Posts Tagged ‘ReVamp’

Metal Female Voices Fest – clash of the titans on Sunday

text: Silviapd
photo: Monica Duffels

Crimfall MFVF XI 20-10-2013 004 door Monica DuffelsThe second day of Metal Female Voices Fest is the clash of the titans, dramatically said. It’s the day of bombastic voices and dazzling high tones. It isn’t a battle, but that doesn’t mean that people are curious about the outcome of the evening: who can surprise the crowd the most?

It is not often happening that a festival is being too fast, meaning forestall on their own time schedule. It’s nice for a change, but what happens when a fan is walking in and discovers that his favourite band entered the stage fifteen minutes earlier.

It is a matter of choices and the MFVF organisation wants to avoid delay in the end of the evening.

Crimfall MFVF XI 20-10-2013 001 door Monica Duffels

Plenty on time for the evening program, after 17 hours and before that it is quite a heavy list of bands; all of them are non-traditional gothic metal bands. It is all about heavy guitars and screams or grunts in case of Crimfall.

Folk elements are added, something different in compare with the previous band Cadaveria that describes their music as extreme metal. The Italian musicians are hard to describe, because they even use black metal influences; interesting mixture. Frontlady Cadaveria is growling and grunting a lot. That doesn’t mean it is charming or something new.

Finnish band Crimfall is more unique, although I can’t see that grunts from singer Mikko Hakkinen are very original or outstanding either. Maybe it is too early for grunts then.

Helena Haaparanta is a strong woman, giving a powerful and high contrast in their duets. The performance in traditional costumes and make-up are entertaining and the musicians are giving a lot of energy, even when the venue is half-full.

Stream Of Passion MFVF XI 20-10-2013 001 door Monica DuffelsMany international fans are waiting for Stream Of Passion, the Dutch progressive band that recently decided to finance their new album by fond-raising it among fans.

More than the necessary 35.000 euros was collected. During the sound check the clear voice of Marcela Bovio is already practising chromatic scales. Strongly the band opens their set, although the keyboards and bass are pretty loud to sieve the melody lines. Luckily that is solved pretty fast and the balance returns on ‘Collide.’

Many fans are singing along during ‘In The End’ and again it is remarkable how easy Marcela and her men wins the crowd and above all delivering a high quality each time they perform live. Its like a hidden energy source, it feels like they are giving more and developing towards a cosmic explosion.

Stream Of Passion MFVF XI 20-10-2013 007 door Monica DuffelsMarcela Bovio’s voice is unique, that is proven today again because you can’t compare it with someone else; clear high tones, wide range and showing emotions easily. During the set she improvises a bit like on ‘My Leader.’

There is much to discover in that song; catchy guitars, perfect drum flow and it makes the next song ‘Street Spirit’ more convincing, building on that energy level perfectly. New song ‘The Curse’ is darker and more focussed on Eric Hazebroek melody lines. Hard to overlook this band, that is for sure.

Anneke van Giersbergen MFVF XI 20-10-2013 002 door Monica Duffels

Anneke van Giersbergen makes her solo debut this year. Dressed in black perfectly fitting to the atmosphere, also playing her heavier songs. Although her new album ‘Drive’ is more easy listening and singer-songwriter than a gothic album.

‘You Will Never Change’ is catchy, dynamic and performed in a vivid way by Anneke. She is moving a lot on stage, totally creating her own universe. Sometimes she is dreamy, then suddenly smiling at the crowd and talking a lot.

A different sound on MFVF, that is challenging but the packed venue proves that the charismatic singer still has a lot of fans. Many are expecting old material from The Gathering, although it is never played on regular shows. Last year the group had to cancel, so perhaps fans are luckily.

Revamp MFVF XI 20-10-2013 001 door Monica DuffelsPatience, at the very end of the show there is a big surprise; the intro of the biggest hit is set in. It immediately brings back memories as a teenager, because I never heard the song live. It is a once in a lifetime moment to sing along with ‘Strange Machine.’

Also Amanda Sommerville confirms later that evening that the song wasn’t on the regular set. It is a little present from Anneke to the fans and it is much appreciated.

The contrast with Revamp couldn’t be bigger; suddenly there is a band on stage showing massive power. Their new album ‘Wild Card’ is even more progressive and not easy to follow sometimes. They really challenge the fans, by presenting such a heavy set.

There is a lot attention, especially since the confirmation of Floor Jansen being the new frontlady of Nightwish; one of the most famous bands in the gothic metal scene. No doubt that Floor Jansen is an impressive singer, she is capable of unbelievable high melodies as well as low, almost grunting parts. It is about finding a balance between all the elements and that is something what I miss during the Revamp show.

Tarja MFVF XI 20-10-2013 005 door Monica DuffelsIt seems like there are some egos in the band, competing and not giving space to the other. Guitars are rising higher and higher, while drums are accelerating. On top of that a bombastic melodies what makes it complex for the fans.

Reminding me of After Forever; the musicians were also talented, but all together it was sometimes a bit too much as well. It is all about knowing when less is more.The packed venue is shaking, the show unforgettable.

