Posts Tagged ‘Serenity’

Metal Female Voices Fest – quality level is increased on eleventh edition

text: Silviapd
photo: Monica Duffels

Lacuna Coil MFVF XI 19-10-2013 005 door Monica DuffelsAfter the jubilee edition of ten years Metal Female Voices Fest, the question raise if it is still possible to offer fans an exciting program after such a long time.

Frankly since the beginning in 2003 there are bands on the list returning almost every year. That is still the case, but MFVF is developed in a professional festival.

What means that bands are presenting a higher quality, also the opening bands and not only the headliners. The stage set-up is more professional and there is less delay between acts, meaning that fans don’t have to wait. Also the amount of seats is increased and there is more food.

Chaostar MFVF XI 19-10-2013 002 door Monica DuffelsOn a festival likes this, where people meet from all over the world, the social aspect is higher than on other indoor festivals. In that atmosphere it is important that fans have a contact moment with their favourite bands.

Rock Tribune provides signing sessions of almost all the bands. Its pretty amazing seeing fans waiting so patiently in – often – a long queue.

Walking in when Serenity is finishing their set, isn’t the best timing. The progressive power metal band from Austria is touring intensively last years with Kamelot and Delain, doing them good. Singer Georg Neuhauser is confident on stage and each time his voice impresses me.

Since female vocalist Clementine Delauney joined, the group became stronger. ‘War Of Ages’ is a challenging album, showing that Kamelot has a real competitor (their last album is more over a repeating of what they did in the past).

Chaostar comes from Greece and adds a real own sound to todays program. There are traditional instruments on stage, a violin and also electronic arrangements mixed with Eastern vibes.

Kobra and the Lotus MFVF XI 19-10-2013 005 door Monica DuffelsThe tall blond Androniki Skoula, dressed in red is quite an appearance. Her voice is high, and bombastic. It is nice when she use folk influences. An old song comes with an plan flute.

Skull is a good storyteller and that makes her performance authentic, although sometimes she is busier posing than seeking for interaction with her band members.

The quality level of bands is increasing and there are more bands showing a wider spectrum of the female voices. It is not only about high, bombastic voices anymore and that is a good development concerning the diversity.

Kobra and The Lotus is a heavy hard rock band coming from Canada. They are active since 2008, although their debut is released this year. Recently touring with Halestorm increases their fan base all over Europe.

Asrai MFVF XI 19-10-2013 005 door Monica Duffels

Also Brittainy Paige is an eye catcher on stage; not only having a strong, powerful voice but also a dynamic performance that comes with such a sound (heavy guitars and drums). It is important for a singer to find a balanced sound without losing tension. Paige understands that pretty good and it is a pitty the sounds is too massive in Wieze.

Last minute Dutch dark gothic band Asrai is added to the program, replacing Visions Of Atlantis. They aren’t touring that much, so it is a nice surprise to see them in Wieze.

Immediately Asrai grabs the attention, their sound is fresh and heavy at the same time. There is a new face in the band and recently EP ‘Between Dreams And Destiny’ is released. Some new songs are played and the general impression is a heavier, darker sound.

Asrai MFVF XI 19-10-2013 006 door Monica DuffelsThe show is dynamic and vivid. The circumstances are harder on such a big stage; there is less frontlight and that makes it harder to follow the movements of the band members (especially the keyboards and drums are hidden in the dark).

Stay With Me’ is a well-known song and its soon crowed in front of the stage. Magriet Mol is a strong frontlady, not only having a great voice but also reaching the audience easily with her performance.

Her movements are very expressive, carried by the catchy melody. Add a rising beat and drums of Karin Mol and there is immediately a strong interaction.

The whole day the venue is half empty, the real fans are gathered in the front but many people are walking around. During Asrai it is finally more crowded in the back, it’s after five so the camping is awake too.

Kontrust MFVF XI 19-10-2013 003 door Monica DuffelsFor many the first Dutch band is a real highlight, and it is not easy to top their energy. Luckily Kontrust is more than capable to raise the energy level. The crossover band from Austria is ready to make a big party with their contagious sound.

The mixture between screams, drumbeats, heavy guitars and even reggae influences makes the band special. Their sound is impossible to compare with any other band and that is already impressive nowadays.

