Archive

Posts Tagged ‘Dauwpop’

Dauwpop – rockende gitaren voeren de boventoon op het twintigjarige festijn

tekst: Joost van Wijdeven
foto: Ariane van Ginneke

Dauwpop -  Chef'Special1 - Ariane van GinnekeDe eerste muzikale stop op Dauwpop 2014 is van Chef’Special op de Jupiler Mainstage. Als ik mijn plekje in het publiek op zoek,  is de grote tent al goed gevuld met een opvallend jong publiek.

Wanneer de band het podium betreedt breekt er een oorverdovend gejuich uit. De band barst los met het reggae-achtige “Julie” wat goed ontvangen wordt en het refrein wordt door velen meegezongen.

Het tweede nummer is “Still Don’t Know”, ook van hun laatste plaat ‘Passing Through’ van dit jaar en er wordt wat steviger gespeeld dan op de plaat, met een hoofdrol voor de gitarist.

Dauwpop - Go Go Berlin4 door Ariane van GinnekeAl snel zet zanger Joshua Nolet het publiek aan tot meespringen, zodat iedereen het wat warmer krijgt. De aantrekkelijke mix van reggae, funk en pop slaat goed aan. De band heeft er duidelijk zin in en doet er met succes alles aan om het publiek mee te krijgen zo vroeg in de middag.

Al snel wordt het tijd om richting de Jack Daniels King King te gaan om Go Go Berlin te gaan ontdekken. Een band die de muzikale mosterd uit de seventies haalt, met name Aerosmith en AC/DC zijn grote voorbeelden.

Het Hammond orgel speelt een centrale rol bij de jonge Denen: het staat letterlijk midden op het podium, terwijl het drumstel een beetje in een hoekje weggedrukt staat.

Dauwpop - Go Go Berlin2 - Ariane van GinnekeDe mannen komen op in gepaste seventies tenues, met name de orgelman heeft een bloes met ruches die Prince niet zou versmaden en de bassist is een Viking met een woeste baard in een hemd met zilverkleurige pailletten.

Al bij het eerste nummer “Gimme Your” krijgt de band het publiek van de volle King King volledig mee en staat de hele tent met de zanger Christian Vium mee te klappen.

Go Go Berlin is echt zo’n band die geboren lijkt voor het podium, met lekker in het gehoor liggende stevige seventies rock en een zanger die constant de interactie met het publiek zoekt. Zou ik een plaat van de band kopen? Nee, niet direct, maar als ze ergens in de buurt optreden ben ik erbij!

Dauwpop - Young the Giant3 door Ariane van GinnekeHet onverbiddelijke routeschema gebiedt dat velen zich naar de mainstage reppen, voor het optreden van Young the Giant, een Amerikaanse vijftal dat catchy pop ten gehore brengt. Weer zijn er opvallend veel jonge meisjes in het publiek.

De nummers die ik van de band heb gehoord deden mij denken aan een mix tussen Coldplay en Maroon 5, niet echt vervelende bands om mee vergeleken te worden dunkt mij.

Om eerlijk te zijn kende ik de band niet voor in naar Hellendoorn afreisde, maar het publiek zingt de hits woordelijk mee. Het is een aanstekelijk optreden, wat de verwachting voor Pinkpop doet stijgen.

Dauwpop -  Birth Of Joy5 door Ariane van GinnekeDe lokale band Birth of Joy is inmiddels begonnen aan hun set in de King King. Een band die snel roem verwerft en op vele internationale podia staat.

Tijdens de soundcheck zet zanger, gitarist Kevin Stunnenberg  “No One Knows” van Queens of the Stone Age in en in no time staat de tent mee te brullen.

Frontman Kevin opent met “Hebben jullie er zin in? wij hebben geen zin in bullshit so let’s GOOOOOO!” en dit is de opmaat naar een ziedende rockshow. Met een snerpend orgel wordt “The Sound” ingezet, gevolgd door “Teeny Bopping” waarin hammond en gitaar elkaar beurtelings uitdagen en volgen.