Then the other headliner of the evening is presenting her new album as well. Tarja is back on MFVF and the expectations are high. Tarja Turunen is the diva of the gothic scene with her classical  background.

Tarja MFVF XI 20-10-2013 010 door Monica DuffelsFor the first time I see a woman standing strong, independent and having all the freedom to follow her own dreams. Finally there is no association with Nightwish anymore; Tarja is an own sound. Maybe it took a while but the new songs are showing such a different side of her.

The long set is grabbing the attention; especially Tarja is performing natural and without any hesitation winning the audience in a few seconds. She is warm, sweet and grateful.

It doesn’t matter what she sings, her charisma and band are enough to keep it going. Dynamic drums are mixed with catchy guitars (even old school rock). Cello parts are adding a deeper dimension (there is even a teddybeer sitting on his stand).

Tarja MFVF XI 20-10-2013 009 door Monica DuffelsI was forgotten what a personality Tarja Turunen is, and it moves me seeing her again and having such a good time on stage. The best is kept for the last songs, when Floor Jansen is announced. Tarja calls her ‘my long term friend.’

It results in a beautiful version of ‘Over The Hills And Far Away.’ It’s one of those songs that made me interested in gothic metal in the first place, and really something special. A perfect ending of such a dynamic festival day, sadly it goes by too fast this time.

There are still many surprises on MFVF; again the duets made it unforgettable.

This slideshow requires JavaScript.


Nightwish – part ways with vocalist Anette Olzon

Finnish metal band Nightwish and vocalist Anette Olzon decided to part ways on their international ‘Imaginaerum‘ tour. This decision is made in mutual understanding and without any conflict.

Dutch singer Floor Jansen replaces Olzon at the moment. She is well known as ex-frontlady from After Forever and her solo band ReVamp.

Yesterday she flew over to perform in Seattle, when Olzon had to cancel due to her medical condition. A new album of Revamp is schedulded in 2013, so it isn’t sure if Floor Jansen will be the new singer yet.

The band toured in Europe and America this year and also performend in the Heineken Music Hall, Amsterdam recently on their world tour. It turned out to be the last performance together with second frontlady Anette Olzon.

Nightwish writes in their press statement:
In recent times it has become increasingly obvious that the direction and the needs of the band were in conflict, and this has led to a division from which we cannot recover.

Nightwish has no intention of cancelling any upcoming shows, and as a result we have decided to bring in a substitute vocalist starting in Seattle. Her name is Floor Jansen from The Netherlands and she has graciously stepped in to help us complete the Imaginaerum world tour.

We are all strongly committed to this journey, this vehicle of spirit, and we are sure that this will lead to a brighter future for everyone. We forever remain excited about the adventures to come, and we are extremely proud of the two beautiful albums and the wonderful shows we shared together.

More information about the upcoming tour dates in America and UK:

Categories: News Tags: ,

Tristania – tour in October with ReVamp and Van Canto

Norwegian gothic metal band Tristania will be back on the road for the ‘Out of the Dark Festival Tour 2011‘. The fourteen gigs from September 30th until October 15th will include eight different countries in Europe.  The tour live package contain the following bands: Tristania – Van Canto – ReVamp – Xandria – Amberian Dawn.


30.09.2011 (D) KARLSRUHE / Substage
01.10.2011 (CZ) PRAGUE / Abaton
02.10.2011 (H) BUDAPEST / Club 202
04.10.2011 (I) MILAN / Alcatraz
05.10.2011 (CH) PRATTELN / Z7
06.10.2011 (F) PARIS / Le Bataclan
07.10.2011 (NL) HAARLEM / Patronaat
08.10.2011 (B) VOSSELAAR / Biebob
09.10.2011 (GB) LONDON / O2 Academy Islington
11.10.2011 (D) COLOGNE / Live Music Hall
12.10.2011 (D) MUNICH / Backstage
13.10.2011 (D) NEU-ISENBURG / Hugenottenhalle
14.10.2011 (D) HAMBURG / Markthalle
15.10.2011 (D) DORTMUND / FZW

More information on:

Categories: News Tags: ,

Paaspop – het echte festival gevoel op de zondag

tekst: Silviapd
foto’s: Monica Duffels

De laatste dag van Paaspop in Schijndel, is een zonovergoten dag en dat speelt de organisatie mooi in de kaart: niet alleen de driedaagse-bezoekers zijn al vroeg op de been, ook de dagkaarten gaan moeiteloos over de toonbank. Met deze aftrap van het festival seizoen is een goede toon gezet en niet alleen qua weer, de line-up is om van te watertanden.

Veel grote Nationale en Internationale acts, in totaal 150 bands over drie dagen verspreid, waarvan zeventig op de zondag. Zeker vijftienduizend bezoekers genieten van acts zoals Alain Clark (foto), Golden Earring en headliner Dorpkick Murphys mag het festijn afsluiten.

Niet alleen de line-up, maar ook de goede aankleding (zelfs een houten wegenplan, diverse eettentjes,en genoeg gras om op uit te rusten) maken Paaspop tot een genot en niet voor niets een topper van het seizoen!

De eerste band bij aankomst is Miss Montreal. Een rijzende ster die op de main stage goed tot haar recht komt en een flink aantal bezoekers trekt tot haar eigen verbazing: “Ik ben vanaf half zeven op en had niet verwacht zo veel mensen te zien, geweldig! Ik was echt bang dat er niemand zou zijn.“ Haar nieuwste plaat ‘ So Anything Else’ (2010) is goed aangeslagen, geen wonder dat ze ook op Paaspop te bewonderen valt.

Swing The Night Away’ ligt goed in het gehoor waar Miss Montreal vol gas geeft; de hele band staat te swingen en dat werkt aanstekelijk! Binnen een paar seconden is Paaspop tot een mini-Lowlands gebombardeerd: de tent staat al snel te deinen op gierende gitaar solo’s gecombineerd met de rauwe uithalen van de frontvrouw.

Het is allemaal even heerlijk en deze zangeres heeft de kracht om binnen een seconde het ijs te breken en iedereen te imponeren met haar volume: woww wat een rockchick!

De sing- songwriter mag zichzelf dan wel op akoestische gitaar begeleiden, liefelijk is ze allerminst. Van gevoelig schakelt ze razendsnel om tot pittige uithalen ondersteund door stevig drumwerk en bas. ‘ I Wanna Do Something Good’  wordt door Sanne Hans openhartig ingeleid: “Dit liedje gaat over het feit dat ik weer vrijgezel ben en daar mag wel op geklapt worden!”

Hier en daar doet het wat denken aan K’s Choice of Ilse de Lange qua warme stem, en ook Sanne Hans weet een gevoelige snaar te raken. Wat ingetogen met gitaar begint, is goed opgebouwd naar een vrolijk nummer, wat zeker in je hoofd blijft rondzingen. De gedurfde cover ‘Love In An Elevator’ van Aerosmith maakt het feest compleet. Het publiek is enthousiast en het dak gaat er toch echt af vandaag,  wat een fantastisch begin van de dag!

Om klokslag half drie maakt My Favorite Scar zijn opwachting in de ‘Masters of Rock’ tent, waar een totaal andere sfeer heerst: het is er vrij donker, stoffig en het publiek is voornamelijk zwart gekleed en langharig. Een groter contrast op deze zonnige dag is bijna onmogelijk.

Zanger Jay komt met wandelstok het podium op, omdat hij zijn teen heeft gebroken. Toch is hij paraat om eens flink te gaan rocken, zoals hij uitroept. Met die stevige aftrap is het wel acclimatiseren, maar de  band ligt goed in het gehoor. De tent is helaas half leeg, want ‘Liberty Is Dead’  moet de metalfans wel aanspreken met zwarte gitaren en krachtig stemgeluid.

Moeiteloos rolt de band door de set heen, en het klinkt goed al is het helaas wel oerhard. Dat doet de trommelvliezen opblazen en de details gaan soms wat verloren. Hier en daar lijkt Jay moeite te hebben om boven de bas uit te komen.

De nieuwe single ‘Rape’ is een groovy nummer, waar de vergelijking met Metallica zeker wel op gaat. Voeg een goede zanger bij een aanstekelijke, stevige  band en je hebt een goedlopende formule, en dat geldt zeker voor My Favorite Scar. Ze laten een prima indruk achter, alleen iets minder hard graag.

Van totaal ander kaliber is VanVelzen op de mainstage, die in een bomvolle tent zijn entree maakt. Het podium heeft nog een extra verhoging gekregen en staat vol met piano’s en gitaren. ‘Take Me In’ rockt meteen al lekker en het is duidelijk dat Roel van Velzen erg goed bij stem is, vol energie en enthousiasme. Zelfs zijn applaus voor Miss Montreal is oprecht en de massa eet uit zijn hand.

De hele band swingt lekker en het staat simpelweg als een huis. Kwaliteit en enthousiasme zijn een belangrijke peiler, en de ontwapende Roel weet de spanning op te bouwen.  “Het is de opening van het festival seizoen, wat betekent dat wij nieuwe dingen gaan proberen en wat experimenteren als jullie het goed vinden! Als het mis gaat, dan is het mijn schuld” grapt Roel.

Na de afgelopen theatertour gaan de registers flink open, en naast de piano neemt de frontman ook de gitaar ter hand op de megahit ‘ Baby Get Higher’ (inclusief man/vrouw duet van de massa). Er staat hier een zeer volwassen band die met ieder nummer blijft verrassen.  Het gaat iedere keer een standje hoger met de geweldige fanbasis; van voor tot achter staat iedereen te swingen en dat is het echte festival gevoel!

Dan is het flink omschakelen naar Maiden UniteD in de volle tent verderop. Het is warm, maar dat mag de sfeer niet drukken. Even is er de angst of de stevige rock- en techno bands de akoestische setting niet zullen verstoren, maar dat blijkt ongegrond.

Zanger Damian Wilson blaast iedereen omver met zijn loepzuiver stemgeluid en ook de band komt van goede huize: ze zetten flink in met ‘Quest For Fire’ en na verbazing alom wordt er al snel flink meegezongen en geklapt. Iron Maiden leeft bij jong en oud, dat is al snel duidelijk! Er is geen band die zo goed het erfgoed van die helden bewaakt, als deze formatie artiesten, die allen hun sporen in de muziek hebben verdiend. Dat levert prachtige herschrijvingen op waar Iron Maiden zelf nog jaloers op kan zijn.

Mind The Acoustic Pieces’ is het succesvolle debuut, wat goed is aangeslagen. Neem ‘ Revelations’ waar de inzet van Wilson zo helder en gevoelig is, dat het kippenvel op je arm staat. Bewonderenswaardig, vooral omdat het zweet op ieders gezicht parelt. Waarna de gitaar van Ruud Jolie,  in combinatie met de drums van Mike Coolen, de aanzet geven tot de verder melodie.  Er valt live ook veel te ontdekken aan dit nummer, met de zware bas van Joey Bruers en de jazzy piano intermezzo’s van Marco Kuypers.

Wie goed luistert ontdekt steeds weer wat  nieuws. Zelfs het bekende ‘ The Evil That Men Do’ wordt in een nieuw jasje gestoken en klinkt totaal anders. Wanneer Anneke van Giersbergen een duet komt doen tijdens ‘To Tame A Land’ is er weer een hoogtepunt bereikt,  wat een prachtige combinatie van stemmen. Voeg daarbij, het zichtbare plezier wat de muzikanten samen hebben en dit optreden is goud waard, onvergetelijk!

ReVamp timmert het laatste jaar behoorlijk aan de weg, en ontbreekt dan ook niet dit weekend. Floor Jansen is nog steeds een getalenteerde, krachtige zangeres met een grote fanbasis. De tour met Epica door Europa heeft de band goed gedaan, ze staan als een goed geoliede machine op het podium.

Nummers als ‘Fast Forward’ en ‘Million’ zijn krachtig, met de pittige uithalen van deze rock diva, omlijst door opzwepende drums en gierende gitaren. Bombastische metal met een rauw randje en stevige grunts door bassist Jord Otto. Alles draait om de frontvrouw en met reden, Floor Jansen blaast nog steeds iedereen met gemak omver.

Wanneer ze tijdens de set ook nog een gewaagde cover van Nirvana vertolkt, is de scepsis daar immers over de doden niets dan goeds. Toch weet Floor jansen ‘Heart Shaped Box’ eigen te maken en verrassend uit de hoek te komen.

Wanneer ze ook nog herhaaldelijk ‘bier’ door de microfoon in galmt, is de mannelijke schare zeker overtuigd.  Een volle tent is de dankbare respons. Ondertussen is Alain Clark aan zijn set op de main stage begonnen.

 De Duitse thrash metallers van Kreator zijn na de vijfentwintigjarig jubileumtour weer terug van weg geweest. Zanger Mille Petrozza is druk met het schrijven van een nieuw album, maar er is tussendoor nog tijd om het festival seizoen af te trappen voor deze grootheden.

Het is een show die goed in elkaar steekt van begin tot eind: je weet als fan precies wat je kan verwachten en alles is mooi aangekleed met grote backdrops, verhogingen en een flinke dosis rook. Van bekende hits tot oude kaskrakers, alles komt voorbij. Jammer is het slechte licht, wat zanger Mille in een rood schijnsel hult. Zijn stemgeluid is daarentegen nog even imponerend.

Van ‘ Pleasure To Kill‘ tot het spreekwoordelijke ‘ Enemy Of God‘ (waarbij hij refereert naar Pasen) staan bol van de woede, agressieve groms en typerende grunts. Hij mag dan ouder zijn geworden, zijn stem doet het nog prima! Ook de instrumentatie is nog even energiek, van drummer Ventor tot bassist Speezy, het lijkt wel alsof de duivel ze op de hielen zit.

Clichés zijn er met reden en voor deze keer erg toepasbaar; Kreator is een vreemde eend in de bijt op dit festival, maar ze zeker de snelst spelende band van de dag. De stoffige circelpit is het gevolg bij ‘ Warcurse‘ en ook de schare langharige fans weet dit zeker te waarderen. Een enthousiaste show van goede kwaliteit!

De Golden Earring is een band die iedereen wel eens live moet zien, al is het maar omdat ze zo bepalend zijn voor het Nederlandse muzikale landschap en ongekend groot voor de Lagelanden. Onevenaarbaar en het is dan ook niet een verrassing dat heel Paaspop zich samen perst rond de main stage.

Het is warm, plakkerig, broeierig, bedompt, vol, en toch geniet de massa van begin tot eind van het concert. Het geluid is dan ook geweldig en daarnaast valt er gewoon veel te zien. Iedereen komt natuurlijk voor de grote hits, zoals ‘ Twilight Zone‘ al vooraan in de set.

Alle ogen zijn gericht op zanger en gitarist George Kooijmans die een tijd uit de running is geweest wegens stemproblemen. Na bijna een half jaar staat de band weer op de planken en er wordt zichtbaar genoten, niet alleen door de band maar bovenal door de meezingende meute!

Normaal zou iedereen een zanger als  ‘arrogant’ bestempelen wanneer hij met zonnenbril op het podium betreedt, maar Barry Hay is het vergeven. Na al die jaren dwingt het respect af dat hij nog zo goed bij stem is en nog vol passie  ‘Razorlight‘ kan vertolken. Het is van begin tot eind rocken vol gas!

De meeste indruk maakt de ijzersterke drumsolo van Cesar Zuiderwijk, die het voorgaande ‘Radar Love‘ doet verbleken, wat vrij knap is aangezien het wel een persoonlijke favoriet is.

Wat deze man voor talent in huis heeft, is ongekend. Er is niemand die dit weekend maar in de buurt komt van die paar minuten op het hoofdpodium van Paaspop. Het is simpelweg magisch en wie het gemist heeft, zal eeuwig spijt krijgen. Gelukkig gaat de band binnenkort weer op tour en is een nieuw album in de maak.

Dan is het tijd voor wat voor  velen de headliner van de avond zal worden: BLØF. De band is sterker terug dan ooit met de nieuwste plaat ‘ Alles Is Anders‘ en verenigd wederom alle muziekliefhebbers in de grote tent met prachtige Nederlandstalige teksten en dynamische instrumentatie.

Klokslag half tien staat de band op het podium en verraden de jankende gitaar, oosters arrangementen met keyboards de intro van ‘Mens.’  De set bestaat uit een goede mix van bekende hits en nieuw materiaal. Het is niet de eerste keer dat de Zeeuwen op Paaspop staan en toch is het enthousiasme er wederom! Zanger en gitarist Paskal Jakobsen ontpopt zich tot een nuchtere frontman die kalm de massa toespreekt zonder veel grappen en grollen. Het lijkt op het eerste gezicht de de nummers niet geschikt zijn voor festivals, omdat je luisteraar je meteen in de teksten wil verdiepen. Toch weten de heren zich prima staande te houden en zingen velen van begin tot eind mee.

Beter‘ en de nieuwe single ‘Hou Vast, Hou Vol‘ staan als een huis, met zowel Paskal Jakobsen als toetsenist Bas Kennis die wisselend op staat achter de piano, en zelfs de gitaar ter hand neemt. Het is jammer dat de drummer wat weggestopt staat, maar dat neemt niet weg dat er voor op het toneel genoeg te zien valt!

Er is veel interactie tussen de bandleden, al is bassist  Peter Slager wat bescheiden aan de rechterkant. Na enkele nummers ontdooit ook hij en vindt er meer beweging plaats.

Het is gelukkig niet lang wachten op de kaskraker ‘ Aan De Kust’ die woordelijk door iedereen uit volle borst wordt meegezongen. Jakobsen moedigt iedereen nog even aan: “Ik wil twintigduizend man horen meezingen, dat kan harder Paaspop!”  waarna hij de akoestische gitaar ter hand neemt en het refrein inzet. De warmte is wat weggetrokken en iedereen lijkt ontwaakt te zijn; voor de laatste keer dit weekend gaat het dak eraf!

Een waardige afsluiter voor een ieder die minder gecharmeerd is van Ierse rock en dronkemansliedjes. Dat is wel een groot contrast met de verfijnde muziek van deze Zeeuwen. Helaas speelt wederom het hoge geluidsniveau parten; de trommelvliezen staan te klapperen en ook de benen beginnen verzuurd te raken. Tijd voor de terugreis, tevreden en nog nagenietend van deze prachtige festivaldag. Paaspop is onvergetelijk en legt de lat wel hoog voor het festival seizoen dit jaar! Daar hebben Pinkpop, Lowlands en al die anderen nog een zware kluif aan!

ReVamp en Ethereal – Blizzard over Breda

tekst: Remco Szyinski
foto’s: Marleen van Alphen

Na een barre tocht te voet door een pak sneeuw van pak ‘m beet 12cm dik, arriveerden we net op tijd om nog anderhalf nummer van voorprogramma Ethereal mee te pakken. Deze relatief jonge Nederlandse melodieuze deathmetal band timmert nu een jaar of vijf aan de weg en doet dat niet onverdienstelijk, gezien de vele optredens –wel voornamelijk in de regio Noord-Holland- en enkele awards. Zoals winnaar  ‘Rock en Alternative’  bij de Grote Prijs van Nederland.

De mix van typisch Amerikaanse metalcore en melodieuze Scandinavische synthesizer-partijen is op z’n minst fris te noemen. Daar waar de invloeden van enerzijds Lamb of God en anderzijds Children of Bodom wel duidelijk hoorbaar zijn, sijpelt de inspiratie van Stratovarius, Arch Enemy en zelfs Sonata Artica (het toetsenwerk) ook wel door.

Ethereal heeft een energieke podiumpresentatie en inval-zanger Daniel de Jongh (Textures) heeft een minstens zo imposant gruntgeluid als Ethereal’s eigen zanger. De melodieuze gitaarpartijen en de duels met toetsenist Uri van Dijk springen in het oog. Het geluid staat als een huis. Met een stevige afsluiter kan de band op een geslaagde avond terugkijken.

Een half uur later begint ReVamp en het is duidelijk te zien dat het gros van de half gevulde zaal hiervoor gekomen is. ‘Al degenen die in ReVamp willen spelen, moeten mannen met baarden zijn’, moet frontvrouw Floor Jansen misschien gedacht hebben bij het samenstellen van de live-band.

Jaap, Jord, Arjan, Matthias en Ruben; die hebben baarden en zetten een solide basis neer, waar Floor Jansen haar zeer uiteenlopende vocale kunsten op kwijt kan. In de tijden van After Forever  (Nederlandse gothic-metal band) is de opera-zang meer vertegenwoordigd geweest, maar nu laat de zangeres een diverser en zelfs spannender geluid horen.

Muzikaal borduurt het toch wel enigzins door op After Forever, al wordt het veelzijdige stempel van mede-songwriter Waldemar Sorychta (o.a. Grip Inc.) ook gauw duidelijk in de melodieuze, rustige passages en zelfs de vergelijking Fates Warning doemt op. ReVamp opent sterk en beukend met “Here’s My Hell”, al moet de zaal nog wat losser komen.

Daar waar op  het debuut album de grunts gezongen worden door George Oosthoek (ex-Orphanage), neemt live gitarist Jord Otto deze partijen voor zijn rekening. Hij dit doet met veel energie en passie, kortom een gedegen vervanger en dat schept verwachtingen voor de volgende plaat. De bandleden zijn stuk voor stuk bekwaam.

Floor  Jansen zingt loepzuiver, al valt het af en toe wel op dat er wat achtergrondzangpartijen ‘uit het doosje’ komen. Het tweede nummer “All Goodbyes Are Said” is wat rustiger en bevat Oosterse zanglijnen.

Ook spelen ze de Lady Gaga cover “Bad Romance”, maar dan wel volledig in een ReVamp jasje gestoken, wat goed valt in de zaal. Zo nu en dan lijken de gitaarsolo’s te verzuipen in de muur van geluid, al blijft de zang toch altijd mooi helder.

Na “Sweet Curse” volgt “Face Your Demons” en dat hebben de nekspieren van de meesten geweten, want het is ouderwets beuken geblazen! Vervolgens wordt er weer wat gas teruggenomen op “Under My Skin” wat ook wat symfonisch/progressief aandoet.

Voor de gevoelige snaar en vocale subtiliteiten is er ruimte in de ‘piano-ballad’ “I Lost Myself”. Hierna volle kracht vooruit met “Disdain”, wat wederom een aanslag op de nekspieren is.

Dan volgt één van de sterkste ReVamp nummers, “Trial Of Monsters”, wat zo nu en dan aan de filmische bombast van Nightwish doet denken, inclusief Turunesque uithalen à la ‘Slaying The Dreamer’. Nu de zaal helemaal ontdooid is, lijkt na drie nummers, waaronder de sterke afsluiter “Head Up High” de koek op.

Gelukkig komt ReVamp terug voor nog twee toegiften: “Energize Me” en “Disgraced” waarbij de zaal vol overtuiging meedoet. Het is voor hen die de kou trotseerden, een waardig avondje Mezz metal geworden!

Categories: Concerts Tags: ,

Metal Female Voices Fest VIII – first day with Arch Enemy, ReVamp, Tristania and more.

tekst: Silviapd
photo: Moon In Virgo

Metal Female Voices Fest VIII
Saturday 23th October 2010
Arch Enemy, Revamp, Krypteria, Tristania, Dylath-Leen, Visions Of Atlantis, Skeptical Minds and more .

Over the years Metal Female Voices Fest (MFVF) is grown into a very professional and unique brand with a simple format. Every band with female vocals and a passion for metal can deserve a place on the line-up of the Belgium festival.

This year there is for the first time a ‘ MFVF Roadshow’, in combination with Dokkem’ Open Air. MFVF is such an important factor in keeping gothic metal alive. Unfortunately Dejafuse had to cancel their openings act on he Sunday, but with Ram-zet, Leaves’ Eyes and a special ‘ Phantom Agony’ show of Epica there is a lot to discover. What follows is a special festival report from the Saturday.

Skeptical Minds is one of the bands on the warm up tour and a familiar face on stage. With their new album ‘Skepticalized’ released on this festival day, three years of hard work has reached its goal. A mature album with many familiar songs, also with a surprising twist (cello’s are involved).

Unfortunately logistical problems are the cause of my arrival at the end of their set. Just in time to see the energy boost from vocalist Karolina Pacan. In December they return to Belgium with an own show. They have a special sound and potential, so it is worth to check that out!

The festival changed more and more into a multi-media project with video screens on the side of the stage, and the entourage is also bigger than before. For the first time the merchandise is moved to the back of the hall. Also on the left side there is a corner with tables and chairs to sit down for a while. Finally after years there is a chance to sit down, because it is a long day for sure.

Near the backstage area there is a corner for the autograph sessions, organized by Rock Tribune, and that is a pretty crowded place the whole day. It is a big success, especially because Doro Pesch came over to say hello to the fans.

MFVF is an international meeting point for metal fans all over the world, and it is an important element of the atmosphere that day. Everyone is excited and when the Austrian Visions Of Atlantis enters the stage, I have a nice reunion with friends over the border; from Belgium, France, Canada and Germany they are all gathered for this same event. That makes it also very special and hart warming to be here.

The line-up is drastically changed and new female vocalist Maxi Nil is a real talent. She has expressive Greek blood, and that makes her movements exotic. I have the feeling she has more potential to grow into a dynamic performance, but she needs some time to get moreexperience on that level.

Her voice is very clear and high, but also has a lot of power in the low layers, personally I like that combination a lot. It makes her different and it gives the crowd something more than soprano songs.

Also the duet with he male singer Mario Plank, is a trademark. The sound changed from power metal into a more symphonic sound, with heavy guitars and more drums.  Like on ‘ Though My Eyes’ and ‘The Secret’ with melodic piano.

A very convincing show, that rises above my expectations. It is a real energy boost for a band that struggled for three years with line-up changes. The band made a strong entrance and won the crowd during the set. New album is in the making.

Then there is Dylath-Leen, also a band from the Roadshow concerts and I know they are capable to blow you away with their strong technical metal music. A refreshing sound with groovy guitars and a female grunter on stage.

Personally I like them more than the headliner of today, because they show a lot of energy and even the bands backstage are totally surprised by their sound. When even colleagues are curious, then there is not only potential to grow, but then there is a real talent awoken. On the new song ’ Forever Still’ Kathy Coupez shows a lot of power, suddenly she switches to a fragile clean voice and a well-deserved feedback from the crowd is the result of an intense show.

Norwegian band Tristania returns in a different shape in compare of 2006, with a new line-up and album. It is the last show from their Rubicon tour and a real highlight of the day. Not only because the members are very charming and kind, also the feedback from the crowd is really surprising and heart warming after all those years.

For the first time the whole venue is packed and excited. The setlist contains many new songs, with a glance role for Mariangela Demutras in duet with Kjetil Nordhus, the new male vocalist well known from Green Carnation.

Opener ’ Year Of The Rat’ is a catchy song and gets a good response from the audience, during the set the energy grows more and more. Also ‘Protection’ shows a strong convincing band, with participation from all the members.

People start to scream when ‘Tender Trip On Earth’ sets in and it feels like Tristania is back stronger, filled with passion like it always belonged this way. It is hard to describe how natural and mature the show is, and an important element is the natural charisma of Mariangela; a real eye-catcher and a singer with a wide spectrum of voice techniques.

On the older songs she shows her bombastic side, what perfectly fits to the original melodies. On the new songs she dares to be more powerful, like on the encore ‘Exile.’ She transforms it all in a very interesting adventure, and with very capable musicians on her side it is an adrenaline growing experience.

Kjetil Nordhus suffers from a flue, and his voice is softer to spare the energy till his glance role on ‘ Shadowman.’  With his calm, deep and very melodic voice he is an important element of Tristania and he grabs the attention well deserved.

Also the combination of his acoustic guitars together with grunter and guitarist Anders is a dynamic interaction. In the back, more hidden behind the drum kit, there is Tarald Junior exploding in energy; every song he is given two hundred percent and from the side of the stage it really awakes a dynamic vibe. The ensemble of voices from all the Norwegian members makes you shiver like on ‘Amnesia.’

Even the cynical gothic fans have to admit is a beautiful composition,  representing everything what makes this band so unique. The classical roots, bombastic voices and very catchy melodies it is all there and the crowd loves it.

On every level Tristania proves today that they are back and still have a lot of fans appreciating what they do. A new audience had the chance to get enchanted by the beautiful harmony of voices, and with old and news songs the band is back on top level of this scene. That is a more than convincing outcome of this tour.

Krypteria is a rising star, and frankly I never understood the special element besides the bombastic performance. This time no wedding dress or rosebuds, but a natural performance from the front lady Ji-In Cho. Their rock songs are very catchy like ’ Shoot Me’ and you hardly can call it metal, besides the wall of guitars.

The bass sound is very loud; now and then you can’t hear the clean high parts. A fragile side of Cho on ‘ The Promise’ where she demands a lot from herself. For the real fans an interesting set with many new songs. It is better to hear them on a club tour when they have more time to warm up.

ReVamp is the first headliner of the evening and for 75 minutes a lot of power is blowing away the audience, a diva is showing her strength again.

Last year she announced her comeback and today Floor Jansen is back where she belongs: on top of the gothic metal scene.

Step by step the formation around her is growing and the tour with Epica is a step stone for further success.  ‘Kill Me With Silence’ is a perfect mixture between Eastern elements, catchy guitars and the recognizable strong voice of the longest lady in the room.

The roots from After Forever aren’t forgotten and for some fans is it a disappointment that Floor didn’t choose to discover new roads, because she is capable of doing everything she wants. On the other hand the real metal fans can be very satisfied, every song is filled with power and technical challenges created by Floor Jansen.

The debut album  ‘Revamp’ is well produced, but on stage the diva adds an extra element to enchant you. Again the sound is too loud, what makes the guitars and bass a bit raw and too much all the time.It disturbs the perfect performance from Floor and honestly, she is the real eye-catcher of the show.

Simone Simons makes her entrance on ‘Sweet Curse‘ and in combination with Floor, it brings the show to a grand experience. And it continues on the piano version of ‘ I Lost Myself ’ a peaceful moment after the powerful vibe, with a respectful silence from the audience. It reached a beautiful peak during the aria from

Puccini‘O Mio Babbino Caro’ dedicated to the Italian fans in the crowd. This is Floor in her best environment and it doesn’t reach the level of Maria Callas, but she is close in her interpretation.

She immediately switches to a powerful song with heavy grunts and uprising guitars, the contrast is strong but brings back the energy. ‘ Energize Me’ is an other surprise and it after that everyone knows who the real headliner of today will be.

Arch Enemy makes a heavy entrée as always, after a long changeover and break for the audience. It is a real puzzle why Angela Gossow takes her time, but that is probably a part of the schedule. Maybe it is because many fans are tired of this long day. When the intro sets in, the energy is back and people start to scream: they are ready for the heaviest show of today.

My Immortal’ and ‘ Taking Back My Soul’ are filled with Swedish metal, catchy and dark at the same time. If you like it or not, Arch Enemy knows how to present their format of rising grunts and uptempo guitars.

It is a real new approach of female metal, the melody is more complex and not always easy to follow. For the real fans in the front it is a show with many highlights. The hit ‘Dead Eyes See No Future’ are a nice wink to the black stripes under Angela’s eyes.

She looks fragile with her blond hair, but she screams her longs out. A little break for her during the excellent guitar solo from Michael Amott. He is a bit distant on stage, but totally focussed on the good timing and finger fast parts. ‘ We Will Rise’ and ‘ Fields Of Desolation’ are creating a dynamical second half of the set, then it is finally over.

Metal Female Voices 2010 is again a day with many highlights, new discovered bands and a social happening in the front and the back of the stage. The social aspect is as important as the excellent performances today. Nice memories are formed and already new bands are announced for the new edition, write it down on your calendar because you can’t miss this spectacle!

There is special  discount if you order your 2011-ticket in December:

ReVamp – review debuut

tekst: Silviapd

band: ReVamp
titel: Revamp
genre: gothic / symphonische metal
release: 4 juni 2010
label: Nuclear Blast

Met Revamp overtreft zangeres Floor Jansen (ex After Forever) zichzelf, door een zeer divers, intens album af te leveren. Ze heeft mensen om zich heen verzameld die het beste naar boven halen en bovendien zeer getalenteerd zijn. De stevige opener “Here’s My Hell” met grunter George Oosthoek (ex-Orphanage) is symfonische metal ten top.

Een juweeltje is “Sweet Curse” een duet met Russell Alan (Symphony X) vol emotie met krachtige uithalen, simpelweg kippenvel. Het geheel ademt, dankzij Joost van den Broek (producer, componist) en Arno Krabman van de Graveland Studio. Dat maakt dat Floor ongekend onder je huid kruipt en je blijft verbazen.

Er zijn raakvlakken met haar voorgaande band, maar net zo veel verschillen. Zoals in “Break” wanneer Floor Jansen een stevig rockgeluid laat horen, zonder franje. In de drieluik “In Sickness ‘Till Death Do Us Part “ laat ReVamp zijn veelzijdigheid zien van opzwepende gitaren en screams van Strid (Soilwork) tot meer epische uithalen.

De samenwerking tussen Waldemar Sorychta (Grip Inc, Enemy Of The Sun), Joost en Floor levert een uitdagend album op. “The Trial Of Monsters” heeft indrukwekkend snelle drums en stevige gitaren. Het is duidelijk dat ReVamp nog veel in zijn mars heeft en Floor Jansen nog altijd aan de top staat van de female fronted metal.


1. Here’s My Hell
2. Head Up High
3. Sweet Curse
4. Million
5. In Sickness ‘Till Death Do Us Part: All Goodbyes Are Said
6. Break
7. In Sickness ‘Till Death Do Us Part: Disdain
8. In Sickness ‘Till Death Do Us Part: Disgraced
9. Kill Me With Silence
10. Fast Forward
11. The Trial Of Monsters
12. Under My Skin
13. I Lost Myself

label informatie:

Categories: CD reviews Tags: