muziek kent originele basritmes en een aparte zang. Wat het meeste opvalt zijn echter de drum&bass ritmes die worden ingezet. Net wanneer iedereen staat te springen zit er ineens een pauze in de muziek of stopt de beat alweer. De beats zijn echter wel pakkend en de interessante zang biedt voldoende vermaak.

Waar het bij De Jeugd van Tegenwoordig vol stond voor de mainstage, is er nog ruimte zat als de Fun Lovin’ Criminals het podium op komen. Er lijkt minder interesse te zijn voor de alternatieve rockband uit New York.

Toch beginnen ze enthousiast te spelen in hun maffiaoutfits. De muziek is een rijk gevulde smoothie van hiphop, jazz, rock, blues en rap. De originele muziek lijkt echter niet aan te slaan bij het publiek. Hun bekende nummer ‘The Fun Lovin’ Criminal’ lijkt nauwelijks extra sfeer op te roepen.

Gelukkig is dit wel het geval bij het bekendste nummer ‘Scooby Snacks’. Vooraan staan tientallen fans te klappen en het refrein mee te zingen. Genoeg voor zanger Huey Morgan om fanatieker te spelen. De funky gitaarriffs swingen goed.

Waar de een van deze opleving geniet, is de ander al bezig met te beslissen waar ze nu naartoe gaan. Minpunt is dat de sfeer enigszins afwezig is, en daarom valt het optreden toch wat  tegen. Jammer, ondanks dat de artiesten het niet slecht hebben gedaan.

Tot slot stromen vanuit alle hoeken van het park festivalgangers naar de Main Stage voor afsluiter Moby. De kale verschijning met de opvallende bril wordt luid verwelkomt en bedankt dit met een “Venk you, venk you, venk you”.

Ondanks dat hij uit New York komt, lijkt het alsof hij de Engelse taal niet goed te beheersen,  maar dat blijkt slechts schijn. De Amerikaanse popmuzikant heeft de beschikking over een indrukwekkende lichtshow waarvan het effect pas goed te zien is als het donker is.

Dit is erg toepasselijk bij zijn house en trance muziek. Als hij zijn gitaar oppakt en het eerste nummer inzet, blijkt het publiek zeer goed gestemd te zijn om er een zo leuk mogelijke afsluitact te beleven.

Iedereen springt mee op zowel de bekendere als de minder bekende nummers van Moby. Voornamelijk bij de nummers ‘Bodyrocks’ en ‘Natural Blues’ gaat het dak eraf. De bekende tekst “Oh lord, troubles so hard” klinkt in harmonie over het veld.

De kenmerkende elektronische muziek die voornamelijk gemaakt is met keyboards, gitaren en draaitafels blijkt perfect te zijn voor een goed feest. In combinatie met de lichtshow en de goede sfeer is het optreden dan ook een groot succes, net als deze vierentwintigste editie!