Archive

Posts Tagged ‘Ilse DeLange’

Huntenpop – weersomstandigheden bepalend voor familie uitje

tekst: Silvia Deurwaarder
foto’s: Monica Duffels

Huntenpop 24-08-2013 blof 008 door Monica DuffelsDe vierentwintigste editie is een sterke opwarmer naar het jubileum toe van dit kleinschalige festival, wat nog steeds door vrijwilligers wordt georganiseerd. Voor de meesten is Huntenpop het laatste buiten festival van de zomer.

Met een nieuwe indeling van het Drupark in Ulft, oogt het festival ruimer. Meer ruimte biedend rond het grote podium, sfeervol omlijst door kraampjes, eet tentjes en diverse tenten. Ook kan je een Human Rights Tattoo laten zetten.

Op de vrijdag is het feest van start gegaan met diverse Tribute bands en DJ’s. Ook lokale acts uit de Achterhoek zijn niet vergeten, zoals Magic Fish en Scrum. De dag begint zon overgoten, al vroeg drommen veel gezinnen samen voor de bekende opener.

Huntenpop 24-08-2013 blof 005 door Monica DuffelsVelen zijn op de fiets, het blijft toch een lokaal evenement. Door de grote namen reizen meer fans af, van Limburg tot Friesland. De hele dag zullen diverse groepen zich afwisselen voor het hoofdpodium.

Om twee uur opent BLØF het festival. De Zeeuwen hebben de afgelopen maanden een intensieve theatertour verzorgd door het hele land. Daarnaast zijn ze organisator van het eigen Concert At Sea, dit jaar gastheer voor James Morrison en vele nationale bands.

Na de zomervakantie, ziet de band er tropisch uit met zonnebril en vrolijke shirts, waar de felle blouse van drummer Norman Bonink eruit springt. Vol goede moed trapt de band af met ‘Later Als Ik Groter Ben’  en dat brengt meteen de vele families in beweging, al hossend en zingend.

Huntenpop 24-08-2013 blof 001 door Monica DuffelsPaskal Jakobsen oogt wat afstandelijk met zonnebril op, al gaat die bij het tweede nummer al af. Zijn onvoorbereide welkomswoord met wat hakkelend “ik verwacht dat jullie nog geen bier op hebben, maar er zullen er vast nog veel volgen!” komt wel echt over. Toch blijven zijn praatjes tussendoor wat stuntelig. Misschien moet de band nog wakker worden, later die dag hebben ze nog een tweede optreden in Almere gepland.

Hou Vol Hou Vast’ en ‘Dansen Aan Zee’ zijn de eerste meezingers, waar de meerstemmigheid van de band wat minder tot zijn recht komt op een luid festival, waar het vooral om de gierende gitaren draait.

De diversiteit op het veld, doet verbazen. Of het nu het vals zingende jongetje achter mij is van veertien, die totaal los gaat op ‘Alles Is Liefde’ of het tachtigjarige echtpaar, dat wat verdwaasd voor zich uit kijkt en alles daar tussenin.

Halverwege de set komt de band op stoom, door de grote interactie met de massa. Bij de laatste drie toegiften gaat het dak eraf, dan staat Huntenpop te springen op ‘Hier’ en ‘Holiday In Spain’ wat een dynamische duet tussen Paskal Jakobs en pianist Bas Kennis wordt, die bij het tweede nummer klaagt over een zere vinger: de vakantie is duidelijk weer voorbij!

Huntenpop 24-08-2013 tenement kids 002 door Monica DuffelsNieuw aan de linkerkant van het hoofdpodium, is de 3FM Serious Talent tent (vroeger de mainstage), waar veel Nederlandse acts de revue passeren. Beginnend met Dirty Denims vol stomende rock. Wanneer de frontvrouwe met gitaar de tent door spurt, heeft ze iedereen op de hand. Rauw, hees en pittig klinkend als Guns N’Roses. De logge gitaar riffs passen daar prima bij, toch is het geheel onverwacht vrolijk.

Een jonge band die gretig overkomt, veel energie gevend en ook nog met de nodige dosis talent. Geen wonder dat de tent flink vol staat. Voeg daarbij een zangeres met natuurlijk charisma, die niet schroomt om een keel op te zetten zoals bij het laatste nummer ‘Famous’. Een goede eerste indruk is altijd het belangrijkste, deze dames en twee heren zijn daar zeker in geslaagd.

Huntenpop 24-08-2013 dirty denims 004 door Monica Duffels

Op de mainstage zijn de Tenement Kids begonnen aan hun set. De lokale band, inclusief achtergrond zangeressen en een Hamond orgel, heeft duidelijk een binding met de achterhoek en niet alleen qua accent. De fanbase is niet groot, maar de covers slaan goed aan. Inmiddels zijn vele campinggasten ook wakker en komt het terrein wat meer tot leven.

De muziek varieert van rauwe blues tot rock, zelfs de Foo Fighters komen voorbij in een ander jasje. Jammer is dat het geheel zwaar overstuurd is, daardoor vallen details weg en zijn de zangeressen amper te horen. Het devies is mannen met baarden en een zware stem, dat maakt de groep wel uniek. Ook heeft de frontman er zelf duidelijk veel zin in en dat straalt er vanaf, al ligt zijn hese stem niet bij iedereen even goed in het gehoor.  Een entertainer is het zeker en daar gaat het ook om.

In de rechter tent vanaf het podium, maakt de Australische Jami Faulkner zijn opwachting aan het einde van de middag. Bekend van naam en een grote fanbase wacht hem op. Een groter contract met de voorgaande muzikant is haast niet mogelijk. Hij opent enkel met akoestische gitaar, ingetogen en ongepolijst.

Dan volgt, het door Faulkner zelf  aangekondigde Rock’N Roll nummer, wat ritmische begint waarbij hij ook een peddel als drum gebruikt. Dat de zanger buitengewoon goed gitaar speelt, blijkt uit de diepte die hij creëert. Geen moment klinkt het vlak of eenzijdig, erg knap om de tent te boeien met een enkel instrument.

Huntenpop 24-08-2013 jaimi faulkner 001 door Monica Duffels

Laaiend applaus valt hem de beurt, wanneer opeens een medley ingezet wordt van Nirvana, White Stripes naar Metallica, ACDC  en in een ademstoot door naar Paul Simon, Led Zeplin en weer terug. Vlug, gevat, imponerend, meesterlijk gespeeld en zonder te verslappen het eigen refrein weer terugpakkend. Dat is vakmanschap, zonder twijfel.

Uit Tilburg komt de begeleidingsband die dan het podium op komt, waarna het publiek getrakteerd wordt op de nieuwste single ‘Forgive Forget’ wat met keyboard lichter klinkt. Het zijn complexe melodieën, en het kabbelt zogezegd wat voort, maar dat doet niet onder aan de inzet van deze muzikant.

Huntenpop 24-08-2013 mister and mississippi 004 door Monica Duffels

Mister And Mississippi hebben naam gemaakt dit seizoen en het is twijfelachtig of de tent zo vol staat door de stromende regen, of door nieuwsgierige tieners met name. Iedereen wil later zeggen “daar was ik bij voor ze echt groot werden.” Wie er vorige jaar niet bij was om de Utrechtse formatie te zien, kan nu de slag inhalen.