De show is een geweldige mix van muzikaliteit en knetterharde rock ‘n roll, waarbij de drie bandleden elkaar en het publiek opzwepen. Dan maakt het niet uit dat de zanger soms wat hees klinkt lijkt. Dit is een voorlopig hoogtepunt van de dag, en terwijl de King King nog op instorten staat tijdens de geweldige uitsmijter “Grow”.

Dauwpop - Birth Of Joy2 door Ariane van GinnekeTijd voor een (letterlijk) oude held Seasick Steve. Het podium van de mainstage is inmiddels omgetoverd tot een intiem hoekje voor twee heren; een drumpodium en een aftandse stoel met nog aftandsere kussens, ingebouwd in een muur van vintage gitaarversterkers.

Steve wordt begeleid door een drummer die duidelijk tot dezelfde generatie behoort, de man is getooid met lange grijze haren, een grijze baard, baseball cap en een immense spiegelzonnebril. Seasick Steve zelf draagt een John Deere baseballcap en neemt plaats in zijn zetel.

Dauwpop - Seasick Steve5 door Ariane van GinnekeHet eerste nummer “Selfsufficient Man” wordt lekker rauw op een bijzonder geprepareerde gitaar gespeeld. Gedurende de show zullen er nog een groot aantal unieke en zelfgemaakte instrumenten de revue passeren, die mede de sound bepalen. Zoals wanneer  de drummer vegend met een bezem de percussie vormt.

Middenin de show valt de microfoon uit, maar daar laat hij zich niet door uit het veld slaan. Terwijl de mensen van de organisatie koortsachtig een nieuwe microfoon laten aanrukken, gaat Steve op z’n gemakkie op de rand van het podium zitten om een  scheurende solo te spelen op zijn metal banjo.

Dauwpop - Seasick Steve3 door Ariane van GinnekeTijdens het betoverende “Walkin’ Man” wordt er een extra stoel gehaald voor een meisje uit het publiek, Sofie wordt toegezongen. Hier wreekt zich de grote tent een beetje, tijdens zo’n breekbaar liedje werkt het vele rumoer van het publiek storend.

Tijdens een clubshow zou de intieme show van Steve naar mijn oordeel beter tot z’n recht komen. Zelf heeft hij het prima naar z’n zin en hij wil ons allen niet laten gaan tot hij ons deelgenoot heeft gemaakt van de volgende wijsheid: “It’s written in stone that Holland has the most beautiful girls in the world, forget about Californian girls.”

Na de intieme blues van Seasick Steve is het tijd voor een fijn potje Zweedse stoner rock in the Barn van Truckfighters. De band wordt aangekondigd als: “De op een na beste band uit Zweden, de beste is natuurlijk ABBA” maar de liefhebbers weten natuurlijk beter.

Dauwpop -  Truckfighters1 - Ariane van GinnekeJosh Homme frontman van Queens of the Stone Age noemt Truckfighters ”The best band that’s ever existed”, betere reclame kan je niet natuurlijk niet wensen. Deze band maakt hun reputatie helemaal waar. Snoeiharde riffs gaan naadloos over in melodieuze gitaarlicks en vice versa.

Ondertussen stuitert de gitarist het podium over, breekt de gitaarriem van de bassist af en wordt deze samen met een roadie al spelend met duct tape gerepareerd.

Het enthousiasme op het podium steekt het publiek aan en de Barn verandert in één grote moshpit vol wapperende lange haren. De muziek van Truckfighters is niet zozeer gericht op liedjes en teksten, maar op riffs en grooves.

Als ik er toch twee liedjes uit moet lichten zijn dat “Get Lifted ” dat bijna sferisch begint en langzaam transformeert in een snoeiharde riff en Truckfighter’s bekendste hit “Desert Cruiser” waarmee hun geweldige show wordt afgesloten. Na afloop ben ik verbaasd dat de Barn niet met de grond gelijk gemaakt is tijdens dit vette rockfeest.