More than the music their live performance is striking. The duets between frontlady Agata and male singer Steve are the real eye-cather, especially the show elements like red flags around the microphone and hand puppets. Without any doubt they are the most spontaneous, humoristic band on stage today.

Leaves Eyes MFVF XI 19-10-2013 003 door Monica DuffelsThe first headliner of the day is German band Leaves’ Eyes. On Friday Liv Kristine performed solo for the fist time in this area, and today it is full force accompanied by the whole band.

It’s the kick-off from a new worldwide tour, in November  ‘Symphonies of the Night‘ will be released. An album that live will impress the most, because it shows the strength of this formation; on stage Liv Kristine totally has control over every detail and every tone in her voice. What makes it fascinating to look at.

Over twenty years she is still one of the top vocalists in the gothic metal scene and for a very good reason. There is nobody like her, the lightness in her voice and the technics to create a soft – and then bombastic sound.

New songs are presented today, among them ‘Galswintha’ that reflects the new path of the band. It is darker, heavier, stronger, bombastic and easily fitting in the clear voice of Liv Kristine.

Leaves Eyes MFVF XI 19-10-2013 004 door Monica DuffelsAfter the semi-acoustic opening of Thorsten Bauer on guitar, the show is strong and bombastic. The beauty and the beast concept of male vocalist Alexander Krull in combination with his wife on stage, is still attractive. Many fans are waiting for songs like ‘Elegy’ or ‘My Destiny‘ and singing along. It is really crowded also in the back.

Each time the musicians are getting stronger on stage, and the new material makes it more appealling. It is rare that a band has such a dynamic career and still is open for new influences. Today Leaves’ Eyes surpasses themselves once again in the most powerful way imaginable.

Delain is the second headliner of the evening, presenting a special set with guests. One of them is Sharon den Adel, and surely many Within Temptation fans are in the crowd. Both bands have some similarities, like having mainstream success, besides the family bound.

Delain MFVF XI 19-10-2013 005 door Monica DuffelsCharlotte Wessels dressed in white this time, is definitely not the strongest vocalist from today. She has a strong pop-orientated voice, instead of the bombastic ones today, but that is a matter of taste.

The band is a strong well balanced formation, mainly Charlotte shows the capability of entertaining a large fan base. The songs are well performed by all musicians and it is smart of them to invite guests on the stage to make it more exclusive. Serenity’s Georg Neuhauser fits beautifully, resulting in a dynamic duet.

Then at the very last songs, the woman that is an example for so many singers enters the stage. Almost unrecognizable in black, Sharon den Adel blows away Wieze. Even old Winthin Temptation song is played ‘Restless‘, with Martijn Westerholt behind the piano. After a long set, Delain says goodbye and of course their big hit ‘The Gathering’ is the perfect adrenaline rush, including catchy guitars and uprising drums.

Delain MFVF XI 19-10-2013 007 door Monica Duffels

The Italian band Lacuna Coil has the honor to close the evening, also playing a special set. For the fans ‘Karmacode‘ album from 2006 is played entirely. That doesn’t mean that well known songs from their ‘Comalies‘ period aren’t forgotten.

The format of strong duets between male vocalist Andrea Ferro and beauty Cristina Scabbia is familiar and working well as a trademark worldwide. In fairness there is nothing new presented by them. Since their show on the Lowlands festival in 2007 Lacuna Coil is pretty disappointing ever since.

Lacuna Coil MFVF XI 19-10-2013 005 door Monica Duffels

It seems the band has an ‘American’ air around them, somehow not willing to deliver live anymore. The sound is often pretty bad. Each performance on MFVF is loud, what makes it pretty annoying to listen to them.

Above that the show is familiar and I can’t discover any pleasure or happiness, just an automatic pilot. There is no front light what makes it hard to see their faces.

Something that is a downside the whole day; bands are moving and there is no real light in the front or in the back. A spotlight is definitely necessary, more than beautiful laserlights.

The guest performances made MFVF XI a success today and the social reunion created a special atmosphere; there are people from Scandinavia, Eastern Europe, Japan. That is enough prove that the festival is still standing strong!

This slideshow requires JavaScript.


Serenity – War Of Ages

tekst: Gerianne Meijer


band: Serenity
album: War Of Ages
genre: power metal
release: 22 Maart 2013
label: Napalm Records

Serenity is van oorsprong een Oostenrijkse band die symfonische power metal maakt. Doordat ze in de voorprogramma’s van Kamelot en Delain hebben gestaan, heeft de band wel  bekendheid verworven en een vaste fanbase in Europa.