Niet een standaard band in de 3FM tent,  al is het maar de opstelling; drums in het midden en gitaristen aan de zijkant, zodat alle bandleden op een rij vooraan te zien zijn. De set opent dromerig met de zingende drummer Samgar Lemuël Jacobs , uitgesponnen a la Passenger.

Het doet Iers aan met vrouwelijke tegenstem van Maxime Barlag. Toch staat de zaal er afwachtend bij en de sfeer is wat gespannen, wellicht omdat velen te dicht op elkaar staan.

Huntenpop 24-08-2013 movits 002 door Monica Duffels

Misschien omdat bewegen en enige respons op deze muziek wat lastig is voor de gemiddelde festivalganger. De nieuwe single ‘Same Room, Different House’ slaat wel goed aan, gezien het luide applaus.

Een nieuw nummer ‘Sing A Song’ wordt gepresenteerd, de instrumenten blijven melodieus in elkaar over gaan met folk invloeden. Met een wat fellere gitaar dan voorheen en omlijst door de tamboerijn. De samenzang is liefelijk en zo anders dan het meeste wat vandaag voorbij komt. Alleen dat maakt deze formatie al tot een unicum.

Aan de andere kant is het Zweedse Movits! Bezig met een opzwepend hiphop feestje, inclusief saxofoon en draaitafel. Een totaal andere sfeer met veelal dansende mensen,  die al dan niet op de maat springen en ronddraaien. De mannen maken er een feest van, maar de zware bas doet de oren klapperen. Hoe dan ook een oppepper tijdens het eten.

Huntenpop 24-08-2013 handsome poets 004 door Monica Duffels

Nog een bekende naam in de talentenpoel zijn de Handsome Poets. Voor het eerst stevig rocken met een catchy ondertoon, het is dan ook flink dringen in de tent en wederom is het de vraag of de toenemende regen daar invloed op heeft.

De set opent krachtig en dat zet door tot halverwege, wanneer de meer elektronische kant van de groep naar voren komt. Een symfonisch randje en midtempo-nummers, die de energie in een mum van tijd doet verdwijnen.

Het charisma van de frontman Tim van Esch, gekleed in glanzend jasje op een bruine pantalon, redt het concert en zijn bewegingen doen hier en daar aan Queen denken. Zijn stem is ook verrassend hoog, wat hem totaal geen moeite lijkt te kosten. Soepel bewegend en in alle toonaarden zuiver, dat is wel kenmerkend voor een kwalitatief hoogstaande zanger.

Huntenpop 24-08-2013 ilse delange 006 door Monica Duffels

Ilse DeLange heeft een succesvolle theatertour achter de rug, die na de zomer een vervolg krijgt door heel Nederland. Daarnaast wordt ze jurylid bij The Voice, die het vierde seizoen in gaat. De zangeres keert terug op het festival podium van Huntenpop met veel oud materiaal.

Het regent nog wanneer de band zijn entree maakt, toegejuicht door vele fans. Bij het derde nummer ‘World Of Hurt’ de grote doorbraak van Ilse, is het droog en lijkt het alsof heel Huntenpop zich vooraan verzameld heeft.

Meer dan voorheen is het festival een familie uitje, waar kinderen en opa’s en oma’s meer dan welkom zijn. Het is ook aandoenlijk om iedereen uit volle borst te zien meezingen. De set bestaat uit vele bekende hits van ‘I’ll Be Yours’ en ‘Flying Blind.’

Ilse DeLange heeft met ‘Eye Of The Hurricane’ een bejubeld album afgeleverd en toch komt er weinig nieuws voorbij in de set. Afgezien van het melodieuze ‘Winter Of Love’ waarop Ilse de ogen sluit, gekleed in zwart steekt enkel haar arm en haar af tegen de achtergrond.

Huntenpop 24-08-2013 ilse delange 001 door Monica DuffelsIedere keer weet de zangeres de zaal te beroeren met haar energie, oprechtheid en fragiliteit. De switch naar de het opzwepende ‘The Great Escape’ lijkt groot, maar het gaat haar makkelijk af.

Inmiddels zijn de achtergrondzangeressen niet meer weg te denken bij de band, een dynamische toevoeging. Al zijn ze soms wat lastig hoorbaar. De formatie staat wat statisch op het podium, maar dat doet niet onder aan de kwaliteit. Zo heeft gitarist Arnold van Dongen een gierende gitaarsolo, waarna interactie met bassist Aram Kersbergen.

Overduidelijk is dat de muzikanten zelfs na de zomervakantie, perfect op elkaar zijn ingespeeld. Of het nu drummer Bart Vergoossen is achterin, of toetsenist Will Maas aan de zijkant. Toch draait alles om Ilse, die met ‘So Incredible’ afscheid neemt en de ware headliner van de avond blijkt te zijn.

Huntenpop 24-08-2013 kensington 001 door Monica DuffelsIn de tent is Kensington opgewarmd, die bij binnenkomst de cover ‘Keep Your Head Up’ van Ben Howard inzetten. Een gewaagde keuze, aangezien het nummer zo bekend is. Toch komt zanger Eloi Youssef akkelig dicht bij het origineel op geheel eigen wijze.  De originele single voor War Child is opgenomen met zangeres Sandra van Nieuwland.

De band speelt stoïcijns door wanneer er een groot geel opblaas ‘BOB’ het podium op vliegt, al is een roadie er snel bij om het te verwijderen. Wellicht is de actie een hint naar de flessen wijn op het podium, die overigens niet worden aangeraakt door de band.

De ballade ‘Ghosts’ is vooral keyboard gestuurd, waar de nasale stem van Youssef bij af steekt. Contrast wordt gevormd door gitarist Casper Starreveld, die dat met verve doet al is de performance wat statisch.

Inmiddels houdt de regen flink aan, wat de headliner Guano Apes geen goed doet. De band is terug na vele jaren afwezigheid met het album ‘Bel Air’ uit 2011. Waarna de band in 013 Tilburg optrad en deze zomer heel Europa aan doet. Toch is de band in Duitsland werkend aan een nieuw album.

Zangeres Sandra Nasic is nog steeds een blonde, fragiele vrouw die iedereen verbaast doet staan met haar krachtige stem. De hele set zal ze half verborgen gaan onder haar anorak, de capuchon ver over haar ogen getrokken. Dat doet de performance helaas geen goed, al deert het de zwartgeklede fans niet.

Huntenpop 24-08-2013 guano apes 002 door Monica DuffelsDe band is de enige stevige band op Huntenpop, juist dit festival heeft de reputatie om metal naast pop te programmeren. Dat is dit jaar dan toch wat minder.  De ruige rock van deze formatie maakt veel goed. Al is het een  minpunt dat het eerste halfuur enkel nieuwe nummers van ‘Bel Air’ worden gespeeld, het is dan ook lang wachten op de grote hit ‘Open Your Eyes.’

Sandra wordt bijna overstemd door de schreeuwende massa, de Duitsers kunnen rekenen op een warm onthaal. Daarna zakt het optreden toch flink in, omdat nummers zoals ‘O What A Night’ en ‘This Time’  allemaal op de zelfde lijn liggen. Scheurende gitaren, opzwepende teksten en toch houdt het de spanning niet vast helaas.

Misschien omdat aantal jaar geleden op Dauwpop deze zelfde band met hoge sprongen en energie voor tien, een sterke indruk maakten die moeilijk te evenaren valt. Al met al een waardige afsluiter. Dan zijn de vele gezinnen al naar huis en is het een stuk stiller op het vernieuwde Huntenpop na een geweldige festivaldag.

This slideshow requires JavaScript.

Advertisements

Huntenpop – programma is compleet met Isabelle Amé en The Spax

Huntenpop 110812 Bellowhead 001 door Monica DuffelsHuntenpop heeft het programma rond met de toevoeging van de volgende bands: Mozes And The Firstborn, Ed Struijlaart, The Dirty Denims, Isabelle Amé, The Spax, The Muff en Drumcomplex & Roel Salemink.

Het Dru-Park in Ulft staat op 23 en 24 augustus in het teken van Huntenpop. Zo komen er een aantal grote namen naar het festival. Zo zijn Guano Apes, Ilse DeLange, Pendulum DJ-set & Verse, Bløf, The Toy Dolls en Kensington eerder bevestigd.

3FM

Nieuw dit jaar op Huntenpop is de samenwerking met 3FM middels het 3FM Serious Talent podium. Netals Huntenpop is ook 3FM Serious Talent constant op zoek naar jong, onbekend en veelbelovend muzikaal talent. Op 24 augustus zullen op dit podium een mix van Serious Talents van de laatste paar jaar optreden, te weten Kensington, Rilan & The Bombardiers, Mozes and the Firstborn, The Dirty Denims, Mister & Mississippi en Handsome Poets.

Exclusieve optredens

Het heeft lang tegen gezeten maar uiteindelijk is het toch nog gelukt om enkele, voor Huntenpop, alternatieve rockacts aan het programma toe te kunnen voegen. Zo is de organisatie erg blij dat het Duitse Guano Apes voor een exclusieve Nederlandse show naar Ulft zal afreizen. De band van frontvrouw Sandra Nasic maakt een mix van rock, rap en metal en brak in Europa door met hits als ‘Open Your Eyes’, ‘Lords of the Boards’ en ‘Big In Japan’.

Zeer verheugd is de organisatie ook met het feit dat pretpunkband The Toy Dolls terugkomt naar Huntenpop. Was het optreden in 2007 in Varsselder al legendarisch, dit jaar zal dat in Ulft zeker niet minder zijn. Dus was jij er in 2007 nog niet bij? Zorg dan dat je er zaterdag 24 augustus wel bij kunt zijn want klassiekers als ‘Nelly the Elephant’, ‘I’m a Telly Addict’ en ‘Idle Gossip‘ zullen zeker voorbij komen.

Line-up

BLØF
ILSE DELANGE
PENDULUM DJ SET & VERSE (AUS)
GUANO APES (GER)
THE TOY DOLLS (UK)
KENSINGTON
MISTER & MISSISSIPPI
BOEMKLATSCH
MOVITS! (SWE)
THE HOAX (UK)
HANDSOME POETS
JAIMI FAULKNER & BAND (AUS)
TENEMENT KIDS
DIRTY DENIMS
ISABELLE AMÉ
ED STRUIJLAART
MOZES AND THE FIRSTBORN
DRUMCOMPLEX & DJ ROEL SALEMINK
DJ DANJAH
NAVARONE RILAN & THE BOMBARDIERS
THE MUFF
THE SPAX

Kaartverkoop

dagkaart zaterdag 14 augustus (exclusief camping) 35,00 euro
dagkaart vrijdag13 augustus (exclusief camping) 15,00 euro.
kaart Festival Passe-partout (exclusief camping) 45,00 euro.
Camping (exclusief vrijdag) 20,00 euro.

Deze kaarten zijn online te bestellen via: http://www.huntenpop.nl/?page_id=16
Meer info via de festival website: www.huntenpop.nl

Categories: News Tags: , ,

Huntenpop – grote namen met Ilse DeLange en BLØF

Huntenpop - logo 2013Grote namen zijn bekend gemaakt voor de vierentwintigste editie van Huntenpop festival. Dit jaar op 23 en 24 augustus in Dru-Park te Ulft.

Op zaterdag 14 augustus staan Bløf, Ilse DeLange, Boemklatsch, Mister and Mississippi, Rilan & the Bombardiers en Tenement Kids bevestigd voor het tweedaagse festival.

Programmering

Bløf behoeft eigenlijk geen introductie. De band grossiert in gouden en platina platen, onderscheidingen en awards. In 2012 vierde Bløf zijn twintigjarig jubleum en momenteel zijn de Zeeuwen bezig met een theater tour door Nederland. De band beleeft zijn debuut op Huntenpop.

Ook Ilse DeLange is geen onbekende in de Nederlandse popmuziek. Ook zij won tientallen muziekprijzen, haar albums bereikten ruim tien keer de platina status, speelde ze in het GelreDome en tourt ze in maart door Nederland.

Hoe snel het in de muziekwereld kan gaan bewijst het Utrechtse Mister and Mississippi. Stonden ze vorig jaar nog in een kleine setting op Huntenpop, inmiddels is er nogal wat veranderd.Na een succesvolle clubtour en werd het debuutalbum goed ontvangen. Ondanks de Huntenpopregel om bands niet twee jaar op rij uit te nodigen, maken we voor Mister and Mississippi dit jaar graag een uitzondering.

Met het zeskoppige Boemklatsch Equalizer staat er op 24 augustus een hele vette dance act op het podium. Met “Equalizer” slaat Boemklatsch een geheel nieuwe weg in. Nog steeds een sound vol energie, ondersteund door zestien video walls.

Haarlemmer Rilan Ramhane staat vooral bekend om zijn rauwe stem en energieke liveshows. Zijn muziek kan het best omschreven worden als “Rock ’n Soul” met een vleugje hiphop en funk. Op Huntenpop zal hij muzikaal worden bijgestaan door zijn negenkoppige band ‘The Bombardiers’, inclusief DJ en contrabas. Rilan & The Bombardiers wordt een spektakel.

Als er één band is die dit jaar zeker niet mag ontbreken op Huntenpop, dan is het wel Tenement Kids. Naast het feit dat frontman Gijs Wilbrink een geboren Ulftenaar is, levert hij ook nog eens een dijk van een tweede plaat af.  Een plaat die louter lovende recensies kreeg en hij verscheen in tv-shows.

Kaarten

dagkaart zaterdag 14 augustus (exclusief camping) 35,00 euro
dagkaart vrijdag13 augustus (exclusief camping) 15,00 euro.
kaart Festival Passe-partout (exclusief camping) 45,00 euro.
Camping (exclusief vrijdag) 20,00 euro.

Deze kaarten zijn online te bestellen via: http://www.huntenpop.nl/?page_id=16

Meer info via: www.huntenpop.nl

Categories: News Tags: , ,

De Vrienden van Amstel LIVE! – jubileum spant de kroon met hartverwarmende duetten in de grootste kroeg van het land

tekst: Silvia Deurwaarder
foto’s: Monica Duffels

AHOY 19-01-2013 Vrienden Van Amstel Live 013 door Monica DuffelsDe jubileumshow van De Vrienden van Amstel LIVE! stijgt letterlijk naar grote hoogte. Vijftien jaar wordt gemarkeerd met acht shows en een record van ruim honderdduizend bezoekers in Ahoy, Rotterdam.