Dauwpop - Town of Saints2 - Ariane van GinnekeOp de Main Stage is het dan tijd voor The Wombats, een trio uit Liverpool dat typisch britpop maakt met invloeden uit de postpunk en electropop. Dit doet mij aan Kensington denken, alleen ligt de stem van de zanger mij persoonlijk wat minder. Hun grootste hit “Let’s Dance To Joy Division,” de afsluiter van het concert krijgt behoorlijk bijval en de hele tent staat mee te brullen.

Na een korte pauze om wat ‘festivalvitamines’ (friet met snack) naar binnen te werken met een biertje is het tijd voor een nieuw bezoekje aan de King King, nu voor de Town of Saints, een jong Nederlandse neofolk band met gitaar, bas, drums en viool

. De rustige nummers worden enthousiast onthaald door, het relatief, jonge publiek en veel teksten worden dan ook letterlijk meegezongen.

Dauwpop - Triggerfinger1  door Ariane van GinnekeNa de relatieve rust bij de Town of Saints is het tijd voor de absolute hoofdact van Dauwpop: Triggerfinger! De Belgen staan inmiddels voor de derde keer op Dauwpop, en dit maal als hoofdact.

Als enige brengen ze hun eigen lichtshow mee en wordt het enorme hoofdpodium van Dauwpop compleet omgebouwd naar de wensen van Triggerfinger.

En dan blijkt dat de mannen slechts een heel klein stukje van het podium willen gebruiken, dicht op elkaar zodat er een driekoppig rockmonster op het podium staat.

De band start furieus met “Game” van het nieuwe album “By Absence Of The Sun, gevolgd door “Short Term Memory Love”. Triggerfinger kwam, zag en overwon op Dauwpop. Wat een geweldige show zet dit trio neer!

Dauwpop - Triggerfinger3  door Ariane van GinnekeHoogtepunten voor mij is het spannend gespeelde “Perfect Match, My Baby’s Got A Gun” waarin de spanning vreselijk wordt opgebouwd met alleen Ruben Block zijn stem en een hele zachte gitaar, culminerend in een explosie van geluid.

Ook “All This Dancing Around” dat de groovende kant van Triggerfinger perfect combineert met de harde rock maakt indruk.  Natuurlijk ontbreekt de grootste hit niet: de cover “I Follow Rivers” die tijdens Dauwpop subtiel overging in Falco‘s “Jeanny”. Na dit optreden kan ik slechts instemmen met Erik Corton: “Triggerfinger is de Europese band der bands!”.

Terugkijkend op de muzikale route van Dauwpop dit jaar, komt bij mij één gedachte op: “less is more”. De hoogtepunten van de dag worden voor mij geleverd door Birth of Joy, Triggerfinger, Truckfighters en Seasick Steve, allemaal trio’s en in het geval van Seasick Steve zelfs een duo.

 

This slideshow requires JavaScript.

 

 

 

 

 

 

Dauwpop – twintig jaar gevierd met stabiel bezoekersaantal

foto: Ariane van Ginneke
tekst: Joost van Wijdeven

Dauwpop - 2014 publiek door Ariane van GinnekeTwintig jaar Dauwpop is op Hemelsvaartsdag gevierd met bovenal droog weer en een stabiel bezoekersaantal van ruim negenduizend festivalgangers.

In Hellendoorn is voor het eerst Dauwpop geopend met een kerkdienst voorafgaand aan het diverse programma. De eerste Campingsite van vijfhonderd stuks was in de aanloop naar 29 mei al uitverkocht.

Uiteindelijk waren de weergoden Dauwpop gunstig gezind, na een paar zeer natte dagen en zelfs nog een spatje regen op de ochtend tijdens het dauwtrappen. Op het laatste moment heeft de organisatie nog maatregelen genomen om het terrein niet in een modderpoel te laten veranderen.

De regen bleef uit, maar het was wel fris. Veel Dauwpoppers hebben de rokjes en shorts, slippers of sandalen verruild voor bergschoenen, jeans en fleecetruien.

Het publiek liet zich niet afschrikken door de mindere temperaturen en het is bij alle podia gezellig druk. Tijdens het spitsuur is er bij de muntverkoop en de toiletten zelfs sprake van Efteling- achtige wachttijden. De organisatie heeft de verwachting van achtduizend bezoekers met ruim duizend extra weten te overtreffen. Daarmee is het aantal van vorig jaar doorbroken en blijft het een stabiele jaargang.

Mede door het wat grijze weer leek vroeg in de middag de stemming wat mat, maar gaandeweg het programma raakte het publiek opgewarmd en is het een gezellig festijn, wat resulteerde in een uitzinnig publiek voor de mainstage tijdens de absolute hoofdact Triggerfinger.

Dauwpop 2014 - Chef Special 2 door Ariane van GinnekeDe organisatie is er weer in geslaagd om de fraaie, bosrijke locatie van Dauwpop om te toveren in een sfeervol dorp; waarin bezoekers zich kunnen laven aan muziek, drank en een grote variëteit aan eten. De verschillende podia hebben elk hun eigen identiteit:

de Jupiler Mainstage is een podium voor een massaal muziekfeest, waar de powered by Pinguin Radio Barn en de Jack Daniels King King een meer intieme setting bieden, die doet lijken op een clubshow. Vooral ’s avonds is het dorp bijna feeëriek te noemen met de kleurrijke en inventieve verlichting van het terrein.

Dauwpop heeft gekozen voor een zeer brede muziekprogrammering met dance, pop, blues en rock met een afwisseling tussen bekende en nog niet bekende bands, zodat het een kwestie van kiezen en plannen om je persoonlijke Dauwpop menu vast te stellen. Hoogtepunten zijn er dus veelvuldig te vinden.

Zo heeft  Chef’Special als pop-act een geweldig optreden neergezet op de mainstage, lokale bekenden Birth of Joy het dak van de King King afgebroken met een ziedend optreden, de Barn bijkans is gesloopt door een knetterharde show van de Truckfighters en Triggerfinger heeft haar status als hoofdact volledig waargemaakt met een geweldige rockshow op de Mainstage.

Uitgebreid verslag is dit weekend te vinden op de webzine.

 

Categories: Festivals Tags:

Dauwpop – kerkdienst bij opening twintigste editie

Dauwpop 2014 Een week voorafgaand aan Dauwpop in Hellendoorn, komt de organisatie met nieuws.

Voor het eerst zal er een kerkdienst worden gehouden op het festivalterrein, als opening van Hemelsvaartsdag. Daarmee wordt de twintigste editie van het festival ingeleid.

Sinds drie jaar staat er een houten kerk op het festival, de ‘King King’. Het bestuur van de St. Sebastianuskerk heeft het initiatief genomen om een Woord-Communiedienst te houden. Er is plek voor honderdveertig kerkgangers.

De dienst bijwonen is gratis en voor iedereen toegankelijk. Diegene die belangstelling heeft om de dienst bij te wonen kan een entreebewijs halen op woensdag 28 mei tussen 10.00-11.00 uur in Het Bastion in Hellendoorn. De dienst wordt donderdag gehouden tussen 08.00 en 09.00 uur.

Inmiddels is de opbouw van het terrein in volle gang. Ook de Dauwpop Campingside is inmiddels bijna uitverkocht. Op Hemelsvaartsdag komen bands als Chef Special, Young The Giant en Triggerfinger.

Informatie

Festivalterrein open: 12.00 uur.
Sluitingstijd: 23.00 uur
Camping open: donderdag 10.00 uur
Camping gesloten: vrijdag 12.00 uur

Dit jaar zijn er voor het eerst spoeltoiletten (echte potten) op Dauwpop. Voor 2,00 euro kun je bij de muntenkassa een polsbandje kopen waarmee je de hele dag gebruik kan maken van de toiletten. Er zijn ook gratis chemische aanwezig, maar heel beperkt.

Dit jaar wordt er samen gewerkt met de OAD voor busvervoer naar het festival. Ook worden er pendelbussen ingezet tussen station Nijverdal en het festival in Hellendoorn. Voor 5,00 euro heb je een kaartje voor de pendelbus. Alle informatie staat op de festivalpagina infopagina en op www.oad.nl/dauwpop.

Er is nog een nieuwtje betreffende Dauwpop 2016 (nog drie jaar te gaan). Op 11 mei liet organisator Frank Satink weten tijdens de radioshow ‘KlaarWakker‘ op Radio Oost dat in 2016 Dauwpop niet gehouden zal worden op Hemelvaartsdag.

Dan valt Hemelvaart op 5 mei, bevrijdingsdag en het Bevrijdingsfestival Overijssel in Zwolle. Het is niet ideaal om daarmee te concurreren en daarom zal Dauwpop verschuiven. Wat de nieuwe datum zal worden, is nog niet bekend.

Meer informatie over de bands, timetable en meer op: http://www.dauwpop.nl

 

 

 

Categories: News Tags:

Dauwpop – twintigste editie met overnachten op camping

Dauwpop 2014Twintig jaar Dauwpop wordt gevierd met een langverwachte primeur. Het is eindelijk mogelijk om te overnachten op het festival terrein in Hellendoorn.

Dit jaar is het eendaagse festival op 29 mei 2014, standaard op Hemelvaartsdag.

De Dauwpop Campsite is voor tien euro per persoon. Open van donderdag 29 mei 10.00 uur tot vrijdag 30 mei 12.00 uur om te overnachten.

Er zal gezorgd worden voor douches, toiletten, een campingwinkel met eten/drinken en (akoestisch) vermaak in een overdekte tent.

Tickets voor Dauwpop Campsite kunnen per direct gekocht worden via de ticketshop op www.dauwpop.nl. Hier is ook alle overige informatie wat betreft de camping te vinden.Wacht niet te lang, want we kunnen maximaal 500 mensen overnachten.

Net als vorig jaar zijn en bij de campings- en bungalow parken in de directe omgeving speciale arrangementen te boeken, waarbij korting op een Dauwpop kaartje te verkrijgen is. De aangesloten bedrijven vind je op www.festivalarrangement.nl.

Programma

Birth Of Joy
Boaz van de beatz
Chef Special
Cloud Nothings
Coely
Daryll Ann
De Pioniers
De Rooie neger
De Sluwe Vos
Fratsen
Go Go Berlin
Jack Parow
Jett Rebel
Kraantje Pappie
Michael Prins
Seasick Steve
Taymir
Together Pangea
Town of Saints
Triggerfinger
Truckfighters
The Backcorner Boogieband
The Wombats

Completse line-up op: http://www.dauwpop.nl/line_up

 Tickets

festivaltickets zijn verkrijgbaar  via www.dauwpop.nlen de lokale voorverkoopadressen.
dagkaart Dauwpop 45,00 euro, exclusief servicekosten
campingkaart 10,00 euro (max. 500 bezoekers).
kindertickets voor kinderen van 8 tot en met 14 jaar zijn 10,00 euro. Kinderen van 0 t/m 7 jaar kunnen gratis naar Dauwpop.

Categories: News Tags:

Dauwpop – voorverkoop gestart en Kaiser Chiefs bevestigd

Zwarte Cross Dag 2 2107012 Kaiser Chiefs 001 door Monica Duffels de Kaiser Chiefs zijn bevestigd als headliner voor het Dauwpop festival 2013 op hemelvaartsdag. Aanstaande zaterdag 1 december om 10. 00 uur gaat de online voorverkoop van start.

De band stond afgelopen zomer op de Zwarte Cross en zal in het nieuwe jaar ook de Melkweg aan doen, voordat ze Dauwpop op stelten gaan zetten met hits als ‘Ruby‘ en ‘I Predict A Riot.’

Het terrein van het eendaagse festival in Hellendoorn gaat veranderen. Zo wil de organisatie meer sfeer, beleving en intimiteit bewerkstelligen. Ook komen er nieuwe ‘areas’ wat het festival moet verbeteren. Tot op heden vinden de meeste optredens in tenten plaats en een aantal open podia.

De kaarten kosten 45 euro (exclusief service kosten) en voor kinderen van 8 tot 10 jaar kost een ticket 10 euro (exclusief service kosten). Momenteel zijn de kaarten alleen online verkrijgbaar via de website.

www.dauwpop.nl

Categories: News Tags:

Dauwpop – optredens achttiende editie van hoog niveau

tekst: Silvia Deurwaarder
foto’s: Monica Duffels

Al jaren is Dauwpop een vaste traditie op Hemelvaartsdag. Dat betekent vroeg uit de veren om in het groene landschap, met een lammetje hier en daar, de bekende roze tent te vinden. Dit jaar zijn er een aantal verrassingen. Zo is het terrein wat verandert, met een paar nieuwe podia. Met zevenduizend bezoekers is de opkomst opmerkelijk laag, terwijl juist het weer meevalt.

De line-up van deze achttiende editie is veelbelovend. Met een mainstage waar de crème de la crème van de Nederlandse muziek verenigd is. Daarnaast experimentele podia, waar ook aanstormend talent een kans krijgt. De sfeer is bij binnenkomst gemoedelijk.

Bij de laatste tonen van festivalopener Guus Meeuwis breekt de zon al door en weten velen de weg naar het nieuwe ‘King King’ podium te vinden. Een knus, wit houten gebouw is de setting waar Greg Holden zijn tour afsluit. Na veertig dagen intensief touren mag de Brit even naar huis. De zanger is een rijzende ster en een van de vroege hoogtepunten op dit festival.

Zijn opkomst is bescheiden met de gitaar in de hand, geflankeerd door drummer Francis Moon en voor de gelegenheid met gitarist Jan Peter Hoekstra (bekend van Krezip). De titletrack van zijn debuut ‘I Don’t Believe You’  toont meteen de sterkte van Greg Holden. Zijn stem is gevoelig zonder aan kracht in te boeten. Hij weet zijn nummers te vertolken met een oprechtheid, die ontroert.

“Empty Hands” is ingetogen, gevoelig en bijna kaal: een troubadour die zijn ziel bloot legt. Dan richt Greg het woord tot de toestromende massa:”It is my first festival and I am happy to be here. Even I can hear the band next door.“

Een heel andere kant komt naar voren op “Hell & Back” met opzwepende drums, wat enkel een trommel is bespeeld uit de koffer. Het publiek komt ook los, al klappend. De mix van country, blues en rock is verfrissend.

De 3FM hit “The Lost Boy” mag niet ontbreken en het is de bezieling van Greg Holden die de luisteraar bewust maakt van ieder woord. Bijna woedend articulerend. Zo dwingt de zanger met de minuut meer respect af.

Er wordt wat verlegen meegezongen op het Ierse drinklied, maar na wat aansporingen weet Greg iedereen te winnen. De band staat als een huis en vliegt door de set heen. Er is nog tijd voor “Irony.” Een waardige afsluiting van deze stijlvolle, emotionele achtbaan die Greg Holden heet.

Het is even overschakelen naar Chef Special op de mainstage, waar het feest al is ingezet met Gers Pardoel. De huisband van De Wereld Draait Door staat op eigen benen met een unieke mix van funk, rap en zelfs rock.

Zanger Joshua Nolet staat ontspannen op het podium en heeft het publiek meteen op zijn hand. De zware gitaren met bluesorgel zijn een verrassende basis voor de versnellende rap.

Ook Nolet is bescheiden: “Hellendoorn ik hoop dat ik mag bijdragen aan een mooie dag!” en dat terwijl de volle tent hem flink toejuicht. Nummers als “Colors” en “Birds” maken het feest compleet. Het is jammer dat het geluid ongelooflijk hard is, waardoor veel details verloren gaan.

Dan maakt The Kyteman Orchestra zijn opwachting tegen het eind van de middag. Het podium is nog nooit zo vol geweest met al die instrumenten; van blazers tot strijkers, koor en zangers. De opening met de opkomst van geestelijk vader Colin Benders, oftewel Kyteman, is bombastisch. Zelf staat hij wat weggedoken in zijn hoodie, voornamelijk alle muzikanten dirigerend.

De piano vloeit moeiteloos samen met heldere blazers en de tenoren. De klassieke invloeden doen denken aan Carl Orff; bombastisch en krachtig. Soms klinkt het zelfs wat lelijk met schelle bekkens tussendoor.

Kyteman heeft met zijn nieuwe project “The Kyteman Orchestra” een nieuw pad bewandelt en met een verrassend resultaat. Hij weet als geen andere muziekstijlen te verenigen die mijlenver van elkaar verwijderd liggen.

Neem de drie zangers, die duidelijk een rap of hiphop achtergrond hebben.  Opeens worden grenzen doorbroken en klinkt het geheel bijna sereen.

Het is even wachten op de befaamde trompetsolo van Kyteman, die dit keer vrij sporadisch aanwezig zijn. Wanneer hij de capuchon afzet en zich omdraait naar het publiek, raakt hij de overvolle tent met zijn fragiele tonen.

Benders zoekt al dirigerend interactie met zijn muzikanten. Hij beweegt veel en duikt overal op. Zo is er een voordurende circulatie aan muzikanten en zangers, die in het centrum opgesteld staan. Iedereen krijgt de ruimte en dat maakt de show erg goed verzorgd.

Zelf geeft Kyteman aan niet zo’n prater te zijn. Toch weet hij oprecht de mensen te overtuigen met: “Goedemiddag en welkom. Volgens mij is het een heerlijke dag, en we zijn er komend uur nog. Ik hoop dat het bevalt. Volgend stuk is een favoriet en steeds een puzzel om goed te spelen.”

Day 1” is het bombastische, grootse muzikale thema wat iedere stoute droom overtreft. De zangerige cello; die ingetogen en uitgesponnen overgenomen wordt door het koor en de blazers. Wat een dromerige sfeer oproept, zo licht en harmonieus. Zo stel je de schepping voor, wonderschoon.

Het doet bijna pijn te merken dat al het geluid compleet overstuurd is en veel te hard wordt weg gezet: de hoge en lage tonen hebben de overhand. Met de inzet van al die mensen, is dat iets om verdrietig van te worden. Dat er zo ontzettend veel belangstellenden zijn die geboeid luisteren, maakt veel goed.

Het contrast kan niet groter zijn met een kakofonisch samengaan van instrumenten met daar bovenop een rauwe Franse rap. Er ontstaat een wisselwerking tussen violen, koor en blazers. Jammer dat de ruis de overhand krijgt. Het slotstuk is adembenemend en onovertrefbaar. Een diepe buiging voor dit project: ongekend voor Nederlandse begrippen en zo grens overstijgend.

Ilse DeLange heeft een roerige tijd achter de rug en het is goed de zangeres terug te zien op bekend terrein. Ze heeft in het verleden vaak op dit festival gespeeld en het is haar thuisbasis.

Nonchalant gekleed in gympies en spijkbroek, wekt Ilse DeLange een ontspannen indruk. “Next To Me” is de vrolijke en zonnige opening. De stem van Ilse is erg zuiver en de band staat als een huis. Het geluid is helder, het kan dus toch op een festival.

In al die jaren heeft Ilse DeLange altijd een hoge standaard weten vast te houden: geen enkel optreden was beneden de maat of minder goed verzorgd. Ook dit keer is ieder nummer prima uitgevoerd.

Er valt dan ook niets aan te merken op dit optreden. Soms wil een zangeres nog wel eens vermoeid klinken of kampen met stem problemen. Dit is bij Ilse  de Lange niet het geval en dat verdiend respect.

Puzzle Me” is dynamisch uitgevoerd met twee achtergrondzangeressen erbij.  Het is makkelijk meezingbaar en veel gezinnen genieten volop. Zelfs een jongen van zeventien zingt woordelijk alles mee. De sfeer is ontspannen en gemoedelijk.

Het publiek reageert enthousiast wanneer Ilse het woord neemt: “En zijn jullie op de fiets wezen Dauwtrappen? Hoe is het hier zo vlakbij huis.” Dan neemt ze de gitaar ter hand. Bij het orgelachtige intro volgt de megahit “World Of Hurt” met een gierende solo van gitarist Arnold van Dongen.

De show blijft een feest der herkenning met “Livin’ On Love” en swingen bij “I’d Be Yours.” De zangeres weet zich met een bekwame band prima staande te houden, zelfs na een imponerende show van Kyteman.

De sfeeromslag is wat groot naar de duistere rock van Silvert Høyem, de voormalige zanger van Madrugada. Aan de andere kant van het terrein speelt de Noor voor een handjevol bezoekers.

Gekleed in zwart benadrukt de zanger nog meer de donkere sfeer, die blijkt mee te vallen wanneer een logge gitaar inzet en zijn diepe stem de overhand krijgt. Wanneer hij de tamboerijn pakt, wordt het tempo opgevoerd. De melodie wordt door Silvert gedragen, de instrumenten geven slechts ondersteuning.

Het is dan ook lastig om een refrein te onderscheiden en dat is tevens de kracht van zijn solo nummers. Het vormt een geheel wat je mee doet voeren. Al is het wat opmerkelijk wanneer hij even van het podium verdwijnt.

Hier en daar is de stem van Silvert vergelijkbaar met Depeche Mode alleen is dit niet even toegankelijk. De fans worden getrakteerd op een net geschreven nummer “Where Is My Moon.” Zeker de meest experimentele artiest in de Dauwpop line-up.

Terug bij de mainstage maakt De Dijk zijn entree door meteen flink te rocken op “Ietsje Later.”  Zanger Huub Lubbe draagt een driedelig ruitjespak, wat wel veel de aandacht opeist. Zijn stem is simpelweg goed en ook de mede bandleden weten een degelijk optreden te verzorgen. De mondharmonica en blazers maken het geluid van de band veel voller.

De Dijk verslapt geen seconde en dat is meteen het gevaar: het wordt wat voorspelbaar en clichématig. Daar is niets mis mee, maar verrassend is het niet. Of het moet de Dauwpop Award zijn die de heren overhandigd krijgen, waarna ze vol enthousiasme nog een toegift inzetten. Het ontbreekt Huub Lubbe niet aan energie, dat is wel duidelijk.

Afsluiter van het festival ligt dit jaar in handen van Within Temptation, de goedverkopende rockband met frontvrouwe Sharon den Adel. De band is net terug uit het theater en komt wel iets te laat op.

Het is flink dringen vooraan en het is dan ook snel erg benauwd in de tent. “Shot In The Dark” is een perfecte opener vol bombast, gierende gitaren en zware drums. De stem van Sharon klinkt hier en daar wat dunnetjes, maar dat kan aan het geluid liggen.

De show is goed aangekleed met verhogingen op het podium en videoprojecties. De energieke ontlading volgt op “Faster” waarbij de band veel contact maakt met het publiek.

Waar de band op Huntenpop een speciaal optreden verzorgde, wordt dit keer gekozen voor de grote hits waaronder “What Have You Done Now” en “Ice Queen.” Er wordt traditiegetrouw afgesloten met “Mother Earth.”

Within Temptation verzorgt een goedlopend optreden, waarbij het aan energie niet ontbreekt. De gedachte dat er op automatische piloot gespeeld wordt, doemt wel op. Het publiek deert het niet, die geniet volop.

Deze achttiende editie van Dauwpop brengt veel artiesten samen en alle optredens zijn boven gemiddeld goed verzorgd. Een kritiek punt blijft het geluidsniveau wat al minder hard is dan vroeger, maar toch vrij overstuurd bleef.

Een punt van zorg is de buitensporige hoeveelheid rook die overal is: zowel in de persruimte als in de festivaltenten wordt erg veel gerookt. Met kinderen in het publiek toch niet erg bevorderlijk. Wanneer er op het podium veel rook vrij komt, ontstaat er een zuurstof tekort. Voor de organisatie is dat zeker een punt van aandacht voor de toekomst.

This slideshow requires JavaScript.