Tevens hebben ze dit jaar zangeres Clementine Delauney aan hun gelederen toegevoegd, wat ze meteen toetreden geeft tot Metal Female Voices Fest dit jaar. Inmiddels is hun vierde album genaamd “War of Ages” uit via Napalm Records.

Opener ‘Wings Of  Madness’ weet de luisteraar meteen te pakken door een mooie akoestische gitaar en hoge uithalen van Delauney. Als de drums en elektrische gitaar inzetten, is het nummer compleet en vol met arrangementen en symfonische toetsen.

De band laat de muziek meteen gelden om vervolgens ruimte te maken voor de vocalen van Georg Neuhauser. Deze zijn clean en liggen erg prettig in het gehoor. Een krachtige zanger zonder veel overdreven trucjes. Ook Delauney krijgt de kans om te laten zien wat ze kan in een couplet dat weet te overtuigen. Al met al een harmonieus geheel.

Ook ‘The Art Of War’ zet deze toon door met een uptempo melodie, een koor en vooraanstaande gitaren. Het nummer blijft echter wel licht door de snelle toetsen van Mario Hirzinger. Enige minpunt is dat het misschien wat te langdradig is. Dit geldt ook voor ‘Shining Oasis’ dat toch echt een refreintje teveel heeft, zonde!

Met ‘For Freedom’s Sake’ zijn we aangekomen bij de ballade, die op het begin bijna compleet gedragen wordt door de twee vocalisten. Het nummer is emotievol, meeslepend en beide vocalisten geven alles. De teksten mogen dan een tikkeltje voorspelbaar zijn, maar het nummer weet zeker wel te raken.

Age Of Glory’ is daarop is weer stevig, met een lekker lang instrumentaal stuk als intro. Ook hier zijn de vocalen erg goed en het nummer heeft een sterke verhalende sfeer. ’Legacy Of Tudors’ valt erg op door het folkse begin en de akoestische gitaar. Het gaat snel weer over in iets stevigers, maar het blijft melodieus.


Al met al heeft “War Of Ages” de symfonische metalfan erg veel te bieden. Het album bevat genoeg pakkende, melodische, meezingbare nummers en de zang is constant van goede kwaliteit. Veel nummers steken goed in elkaar, maar sommigen zijn net iets te langdradig. Tevens zou ik graag zien dat Clementine Delauney bij een volgend album nog meer gebruikt wordt dan een paar coupletten en wat achtergrondzang, dat verdient ze zeker! Dat gezegd luistert het allemaal heerlijk weg en is het voor fans van het genre een prima album om toe te voegen aan de collectie.




Categories: CD reviews Tags: , ,

Metal Female Voices Fest – Tarja Turunen, Serenity and Stream Of Passion confirmed

Stream Of Passion 16maart2012 Tilburg 1 - door Ton van Moll

The first bands for Metal Female Voices Fest 2013 are revealed. On the eleventh edition some familiar gothic metal musicians from all over the world will perform in Wieze, Belgium.

On 18,19, 20 October artists like Tarja TurunenSerenity, Imperia, Visions Of Atlantis, Victorians are confirmed. From the Netherlands  Stream Of Passion and Anneke  van Griesbergen are representative.

Since the 21th of February there is a special Winter Offer from the organization. Also in the Dutch Primera shops, and as well in Belgium. Then a ticket for the MFVF costs 60,00 euro for a 3-days eticket. More information on the website here.

Also are soon the limtied gold en VIP tickets available. More about the festival and bands on:


Delain – enthousiaste show in warm Tivoli

tekst: Gerianne Meijer
foto’s: Ton van Moll

Krap een week nadat het derde album ‘We Are The Others’ is uitgebracht speelt Delain een speciale showcase in Tivoli, Utrecht. De Nederlandse female-fronted band levert met hun derde album een volwassener, donkerder album af.

Het is altijd afwachten hoe nieuwe nummers live gebracht worden. Gelukkig heeft de band – tijdens de afgelopen Europese toer – al ervaring kunnen opdoen met het spelen van verschillende nieuwe nummers. De opener vanavond is de Oostenrijkse band Serenity die symfonische metal brengen.

Als de deuren om iets over half acht opengaan, staat er al een aardige rij. De zaal vult langzaam totdat de eerste klanken van de intro van Serenity beginnen en de zaal al aardig vol is. Het gejuich wat opstijgt is dan ook niet mis: er zijn duidelijk een aantal fans aanwezig.

De symfonische metal is hard maar toegankelijk en de piano is ondanks het te harde geluid in de zaal goed hoorbaar. De vijf mannen worden meteen bijgestaan door gastzangeres Clementine Delauney (ex-zangeres Whyzdom), helaas valt ze wat weg door een te zachte microfoon.

De band ziet er verzorgd uit en met name zanger Georg Neuhauser heeft een erg charismatische verschijning. Met veel enthousiasme weet hij het publiek op te zwepen en ook de rest van de band heeft zichtbaar erg veel plezier. Als een fan uit het publiek zichtbaar los gaat op “Reduced To Nothingness” spot de zanger dit meteen en zorgt dat hij contact maakt.

Ook ontstaat er in de vorm van een aai over de bol een genegen interactie tussen de zanger en bassist Fabio D’Amore. Deze heren zijn duidelijk erg blij dat ze hier mogen zijn! Dit blijkt ook uit het verhaal dat de zanger even laten vertelt: elf uur rijden voor een show van drie kwartier, maar het is het allemaal waard volgens hem!

Heavenly Mission”  valt op door de goede tweestemmige zang en de ritmische piano. Sowieso   complimenten voor de zanger, die alles moeiteloos haalt. Ook ballad “Fairytales” valt in goede aarde en er is zelfs een moment waarop het publiek meezingt. Tevens wordt “Serenade of Flames” gepeeld. Verrassend genoeg worden de vrouwelijke vocalen niet door Charlotte Wessels gedaan, zoals op het album wel het geval is, maar wederom door Delauney.

Ze houdt zich redelijk, maar gaat op een gegeven moment zo op in haar bewegingen dat ze bijna de zanger omver stoot. Met veel geklap en gejuich vanuit de zaal komt uiteindelijk na zeven geslaagde nummers een einde aan het enthousiaste optreden van Serenity.

Ook tijdens het vormen van een rij om te buigen ontstaan er nog wat kleine botsinkjes, maar meer als uitingen van genegenheid dan per ongeluk. Met gigantisch grote glimlachen buigen de Oostenrijkers en gaan ze zwaaiend en klappend het podium af om ruimte te maken voor Delain.

Op de een of andere manier weten sommige mensen toch nog een gaatje te vinden in de drukke zaal en als de intro klinkt staat iedereen dan ook hutje mutje op elkaar. Dit drukt de pret echter niet, want onder veel geklap en geroep komt de band het podium op om “Mother Machine” in te zetten, tevens de opener van het nieuwe album. Het nummer is op plaat al hard, maar komt zo in de zaal nog harder over.

Frontvrouw Charlotte Wessels komt in afgestemde outfit compleet met hoedje het podium op. Helaas staat ook haar microfoon eerst wat zacht. Het stevige nummer vormt een goede opener en ook “Stay Forever” van het album ‘April Rain’  knalt er goed uit getuige het vele geklap.

Er ontstaat een leuke interactie tussen Bas Maas en Charlotte. De ex-After Forever gitarist valt deze toer in voor Timo Somers, die wegens het drukke schema niet alle shows mee kan doen.

Voordat “We Are The Others”  start, geeft Charlotte aan dat ze erg blij is hier vanavond te zijn en van plan is er een groot feest van te maken. De emotionele, doch pakkende titeltrack wordt ontvangen met veel gejuich en gespring.  Charlotte’s krachtige zang komt goed uit de verf. Het is erg fijn om te horen dat ze niet alleen op de plaat, maar ook live is vooruit gegaan.

Sever”  is een bekend nummer voor het publiek, om dan ook mee te doen, en dit gebeurt ook. De band geniet ook zichtbaar van dit nummer: Charlotte zweept onvermoeibaar de zaal op en zowel Gitarist Bas Maas als bassist Otto Schimmelpenninck van der Oije, gaan op een verhoging staan om hun kunsten te laten zien.

Bas Maas heeft hoorbaar wat trucjes aan de solo’s toegevoegd en dit geeft veel nummers wat extra’s. Voor “Virtue And Vice”  komt ook Timo Somers het podium op om het feestje compleet te maken. Beide gitaristen gaan met veel plezier op in het nummer en Timo mag met een grote grijns de solo voor zijn rekening nemen.

De avond krijgt ook een primeur in de vorm van “Where Is The Blood” dit nummer heeft de band nog niet eerder gespeeld. Het loopt verrassend goed, met Maas die de vocalen van Fear Factory zanger Burton C. Bell invult.

Het siert de band dat veel van de nieuwe nummers ook live goed uit de verf komen: sommige zijn zelfs nog harder dan op de plaat.

Om toch niet teveel als een geoliede machine over te komen, vergist de zangeres zich heel gracieus in de aankondiging van het volgende nummer. In de veronderstelling dat een oude single “April Rain” gespeeld gaat worden, is ze verrast als opeens ‘Invidia’ start. Niks aan de hand, want na een enthousiaste uitvoering, met rookpluimen erbij, wordt alsnog de single gespeeld.

Een van de beste nummers op het nieuwe album “Are You Done With Me”  is er eentje die live hard klinkt, maar zodoende erg goed past in de knallende setlist. Charlotte klapt erg veel en houdt haar eerste uithaal voorzichtig. De tweede keer is deze een stuk beter en ze toont zich wederom een sterke zangeres.

Met een terechte glimlach introduceert ze de nieuwste single “Get The Devil Out Of Me’. Het nummer is pakkend en zorgt voor veel gespring op het podium, en in de zaal. Onder het mom van ‘het is zo leuk om de nieuwe nummers te spelen’ worden ook “Babylon” “Electricity” en “Not Enough” nog gespeeld.

Wessels geeft alles en legt op een gegeven moment haar hand op haar hart, duidelijk overrompeld door alle warmte vanuit de zaal. “Not Enough”  is officieel het laatste nummer, maar met een vette knipoog verlaat de band de zaal en belooft terug te komen ‘omdat het zo gezellig is’.

De toegift wordt gevormd door “Control the Storm” en  de kraker “The Gathering”. Voor beide nummers wordt Somers er weer bijgehaald en met veel geheadbang en gejuich gaat het hele publiek nog een keer helemaal los.

Charlotte is zelf ook zo enthousiast dat ze probeert te klappen en zingen tegelijk, want nogal schokkende zang oplevert. Het toont wel hoe ongelofelijk enthousiast ze is.

Met een ontploffing van glitters, en verschillende omhelzingen die gedeeld worden tussen de bandleden, sluit Delain een erg geslaagde avond af. Het gejuich vanuit de zaal wordt afgewisseld met herhaalde bedankjes vanaf het podium en zo gaan zowel de band als de fans met een warm gevoel naar huis.

This slideshow requires JavaScript.

Categories: Concerts Tags: ,

Out of the Dark festival – bands van verschillend kaliber overtuigen Haarlem

tekst: Silviapd
foto’s: Evelyne Steenberghe

Out of the Dark festival tour
Amberian Dawn, Xandria, Serenity, Tristania, Van Canto

Al vroeg om zes uur opent het Patronaat  de deuren voor de toegestroomde bezoekers van het Out of te Dark festival. Een turbo tour van dertien shows in heel Europa, waarvan Haarlem er een van is. Een unieke kans om deze package bands eens samen te zien.

Amberian Dawn opent de avond. Deze Finse band brengt traditionele gothic muziek zoals velen dat kennen van landgenoten Nightwish. Zangeres  Heidi Parviainen is een sprookjesachtige verschijning met donker haar en lange jurk.

Meteen zet ze erg hoog in, met duizelingwekkende uithalen die goed boven de bombastische muziek uit komt. Een bekwame zangeres, maar de performance is wat statisch.

De gehele band lijkt vastgevroren op het podium en komt past halverwege de set meer in beweging. Met folk invloeden, middeleeuws tintje hier en daar, houdt de band de nummers dynamisch al komt het wat lastig van de grond. Deze band heeft zeker potentie, al zijn ze geenszins vernieuwend.

Shallow Waters” is flink uptempo en steekt technisch goed in elkaar.  Ook blijft het geheel toegankelijk ondanks de muur aan muziek, stevige gitaren en melodieuze toetsen.

De vergelijking met de beroemdere landgenoten gaat zeker op, want ook hier een  toetsenist Tuomas Seppälä als songwriter. Als de band wat meer los komt, is er zeker potentie.

Xandria heeft een nieuwe frontvrouw Manuela Kralle en voor velen is het toch even wennen, al is ze zeer capabel en weet de nummers prima te vertolken. Sterker nog, het lijkt alsof ze nooit wat anders heeft gedaan.

De band toont live veel pit en met nummers als “India” en “Ravenheart” wat een feest is voor de fans. Jammer dat het geluid wat rommelig is, waardoor de details wat verloren gaan.

De Oosterse invloeden,  snelle gitaarloopjes en heldere zang maken deze band meer eigen dan zoveel anderen in dit genre. Een ding is zeker met deze zangeres in de gelederen kan deze Duitse  band de competitie met de Nederlandse gothic bands wel aan gaan. Al wordt naar het einde toe de nummers wat eentonig.

Serenity is de waardige vervanger van ReVamp op deze tour, die door ziekte van Floor Jansen heeft moeten afzeggen. Persoonlijk is deze derde band een welkome afwisseling tussen al die female fronted bands.

Deze Oostenrijkse symfonische band heeft al een stevige fanbasis opgebouwd door de succesvolle tours met Kamelot. Ook het album “Death & Legacy” is zeer goed ontvangen. Geen wonder dat het flink druk is en de zaal vanaf het begin flink in beweging komt.

Zanger Georg Neuhauser is een frontman in hart en nieren. Vol vuur weet hij iedere minuut spannend te houden en de set vliegt voorbij.  Het is werkelijk een genot om deze man op het podium bezig te zien.

Zijn stem is warm en krachtig met veel energie. Of hij nu de hogere regionen op zoekt of juist het kleiner houdt, het is allemaal even zuiver.

De kracht van de band zijn de toegankelijke nummers die in je hoof blijven, zonder saai te worden. Daarnaast zijn het stuk voor stuk bekwame muzikanten. “Velatum” staat bol met melodieuze piano, stevige drumpartijen, violen, felle gitaren en dat levert een prachtige meezinger op.

De feedback uit de zaal is groot, waardoor de show snel naar een hoger niveau wordt getild. “Serenade Of Flames” is een sterk duet met de Franse zangeres Clementine. De interactie onderling is erg sterk en vormt zeker een hoogtepunt van de avond.

Bescheiden neemt de band de ovatie in ontvangst, benadrukkend dat ze in de lente terug komen. Goed nieuws, want deze band heeft wederom een sterke indruk achter gelaten.

Dan is het de beurt aan de Noorse band Tristania om het publiek op te zwepen.  Van alle bands, draaien zij al ruimte tijd mee vanaf begin jaren negentig. Met een nieuwe line-up heeft de band zichzelf op de kaart gezet.

Het is alweer een jaar geleden dat Nederland voor het eerst kennis maakte met de nieuwe zangeres Mariangela Demutras, die met haar eigen stemgeluid de band een nieuwe deed inslaan. Het nieuwe album “ Rubicon” is een succes en ook vanavond weet de band velen te verrassen.

Met “Year Of The Rat” opent de band stevig en overtuigend, meteen is de energie daar en dat is maar goed ook. Door de voorgaande band is het lastig om de zaal te laten overschakelen op een complexere muziek.

Tristania is altijd een band geweest die met ieder album een ander geluid liet horen en dat maakt ze niet even toegankelijk, wel uniek en zeker getalenteerd. Ook vanavond blijkt de samenzang van de muzikanten een hoogtepunt.

Helaas werkt de microfoon van Mariangela vooraan niet goed, en blijft het geluid wat dof om alle vocalen, zoals die van bassist Ole Vistness, goed te horen. Een oude hit “The Shining Path weet de nieuwe frontvrouwe wonderbaarlijk goed om te vormen.

Zanger Kjetil Nordhus is goud waard met zijn warme stem die een prachtig contrast vormt met die van Mariangela. Alles steekt goed in elkaar; er is veel beweging op het podium en zelfs wat ingetogen.

Gitarist Anders H. Hilde komt in actie tijdens “The Passing” met krachtige grunts en zware gitaren ondersteund door Gyri Losnegaard aan de andere kant. Daar bovenop de dominante drumpartijen van Tarald Lie Jr.

Wat groots opent eindigt klein met de fragiele en zo zuivere uithalen van allen: een mooi stuk a capella.

De band weet je aandacht te grijpen en daagt de luisteraar uit. Het duurt dan ook even voordat de zaal minder afwachtend reageert, maar halverwege slaat dit om in een groot enthousiasme.

Kjetil Nordhus kondigt een van de stevigere nummers aan met humor: “I saw the moshpit on Serenity so for you is The Wretched.” Groovy gitaren, snelle drums klinken meteen catchy en energiek, wanneer de grunts van Anders wordt de sfeer donkerder.

Hier laat Mariangela zien dat ze ook zeer laag kan zingen, stoer en krachtig. Dit keer zijn de rollen omgedraaid en laat Kjetil halverwege een warmer en gevoelige tegenpool horen.

Zo blijft de show dynamisch, energiek en spannend. Neem “Beyond The Veil” waar bassist Ole met Anders zware grunts laat horen, om een seconde later om te schakelen naar de melodieuze hoge uithalen van Mariangela. Wederom tilt Kjetil het naar een hoger plan..

Met deze bekendste hit in het midden van set, riskeert Tristania dat de show in zakt. Dit is niet het geval, de energie straalt over op het ingetogener “Shadowman” en iedereen kan even op adem komen na die intense ervaring.

Een nummer wat op het album wat vlak is, maar door de sterke drum inzet van Tarald meteen de toon zet. Door de sterke gitaren en bas variaties valt het niet op dat na zeker twee minuten Mariangela temperamentvol inzet.  Laag, log en zwaar domineert Kjetil  in een spannende interactie. De laatste minuut is puur kippenvel!

Wanneer uiteindelijk na “Exile” het doekt valt, is de zaal opgetogen en het publiek overtuigend.  De afwisseling van stemmen, de muzikaliteit en het feit dat Tristania tot in de vingers de show beheerst , maakt dat ze de voorgaande bands overstijgen.

Van Canto is de headliner van de avond en de eerste show op Nederlandse bodem. Hoe anders is deze band, al is het maar omdat er naast vijf zangeres alleen  een drummer op het podium staat.

De format is simpel: een a capella gezelschap die zelfs gitaren, keyboards en solo’s  voor zijn rekening neemt. Bekend geworden met covers van grote metal bands is het natuurlijk makkelijk scoren.

Zo ook wanneer Van Canto in het begin van de set “Wishmaster” van NIghtwish inzet. Een nummer wat de hele zaal kent, en dan wordt er ook meteen meegezongen en gejuicht.

Dat neemt niet weg dat het geheel erg goed klinkt, met name zangeres Inga Scharf heeft een zeer warm stemgeluid, wat misschien niet zeer uniek is maar wel erg goed past bij al die mannen rond haar heen.

Deze mannen maken er een waar spektakel van; allen lopen ze veel heen en weer, wat knap is wanneer bijvoorbeeld Ross Thompson, gespecialiseerd in ‘rakatakka’ inzet die zo een paar minuten kan duren.

Een band met een goede conditie dat zeker, maar bovenal een uitstekend gevoel voor ritme en met het nieuwe album “Break The Silence” (review hier) is goed ontvangen en de Duitsers winnen steeds meer fans.

De cover van Sabaton’s “Prima Viktoria” doet niet onder aan het origineel en dan is goed te zien hoe subliem het is om deze nummers zo te vervormen dat deze zangeres het enkel met drum nog net zo krachtig laten horen.

De zaal staat dan al te springen en wanneer de band nog een woord tot ze richt is het gejuich niet uit de lucht. “ It is a warm welcome our first show here. Unfortunatly we don’t speak Dutch so we have a German song for you!”

Eentje uit het eigen geschreven repetoire en dan is toch pijnlijk duidelijk dat de covers beter aanslaan dan de stevigere, uptempo song die dan volgt. Daarnaast is het Duits ook weer niet zo meezingbaar.

Toch heeft Van Canto een vermakelijke show afgeleverd, alleen de vraag is of na een paar keer de verrassing er niet vanaf is. Dan sluipt erin dat de format wat saai is om het lang vol te houden.

Al met al een succesvolle combinatie van bands, die allen met een zeer eigen geluid de avond gevuld hebben: fans hebben zich geen moment verveeld en met name de laatste paar optredens kwamen goed uit de verf!