Nooit eerder zijn er zoveel artiesten samen gebracht, waarvan velen onaangekondigd. Een extra lange show vol spektakel, maar bovenal met sterke duetten. Te beginnen bij Nederpop koning Marco Borsato, die ieder jaar gevraagd is en dit keer geen overvolle agenda heeft.

AHOY 19-01-2013 Vrienden Van Amstel Live 012 door Monica Duffels

Het toepasselijke ‘Binnen’ wordt ingeluid met een compilatie aan videobeelden; honderd artiesten hebben bijgedragen aan een ijzersterke formule, die met ieder jaar de grenzen van de techniek opzoekt.

De spanning stijgt in een overvol Ahoy, wanneer het doek valt en in goudkleur de Amstel fabriek wordt onthuld: een imponerend podium doorlopend naar het midden, een enorme bierbrouwerij met koperen ketel en videoschermen.

Al snel wordt Marco Borsato geflankeerd door de onderkoning Paskal Jakobsen, die bij de eerste editie ook al meedeed. Beiden synchroon bewegend en al lachend een vriendschap smedend. Knaller is de luchtacrobatiek: vier dansers hangend aan doeken in de nok.

AHOY 19-01-2013 Vrienden Van Amstel Live 007 door Monica DuffelsHet geluid is oorverdovend, de videobeelden kleurrijk en spectaculair, maar het draait toch om de diverse podia. Het is omdraaien voor Nick en Simon, die in een intieme setting met ‘Rosanne’ de zaal laat meezingen.

Na zo’n grootse aftrap is het feest begonnen en gastheer Xander de Buisonjé komt met een cryptische onthulling: “er is een nieuw onderdeel toegevoegd.” Nieuw talent krijgt een plaats, zo maakt Nielson zijn entree.

Ook  Gers Pardoel al rappend met Simon Keizer en Jeroen van Koningsbrugge: een sterkte interactie in het midden. Op zijn beurt zingt Pardoel mee bij Rob de Nijs op ‘Banger Hart.’

AHOY 19-01-2013 Vrienden Van Amstel Live 009 door Monica DuffelsOnaangekondigd staat ook Rowwen Hèze daar, die een grote groep om zich heen verzameld op ‘Bestel Mar.’  Nieuwkomer Sandra Nieuwland zingt op haar beurt samen met de gastheer van de avond.

BLØF viert een dubbel feest met zijn twintigjarig jubileum, de zaal plat spelend met ‘Hier’ en ‘Blauwe Ruis.’ Technisch hoogstandje bij ‘Alles Is Liefde’ wanneer foto’s uit het publiek geprojecteerd worden. Er ontstaat een grote dynamiek, die de hele avond zal aanhouden.

Grote indruk maakt een duet hoog op de tweede ring, die zo ook betrokken raakt bij het spektakel.  Als een Shakespeareaanse balkonscène, verschijnt aan de ene kant Dinand Woesthoff van Kane tussen het publiek. Aan de andere kant zet Ilse de LangeMiracle’ in, een prachtige samenzang op afstand en Ahoy is voor het eerst echt stil.

AHOY 19-01-2013 Vrienden Van Amstel Live 019 door Monica DuffelsEen groter contrast is niet denkbaar, wanneer Di-Rect een hommage brengt aan The Rolling Stones, inclusief bijpassende Outfits.  Een voorproefje van De Helden van Amstel LIVE! http://www.heldenvanamstel.nl.

Roel van Velzen brengt al rennend over de bühne, energiek ‘Rush Of Life’ en al keuvelend toont hij de grote verrassing van de avond: een ronde pianobar die de lucht in gaat (inclusief bierhouders). Met hem gaan ook Marco Borsato, Jeroen van Koningsbrugge en Paskal Jakobsen de lucht in.

Borsato neemt ‘ Kronenburger Park’ van Frank Boeijen voor zijn rekening, met een mooie harmonie tussen alle vier de zangers. Voordat Jeroen van Koningsbrugge ‘Suzanne’ inzet, vliegt de pianobar nog hoger boven het publiek. Een geschrokken Jakobsen (die hoogtevrees heeft) laat bijna zijn microfoon vallen.

AHOY 19-01-2013 Vrienden Van Amstel Live 024 door Monica DuffelsMet beide benen op de grond met De Dijk, die in duet gaan met Acda en De Munnik. Opgevolgd door Ilse DeLange, die met haar band ‘The Great Escape’ en ‘Next To Me’ vol verve brengt.

Het elektronische, uptempo versie van  ‘I’m Not So Tough’ die indruk maakt. Hier staat de diva van de avond bijgestaan door Marcel Veenendaal van Di-rect.

Onverwacht is het omdraaien voor BLØF, die nog een keer terugkomt met ‘Zo Stil’ wat menigeen kippenvel bezorgd. Met Marco Borsato in de gelederen wordt ‘Harder Dan Ik Hebben Kan’ vol kracht gebracht.

De reeks van duetten wordt afgesloten met Acda en De Munnink in samenzang met Nick en Simon op ‘Het Regent Zonnestralen.’ Zoals bekend hebben de duo’s zich opgesplitst en ieder een nummer opgenomen.

AHOY 19-01-2013 Vrienden Van Amstel Live 025 door Monica DuffelsNick  Schilder en Thomas Acda ‘Sterker Dan Ooit’ met begeleiding van de anderen (inclusief Simon op tamboerijn). Dan wordt de microfoon overgedragen aan Simon Keizer en Paul De Munnik op ‘Kijk Me Na.’

De harmonieën zijn betoverend. Het lijkt alsof dit kwartet dagelijks samen zingt, van kleine handgebaren tot een lach over en weer.

De grande finale van het jubileum is in handen van Marco Borsato, die ‘Magarida’ nu zelf zingt: in 2011 bracht Laura Jansen met Acda en De Munnik een hommage. Simon Keizer komt nog een keer langs, maar het is de solo performance op ‘Rood’ die de avond omlijst.

Borsato is energiek, oprecht in zijn emoties en dat maakt de zaal uitzinnig. Het vraagt om meer, maar het doekt valt dan toch echt.  Een waardige avond, die de groei van dit evenement bestempeld.

De Vrienden van Amstel LIVE! op 22, 23, 24 en 25 januari 2014 is in de verkoop via http://www.amstel.nl/

De Helden van Amstel LIVE! op 6 april in Alkmaar, 7 september in Groningen en 19 oktober in Utrecht. De kaartverkoop is gestart via: http://www.heldenvanamstel.nl

Ilse DeLange – ” Ik ben te nuchter om te gaan zweven”

tekst: Silviapd

foto: Femke Hansen, Monica Duffels, Marc de Jong

Sommige interviews blijven je bij, eentje daarvan is die met Ilse De Lange op 26 november 2006.  Uit het archief, een indrukwekkend verhaal met een zeer gedreven en sympathieke zangeres!

Het is een sfeervolle locatie. Tussen de groene velden slingert een weg naar boven. Verscholen door de bomen ligt daar een restaurant, geheel in stijl met open haard en jachttaferelen aan de muur. Aan een tafel in een rustig hoekje zit Ilse de Lange. De zangeres heeft een paar drukke weken achter de rug. In plaats van moe te zijn, bruist ze van energie: gepassioneerd vertelt ze waar ze vol van is.

Heden
Haar nieuwe album ‘The Great Escape’ (Universal Music) kan wel eens de doorbraak voor een nog groter publiek betekenen. De twee singels ‘The Great Escape’ en ‘The Lonely One’ stijgen nog steeds in de Top 100. Toch blijft de zangeres er nuchter onder. Drie jaar geleden sprak ik haar op Paaspop: toen was ze net terug uit Amerika. Daar had ze nieuwe muzikanten ontmoet, inspiratie opgedaan en was weer helemaal vol energie. Er is een hoop gebeurd in de tussentijd.

Ilse de Lange: “Weer een nieuwe plaat er bij en ik ben er echt heel erg blij mee. Het is allemaal wel een beetje overweldigend wat er allemaal gebeurd. Natuurlijk hoop je daarop, maar ineens draait 3FM en 538 mijn muziek. Dan nog een TMF-Award. Dat is een segment wat toch een hele tijd niet in beeld was.”

Dan de standaard cliché vraag: hoe voelt dat nu?
“Ik ben veel te nuchter om te gaan zweven. Dat betekent niet dat ik er niet van geniet. Ik vind het heel mooi wat er nu gebeurd, hoe de plaat is ontvangen en wat we kunnen doen aan promotie. Niet te vergeten dat we nu ook in het Gelredome gespeeld hebben.”

Hoe was dat om die shows te doen?
“Het was echt te gek dat Marco Borsato ons daar speciaal voor uitgenodigd had. Hij zei dat hij mijn carrière had gevolgd en blij is hoe zich dat nu ontwikkelt. Over de nieuwe plaat is hij ook erg enthousiast. Tien keer een uitverkocht Gelredome is heel wat: 320.000 mensen. Het was vooral voor ons een enorme uitdaging. We spelen normaal in clubs, festivals en theater. We staan wel eens in Ahoy, maar dat is vaak maar kort. Zoals bij de ‘Vrienden Van Amstel.’ Bij een Award show kan je maar één nummer spelen.”

Ze neemt een slok van haar koffie, veegt een blonde pluk weg en vervolgt:
“Dit was dus toch wel even wat anders. Het Gelredome is weer een maatje groter en we kregen van Marco Borsato alle ruimte om te doen wat we wilden en de hele bühne te gebruiken. Het was heel gastvrij. Voor mij was het heel nieuw: we hebben voor het eerst met zenders gewerkt. Ook met de gitaren, dus alles was draadloos. Vooral het zingen en lopen tegelijk of gitaar spelen en lopen: dat was wel wennen de eerste keer.

Bij de repetitie hebben we dat wel extra geoefend. Wanneer loopt wie waar naar toe, en waar ontmoeten we elkaar weer? Stel dat je te laat bent met lopen, dan moet je hard rennen om op tijd bij de microfoon te zijn. Dat hoor je dan weer aan je ademhaling tijdens het zingen.”

Ilse is hoorbaar enthousiast: ze begint vol passie te praten, steeds sneller en met een grote glimlach op haar gezicht.
“Ik vind het zo leuk om het op die manier te doen. Het is zo anders optreden dan de podia waar we normaal staan. Dat is toch veel statischer: als ik daar twee stappen zet val ik van het podium.”

Hoe moeilijk was het om de setlist voor de shows met Barco Borsato in elkaar te zetten?
Ilse de Lange:”“Natuurlijk hebben we veel nieuwe nummers gespeeld. Beide singles: ‘The Great Escape’ en ‘The Lonely One.’ Nog een ander liedje van de plaat: ‘I Love You.’ De mensen kennen de laatste hit wel, maar je moet ook nog wel wat meer herkenbare nummers spelen, dus hebben we ‘I’d Be Yours’ ook gedaan. Dat was ook te gek: al die handen gingen de lucht in en dat geeft zo’n kick!”

Toekomst
Ik kan me voorstellen dat je nu overloopt van energie.
“Het was geweldig. Laten we nu zelf maar eens zo’n Gelredome doen!
Het is zo’n andere manier waarop je met je performance, show en muziek bezig bent. Voor zo’n show moet ik nadenken over de graphics, beelden op de schermen, de lichten etc. Er zijn opeens zo veel meer facetten die je kan gebruiken om de kern van het liedje te benadrukken.”

Ilse de Lange is even stil, maar wil die laatste zin nog wel verder uitleggen:
“Marco Borsato begint te spelen en dat is een aaneenschakeling van enorme hits. Dat is bij mij wel anders, dus er zullen ook momenten zijn waarbij de liedjes niet altijd herkenbaar zijn. Dan is het heel belangrijk dat je de essentie van het liedje weet te pakken in sfeer en zo maakt dat je het kan spelen. Dat het niet rumoerig wordt, door een bepaalde manier met het licht om te gaan, de beelden erbij en dan je kan afdwingen dat je die luister- liedjes ook kan spelen.”

Dat is een beetje de toekomst droom?
“Het lijkt me wel te gek om in het Gelredome te spelen. Natuurlijk moeten we nog gaan kijken hoe realistisch dat is. Het zijn nogal wat mensen, maar de drive is er! Het smaakt zeker naar meer!”

Verleden
Er zit nogal wat tijd tussen haar laatste twee platen. Er is dan ook een hoop gebeurd.
Ilse de Lange: “Ik ben al niet de snelste. In 2003 was ‘Clean Up’ gevolgd door de overzichtsplaat ‘Here I am.’ Daarna heb ik de tijd genomen om liedjes te schrijven. Er zat een periode aan vast waarin ik mij af moest vragen wat ik nu wilde. Het label Warner hield op met haar lokale product. Ik vond dat niet zo heel erg, want mijn laatste plaat had het goed gedaan. Ik had wel mogelijkheden om elders te tekenen, het was meer een pas op de plaats: met wie wil ik waar naar toe. Dan ga je gesprekken aan, over internationale mogelijkheden en waar ik me goed bij voel. Dat werd toen Universal Music.”

“In die periode van drie jaar zitten de gesprekken. Ik had al veel liedjes geschreven toen het moment kwam met Warner. Met Patrick Leonard heb ik twee jaar geschreven: soms eens in de twee weken, dan eens een week. Uiteindelijk heeft het liedjes schrijven voor deze plaat dus twee jaar in beslag genomen. Het was echt een heel leerzaam proces.”

Ik zag dat je een aantal nieuwe namen om je heen hebt verzameld.
“Ja daar ben ik ook heel erg blij mee. Bruce Gaitsch kende ik al van de vorige plaat. Hij speelt op de nieuwe plaat bijna alle akoestische partijen. Nieuw is Lyle Workman, gitarist bij Sting onder andere. Zo is er een heel scala aan muzikanten. Die in eerste instantie uit Leonard zijn hoed getoverd werden.

Hij heeft in Los Angels een heel netwerk van mensen die een team vormen voor bepaalde platen die hij produceert. De samenwerking was enorm leerzaam en vruchtbaar. Hij komt uit een hele andere achtergrond. Hij heeft met Madonna gewerkt, maar ook met Elton John en Jewel. Dat is behoorlijk breed. Daar zit nogal wat bagage in. Voor mij is dat een geweldige kans om met zo’n iemand liedjes te schrijven.”

Liedjes
De samenwerking met Patrick Leonard was erg succesvol voor Ilse. Hij produceerde niet alleen de plaat, schreef ook liedjes en heeft ook de toetsen partijen voor zijn rekening genomen. Ilse vertelt enthousiast hoe dat liedjes schrijven ging:
“Het leek wel of het met Patrick allemaal vanzelf ging. Hij is zo inspirerend. Dan zit hij achter zijn piano en begint te improviseren. Dat triggert meteen alles: melodie, teksten, het floept er gewoon uit. Soms dacht ik ’s morgens ‘dit wordt niks vandaag.’ Dan was ik wel wat zenuwachtig.

Op een gegeven moment vindt je wel die rust dat er altijd wel wat uit komt. Of dat nu goed of slecht is. Elk dag dat we samen waren om te schrijven, hebben we wel een liedje geschreven. Eén heel nummer op een dag. Dat is fijn, want ik hou van snel schrijven. Ik ben niet iemand die drie uur wil nadenken of dit woord goed is. Dan moet je niet bij mij zijn: ik verlies dan mijn interesse en dat voelt niet prettig.”

Het was dus een succesvolle samenwerking?
Ilse de Lange: “Zeker weten. Met mijn achtergrond in de Amerikaanse country hoek komende en dan zijn LA geluid: dat heeft voor iets unieks gezorgd. Ik heb het album ook bewust ‘ The Great Escape’ genoemd. Niet zozeer om waar het liedje over gaat, maar meer omdat ik heb gemerkt dat als je open staat voor nieuwe muzikale invloeden ik me meer kan ontwikkelen. Anders had ik vier keer het zelfde gemaakt. Ik wil ook weten wat ik niet kan: daarvoor moet je dingen proberen. Het was best wel een avontuur, maar het is erg goed gegaan.”

De plaat klinkt ook heel anders dan de voorgaande.
“Ja dat is zeker zo, al blijft mijn stemgeluid alles toch weer met elkaar verbinden. Ik vind het leuk om mezelf te verrijken met nieuwe invloeden. Als een nieuwe samenwerking goed voelt dan is dat het criterium om er onbevangen mee aan de slag te gaan. Dan moet je niet stil staan bij wat men misschien wel verwacht van mij. Daar ben ik echt niet mee bezig. Dan sta je stil. Er is nooit een garantie hoe dingen gaan. Je kan maar beter een goed gevoel hebben over wat je doet, dan maakt het ook niet zo veel uit wat er mee gebeurd. Dan kan je trots zijn op wat je hebt gemaakt en groei je door.”

Drijfveer
Het gaat nu zo goed, ben je niet bang dat het niet te snel gaat?
“Nee dat heb ik niet echt. Dat komt misschien door de manier waarop ik er in sta. Volgens mij hebben we het daar de vorige keer ook over gehad. Wat zijn de redenen waarom ik doe wat ik doe? Het grondbeginsel is muziek en dat is de drive, de motiverende factor en de reden van dit alles.
Als die prioriteit anders ligt, bijvoorbeeld beroemd willen worden of rijk als doel stellen. Dan kan ik me voorstellen dat je bang wordt. Alles is vergankelijk, maar roem en succes al helemaal. Het gaat in deze industrie zo snel: alles moet nieuw en hot zijn.


Een levensduur van een single is nu veel korter dan vroeger. Toen ging je voor een carrière en nu gaan ze voor die ene hit. Dat is een ander perspectief. Je kan je beter houden aan dingen die toch niet meer weg gaan: mijn passie is muziek maken. Als het niet zo goed gaat op een ander niveau met minder luxe omstandigheden. Dat pakt niemand van me af. Als je dat voor ogen houdt dan heb je die angst ook niet. Natuurlijk denken we na over een release: strategisch denken. Maar waarmee we werken is zoiets echts en daar begint het bij. Nee ik ben er niet bang voor: het gaat zoals het gaat en je kunt niks forceren.”

Ilse de Lange is op gang gekomen en springt over naar datgene waar ze nu juist zo vol van is:
“Ik geniet heel erg van dat het nu zo goed gaat. Daar sta ik ook echt bij stil en dat vind ik fantastisch. Ik ervaar het ook nog bewuster dan voorheen. Ik ben niet bang dat het weg gaat, want het gaat een keer weg. Ik probeer me daarin nuchter op te stellen en te relativeren.

Fans
Je hebt een stevige fanbasis ontwikkelt door de jaren heen en dat is natuurlijk ook fijn om te weten.
“Ik heb een erg loyale fanbasis. Het is natuurlijk zo dat er met elke plaat mensen komen en gaan. Dat komt ook omdat iedere plaat bij mij weer erg verschilt. Mensen die erg van het Ilse country geluid houden, zullen met de laatste twee platen wat minder affiniteit hebben. Er zijn ook mensen die bij alle platen erg enthousiast reageren. Het is fijn te merken dat mensen je door dik en dun steunen. Dat is heel bijzonder denk ik”

Je maakt wel zijstappen en met de laatste plaat heb je zelf ook meer mogelijkheden benut. Een ander stemgeluid en toch blijft de basis ergens wel herkenbaar.
“Ja dat is absoluut zo. Dat ligt aan mijn stemgeluid en de manier waarop ik zing. Op de laatste plaat zing ik soms ook anders, omdat het liedje erom vraagt. Ik interpreteer het anders, maar dat komt ook door Patrick Leonard. Het is leuk om dat te leren kennen. Door al die veranderingen heen is er de rode draad Ilse. Dat zit erin en zal er altijd zijn. Al mijn bagage draag ik mee, dus ook mijn country achtergrond. Dat koester ik en maakt me tot wie ik ben.”

Persoonlijk vond ik ‘Miss.Politician’ heel erg leuk, omdat je daar zo’n andere kant van jezelf laat zien. Ilse begint spontaan te roepen: ‘Echt? Wat leuk!’
“Ik vind dat ook te gek. Live krijg ik er ook echt een kick van.”

De tweede helft van de plaat miste ik dat wel een beetje.
“Misschien had voor jouw smaak de volgorde anders moeten zijn. Het is maar goed dat we met niet te veel mensen in de studio zaten. Gelukkig was het Patrick, ik en twee mensen bij de platenmaatschappij. We hebben allemaal een lijstje gemaakt. Dan heb je het over variatie, langzaam en snel, verschillende atmosferen en toonhoogtes. Het moet niet allemaal donker en depressief zijn. Ik vind melancholische dingen echt fantastisch. Het was heel frappant dat we allemaal heel erg het zelfde lijstje met nummers hadden. Het was heel duidelijk: dit is het album. We hebben gelukkig geen oeverloze discussie gehad. Dat zorgde voor een positief gevoel.”

Heb je de hele tijd zo’n goed gevoel gehad?
“Ik heb het hele proces een positief gevoel gehad: dat bleef tijdens het maken en bij de release van ‘The Great Escape.’ Er heerst een hele positieve vibe en dat is echt super. Het voelt echt heel goed.”

Wat staat er nu nog verder te wachten?
“De clubtour komt er weer aan. Dat zijn weer wat kleinere zalen. In die hele Gelredome reeks waren er rustdagen. Zondag hadden we een Gelredome show en dan maandag weer naar Brussel in een kleine zaal. Dinsdag vrij, woensdag weer Gelredome en donderdag een klein theater in Antwerpen. Vrijdag en zaterdag weer Gelredome. Die dynamiek was te gek en ik had geen moeite om me aan te passen.
Die Gelredome shows hebben me ook weer gesterkt, ook voor de kleinere shows. Het is een bewustwording van hoe je met dingen om kunt gaan. Je leert er echt veel van. Het brengt meer zelf zekerheid met zich mee. Hoe rustiger je bent, hoe beter je kan presteren. Een gezonde adrenaline moet er zijn, maar echte zenuwen gaan in de weg zitten van mijn ademhaling.”

Heb je nog wel eens zenuwen?
“Ja hoor. Ik zeg dan ook tegen mezelf: Wat is dat nu voor onzin? Je hebt het niet altijd in de hand. Als ik me opgelaten voel, dan vraag ik me ook wel af hoe dat komt. Soms zijn het de stomste dingen. In het theater zie je vaak wel de mensen, want je hebt licht van achter. Die mensen hebben niet door dat ik ze dan kan zien. Vaak zien ze er heel ontspannen uit.
Ilse gebaart hoe hij er bij zit, ze laat haar hele gezicht slap hangen. Bij het publiek kan zo’n ontspannen gezicht er nors uit zien. Dan vraag ik me af of ze het wel naar hun zin hebben. Dat soort kleine dingen kunnen je beïnvloeden. Daar baal ik ook van, maar het is menselijk.”

Een goed einde van een half uur durend gesprek: het is maar beter om op het hoogtepunt te stoppen.

Website
www.ilsedelange.com

Categories: Interviews Tags:

Dauwpop – optredens achttiende editie van hoog niveau

tekst: Silvia Deurwaarder
foto’s: Monica Duffels

Al jaren is Dauwpop een vaste traditie op Hemelvaartsdag. Dat betekent vroeg uit de veren om in het groene landschap, met een lammetje hier en daar, de bekende roze tent te vinden. Dit jaar zijn er een aantal verrassingen. Zo is het terrein wat verandert, met een paar nieuwe podia. Met zevenduizend bezoekers is de opkomst opmerkelijk laag, terwijl juist het weer meevalt.

De line-up van deze achttiende editie is veelbelovend. Met een mainstage waar de crème de la crème van de Nederlandse muziek verenigd is. Daarnaast experimentele podia, waar ook aanstormend talent een kans krijgt. De sfeer is bij binnenkomst gemoedelijk.

Bij de laatste tonen van festivalopener Guus Meeuwis breekt de zon al door en weten velen de weg naar het nieuwe ‘King King’ podium te vinden. Een knus, wit houten gebouw is de setting waar Greg Holden zijn tour afsluit. Na veertig dagen intensief touren mag de Brit even naar huis. De zanger is een rijzende ster en een van de vroege hoogtepunten op dit festival.

Zijn opkomst is bescheiden met de gitaar in de hand, geflankeerd door drummer Francis Moon en voor de gelegenheid met gitarist Jan Peter Hoekstra (bekend van Krezip). De titletrack van zijn debuut ‘I Don’t Believe You’  toont meteen de sterkte van Greg Holden. Zijn stem is gevoelig zonder aan kracht in te boeten. Hij weet zijn nummers te vertolken met een oprechtheid, die ontroert.

“Empty Hands” is ingetogen, gevoelig en bijna kaal: een troubadour die zijn ziel bloot legt. Dan richt Greg het woord tot de toestromende massa:”It is my first festival and I am happy to be here. Even I can hear the band next door.“

Een heel andere kant komt naar voren op “Hell & Back” met opzwepende drums, wat enkel een trommel is bespeeld uit de koffer. Het publiek komt ook los, al klappend. De mix van country, blues en rock is verfrissend.

De 3FM hit “The Lost Boy” mag niet ontbreken en het is de bezieling van Greg Holden die de luisteraar bewust maakt van ieder woord. Bijna woedend articulerend. Zo dwingt de zanger met de minuut meer respect af.

Er wordt wat verlegen meegezongen op het Ierse drinklied, maar na wat aansporingen weet Greg iedereen te winnen. De band staat als een huis en vliegt door de set heen. Er is nog tijd voor “Irony.” Een waardige afsluiting van deze stijlvolle, emotionele achtbaan die Greg Holden heet.

Het is even overschakelen naar Chef Special op de mainstage, waar het feest al is ingezet met Gers Pardoel. De huisband van De Wereld Draait Door staat op eigen benen met een unieke mix van funk, rap en zelfs rock.

Zanger Joshua Nolet staat ontspannen op het podium en heeft het publiek meteen op zijn hand. De zware gitaren met bluesorgel zijn een verrassende basis voor de versnellende rap.

Ook Nolet is bescheiden: “Hellendoorn ik hoop dat ik mag bijdragen aan een mooie dag!” en dat terwijl de volle tent hem flink toejuicht. Nummers als “Colors” en “Birds” maken het feest compleet. Het is jammer dat het geluid ongelooflijk hard is, waardoor veel details verloren gaan.

Dan maakt The Kyteman Orchestra zijn opwachting tegen het eind van de middag. Het podium is nog nooit zo vol geweest met al die instrumenten; van blazers tot strijkers, koor en zangers. De opening met de opkomst van geestelijk vader Colin Benders, oftewel Kyteman, is bombastisch. Zelf staat hij wat weggedoken in zijn hoodie, voornamelijk alle muzikanten dirigerend.

De piano vloeit moeiteloos samen met heldere blazers en de tenoren. De klassieke invloeden doen denken aan Carl Orff; bombastisch en krachtig. Soms klinkt het zelfs wat lelijk met schelle bekkens tussendoor.

Kyteman heeft met zijn nieuwe project “The Kyteman Orchestra” een nieuw pad bewandelt en met een verrassend resultaat. Hij weet als geen andere muziekstijlen te verenigen die mijlenver van elkaar verwijderd liggen.

Neem de drie zangers, die duidelijk een rap of hiphop achtergrond hebben.  Opeens worden grenzen doorbroken en klinkt het geheel bijna sereen.

Het is even wachten op de befaamde trompetsolo van Kyteman, die dit keer vrij sporadisch aanwezig zijn. Wanneer hij de capuchon afzet en zich omdraait naar het publiek, raakt hij de overvolle tent met zijn fragiele tonen.

Benders zoekt al dirigerend interactie met zijn muzikanten. Hij beweegt veel en duikt overal op. Zo is er een voordurende circulatie aan muzikanten en zangers, die in het centrum opgesteld staan. Iedereen krijgt de ruimte en dat maakt de show erg goed verzorgd.

Zelf geeft Kyteman aan niet zo’n prater te zijn. Toch weet hij oprecht de mensen te overtuigen met: “Goedemiddag en welkom. Volgens mij is het een heerlijke dag, en we zijn er komend uur nog. Ik hoop dat het bevalt. Volgend stuk is een favoriet en steeds een puzzel om goed te spelen.”

Day 1” is het bombastische, grootse muzikale thema wat iedere stoute droom overtreft. De zangerige cello; die ingetogen en uitgesponnen overgenomen wordt door het koor en de blazers. Wat een dromerige sfeer oproept, zo licht en harmonieus. Zo stel je de schepping voor, wonderschoon.

Het doet bijna pijn te merken dat al het geluid compleet overstuurd is en veel te hard wordt weg gezet: de hoge en lage tonen hebben de overhand. Met de inzet van al die mensen, is dat iets om verdrietig van te worden. Dat er zo ontzettend veel belangstellenden zijn die geboeid luisteren, maakt veel goed.

Het contrast kan niet groter zijn met een kakofonisch samengaan van instrumenten met daar bovenop een rauwe Franse rap. Er ontstaat een wisselwerking tussen violen, koor en blazers. Jammer dat de ruis de overhand krijgt. Het slotstuk is adembenemend en onovertrefbaar. Een diepe buiging voor dit project: ongekend voor Nederlandse begrippen en zo grens overstijgend.

Ilse DeLange heeft een roerige tijd achter de rug en het is goed de zangeres terug te zien op bekend terrein. Ze heeft in het verleden vaak op dit festival gespeeld en het is haar thuisbasis.

Nonchalant gekleed in gympies en spijkbroek, wekt Ilse DeLange een ontspannen indruk. “Next To Me” is de vrolijke en zonnige opening. De stem van Ilse is erg zuiver en de band staat als een huis. Het geluid is helder, het kan dus toch op een festival.

In al die jaren heeft Ilse DeLange altijd een hoge standaard weten vast te houden: geen enkel optreden was beneden de maat of minder goed verzorgd. Ook dit keer is ieder nummer prima uitgevoerd.

Er valt dan ook niets aan te merken op dit optreden. Soms wil een zangeres nog wel eens vermoeid klinken of kampen met stem problemen. Dit is bij Ilse  de Lange niet het geval en dat verdiend respect.

Puzzle Me” is dynamisch uitgevoerd met twee achtergrondzangeressen erbij.  Het is makkelijk meezingbaar en veel gezinnen genieten volop. Zelfs een jongen van zeventien zingt woordelijk alles mee. De sfeer is ontspannen en gemoedelijk.

Het publiek reageert enthousiast wanneer Ilse het woord neemt: “En zijn jullie op de fiets wezen Dauwtrappen? Hoe is het hier zo vlakbij huis.” Dan neemt ze de gitaar ter hand. Bij het orgelachtige intro volgt de megahit “World Of Hurt” met een gierende solo van gitarist Arnold van Dongen.

De show blijft een feest der herkenning met “Livin’ On Love” en swingen bij “I’d Be Yours.” De zangeres weet zich met een bekwame band prima staande te houden, zelfs na een imponerende show van Kyteman.

De sfeeromslag is wat groot naar de duistere rock van Silvert Høyem, de voormalige zanger van Madrugada. Aan de andere kant van het terrein speelt de Noor voor een handjevol bezoekers.

Gekleed in zwart benadrukt de zanger nog meer de donkere sfeer, die blijkt mee te vallen wanneer een logge gitaar inzet en zijn diepe stem de overhand krijgt. Wanneer hij de tamboerijn pakt, wordt het tempo opgevoerd. De melodie wordt door Silvert gedragen, de instrumenten geven slechts ondersteuning.

Het is dan ook lastig om een refrein te onderscheiden en dat is tevens de kracht van zijn solo nummers. Het vormt een geheel wat je mee doet voeren. Al is het wat opmerkelijk wanneer hij even van het podium verdwijnt.

Hier en daar is de stem van Silvert vergelijkbaar met Depeche Mode alleen is dit niet even toegankelijk. De fans worden getrakteerd op een net geschreven nummer “Where Is My Moon.” Zeker de meest experimentele artiest in de Dauwpop line-up.

Terug bij de mainstage maakt De Dijk zijn entree door meteen flink te rocken op “Ietsje Later.”  Zanger Huub Lubbe draagt een driedelig ruitjespak, wat wel veel de aandacht opeist. Zijn stem is simpelweg goed en ook de mede bandleden weten een degelijk optreden te verzorgen. De mondharmonica en blazers maken het geluid van de band veel voller.

De Dijk verslapt geen seconde en dat is meteen het gevaar: het wordt wat voorspelbaar en clichématig. Daar is niets mis mee, maar verrassend is het niet. Of het moet de Dauwpop Award zijn die de heren overhandigd krijgen, waarna ze vol enthousiasme nog een toegift inzetten. Het ontbreekt Huub Lubbe niet aan energie, dat is wel duidelijk.

Afsluiter van het festival ligt dit jaar in handen van Within Temptation, de goedverkopende rockband met frontvrouwe Sharon den Adel. De band is net terug uit het theater en komt wel iets te laat op.

Het is flink dringen vooraan en het is dan ook snel erg benauwd in de tent. “Shot In The Dark” is een perfecte opener vol bombast, gierende gitaren en zware drums. De stem van Sharon klinkt hier en daar wat dunnetjes, maar dat kan aan het geluid liggen.

De show is goed aangekleed met verhogingen op het podium en videoprojecties. De energieke ontlading volgt op “Faster” waarbij de band veel contact maakt met het publiek.

Waar de band op Huntenpop een speciaal optreden verzorgde, wordt dit keer gekozen voor de grote hits waaronder “What Have You Done Now” en “Ice Queen.” Er wordt traditiegetrouw afgesloten met “Mother Earth.”

Within Temptation verzorgt een goedlopend optreden, waarbij het aan energie niet ontbreekt. De gedachte dat er op automatische piloot gespeeld wordt, doemt wel op. Het publiek deert het niet, die geniet volop.

Deze achttiende editie van Dauwpop brengt veel artiesten samen en alle optredens zijn boven gemiddeld goed verzorgd. Een kritiek punt blijft het geluidsniveau wat al minder hard is dan vroeger, maar toch vrij overstuurd bleef.

Een punt van zorg is de buitensporige hoeveelheid rook die overal is: zowel in de persruimte als in de festivaltenten wordt erg veel gerookt. Met kinderen in het publiek toch niet erg bevorderlijk. Wanneer er op het podium veel rook vrij komt, ontstaat er een zuurstof tekort. Voor de organisatie is dat zeker een punt van aandacht voor de toekomst.

This slideshow requires JavaScript.

Ilse DeLange – nieuwe single ‘Hurricane’ als voorproefje van komend album

De nieuwe single van Ilse DeLange getiteld ‘Hurricane‘ is vandaag officieel uit. In september komt het nieuwe album uit bij Universal Music.

Dit achtste album is de opvolger van ‘Next To Me‘ uit 2010. Onlangs won de zangeres nog een 3FM Award in de categorie ‘Beste Zangeres.’

De single is te verkrijgen op iTunes. Bij de download maak je kans op twee tickets voor het concert in het GelreDome op vrijdag 14 september. Stuur je aankoopbewijs voor woensdag 23 mei op naar prijsvraag@universalmusic.nl

Afgelopen maandag bracht de zangeres haar single hoogstpersoonlijk langs bij diverse radiostations waaronder 3FM,Sky Radio, Q Music en Radio 2.

Aanstaande zaterdag op 19 mei, zal Ilse optreden bij Paul! vanaf 20.25 uur op Ned 1.

Meer informatie: http://www.ilsedelange.nl/

Categories: News Tags: